Bosbranden in Californie

Het is al oud nieuws natuurlijk en het is er ieder jaar opnieuw, vooral tijdens deze maanden.
Maandenlange complete droogte na weinig winterse neerval, een natuurlijke vegetatie van oliehoudende planten, extreem hoge temperaturen, rukwinden en een amper 5% luchtvochtigheid. Deze factoren samen hebben niet veel nodig om in minder dan een uur een ontembare brand te doen ontstaan. Vooral de sterke orkaankrachtige rukwinden dragen hete gensters mijlen ver mee en doen verderop nieuwe branden onstaan.
Het "Fire season". Met normale winterse neerval zou dat lopen van september tot december, maar doordat het de laatste jaren uitzonderlijk weinig regende van januari tot mei, krijgt dit "branden seizoen" amper een ademruimte en moet er het hele jaar rond rekening mee gehouden worden.

 

Change is up: Obama's next !!!

Amerika heeft gesproken.  Obama wordt President.

Het historische aspect van de verkiezing van de senator uit de staat Illinois ontgaat niemand.  Het is nog geen 50 jaar geleden dat een zwarte Amerikaan niet mocht stemmen.  En nu hebben we dus de eerste zwarte (of "African American" als ik politiek correct zou zijn) President gekozen.

Ik kon mee kiezen dit jaar.  Mee stemmen was de belangrijkste rede om de dubbele nationaliteit aan te vragen verleden jaar.  Aangezien ik op reis was voor het werk koos ik met een 'absentee ballot' verleden week.  Het spaarde me alvast van urenlang in de rij te moeten staan.

Waar ik qua politieke overtuiging eerder (amerikaans) rood dan blauw kleur, evenwel met een paar fundamentele meningsverschillen, ben ik er van overtuigd dat het inderdaad tijd was voor een serieuze verandering.  Ik werk in de toeristische sector en ben me er terdege van bewust dat het "merk" Amerika vreselijke klappen heeft gekregen.  De straten van New York puilen dan wel over met internationale toeristen, dat heeft in de eerste plaats met de nog steeds lage dollar te maken.   Nu dat het verschil met de Euro of het Pond wat afgevlakt is kan je ook zien dat dit in onze sector zijn gevolgen begint te hebben.

Ik ben ben benieuwd wat er ons te wachten staat.  Als Germanist verheught het me dat onze nieuwe President alvast een zin kan uitspreken zonder grammaticale blunders.  Maar President zijn is uiteraard meer dan mooi kunnen praten.  De uitdaging is alvast gigantisch groot.  De staatsschuld is zo dramatisch groot dat mijn achterkleinkinderen hiervoor nog interest zullen betalen.  De economie staat in vreselijk slechte papieren - gelukkig heb ik nog een goeie 20 jaar te gaan vooraleer ik op pensioen ga zodat ik mijn pensioenspaarplan kan redden.  Gaan we meer belastingen moeten betalen, juist nu wanneer de levenskost enorm de hoogte is ingeschoten ?  En wat met de gezondheidsverzekering ?  Komt er inderdaad een plan waardoor iedereen gedekt is ?  In het jaar 2008 is het natuurlijk een drama dat een groot deel van de amerikaanse bevolking geen gezondheidsverzekering heeft - maar hoe gaat dit werken en hoeveel gaat dit Jan met de pet kosten ?

Ik ben benieuwd en sceptisch enthusiast.


 

Verkiezingen

Naast de presidentsverkiezingen, worden er op 4 november in Californie nog een hele reeks andere verkiezingen gehouden.  Alle zetels van de Californische delegatie in het federale Huis van Afgevaardigden zijn open, de helft van de zetels in de Californische Senaat en alle zetels van de Californische Kamer.  In vele steden zijn er verkiezingen voor de gemeenteraad, de burgemeester en nog vele andere verkiesbare posten.  Daarnaast zijn er 12 Propositions waar de kiezer zijn oordeel moet over vellen.

Propositions zijn voorstellen die door de kiezers gedaan worden, en mits het verkrijgen van voldoende handtekeningen aan het algemene kiepubliek voorgelegd worden.  De uitslag is bindend, het is een voorbeeld van direkte demokratie.  Sommige voorstellen zijn zeer technisch, andere spreken veel meer tot de verbeelding en er wordt uitgebreid kampagne voor gevoerd, met reklamespotjes op radio en teve.


 

Shaken but not stirred

Vandaag heeft de aarde gebeefd, en niet eens zo ver van hier. Op CNN werd er, bijna onmiddellijk na de feiten, gemeld dat het een aardbeving was van 5.8 op de schaal van Richter, met als epicentrum Chino Hills en dat is ongeveer 30 kilometer van het werk, en ongeveer het dubbele van ons huis.

Het was 20 voor twaalf, bijna tijd voor de lunch, en ik had net een meeting achter de rug en was met een collega aan het napraten, toen het gebouw begon te schudden. Mijn eerste gedachte was: “ze zijn op het dak aan het werken”, en het gebouw daverde een beetje alsof er een trein voor bij reed. Maar dan werd het schudden erger, en wist ik dat er een aardbeving was. De aarde heeft gedurende 40 seconden gebeefd, niet alleen op en neer, maar eigenaardig genoeg horizontaal, en dat is een vreemde gewaarwording, vooral als je op kantoor zit, zonder ramen, en niet onmiddellijk een stabiel referentiepunt hebt. Het bedrijf is op die dingen goed voorbereid, en dat moet wel in een gebied waar dit soort dingen wel vaker voorkomt. Onmiddellijk zijn er teams die het hele gebouw nakijken, en overal komen navragen of iedereen in orde is en of er schade is. Het was niet nodig om te evacueren.

Mijn collega’s zijn me komen feliciteren, mijn eerste aardbeving hier in Californie, zeggen ze als oude rotten die het allemaal al eens hebben meegemaakt. Al geven ze dan ook wel toe dat dit geen kleintje was, en dat iedereen naar huis heeft gebeld om zich er van te vergewissen dat de familie dit goed heeft doorstaan. In zover ik op de websites van CNN en andere nieuwsproviders kan lezen is er nauwelijks schade, en zijn er geen slachtoffers gevallen, dus het valt allemaal wel mee. Een aantal grote gebouwen in het centrum van Los Angeles zijn preventief ontruimd. Op het internet wordt dit wel een sterke beving genoemd, sterker dan wat de mensen hier gewoonlijk meemaken.

Ondertussen zijn er ook een tiental naschokken geweest, maar die heb ik zelf niet gevoeld, 1 aardbeving is wel genoeg voor vandaag.


 

The Love Gov (II)

Eerder deze week schreef ik een stukje over Governor Spitzer - de gouverneur van de staat New York die aftrad omdat hij verwikkeld was in een superdure prostitutiering.  Ik was waarschijnlijk niet de enige persoon die blijk gaf van enige Schadenfreude.  De "Sheriff van Wall Street" had het soort arrogantie die me uitdrukkelijk deed denken aan de leraars en directie tijdens mijn humaniorajaren in het college in Woluwe die genoten van het kleineren van de studenten. 

Spitzer was gehaat door politici aan beide kanten van het politieke spectrum.  Hij was een pletwals (zo refereerde hij overigens naar zichzelf) die in zijn jaren als Attorney General (= minister van justitie) vooral Wall Street bedrijven zwaar aanpakte.  Het was zeker nodig om de de meest frapante wanpraktijken in het kapitaalmekka aan te pakken, maar de manier waarop werd zeker niet gesmaakt.  Zijn directe aanpak had Spitzer echter geen windeieren gelegd.  Hij werd met een nooit geziene meederheid verkozen als gouverneur.  Het pad van vernieling dat hij achterliet was zeker niet vergeten, vooral niet op Wall Street.  Wanneer het nieuws van het schandaal uitlekte, werd er op de vloer van de beurs van Wall Street uitbundig gejuicht.  Niet toevallig ging die dag de Dow Jones overigens sterk omhoog.

De nieuwe gouverneur van New York, David Patterson, is de eerste zwarte gouverneur van de staat New York (en pas de derde in de geschiedenis van de VS).  Bovendien is hij legaal blind, wat een nationale primeur is.  Patterson werd tijdens zijn inauguratie op maandag op oorverdovend applaus onthaald en het was duidelijk dat het politieke wereldje bijzonder opgelucht was dat Spitzer van het toneel verdween. 

De dag na zijn inauguratie maakten zowel Patterson als zijn vrouw Michelle bekend dat zij alle twee buitenechtelijke relaties hebben gehad.  Dat was waarschijnlijk niet het nieuws waarop men wachtte (voor sommigen misschien wel), maar de manier waarop het nieuws ontvangen werd in vergelijking met het Spitzer verhaal kon niet meer verschilen.  Het was niet meteen een "et alors" à la Mittérand, maar de directe aanpak en het feit dat hij zich niet ging verschuilen achter voorzichtig opgestelde  perscommuniqués of de rug van zijn advocaten werd wel geapprecieerd.


 

The Love Gov

De meest onzekere job in de tri-state area (New York, New Jersey, Connecticut) is ongetwijfeld die van gouverneur.  Na John Rowland (Connecticut) en Jim McGreevey (New Jersey) moest nu ook New York gouverneur Eliot Spitzer vroegtijdig aftreden.  De man is immers verwikkeld in een prosititutieschandaal, en dat is uiteraard een absolute no-no in het puriteinse Amerika.  Het is natuurlijk een pikant detail dat net Spitzer de gouverneur is (pardon, was) die de wetgeving wat betreft georganizeerde prositutie en het geldverkeer tussen staten voor illegale activiteiten serieus verstrengde.  Hij is dus het "slachtoffer" van zijn eigen kruistocht om New York eerlijker en meer verantwoordelijk te maken.  Er is nog humor in deze wereld !

De details over de jonge dame die Spitzer's politieke carrière effectief kelderde (en wie weet ook zijn huwelijk) komen nu in sneltempo vrij.  Zij is slechts vier jaar ouder dan Spitzer's oudste dochter.  Zij komt uit een "broken home".  Zij werd blijkbaar misbruikt door een familielid.  Ging van huis weg wanneer haar stiefvader haar geen nieuwe Porsche kocht nadat ze haar eerste model crashte op 17-jarige leeftijd.  Ze verhuisde naar Manhattan om zangeres te worden maar maakte snel carrière in het oudste beroep ter wereld.

"Kristen", aka Ashley Alexandra Dupré, née Ashley Alexandra Youmans, is blijkbaar via-via een familiekennis.  Mijn schoonbroer kwam wel eens in de clubs en op de parties waar Kristen circuleerde wanneer ze niet aan het "werk" was, en zij zaten ook samen op een real estate cursus.  Zij had altijd heel was cash bij de hand en nu weten we dus waarom.  Zij had een studo in het Flatiron District, zonder meer een van de betere buurten in Manhattan en betaalde daar $4000 in huur per maand.  Of minder dan een avondje werk ...


 

Zomeruur

Afgelopen weekend is in de hele Verenigde Staten Daylight Savings Time van gang gegaan, zo heet het zomeruur hier.  Om twee uur 's nachts tussen zaterdag en zondag moest de klok een uur vooruit gezet worden.  Nu ja, er zijn een aantal plekken binnen dit land die er voor hebben gekozen om niet mee te doen.  Voor mij is er een aantal weken een voordeel.  Belgie ligt nu slechts acht uur voor op Californie, en dat betekent dat ik minder vroeg uit bed moet om conference calls met mijn Europese collega's te voeren.  Het voordeel is van korte duur natuurlijk want op het einde van de maand gaat in Europa ook de zomertijd in en wordt het tijdsverschil terug de normale negen uur.

Elk jaar worden er bij het ingaan van het zomeruur studies gepubliceerd over de zin en de onzin van dit gebeuren, en dat is deze keer niet anders.  Het zomeruur is ingevoerd om energie te besparen, want het blijft 's avonds langer licht en dus moet er minder verlichting in huis gebruikt worden.  Er is net een studie gepubliceerd die deze stelling weer ontkracht.  Er is bij zeven miljoen gezinnen in de staat Indiana drie jaar lang de energierekening gecontroleerd en er is vastgesteld dat het energieverbruik met 4 % de hoogte is ingegaan vanwege de invoering van het zomeruur.  De verlichting kost inderdaad wel minder, dat is juist, maar we moeten vroeger op wanneer het nog koud is en dus moet de verwarming eerder aan om 's morgens het huis op te warmen.  Bovendien is iedereen vroeger thuis, als de zon nog volop schijnt dus moet de airconditioning langer werken om het huis weer af te koelen.

Ekonomen kunnen nog lang blijven debatteren en bestuderen en analyzeren, er zijn voordelen aan het zomeruur die niet zo gemakkelijk te meten zijn.  Als het langer licht is, kan je langer in de tuin blijven zitten, genietend van de ondergaande zon.  Je kan vrienden of familie uitnodigen voor een tuinfeest, of gewoon langer op straat aan de voordeur staan kletsen met de buren.  Besparing of niet, op die voordelen is geen prijs te plakken.


 

Super Tuesday II

Wel - het is even geleden dat ik mijn laatste bijdrage postte.  Ik startte net mijn eigen travel consulting bedrijf, vandaar ...

Intussen zijn we meer dan "knee deep" in de caucuses en primaries.  John McCain is nu officieel de kandidaat voor de Republikeinen.  Aan de andere kant is het een echt spannende toss up tussen Hillary en Obama.  Morgen weten we misschien meer - de resultaten in Texas en Ohio zullen volgens de specialisten een bepalende rol spelen.  Aangezien de delegates bij de Democrats proportioneel verdeeld worden zal het daar wellicht op de superdelegates zal aankomen - wat infeite gewoon wil zeggen dat de twee overblijvende Democratic kandidaten hun favors zullen inroepen bij hun collega partijgenoten.  Lijkt me niet meteen een echt democratisch proces - of verlies ik me in de vertaling ?

Het is een hele nieuwe ervaring nu mijn stem ook meetelt.  Ik heb de verkiezingen hier (en ook back home in België) altijd van heel dichtbij gevolgd, maar nu ik ook zelf meestem geeft het toch een extra dimensie.

Wie haalt het ?  De oude McCain - de "prisoner of war" en de volleerde Washington insider, maar toch een beetje met een maverick stijl - of de eerste vrouw of de eerste African American ?  Er wachten ons nog 8 spannende maanden ...


 

Tornado Tom en de Governator

Tom Boonen
Tom Boonen in de proloog van de Tour of California in Palo Alto.


Californië kent momenteel een milde vorm van Boonen-mania - dit uiteraard naar aanleiding van de Tour of California die een paar dagen geleden begonnen is. Naast onze nationale wielertrots zijn er dit keer meer vedetten dan ooit van de partij - van oudgediende en local hero Levi Leipheimer tot wereldkampioen Paolo Bettini alsook Mario Cipollini, die aan een lichtelijk groteske maar door het publiek hier gesmaakte comeback bezig is.


 

Marathoners tegen Leukemie

Anderhalf jaar geleden begon ik aan het start-to-run programma dat ik toen via de podcast van Vlaanderen Sportland gratis kon downloaden. Als mama ver weg van het vertrouwde Vlaanderen gaf me dit een nieuw houvast. In het Californische landschap liep ik me zoals duizenden andere Vlamingen in Belgie een weg van aardappelzak naar een loopster door keurig drie keer per week, lesje per lesje de kilometers op te bouwen van 0 naar 5 en toen ook nog eens van 5 naar 10.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog