Arequipa - Nasca - Lima

  • Gepost op zaterdag 2 januari 2010 om 14:36
  • door filip.debeuf@mail.com

Na een nachtje trippen met de bus kwamen we 's ochtend rond 7.30u aan in Arequipa. Deze stad heeft als bijnaam de 'Witte Stad', vanwege de vele witte gebouwen. We willen echter toch even melden dat dit zwaar overdreven is. De gebouwen zijn niet eens echt wit, eerder grijzig. Bovendien zijn er nog veel huizen met andere kleuren. Afin, we willen niet muggeziften, maar het moest ons toch even van het hart!

De taxi bracht ons tot bij een hostel, maar aangezien we toch niet helemaal tevreden waren, gingen we nog gauw twee andere hostels checken (deze keer moesten we gelukkig niet de halve stad doorkruisen). We kwamen uiteindelijk terecht in Hostal Santa Catarina, op een boogscheut van de Plaza de Armas. Na het inchecken was het hoog tijd voor een lekker ontbijt. We kozen voor een vegetarisch restaurantje, Lakshmivan, en genoten er van een stevig ontbijt. Daarna was het tijd om op zoek te gaan naar een nieuw fototoestel. De eigenaar van het hostel had ons doorverwezen naar een soort elektronica-markt en daar vonden we voor een behoorlijke prijs een leuk fototoestel (niet van een brolmerk dit keer) en alle toebehoren. Dan snel terug naar het hostel (batterij opladen en camera in veiligheid brengen) en dan naar de plaatselijke ambachtsmarkt voor een rondje souvenirs jagen en onderhandelen! Na veel twijfelen, discussiëren over de prijs en allerlei schijnbewegingen kwamen we met een hele hoop spulletjes terug in ons hotelletje aan. Daarna wouden we gaan eten, maar in een laatste vlaag van koopwoede kocht Sangita nog snel twee souvenirtjes waar ze voordien nog over twijfelde.

's Avonds aten we nog eens in hetzelfde veggie-restaurant (lekker!!) en dronken nog een cocktailtje in een gezellige bar (met live muziek). De rest van de avond hebben we nog eens goed gefeest op een reggae-avondje in een club vlakbij het hostel. Superleuke avond (alweer met live muziek) en we kwamen zelfs 2 Vlamingen tegen! Moe maar tevreden kropen we rond een uur of twee ons bed in.


De volgende dag hebben we toch een beetje uitgeslapen en zijn daarna naar de post gegaan om alle souvenirs en andere spulletjes naar België te sturen. Dure grap! Maar bon, het is voor een goed doel. Dan was het hoog tijd voor een ontdekkingstocht door de stad, want diezelfde avond vertrokken we met alweer een nachtbus naar Nasca. We bezochten eerst een archeologisch musuem met een zeer goed bewaarde mummie ('Juanita'), geofferd door de Inca's op de top van een vulkaan. Interessant musuem met een grote collectie artefacten en een zeer indrukwekkende mummie met perfect bewaarde huid en haren, tanden,... alsof je naar een pas gestorven Inca-meisje keek. De gids gaf ons nog een interessante uitleg over de Incas en de oorsprong van 'Juanita'.

Daarna liepen we kris kras door de stad, op zoek naar mooie gebouwen, leuke plazas en andere foto-waardige plaatsjes. Wat vooral mooi was waren de besneeuwde bergtoppen rond Arequipa. Toen we die avond bij een Italiaan een lekkere tomatensoep en pasta bestelden, hadden we vanop het dakterras een prachtig uitzicht over de stad en de bergen. Het hoogtepunt van de dag! Dan terug naar het hostel, rugzakken ophalen en met de taxi naar de terminal.


Na een vermoeiend rit kwamen we rond een uur of zes aan in Nasca. We werden meteen bestormd door een tiental taxi-chauffeurs en proppers die ons allemaal naar de luchthaven van Nasca wouden brengen voor een vlucht over de Nasca-lijnen. Een beetje overdonderd door al dat geroep en getier besloten we om onze toevlucht te zoeken bij het dichtsbijzijnde politiekantoor om daar wat te bekomen. De politie-agenten ontvingen ons heel vriendelijk en raadden ons aan om pas over een uurtje met de taxi naar de luchthaven te gaan (aangezien deze op dat moment nog gesloten was). We maakten een praatje met één van de agenten die erg geïnteresseerd was in onze reis, België,... alles gewoon! Daarna hield hij nog een taxi voor ons tegen en uiteindelijk kwamen we zonder kleerscheuren aan op de luchthaven. We konden onmiddellijk een vlucht boeken en zaten een kwartiertje later al in een vliegtuigje, samen met drie tsjechen. De vlucht zelf was indrukwekkend: de Nasca-lijnen zijn wel net iets minder goed te zien dan op de meeste foto's (photoshop?), maar het mysterie heeft wel een grote aantrekkingskracht. Ook de tekeningen zelf zijn zo gedetailleerd dat je je afvraagt (samen met miljoenen anderen) hoe ze zo precies gemaakt konden worden... en vooral waarom! Foto's nemen was helaas niet zo gemakkelijk omdat het vliegtuigje voortdurend allerlei gekke bochten maakte. Met behulp van enkele aanwijzingen van de piloot kregen we (met enige moeite) alle Nasca-afbeeldingen te zien: spin, kolibrie, papegaai, aap,.... te veel om op te noemen. Ook onze magen werden serieus op de proef gesteld! Gelukkig hadden we die ochtend niet ontbeten, anders was de vlucht een stuk minder aangenaam geweest .

Na een geslaagde landing kregen we nog een film te zien over de oorsprong van de Nasca-lijnen, of ja, één van de vele theorieën rond deze lijnen. Het zou gaan om tekeningen om met de goden te communiceren, meer specifiek om te vragen naar water. Blijkbaar zou er in die periode een grote droogte geweest zijn, waardoor de Nasca-stam steeds grotere afbeeldingen en tekens gingen maken (de lijnen zouden het resultaat zijn van honderden processies volgens exacte patronen, dieren die een grote rol speelden in de cultus van de Nasca-stam). Andere theorieën hebben het dan over aliens of een soort kosmische kalender. Wij geloven in de theorie die ook in de film als meest plausibel naar voren werd geschoven (communicatie met de goden -> de smeekbede om water).


Een paar uur later zaten we alweer in een taxi richting centrum, waar we op zoek gingen naar een bus die ons nog dezelfde dag naar Lima kon brengen. Dit verliep vlotter dan verwacht en rond een uur of 19h kwamen we vermoeid in Lima aan. We kwamen er terecht in een zeer gezellig en huiselijk hostelletje... echt bij de mensen thuis! De avond van onze aankomst was de hele familie bezig cadeautjes te maken voor de kindjes van een weeshuis in Lima, ontroerend! We besloten meteen om zelf ook een kleine schenking te doen aan het fonds voor deze weeskinderen. Daarna wouden we nog 'eventjes' naar het centrum van Miraflores wandelen (de wijk in Lima waar we logeerden), omdat daar volgens onze twee reisgidsen een heleboel vegetarische restaurantjes waren... of misschien ook niet, want na meer dan een uur wandelen hadden we nog geen enkel van deze restaurantjes gevonden. Uiteindelijk kwamen we terecht in een biowinkeltje met cafetaria waar ze heerlijke quiches verkochten. Na het dessert (kastanjetaart) gingen we tevreden terug naar het hostel. Hoog tijd voor een welverdiende nachtrust!! Of toch niet, want eerst raakten we nog aan de praat met een koppel Amerikanen en een Nederlander en uiteindelijk lagen we pas rond 1u in ons bed! (het leven van een reiziger is toch wel vermoeiend zenne)

We besloten om de volgende ochtend lekker lang uit te slapen en tegen de middag zaten we uitgerust aan de ontbijttafel. We gingen opnieuw richting Miraflores, om deze wijk wat beter te leren kennen. Als eerst bezochten we de Huaca Pucllana, een ruïne van een religieus centrum ten tijde van de Lima-beschaving (200 - 700 n. Chr.). Een enorme pyramide van adobe-blokken (met de hand gemaakte bouwstenen van modder en stro) in het midden van de stad, echt indrukwekkend! Spijtig genoeg was onze gids minder indrukwekkend en moesten we de informatie bijna uit haar mond sleuren, anders waren we helemaal niets te weten gekomen. Maar kom, het bezoek zelf was wel interessant en vooal de afmetingen van de ruïnes (vroeger 20 hectare, nu nog 2 hectare) spraken tot de verbeelding. Miraflores zelf vonden we niet zo bijzonder, maar wel heel gezellig.

Daarna wandelden we te voet van Miraflores naar Barranco, een ander deel van Lima, gelegen aan het water. Deze wandeling hadden we een beetje onderschat (ver!), maar het loonde wel de moeite want we kregen een prachtig stukje lima te zien. Mooie pleinen en parken, een prachtig uitzicht over het water en alsof dat nog niet genoeg was, werden we ook nog eens getrakteerd op een romantische zonsondergang. Kortrom, een mooie afsluiter van de dag. Daarna begon een tweede zoektocht naar een restaurantje voor die avond, maar die liep alweer op een sisser af en dus werd het (voor de verandering) pizza in DE pizzastraat van Lima. De ene pizzatent na de andere en je wordt er constant door obers lastig gevallen die je op allerlei manieren in hun restaurant proberen te lokken. Ach ja, het was wel een speciale ervaring en de pizza was best nog wel lekker.

Een leuk weetje: sommige backpackers kom je constant opnieuw tegen, zoals bijvoorbeeld een Duits koppel dat ons al 'achtervolgt' sinds het bezoek aan Machu Picchu (en die we die avond opnieuw tegenkwamen in Lima)! We vinden het wel een eer dat we twee fans hebben Andere mensen DENKEN dan weer dat ze je al vijf keer tegengekomen zijn, maar eigenlijk zie je ze pas voor de eerste keer (zoals bijvoorbeeld een Fransman in Nasca). Nog andere mensen spreken je aan omdat ze je herkennen, maar helaas weet je zelf niet meer wie die mensen nu precies zijn (één of andere kerel in Machu Picchu, waarvan we nog steeds niet met zekerheid weten waar we hem zijn tegengekomen en wie hij eigenlijk is!!)... al deze situaties zorgen vaak voor hilarische situaties! Het backpackers-wereldje is in ieder geval veel te klein :p


De volgende dag bezochten we het echte centrum van Lima. In tegenstelling tot wat heel wat backpackers beweren, vonden wij Lima best wel een mooie stad. Ok, het is er verschrikkelijk druk en sommige gebouwen zijn echt gedrochten, maar de stad is zeker een bezoek waard. We zagen een heleboel prachtige koloniale en neo-koloniale gebouwen, mooie plazas, leuke winkelstraten en zelfs een echte Chinese wijk! (Chinatown) In diezelfde wijk zag je ook overal kleine winkeltjes waar ze maskers, kostuums, hoedjes,... verkochten voor oudjaar, supergezellig! We kregen er zelfs al een beetje een carnaval-gevoel bij :p We kochten er ook nog een paar souvenirs, maar dit keer voor onszelf, nah! Sangita kreeg er ook haar kerstcadeautje: een zilveren ketting met Nasca-symbool (en ik denk dat ze er blij mee is :p). Rond een uur of zes keerden we terug naar ons hostel, maakten er nog een lekker slaatje als avondeten en namen dan de taxi naar de busterminal van Cruz del Sur voor onze bus naar Huaraz (alweer een nachtbus, joepie!). Trouwens, voor de mensen die zich misschien afvragen waar wij al dat geld vandaan halen voor die taxi's: ze zijn hier spotgoedkoop! Bovendien zijn de terminals altijd ver van het centrum en is een taxi de meest praktische en ook veiligste optie als vervoersmiddel.

De busmaatschappij was misschien nogal duur, maar het was zijn geld meer dan waard. Eindelijk nog eens een fatsoenlijke cama-bus (slaapbus)!


Meer over Huaraz en Trujillo in onze volgende blog


 

Comments

The comments to this entry are closed.

Zoeken op deze blog





Vlaamse blogs