Vandaag heeft de aarde gebeefd, en niet eens zo ver van hier. Op CNN werd er, bijna onmiddellijk na de feiten, gemeld dat het een aardbeving was van 5.8 op de schaal van Richter, met als epicentrum Chino Hills en dat is ongeveer 30 kilometer van het werk, en ongeveer het dubbele van ons huis.
Het was 20 voor twaalf, bijna tijd voor de lunch, en ik had net een meeting achter de rug en was met een collega aan het napraten, toen het gebouw begon te schudden. Mijn eerste gedachte was: “ze zijn op het dak aan het werken”, en het gebouw daverde een beetje alsof er een trein voor bij reed. Maar dan werd het schudden erger, en wist ik dat er een aardbeving was. De aarde heeft gedurende 40 seconden gebeefd, niet alleen op en neer, maar eigenaardig genoeg horizontaal, en dat is een vreemde gewaarwording, vooral als je op kantoor zit, zonder ramen, en niet onmiddellijk een stabiel referentiepunt hebt. Het bedrijf is op die dingen goed voorbereid, en dat moet wel in een gebied waar dit soort dingen wel vaker voorkomt. Onmiddellijk zijn er teams die het hele gebouw nakijken, en overal komen navragen of iedereen in orde is en of er schade is. Het was niet nodig om te evacueren.
Mijn collega’s zijn me komen feliciteren, mijn eerste aardbeving hier in Californie, zeggen ze als oude rotten die het allemaal al eens hebben meegemaakt. Al geven ze dan ook wel toe dat dit geen kleintje was, en dat iedereen naar huis heeft gebeld om zich er van te vergewissen dat de familie dit goed heeft doorstaan. In zover ik op de websites van CNN en andere nieuwsproviders kan lezen is er nauwelijks schade, en zijn er geen slachtoffers gevallen, dus het valt allemaal wel mee. Een aantal grote gebouwen in het centrum van Los Angeles zijn preventief ontruimd. Op het internet wordt dit wel een sterke beving genoemd, sterker dan wat de mensen hier gewoonlijk meemaken.
Ondertussen zijn er ook een tiental naschokken geweest, maar die heb ik zelf niet gevoeld, 1 aardbeving is wel genoeg voor vandaag.
Erik Smolders om 21:41 | Link
| 3 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
Afgelopen weekend is in de hele Verenigde Staten Daylight Savings Time van gang gegaan, zo heet het zomeruur hier. Om twee uur 's nachts tussen zaterdag en zondag moest de klok een uur vooruit gezet worden. Nu ja, er zijn een aantal plekken binnen dit land die er voor hebben gekozen om niet mee te doen. Voor mij is er een aantal weken een voordeel. Belgie ligt nu slechts acht uur voor op Californie, en dat betekent dat ik minder vroeg uit bed moet om conference calls met mijn Europese collega's te voeren. Het voordeel is van korte duur natuurlijk want op het einde van de maand gaat in Europa ook de zomertijd in en wordt het tijdsverschil terug de normale negen uur.
Elk jaar worden er bij het ingaan van het zomeruur studies gepubliceerd over de zin en de onzin van dit gebeuren, en dat is deze keer niet anders. Het zomeruur is ingevoerd om energie te besparen, want het blijft 's avonds langer licht en dus moet er minder verlichting in huis gebruikt worden. Er is net een studie gepubliceerd die deze stelling weer ontkracht. Er is bij zeven miljoen gezinnen in de staat Indiana drie jaar lang de energierekening gecontroleerd en er is vastgesteld dat het energieverbruik met 4 % de hoogte is ingegaan vanwege de invoering van het zomeruur. De verlichting kost inderdaad wel minder, dat is juist, maar we moeten vroeger op wanneer het nog koud is en dus moet de verwarming eerder aan om 's morgens het huis op te warmen. Bovendien is iedereen vroeger thuis, als de zon nog volop schijnt dus moet de airconditioning langer werken om het huis weer af te koelen.
Ekonomen kunnen nog lang blijven debatteren en bestuderen en analyzeren, er zijn voordelen aan het zomeruur die niet zo gemakkelijk te meten zijn. Als het langer licht is, kan je langer in de tuin blijven zitten, genietend van de ondergaande zon. Je kan vrienden of familie uitnodigen voor een tuinfeest, of gewoon langer op straat aan de voordeur staan kletsen met de buren. Besparing of niet, op die voordelen is geen prijs te plakken.
Erik Smolders om 06:12 | Link
| 3 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
De voorverkiezingen zijn in Californie gepasseerd. Californie is de derde grootste staat van de Verenigde Staten wat oppervlakte betreft, maar heeft wel de meeste inwoners. Daarom legt Californie veel gewicht in de schaal in deze voorverkiezingen. De stembussen waren tot 8 uur open, en de meeste staten hadden hun boeken voor de dag al gesloten toen de eerste resultaten in Californie binnen liepen. De meerderheid van democraten hebben hun stem aan Hillary Clinton gegeven, terwijl de republikeinen vooral John McCain steunden. Het systeem van de kiesmannen is echter voor beide partijen verschillend. Bij de democraten krijgt Hillary met 52 % van de stemmen voorlopig 64 % van de kiesmannen. De republikeinen geloven niet zo in evenredige vertegenwoordiging, en McCain krijgt daar met 42 % van de stemmen, 97 % van de kiesmannen achter zich. De uitslag in Orange County verschilt niet zoveel van de rest van de staat: ook hier zijn Clinton en McCain de overwinnaars.
Naast voorverkiezingen werden er ook nog referenda gehouden, de indianen mogen hun casino's uitbreiden, net zoals Arnold Schwarzenegger had gevraagd. In de andere voorstellen heeft de bevolking zijn goeverneur echter niet gevolgd. Het schoolgeld voor de hogescholen wordt niet verlaagd, en de totale termijn die een volksvertegenwoordiger mag dienen wordt niet ingekort van 14 tot 12 jaar. Dat betekent dat een aantal politici naar ander werk mag gaan uitkijken omdat ze niet langer verkiesbaar zullen zijn. Het lijkt contradictorisch, maar die "neen" sluit ook een achterpoortje in de wet waardoor de teller terug op nul werd gezet.
Super Tuesday heeft niet gebracht wat de partijen hadden gehoopt. Aan beide kanten is de strijd verre van gestreden. Er moet verder energie en vooral geld gestoken worden in het gevecht binnen de partijen, terwijl dat geld nog goed kan gebruiikt worden als in november de echte kiesstrijd losbarst, tussen de twee uiteindelijke presidentskandidaten. Ik zag ook een aantal journalisten gisteren op televisie wat teleurgesteld kijken. Zij die hadden gehoopt dat het circus nu even zou stoppen tot aan de grote partijcongressen waren er aan voor de moeite. Het gaat gewoon verder, van staat naar staat, weekdagen en weekends, tot er een kandidaat is die een meerderheid van kiesmannen achter zich kan scharen. Er wordt al over een volgende debat in Texas gesproken. De journalisten moeten mee op toer met de kandidaten, in een wilde rit, kriskras doorheen de Verenigde Staten, tot het bittere einde.
Erik Smolders om 07:22 | Link
| 0 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
Vandaag heeft Florida zijn keuze uitgebracht in de voorverkiezingen, en de volgende stap in het hele proces is Super Tuesday, volgende week, op 5 februari. Op dinsdag brengen kiezers in 22 staten tegelijkertijd hun stem uit, en Californie is een van die staten. Dat betekent dat het circus naar onze buurt komt.
Totnutoe hebben we het op de televisie, in de kranten en op het internet gevolgd, heb ik gelezen over de reclamespotjes, en heb ik er ook wat op internet bekeken, maar ik heb er nog geen van echt tijdens de programma's gezien. Dat kan nog wel interessant worden, zo tussen de reclame voor auto's, medicijnen en verzekeringsmaatschappijen door. Alhoewel, het nieuwe zal er snel af zijn, en ik weet niet hoe negatief de spotjes uiteindelijk zullen zijn die ze op de Californiers loslaten, en hoe fel er op de man (of vrouw) zal gespeeld worden.
Erik Smolders om 07:10 | Link
| 1 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
"Ik heb zoiets van..." is een van de irritantste uitdrukkingen die recent in de Nederlandse taal zijn geslopen. Ik kan me mateloos ergeren aan tv-interviews waar sommige BV's om de haverklap dit zinnetje gebruikt. Dan heb ik de aandrang om mijn kussen naar het televisietoestel te smijten, terwijl dat totaal niet helpt natuurlijk. Waarom gebruiken ze niet gewoon "ik vind", of "ik denk" (laat ik niet in de val trappen om te schrijven dat tv-persoonlijkheden niet denken). En als ze het dan maar een keer in een gesprek zouden laten vallen, dan kan het nog een grappige uitdrukking zijn, maar nee, bijna elke zin begint met deze uitdrukking. Ik heb dan zoiets van: stop er toch mee, hard gewerkt om de dictie juist te krijgen, maar nu nog de juiste Nederlandse uitdrukkingen gebruiken.
Groot is mijn verbazing dat het Engels net dezelfde uitdrukking kent, die op dezelfde manier om de haverklap gebruikt wordt: "I'm like ...". Dit tussenvoegsel betekent ook niets, en is een exacte vertaling van "Ik heb zoiets van". "I'm like: why are they doing this", of "Ik heb zoiets van: waarom doen ze dit". Het probleem met die dingen is dat je ze zo gemakkelijk overneemt, vooral als het een vreemde taal betreft. Je hoort mensen spreken, en je bent de taal aan het leren door tot op een zeker niveau het taalgebruik van mensen te imiteren. Zo gebeurde het als baby met je moedertaal, en zo leer je een vreemde taal aan. Dus je hoort mensen die bepaalde uitdrukkingen gebruiken, en zonder het te weten moet je later vast stellen dat die gehate uitdrukkingen en stopwoorden dan ook in je eigen taalpatronen zijn opgedoken. Zo weet ik dat ik nogal genereus kan zijn met het woordje "actually", en dat niet altijd op de juiste plaats en met de juiste frekwentie in mijn taal laat vallen. Waar dat dan weer vandaan komt weet ik niet, waarschijnlijk van iemand anders opgepikt.
"Ik heb dan zoiets van: goed dat ik het weet dat ik een stopwoord gebruik, dan kan ik het ook weer afleren."
Erik Smolders om 04:45 | Link
| 17 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
De voorverkiezingen komen pas op 5 februari in Californie aan. Maar op die dag worden er niet enkel stemmen uitgebracht op de presidentskandidaten, er worden de inwoners van deze staat ook een aantal referenda ter goedkeuring voorgelegd. Vier ervan zijn blijkbaar nogal controversieel, en er worden al weken advertenties voor en tegen op de televisie getoond.
Gokken is illegaal in Californie, en er zijn dus geen officiele casino's. Voor Indianen is er echter een uitzondering. Er zijn een aantal casino's in het zuiden van Californie die door de Indianen gerund worden. Over die casino's gaat het referendum: er moeten meer jackpots komen, en vier indianenstammen hebben aan de staat Californie gevraagd om toestemming om meer van die machines te installeren. In ruil voor een akkoord dragen de vier stammen meer van hun winsten af aan de staat, het gaat om misschien wel 100 miljoen dollar per jaar. De staat heeft die extra inkomsten dringend nodig. Arnold Schwarzenegger had beloofd om het deficit te reduceren wanneer hij aan de macht is gekomen, en er wordt dit jaar weer een groot tekort op de begroting verwacht. Dus verdedigt Arnold de voorstellen. Er lopen advertenties op televisie waarin hij de bevolking vraagt om "Ja" te stemmen op de referenda. Hij doet dat in zijn typisch Oostenrijks accent. Onlangs was er de film Twins op tv, waar Schwarzenegger de rol speelt van een geniale, maar wereldvreemde reus, op zoek naar zijn kleinere tweelingbroer. Die film is al bijna twintig jaar oud, maar Schwarzenegger spreekt nog steeds hetzelfde soort Engels als in die film. Misschien cultiveert de man dit accent wel opdat mensen hem zouden blijven associeren met zijn alter ego op de film of televisie.
De tegenstanders van het voorstel kopen nog meer advertentieruimte op de lokale televisiestations, en heel regelmatig zijn hun boodschappen te horen waarin ze de kijkers aangemanen "Nee' te stemmen. Volgens berichten op het internet worden de tegenstanders in de eerste plaats gesponsord door de casinobazen in Las Vegas. Zij hebben immers het meest te verliezen als de Californiers niet naar hun stad trekken om te gaan gokken. Ik denk echter dat de kans klein is dat Las Vegas van de ene dag op de andere minder goklustigen zou aantrekken, zelfs al verdubbelen ze het aantal gokmachines in de indianencasino's. Las Vegas heeft er alles aan gedaan om zijn imago grondig aan te passen, en is nu een familiebestemming geworden. Men gaat naar Vegas om een show te zien, of op een weekendje weg met de kinderen. De hotels zijn attracties op zich geworden, en je kan er shoppen, zwemmen en als je pech hebt nog altijd veel geld verliezen aan de roulettetafels.
Erik Smolders om 05:21 | Link
| 0 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
Vandaag is de eerste ronde in de Amerikaanse presidentsverkiezingen begonnen met de primaries in Iowa. Tijdens deze ronde maken de beide partijen uit wie hen in de uiteindelijke verkiezingen zal vertegenwoordigen. Voorlopig is er hier in Californie nog niet veel van te merken. De kandidaten spenderen hun fondsen aan reclamespotjes op de tv-zenders in die staten waar er eerst voorverkiezingen gehouden worden. Het circus trekt nu van Iowa naar New Hampshire en trekt nog door een paar andere staten alvorens pas in Californie te arriveren op 5 februari. Tot die dag zijn de voorverkiezingen staat per staat, maar op 5 februari zijn er voorverkiezingen in 19 staten tegelijkertijd, en de Amerikanen hebben die dag super duper Tuesday genoemd. We zullen hier dus enkel reclameboodschappen van de kandidaten op radio en tv te verwerken krijgen tegen eind januari. Het kan zijn dat er dan al een paar afgehaakt hebben, omdat hun geld op is en ze geen nieuwe fondsen hebben kunnen werven. Misschien is het na 5 februari afgelopen en kennen we de uiteindelijke kandidaten voor de presidentsverkiezingen voor elk van de beide partijen. Het kan ook zijn dat er geen kandidaat is die na de super duper Tuesday een uitgesproken meerderheid heeft, en dan kan het hele circus tot 3 juni blijven aanslepen, wanneer South Dakota als laatste staat zijn stem kan uitbrengen.
Ik ben wel benieuwd om dit proces nu life en van dichtbij mee te maken. Ik was een grote fan van de serie de West Wing, en herken nu veel van de politieke spelletjes die hier in de US gespeeld worden omdat ze geen fictie in de serie zijn, maar ook echt gebeuren. Zo heeft de president het recht om tijdens de parlementaire vakanties mensen te benoemen zonder dat het parlement die benoemingen moet goedkeuren. Normaal is het parlement met vakantie tijdens de kerstperiode. De meerderheid in het parlement is in de handen van de democraten, en de president is natuurlijk republikein. Omdat de democraten wilden vermijden dat de president ongewenste individuen zou benoemen zonder dat ze er zelf hun oordeel over mochten vellen, hebben ze alle dagen van de kerstvakantie een parlementszitting gehouden, die meestal maar 30 seconden duurde, en dus is het parlement nooit op kerstvakantie geweest. Het is niet moeilijk om te begrijpen waarom ook hier een kloof tussen de mensen en de politiek groeit als er in Washington dergelijke belachelijke spelletjes gespeeld worden. Filibusteren noemen ze dat: obstructie voeren in het parlement. Het grappige is dat deze term, die nu ook in het Belgische parlement zijn intrede heeft gedaan, via het Frans en het Spaans naar het Engels, maar de oorsprong is verbastering van het Nederlandse woord 'vrijbuiter'.
De komende weken zal de politieke storm dus even in Californie voorbij trekken, voor de voorverkiezingen. De storm zal dan in volle sterkte losbarsten in oktober en november. Ze maken het een enorm spannende vertoning, met elke week wel nieuwe opiniepeilingen. Het lijkt wel de Ronde van Frankrijk, met tussensprinten en bergklassementen, en regelmatig een opgever. Alleen krijgt de winnaar hier geen gele trui, maar het Witte Huis.
Erik Smolders om 07:55 | Link
| 1 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
De omzet van de afgelopen kerstperiode lag maar 2.5 % hoger dan de omzet van vorig jaar, en dat is niet genoeg. De verwachtingen lagen veel hoger. Dit is weer een teken dat de US naar een recessie afglijdt. De winkeliers doen er alles aan om meer kooplustigen aan te trekken. Vandaag is er weer een nieuwe sales periode begonnen: alles wat de afgelopen vier weken de deur niet is uitgegaan is vandaag afgeprijsd en opnieuw aangeboden. Winkels waren extra vroeg open om de klanten te lokken, nog voor ze naar het werk vertrokken. Boxing Day, zo gewoon in de meeste angelsaksische landen wordt in de US immers niet gevierd. De hoop blijft bestaan dat de extra sales gedurende de laatste zeven dagen van dit jaar de verkoopscijfers toch nog een beetje kunnen doen aantrekken.
Nu is het de bedoeling om de mensen met kadobonnen te lokken. Het wordt steeds populairder om kadobonnen en giftcards te geven. In de meeste supermarkten kan je ze zo krijgen: kadobonnen van alle grote winkelketens. Er is een supermarktketen in Californie die er prat op gaat kadobonnen te verkopen van wel 200 verschillende winkelketens. Je hoeft dus niet naar de individuele winkels te gaan om dergelijke bonnen te kopen, je kan alle soorten bonnen in de supermarkt aanschaffen, daar waar je toch regelmatig moet zijn voor groenten en fruit. Dit kan gaan van iTunes kaarten, die je toelaten om via de computer liedjes op te laden, tot echte kadobonnen voor grootwarenhuizen of meer gespecialiseerde winkels. Je kan ook bonnen kopen die je in alle winkels van een bepaald shoppingcentrum op kan doen.
Heb je echt helemaal geen inspiratie voor een kado, dan koop je gewoon een kredietkaart met een vast bedrag er op. Die ziet er als een gewone kredietkaart uit, maar heeft een bedrag opgeladen van USD 25 tot 100. Wanneer het bedrag opgebruikt is, wordt de kaart gewoon waardeloos. Je kan de kaart in eender welke winkel gebruiken, zolang de winkel maar credit cards aanvaardt, en welke winkel doet dat hier nu niet? Het is het moderne equivant van een enveloppe met cash. Onze dochters zijn apetrots op hun kaartje, nu hebben ze net als mama en papa een echte creditcard, waarmee ze als groten in de winkel kunnen betalen. Dat is toch veel indrukwekkender dan met baar geld betalen. Natuurlijk worden ze zo geindoctrineerd in het systeem, en hebben ze, als ze zestien geworden zijn, behoefte aan echte kredietkaarten om hun zakgeld te kunnen besteden. We zien wel wanneer het zover is.
Erik Smolders om 06:00 | Link
| 1 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
Ik las vandaag dat een vijfde van de Amerikanen aan het einde van de winter geld hebben zullen moeten lenen om de verwarming te kunnen betalen. De stijgende energieprijzen baren de Amerikanen zware zorgen. In euro's gerekend zijn de kosten van aardgas en petroleum al fel gestegen, maar als je er dan ook nog de devaluatie van de dollar van meer dan 10 % in het afgelopen jaar bij telt, dan besef je hoe de gemiddelde Amerikaan dit jaar een veel groter gedeelte van zijn inkomen moet ophoesten om zijn energierekening te kunnen betalen.
Gas- en elektriciteitsmaatschappijen komen hier elke maand de meter opnemen. Dat is minder omslachtig dan het lijkt, de meters staan aan de buitenkant van het huis, dus de mensen die dit komen doen moeten niet in het huis zelf zijn. Je krijgt dan elke maand een faktuur voor wat die maand gebruikt is. Dat heeft het voordeel dat je onmiddellijk je energieverbruik kan aanpassen als de factuur te hoog oploopt. Maar dat heeft ook als gevolg dat de energiefactuur enorm verschilt van zomer tot winter, en dat vele mensen in de zomer geen spaarpotje aanleggen om de dure energierekeningen in de winter te kunnen betalen. In Belgie zorgt de elektriciteitsmaatschappij met zijn maandelijkse voorschotten en jaarlijkse afrekeningen er voor dat de kosten netjes gespreid zijn over het jaar, maar aan de andere kant leggen zij een kasoverschot aan in de zomer, en betalen er geen interesten op. Hier is het correcter, en betaal je voor wat je echt verbruikt, maar het vereist een beetje meer planning om in de zomer niet uit te geven wat je voor de verwarming in de winter nodig hebt.
Hier in Orange County hebben we eigenlijk het omgekeerde probleem, in de winter is het energieverbruik niet zo hoog, we zetten alleen wat verwarming op in de ochtend en late avond. In de zomer kunnen hier de kosten voor de airconditioning dan weer hoog oplopen, vooral bij die mensen die graag in een goed gekoeld huis willen zitten bibberen, en die zijn er meer dan genoeg.
Erik Smolders om 06:31 | Link
| 7 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
Vandaag (maandag) moest ik naar New York voor business meetings. Dat is vanuit Los Angeles een vlucht van 5 uur. Normaal neem ik altijd een gang plaats in het vliegtuig, kwestie van gemakkelijk en zonder iemand te storen de benen te kunnen strekken en het toilet te kunnen opzoeken. De vlucht was echter volledig volgeboekt en er waren geen gang-plaatsen meer over, dus zat ik aan het raampje, en heb ik van het uitzicht kunnen genieten.
Het was een uitzonderlijk heldere dag aan de Amerikaanse westkust. Vliegtuigen uit LAX stijgen gewoonlijk naar het Westen op, en dan maken ze een lange bocht over de oceaan. Ze hebben al ongeveer hun cruising altitude bereikt wanneer ze dan weer over het vasteland komen. We vlogen recht over Hollywood en in de diepte zag ik de beroemde "Hollywood"-letters. Die had ik nog nooit vanuit deze hoek gezien. De letters staan boven op een heuvel, tussen de bosjes en struiken.
Erik Smolders om 06:17 | Link
| 1 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
Amerikanen gaan volledig uit de bol voor kerst. De kerstperiode begint net na Thanksgiving. In Belgie moet dan de Sint nog komen, en de grootwarenhuizen liggen nog vol met speelgoed, maar hier regeert vanaf de laatste week van november de kerstman.
Erik Smolders om 07:28 | Link
| 2 Reacties
| 0 TrackBack
![]()
