Arme landgenoten

Het Internet, e-mail, facebook, en andere van die dingen hebben ons leven op korte tijd een compleet andere dimensie gegeven.

Voor sommige van onze landgenoten echter verandert het in een ware nachtmerrie.

Voor de zoveelste maal werd ik op zaterdagmorgen in de vroege uren uit mijn bed gebeld door een wanhopige landgenoot. Zijn pennevriend(in)…. ‘want het overkomt niet alleen maar de mannen’….. zou normaal deze morgen uit Nigeria aankomen in Zaventem…. Maar werd jammer genoeg het slachtoffer van:

a)      een ongeval op de weg naar de luchthaven.

b)      Een corrupte ambtenaar op de luchthaven.

c)      De diefstal van zijn of haar papieren…..

En van ons wordt dan verwacht dat wij vlug eventjes de zaken gaan regelen. Want het betreft nu eenmaal de liefde van zijn/haar leven en hij/zij heeft al ettelijke duizenden euro’s naar Nigeria overgemaakt om deze ontmoeting eindelijk mogelijk te maken.

Als wij dan zeggen dat dit zomaar niet gaat krijgen we meestal een zondvloed van beschuldigingen over ons heen.

”Maar ja het gaat om een landgenoot”… “Euh, neen ik heb haar/hem nog nooit gezien”. “Hoe ik weet dat het om een landgenoot gaat… euh hij/zij heeft het mij gezegd…..” “Ze/Hij is als toerist in Nigeria gestrand en jullie moeten hem onmiddellijk helpen…”

Wanneer na enkele korte verificaties blijkt dat het verhaal weer eens niet klopt volgt de ontnuchtering.

“Jullie moeten mij onmiddellijk helpen om deze persoon op te sporen zodat ik mijn geld kan recupereren…..

In een land waar er geen vaste adressen bestaan, geen bevolkingsregister kan je onmogelijk een fictieve persoon opsporen. En daar eindigt het verhaal meestal…..

De landgenoot een illusie en enkele duizenden Euro’s armer

Dus voor je me morgenvroeg wakker belt, dames en heren. Wees voorzichtig met je pennevriend(in) uit Nigeria. Die beeldschone meid aan de andere kant van de cyberspace zou wel eens een kwieke Nigeriaanse student kunnen zijn die je bij de neus neemt.

Groeten en hopelijk niet tot morgenvroeg.


 

Nigeria terug op de Weblog kaart

Het heeft een hele tijd geduurd maar eindelijk is Nigeria terug op de weblog.

We hebben verkiezingen achter de rug, Nigeria is uitgeschakeld op de Africa Cup, grijpt naast de Gemenebestspelen in Abuja en dit zonder nieuws van deze kant.

Technische mankementen en onkunde van mijn kant hebben daarvoor gezorgd. Maar ik beloof om daar in de toekomst beterschap in te brengen. Mijn verblijf in Nigeria wordt waarschijnlijk verlengd tot midden 2009. En tevens nu mijn wederhelft Nigeriaans is en onze nieuwbakken dochter de twee nationaliteiten heeft moeten we wel op  de hoogte blijven van wat reilt en zeilt tussen Nigeria en België.

Het kurkdroge Abuja,


 

West African Idol

Ik ben vergeleken met mijn collega's bloggers geen veelschrijver. Ik denk soms van tja dat moet ik vermelden of dat moet ik eens schrijven maar meestal komt het daar dan niet van.

Maar een mens kan over veen dingen schrijven. Dingen die hij leuk vindt. Dingen die wil wil delen. Soms over dingen die abnormaal zijn maar ook over dingen die hem ergeren......

..... en vandaag hebben we het er over.


 

Daar komt de ooievaar niet.....

Je ziet het overal in de kranten, je hoort het op de radio en ziet het op TV. In België worden te weinig kinderen geboren.

Er zijn daar al uitgebreide studies over verschenen. De meest gerenommeerde professoren hebben er zich al het hoofd op gebroken.

Ligt het aan het zaad van ons mannelijk ras? Is onze vrouw teveel bezig met het uitbouwen van haar eigen carrière? Of is het een puur economisch probleem?

Welnee, de oorzaak ligt in Nigeria.

We kunnen de Nigeriaan nu wel de schuld geven van veel dingen hoor ik je al zeggen……

De te hoge olieprijzen wegens de constante onrust in de olierijke delta. De internetfraude uitgevonden in Nigeria. De overvloed van illegalen in ons land.

Of bedoel ik nu de bevallige Nigeriaanse dames die het schipperskwartier bevolken en de aandacht van de Antwerpenaar gedurig afleiden.

….Neen dat is het allemaal niet. Iedereen weet toch dat kinderen in België nog steeds worden geleverd door de ooievaar. Hangen wij nu niet eenmaal reusachtige borden met de afbeelding van dit gracieuze dier aan onze voordeur wanneer het weer eens zover is?

Welnu, de ooivaar zal dit jaar niet meer komen. En dat is allemaal de schuld van de Nigerianen.

Vorige week zag ik op weg naar mijn werk enkele ooivaars netjes op de stoep staan. Leuk dacht ik. De ooivaar komt overwinteren in Abuja.

Misschien waren er een paar landgenoten van mij die de prachtige vogel helemaal vanuit “Planckendael” of “het Zwin” waren gevolgd op zijn grote trek naar het Zuiden.

Maar toen ik naderbij ging kijken zag ik tot mijn ontzetting dat de diertjes een touwtje rond hun poot hadden. En aan het andere eind van dat touwtje bemerkte ik een grote kei.

Ik trok mijn stoute schoenen aan en stapte uit. Wat was hier aan de hand…. Ik was nog maar pas uit mijn wagen of een vriendelijke jongeman kwam op me afgelopen. Of ik de ooievaars misschien wou kopen. Neen, neen, niet om op te eten maar als huisdier.

Ze waren ideaal om slangen en ander ongedierte uit je tuin te houden.

Ik keek beteuterd naar de diertjes en dacht onmiddellijk aan die arme baby die nu niet tot in België zou geraken.

Ik dacht eraan om het beestje te kopen en vrij te zetten maar de jongeman merkte trots op dat het beest wel niet weg zou vliegen. Hij had namelijk de vleugels eigenhandig geknipt.

Toen ik zei dat ik het beestje niet zou kopen bood hij me spontaan een paar eenden, een papegaai, wat aapjes en als ik echt wou kon hij me ook wat hyena’s bezorgen.

Amai, wat zou die kerel van Gaia hier nu over zeggen…….


 

Maurice Cooreman aan de top in Nigeria

Deze week hoorde ik op radio1 het bericht over de vrijspraak in het proces tegen vier personen die verdacht waren van mensenhandel door de Correctionele rechtbank van Kortrijk.

Ik surfde wat rond en bemerkte dat drie van de vier verdachten met naam en toenaam werden genoemd.(http://www.vrtnieuws.net/nieuwsnet_master/versie2/sporza/nnII_sporza_start/index.shtml?fw=http://www.vrtnieuws.net/sport_master/voetbal/eerste_klasse/061031_mensenhandel/index.html)

Over één persoon werd echter met geen woord gerept......Maurice Cooreman.


 

Niks te melden?

..... gebeurt er niks in Nigeria?

Wel eigenlijk teveel om op te noemen.

Vorige week was er de zonsverduistering. De week voordien de census, of anders gezegd de nationale volkstelling. De ontsnapping en arrestatie van voormalig Liberiaans President Charles Taylor......... maar wat bij mij het meeste indruk achterliet was het instorten van de wolkenkrabber in Lagos.

Vorige maandag was ik voor een vergadering in Lagos en zag ik met mijn eigen ogen de ravage van de instorting van het torengebouw van de Nigerian Industrial Development Bank (NIDB) een tiental dagen geleden.

Je moet je dat inbeelden. Marina, Lagos Island! Het hart van het onstuimige Lagos. Het krioelt er van de gele busjes, een wirwar van bromfietjes en mensen. Op een drukke dag kan je er over 100 meter gerust een halfuurtje filerijden doen. En plots begeeft midden deze drukte een torengebouw van 18 verdiepingen.

Het was een akelig zicht waarbij beelden van 9/11 niet veraf leken. Ik was gedurende mijn tijd in Lagos zelden in die buurt geweest. Omschreven als gevaarlijk en frustrerend maar door enkele vergaderingen met bankiers die er hun kantoor hebben was ik er de laatste tijd wekelijks.

_41475998_lagos7ap4161

Wonder bij wonder blijken er slechts een tweetal personen er het leven bij hebben verloren. Dit had vooral te maken met de volkstelling waardoor de Nigerianen massaal werden verplicht om thuis te blijven. ( link:http://allafrica.com/stories/200603240230.html)

En zo komen we ook bij die volkstelling. Nigeria wou weten hoeveel inwoners in hun land wonen. Ook wij ontsnapten niet aan die oefening. Met massale financiële en logistieke steun van de Europese Unie werden duizenden mensen op pad gestuurd om te tellen. Er werd je een vragenlijst onder de neus geduwd. Kan je lezen en schrijven. Heb je electriciteit, maar ook hoeveel kamelen en kano's bezit je? En wanneer je deze volledig had ingevuld kreeg je een merkteken op je linkerduim met onuitwisbare inkt.

De reacties achteraf waren lauwtjes. Vele mensen waren niet geteld en ook velen twijfelen of de resultaten niet zullen worden vervalst. De economie werd hiervoor volledig platgelegd en het leven leek even stil te staan in het anders drukke Nigeria.


 

Droevig nieuws

Het is de laatste maanden verschrikkelijk stil geweest aan het Nigeriaanse front.

Dit had deels te maken met de welverdiende eindejaarsvakantie die ik in het koude Europa heb doorgebracht maar vooral met de drukke bezigheden van de laatste maanden.

De Belgische overheid had namelijk besloten om het Consulaat in Lagos op te doeken en onze diensten over te plaatsen naar de hoofdstad Abuja. Een verhuis die meer om handen bleek te hebben dan wat iedereen aanvankelijk had gedacht.

Op 18/2/2006 hebben we met een bescheiden feestje de deuren dichtgetrokken in Lagos en op 20/2/2006 zijn we met de wagen 780 km noordelijker onze tenten gaan opslaan in het centrale gedeelte van Nigeria. Gedaan met de uitstapjes naar de kust. De weekendjes in Cotonou. De tripjes in Benin om aan de chaos in Lagos te ontsnappen.

Het is met enige spijt dat ik Lagos achter mij heb gelaten. Er zijn nu eenmaal niet zoveel landgenoten in Nigeria en deze zitten vooral in en rond Lagos. Ik ben hier nu een jaartje en na de nodige aanpassing heb ik nu vaarwel moeten zeggen tegen mensen met wie ik net een band aan het opbouwen was......

Maar dat zal nu eenmaal mijn deel worden. It comes with the job.....

Abuja is een totaal andere wereld dan Lagos. Gedaan met de chaos, de putten in de weg, de verkeersellende. Abuja werd dertig jaar geleden als stad gesticht in Nigeria omdat Lagos onleefbaar was geworden als hoofdstad. Het was voor de regering en de ambtenaren eigenlijk een goed excuus om te vluchten denk ik. Alles ligt er verschrikkelijk ordentelijk bij. De stad is opgebouwd uit brede lanen en heeft een enorme ringweg er omheen aangelegd wat alles ordentelijk doet verlopen. Op een van mijn reizen ben ik ooit eens per ongeluk in de hoofdstad van Bahrein terechtgekomen en eigenlijk doet Abuja me daaraan denken.

En daar wringt nu voor mij nu het schoentje een beetje. Geen Afrikaanse sfeer meer. Geen gezellige chaos. Geen lachende, spelende kinderen op elke straathoek..... maar zakelijke orde.

Ik zal nog wel een tijdje met heimwee terugdenken aan Lagos. Stad van ergernis, verkeersellende en chaos. Een mens kan toch soms raar in mekaar zitten...


 

black sunday

Zondag 23/10/2005

Vanmorgen leek een zondag te worden als zovele zondagen in Nigeria.

Te beginnen met een uitgebreid ontbijt. Wat lezen in de Belgische kranten van de vorige weken en de Knack die me hier bereiken met enige vertraging. Een duik in het zwembad en daarna wat vrienden bezoeken..............


 

kwalificatie in Afrika

Sportief België in diepe rouw gedompeld door de definitieve uitschakeling van onze Rode Duivels voor het WK 2006?

Wat dan gezegd van de resultaten op het Afrikaanse continent? Het beloofde dit weekend ongelooflijk spannend te worden. De vijf plaatsen op de laatste speeldag nog steeds vacant.


 

rampen hangen in de lucht

Ik lees met verbijstering de berichten de berichten over de vliegramp in Griekenland. Maar ook hier in Nigeria hangt volgens mij een ramp letterlijk in de lucht.......


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog