Wembley

De eerste wedstrijd die ik voor Rap speelde, ging goed. Alles was perfect geregeld. Ome Co had een grote tas met alle shirtjes en broekjes en een andere tas met trainingspakken. Arie droeg een net met vijf ballen. We reden met een stoet van auto's naar de velden van de tegenstander, een heel mooi complex, met lichtmasten. We speelden 's middags en de lichtmasten bleven uit.
Mijn teammaten waren minder goed dan ik had verwacht. Ze speelden geconcentreerd en fanatiek, maar technisch waren ze zwak. De verdedigers trapten ballen wild weg, de middenvelders konden geen man passeren en speelden de bal te zacht in. Ik begreep waarom ze graag Afrikaanse voetballers willen hebben in Europa.
Ik wilde me bewijzen, scoorde drie keer, gaf mijn teammaten een paar voorzetten, waar ze meer mee hadden kunnen doen.
Na afloop sloeg Leolo me op de schouder. 'Goed gedaan, Wembley. Leolo zorgt dat het voor elkaar komt. Jij gaat voetballen bij Rap, mooie club met grote plannen.'
Hij zat na de wedstrijd te praten met een man met een sigaar. De voorzitter van de voetbalclub, begreep ik. Op onze shirtjes stond de reclame voor zijn bedrijf: een buis, met in de buis de letters sbav. Ik zat bij mijn nieuwe teammaten om tafel. Ik dronk een zoete, oranje drank. De anderen dronken bier.
Leolo was tevreden. 'We moeten veel regelen. Het eerste wat we moeten doen is een vrouw vinden voor jou.'
'Ik ben getrouwd.'

Naar het begin - Doe mee - Lees verder >>