Laatste weekend in Kiev

Coolsaet_isenbaert_voor_tejo Volgende vrijdag draaien wij defintief de bladzijde Oekraine. Het werd tijd. De laatste vier maanden pendelde ik tussen Boekarest en Kiev. Hoewel buurlanden, zijn er geen rechtstreekse verbindingen, wat reizen altijd vermoeiender maakt. Het is ook niet eenvoudig voor Carine & de jongens om in het buitenland te leven, wanneer de reden van het buitenland, zich in een ander buitenland bevindt. Een harde les.


 

Brunch op Zondag

Karina & Marko zijn nieuwkomers in Kiev. Zij is Deense, hij is Duitser. Marko werkt op de Duitse ambassade en is diplomaat. Zij hadden ons en nog een schare mensen uitgenodigd voor een overheerlijke brunch. En wat is het bindmindel in die groep ? We beheersen allemaal het Nederlands & wonen in Kiev.

Dat het initiatief van een Duits – Deens koppel komt om de tafel te dekken voor een Nederlandstalige brunch is op zich verrassend en daarom juist zo leuk. Daarenboven is Marko voor de helft van Japanse afkomst. Dit maakt het plaatje nog kleurrijker. Wellicht is dit de afspiegeling van de nieuwe wereld. Een groep meertalige mensen die ergens neerstrijken voor professionele of andere doeleinden en een gemeenschappelijk kenmerk hebben.

Alvast van harte dank aan hen. De brunch was schitterend & het gezelschap inspirerend & aangenaam. Ik hoop dat ze ook nog Boekarest aandoen in hun nabije carriere.


 

Applaus in het vliegtuig…

Donbassaero_a320Voor Oekraïners is een geslaagde landing een reden voor een ovatie voor de piloot. Een gebruik dat ik niet heb overgenomen.

Deze week ben ik begonnen aan m’n afscheidsronde doorheen Oekraine. Het verre Oosten stond op het programma, met als begin Luhansk, een provinciestadje van zo’n half miljoen inwoners in het uiterste Oosten van het land. Om Luhansk te bereiken vlieg je het best op Donetsk, en overbrug je de laatste 200 kilometer met de auto. ‘Modern times’ bereiken met mondjesmaat Oekraï ne, en ik was opgetogen dat de vlucht  met een Airbus A320 werd verzorgd. Een tweedehandstoestel overschilderd in de kleuren van ‘Donbassaero’.


 

Afscheid nemen… (derde deel)

Roemenie_parlementBijna 4 jaar terug begon ik het avontuur in Oekraïne op een gure 1ste december. De ramen en vensters van mijn tijdelijk onderdak waren niet bestand tegen de diepvriestemperaturen van buiten. Ik had voor 3 weken afscheid genomen van mijn 1 jarig zoontje en hoogzwangere vrouw. De opdracht was verrassend “simpel” ; een scheefgegroeide organisatie saneren en de rode cijfers na verloop van tijd zwart laten kleuren. 


 

Liefdadigheid & Miss Europe verkiezingen.

Carine_christian_avondkledij Voor jullie in Vlaanderen zal dit als een 19de eeuws fenomeen overkomen. In Oekraïne is het omwille van z’n tekortschietende burgerzin om belastingen te betalen en die op een transparante manier te herverdelen, een noodzakelijk feit. Jammer genoeg valt veel humanitaire hulp ook in de verkeerde zakken. Corruptie kent geen schaamte. Wij zijn de eersten om toe te geven dat wij vanuit een riante positie kunnen oordelen. Maar zelfs als correcte belastingsbetalers aan de Oekraïense staat, beseffen wij dat vele noden niet gelenigd worden.


 

Internationale avond.

Belgische_standEen internationale school is een thuis voor vele nationaliteiten en een culturele smeltkroes, waar ik bijzonder veel van hou. Ondanks de drukke aganda probeer ik de meeste dagen ’s morgens de jongens naar school te brengen. Ik geniet elke morgen opnieuw van de ‘small talk’ met de mama’s & papa’s van diverse pluimage.


 

Bedverhalen vanuit Kiev.

Eén van de zaken die we verhuisden naar Kiev was ons bed. We kochten het in de periode dat we in Dilbeek woonden, en het is een superluxe toestel met verschillende electrische motoren die je in een gemakkelijke lees- of TV houding kan plaatsen.

Gisterenavond nestelden we ons ongemeen vroeg onder de donsdekens en besloten nog een Britse TV serie mee te pikken vanuit bed die mijn pa voor ons op video zet. De rugleuning comfortabel lekker hoog en nog een glaasje rode wijn op de nachttafel & elkaars lichaamswarmte opzoekend waren we klaar voor een spannende TV avond. Een kwartiertje later werd de Kiev realiteit een feit. Plots werd alles donker. De zoveelste stroompanne in het district. Niets ergs op het eerste zicht. Tot je plots beseft dat dit superbed ook electriciteit nodig heeft om zich terug in horizontale toestand te zetten... Dan maar plan B uitwerken. Op de tast een paar kaarsen opzoeken en in processie met de wijn naar de logeerkamer schuifelen. Dat is pas romantisch, het gastenbed opzoeken met enkel kaarsverlichting en een glas rode wijn... Er moesten meer van die stroompannes zijn !


 

Als het goed is bloggen we ook

Wij herkennen sedert een maand de Belgische Ambassade niet meer. De nieuwe ambassadeur raast als een wervelwind door de oude structuren en toont intiatief, zet vergaderingen op, engageert zich voor internationale intiatieven, kortom is hyper-actief.

Het contrast kan gewoon niet groter.

Ik weet wel dat nieuwe bezems schoon vegen, maar het engagement van de nieuwe mensen op de ambassade in Kiev is gewoon ‘echt’. Er is professionele samenwerking & ook het netwerken op privé basis is gemeend. Waarvoor dank. Van ons alvast alle medewerking toegezegd.


 

De fratsen van Michel Daerden

Wellicht hebben de meesten ondertussen het fameus interview met Michel Daerden gezien. Niets menselijk is de man vreemd en een stevige borrel is wellicht deel van het dagelijks menu. Ook wij hebben de eer en het genoegen gehad om Michel Daerden van dichtbij te leren kennen. En dat in Kiev. Onze ontmoeting met de feestneus van de PS was van voor de ‘blog periode’, maar wij willen jullie het verhaal niet onthouden die wij vroeger in nieuwsbrieven aan een schare mensen schreven. De nieuwsbrief is van November 2003.


 

Muziekale condooms & voetbalgoeroes.

Onze management meetings probeer ik zoveel mogelijk op een ludieke manier te starten of met een ‘fait divers’ uit de Vlaamse pers gerelateerd aan Oekraïne. De verscheidenheid aan bijdragen deze week was treffend.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog