Corruptie

Wat doe je eraan? Er aan meedoen of toch maar proberen om de regels te volgen? Er aan meedoen is een manier om het in de hand te werken. De regels volgen en daardoor een voorbeeld stellen daarentegen is meestal duurder en vraagt meer administratie.

Deze ochtend werd ik voor de zoveelste keer gestopt door de politie omdat ik een oranje verkeerslicht negeerde. Zoals in Belgie, stonden de zwaantjes mooi achter een bocht verstopt. Soit, ze doen natuurlijk hun werk. Je moet weten dat ik dat verkeerslicht in anderhalf jaar vrijwel nooit heb zien werken. Ik was dus stomverbaasd dat ze me een boete van 20 dollars probeerden op te leggen. 

- Sorry sir, but I don't think this robot is working... (Robot is het woord dat men in zuidelijk Afrika gebruikt voor trafficlights), so how can you stop me for neglecting an amber light?

- Oh, but it is working, sir!

- Really? Do you mind if I turn around to check it out? (Dit is het moment waar ik een "allé, 't is goe, rij maar door" verwacht)

- Sure, I'll join you and we can check it out together.

De agent stapt in en ik maak rechtsomkeer (over een dubbele witte lijn, maar daar had hij geen erg in), steek het kruispunt weer over om opnieuw rechtsomkeer te maken zodat de agent en ik kunnen vaststellen of de lichten in de richting waar ik vandaan kwam effectief werken (opnieuw over een dubbele witte lijn).

- You see, sir, all three colours are working. We wouldn't be standing there if we weren't sure that they would be working. So the ticket is 20 dollars. But that's expensive, hey. How much do you want to pay?

Tja, wat zeg je dan?

- 10 dollars?

- That's fine sir. (Ik haal een briefje van 10 boven). Please make sure my collegues don't see this. Thank you sir, you can go now. Have a nice day.

Later op het werk vertel ik het voorval aan Zimbabweaanse collegas. "Ha, je wordt een echte Zimbabweaan. Maar 10 USD, dat is nog veel te veel! Praat wat in Shona en zeg dat het leven niet gemakkelijk is, dat je geen geld hebt, dat het je heel erg spijt, en geef ze dan 2 dollar. Daar zijn ze meestal content mee."


 

Economische heropleving

Een vriendin stelde onlangs "waarom moet economisch heropleving gepaard gaan met ochtendfiles?". Ja hoor, elke dag verlengt mijn rit naar het werk 's ochtends met een paar minuten. Er is voldoende benzine beschikbaar aan redelijke prijzen (1,15 dollar of 78 eurocent per liter), en dat is een goede redenen om het statussymbool bij uitstek uit de stal te halen.

Hoofdstad Harare (wat in Shona "de stad die niet slaapt" betekent) staat niet stil. Het centrum wordt opengebroken en waterleidingen vervangen. P010909_13.49 Er zijn geruchten dat er glasvezel kabels vanuit Mozambique worden getrokken. Meer en meer verkeerslichten worden hersteld (wat bijdraagt tot de ochtendfiles). Een groeiend aantal wijken heeft minder en minder te kampen met water- en stroomonderbrekingen. Mijn vuilnis werd voor de allereerste keer in anderhalf jaar opgehaald. Twee stedelijke zwembaden zijn weer open (mét proper blauw water). Een van de GSM operatoren investeert in UMTS (wat mij toelaat op live naar StuBru te luisteren!). En er staan weer potten Nutella in de winkelrekken!

Nu ja, met dit alles is Zimbabwe natuurlijk nog lang niet uit het slop getrokken. 


 

Boek

Figuur.aspx Zin om meer te weten over het dagelijkse leven en indrukken van Zimbabweanen, Belgen en Nederlanders die al lang of minder lang in Zimbabwe wonen? Dit boek (waar uw nederige dienaar mezelve heeft aan meegewerkt) geeft een leuk overzicht... .

"Met de opbrengst van het boek wordt steun verleend aan Zimbabwean Lawyers for Human Rights en aan Fairhome, een thuishaven voor straatkinderen." En hiermee hoop ik geen inbreuk te doen op De Standaard's "geen reklame" regel... ;-)

http://www.boekenroute.nl/gasten/gtn1Boek.aspx?BoekID=19175


 

Openbare werken

P010909_13.49

Harare centrum - Op een aantal plaatsen worden oude water(?)pijpen uitgegraven. De eerste stappen van de vernieuwing van de desastreuse watervoorzieningen?

Hoewel de hoofdwegen in Zimbabwe echt wel goed meevallen, is er altijd wel ergens een gevaarlijke "pothole" die gedicht moet worden (zie foto hieronder). Om geld in het laatje te brengen (en hopelijk gaat dat geld effectief naar wegenwerken), heeft ZIMRA (de belastingen, zeg maar) op alle hoofdwegen 2 à 3 tolpoorten geplaatst. Het resultaat voor sommigen: veel gemor en lange files om 's ochtends Harare binnen te rijden. Voor anderen is het dan weer een teken dat de zaken eindelijk onder handen worden genomen.

Pothole

Leuk: M'n dochtertje is fan van Tendai's rastas :-)

09 Vacs Afrique (1098)


 

Bob zou er moeten uitzien als een pruim...

Uit een artikel van The Times (UK):

Het begint vrij neutraal: "He is in very good shape for 85," said a Harare doctor, requesting anonymity. "I would be very happy to look like that when I'm 85."

MugabeDan begint het: "His speech is not halting, but for several years he has been prone to long, rambling, disconnected monologues."

En dan: "It's a sign of senile dementia caused by neural decay that is normal in people of his age," said the doctor.

En het mooiste: "You can usually tell how a person is going to look by observing their parents," he said. "Mugabe's mother reached 92 and she looked, well, like a prune. He should be looking like her at his age." "The secret has to be Botox," he said.

De laatste dagen was er een gerucht dat hij om gezondheidsredenen halsoverkop naar Dubai was gevlogen, zonder de gebruikelijke protocol op de luchthaven (volgens sommigen echt een teken dat er iets mis is). Daarbovenop heeft hij de begrafenisplechtigheid van een van zijn medewerkers gemist (ook een teken dat er iets mis is - trouwens, zijn medewerkers van het eerste uur vallen tegenwoordig als vliegen, ah ja, ze zijn vanachter in de 80).

Maar de ervaren Zimbabweaan weet dat een dergelijk bericht slechts een zoveelste gerucht is, ontstaan uit de drama-lievende pers.

U zei drama? Een voorbeeld. De vice-president sterft vorige maand (hij was 89). Er zijn een aantal partij bonzen die intern campagne voeren voor de post, waaronder een zekere Nkomo (die volgens de onafhankelijke pers de logische opvolger van de VP is). Dat zint sommigen blijkbaar niet, want toevallig nu verschijnt een boerenzoon die beweert dat Nkomo hem gesodomiseerd heeft. Sodomisatie (niet homosexualiteit) is hier trouwens verboden. Het vervolg moet nog komen, maar hoogstwaarschijnlijk wordt Mr. Nkomo uit de partij gezet en veroordeeld.

Mensen vragen me soms of de politiek in Belgie ook op een soap serie lijkt. Om hun wat moed in te spreken zeg ik steevast Ja, bij ons is het nog stukken erger! En ik denk niet dat ik lieg... .


 

Fotos



Hararecentre
Harare centrum, vanop Julius Nyerere Avenue.



Wachtenopbus

Wachten op een combi, aan de Greencroft Shops.

Groentecamion

Groenten-pick-up-truck: verse groenten van den boerenbuiten, langs Lomagundi Road.


 

Op naar Zambia!

Leuk aan mijn job is dat ik af en toe op reis mag! In juni had ik een "continentale" meeting in Bamako, Mali en morgen vertrek ik voor een weekje naar buurland Zambia. Spijtig genoeg geen tijd voor toerisme, maar geen erg, het zal boeiend genoeg zijn om partnerorganisaties en collega's ginder te interviewen, te fotograferen en te filmen! Vertrekken om 7u 's ochtends, en afhankelijk van de wachttijd aan de grens aankomst in Mazabuka voorzien in de late namiddag.

OlifantLeuk: dit weekend was een lang weekend, dankzij Heroes Day. Een aantal zuidelijk afrikaanse landen vieren op 11 en 12 augustus hun oorlogs/bevrijdings-helden. Samen met 2 collega's en een Zimbabweaanse vriendin zijn we naar Imire Safari Lodge gereden om te gaan lunchen. Ongeveer 100 km uit Harare, in de hoogvlakte. Toffe meevaller: hoewel we geen safari toer wilden, mochten we de mensen die wel op safari waren gewoon vervoegen op de plek waar ze lunchten; zicht op een meer, een moeder olifant en haar 2 maanden oude kleine, en twee zwarte neushorens iets verder op. This is Africa!

 

Niet leuk: Een hoop expat-vrienden vertrekken binnenkort naar andere oorden. De afscheidsfeestjes stapelen zich op.


 

Wist je dat...

... His Worship de burgemeester van Harare net groen licht heeft gekregen voor het kopen van een nieuwe Mercedes ML320 CDI (waarde: 152 437 US$), ter vervanging van een "veroude en onbetrouwbare" S320 uit 2004... Er was 80 000 US$ voorzien, maar dat budget werd zonder probleem verdubbeld door het college van schepenen.

... en dat terwijl het stadsbestuur er maar niet in slaagt om geld te vinden om vuilniscamions te kopen, defecte verkeerslichten te vervangen, water- en rioolinfrastructuur en putten in de straten te herstellen.

... er best wat culturele activiteiten zijn in Harare. Filmvertoningen in de Spaanse embassade (gisteren Tierra y Libertad gezien, over de oorlog in Spanje tussen Franco's faschisten, stallinsten en boeren milicies), een amerikaanse goochelaar (30 US$ - watte? no way josé, pokkeduur), bijna dagelijkse optredens in Mannenberg/Bookcafe, ... . Ok, "best wat" is misschien een beetje overdreven, maar het is hier allesinds niet doods.

... het leuk is om straatshona (shona is een van de 2 belangrijkste talen in Zimbabwe, in Harare vaak  gemengd met engels) te leren: Sei malevels? Malowlow! (hoe staan de niveaus? laag laag! - een variatie op de klassieke begroetingen).

... DV8, mijn favoriete steak-house, waar de dikke blanke Rhodie-eigenaares met afgeschoren haar overdreven slijmt (goodevening sir, how are you enjoying your meal this evening, sir? is everything as expected, sir?) en waar je om extra krokkante frietjes moet vragen om ze als belg enigzins ok te vinden, is minstens tot december gesloten! (oh, nee!)


 

Hallo!

Mijn motivatie om een blog bij te houden over Zimbabwe hangt samen met de steeds maar negatieve berichtgeving over Uncle Bob's land. Het beeld dat familie en vrienden in de westerse wereld zich van het land dankzij de media gevormd hebben, bestaat vrijwel alleen uit cholera, honger, hyperinflatie, HIV/AIDS, corruptie en verkiezingsfraude.

Tijd dus om wat ander nieuws mee te geven, zonder het puur "happy, happy" te houden, want zo is de situatie nu eenmaal ook niet.

Mijn naam is Thomas, 31 jaar, belg, tewerkgesteld bij een locale NGO dat vooral actief is in voedselzekerheid en biodiversiteit (terreinwerk, lobbying) in Zimbabwe maar ook in de omringende landen. Ik woon in de hoofdstad Harare, in een zogenaamde medium-density wijk, samen met een belgische collega en Kili de kat.

Leuk: het wordt voelbaar warmer! Na de vrij koude winter (een paar weken terug was het -3 net voor zonsopgang, maar Harare ligt dan ook op 1500m hoogte), begint het eindelijk aangenamer te worden. Vooral binnen in de niet-geisoleerde huizen zonder verwarming.

Niet leuk: het heeft 4u geduurd om dit on-line te krijgen. Blijkbaar zijn de internationale internetverbindingen weeral eens uitgevallen, want zimbabweaanse websites werken wel.


 

Afsluiter

Dit is het laatste stukje dat ik schrijf voor deze weblog. De hele familie is naar het huis in Antwerpen Berchem teruggekeerd na een periode van zes jaar Zimbabwe.

Het afscheid verliep moeizaam in Zimbabwe, de vrienden zagen er bedrukt uit, zonder hoop op beterschap. Je krijgt er een soort schuldgevoel van, terwijl je weet dat je er niets aan kan doen, de situatie in het land niet kan veranderen. Het personeel had het huis ongeveer leeggehaald voor mij, zodat ik op het allerlaatste nippertje nog  mijn toiletzak uit hun handen heb weten te redden.

Het tuinmateriaal was enkele dagen voordien al verdwenen.  Twee auto's blijven voorlopig nog bij de 'car sales' in Harare staan, wachten op een potentiele koper.

De opgebouwde vriendschappen blijven ook voorlopig voortbestaan. Dat is wat ik het meest mis. Ik kon niet echt 'goodbye' zeggen. "See you when you come back". En daar bleef het bij.

Het is een heel ander verhaal de oude vriendschappen in Belgie weer op te nemen. Zij gaan er vanuit dat je dezelfde bent gebleven... Dat je zes jaar hebt overgeslaan en nu terugstapt in je oude leven. Kan dat ooit ?

De kinderen doen het goed. Zij kijken tegen de hele verandering op een fijne manier aan, spelen plots goed samen, veel meer op mekaar aangewezen dan ervoor in Zimbabwe. En het huis vlakbij de Dageraadplaats is er ook nog. Gelukkig kunnen we daar gewoon instappen en een draad opnemen. Al is het dat maar dat ik in Zimbabwe heb geleerd. Beetje bij beetje en dag voor dag leven, niet teveel ineens verwachten, maar vooral positief blijven...


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog