Vandaag weer naar de FELCC, de locale politie (een van de...) gemoeten.
En wat hangt er daar aan de muur? Vermiste personen.
Geen Maddie, daar wordt al genoeg druk over gedaan in de media.
Roeland Peeters om 22:07 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Er zijn leukere onderwerpen om over te bloggen, maar het feit dat er nog steeds slavernij bestaat in Brazilië is zo onsmakelijk dat ik het even van me af wil schrijven. Officieel werd de slavernij afgeschaft op 13 mei 1888 door een handtekening van de toenmalige "Princesa Isabel" onder de "Lei de Aurea" (gouden wet). Meer dan 700.000 slaven kregen toen de vrijheid, iets waar ze niet noodzakelijk meteen beter van werden. Velen van die vrijgelatenen werden immers gewoon dakloos. We zijn nu precies 120 jaar verder en wie dacht dat er geen slaven meer waren in Brazilië zit er naast. Helaas zijn die er wel nog, ook al gaat het maar om geïsoleerde gevallen. Regelmatig zijn er nieuwsberichten over mensen die verplicht worden om onder onmenselijke omstandigheden te werken en die bevrijd worden door de politie. Die hedendaagse slavernij is niet te vinden in het moderne en hedendaagse deel van Brazilië maar zit verdoken in een of andere ver afgelegen fazenda waar soms nog toestanden heersen uit vorige eeuwen.
Andre Smeets om 22:02 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Dit moet de ultieme Griekse site zijn: www.thelosouvlakia.gr : ik wil souvlakia, heet het in het Nederlands. Souvlakia zijn de Griekse variant van de Belgische frieten, de Britse Fish and Chips, de Nederlandse "muur", de Franse escargots, enz. De typische snelle hap. In Athene is een souvlaki een plat stuk brood (pitta genoemd) met daarin vlees, tomaat, ui, gebakken aardappelen en tzatziki gewikkeld. Je vindt souvlakia-tenten op zowat elke hoek van de hoofdstad.
Een souvlaki-liefhebber heeft nu alle souvlaki-tenten van Attica verzameld, en ze in een site gegoten (enkel in het Grieks weliswaar). Op www.thelosouvlakia.gr kun je makkelijk terugvinden welke souvlakitenten er in je buurt bestaan en of ze op het moment dat je de site bekijkt, open zijn. Het ziet er mooi uit, het is een nieuwe site, maar of dit nu een service is waar iedereen zat op te wachten, is nog niet meteen duidelijk.
Bruno Tersago om 11:08 | Link | 1 Reacties
De aanvallen van politiek rechts tegen de linkse regering van Lula en zijn partijleden van de PT (Partido dos Trabalhadores) lokten andermaal een incident uit. Deze keer was minister van justitie Tarso Genro het doelwit. Hij woonde een vergadering bij van de “Comissão de Relações Exteriores” en de “Defesa Nacional da Câmara” waar ook de organisatie Coiab (Coordenação das Organizações Indígenas da Amazonia Brasileira) bij betrokken was. Die vergadering was bedoeld om de situatie te bespreken in het Indianen reservaat Raposo Serra do Sol waar de rijsttelers weigeren te vertrekken. De verwarring begon op het moment dat Tarso de rijsttelers als terroristen bestempelde die politieposten en groepen Indianen aanvielen.
Gedupeteerde Jair Bolsonaro uit Rio de Janeiro (lid van de Partido Progressista en een fervent verdediger van de militairen) riep de minister toe dat hij wel alles moest afweten over terrorisme aangezien hij zelf deel uitmaakte van een groep terroristen in de jaren zeventig, tijdens de militaire dictatuur. Tarso reageerde bijzonder heftig en riep: “Wie voert hier terroristische acties uit gedeputeerde? Mijnheer liegt!”
Bolsonaro riep al even hard terug dat een terrorist iemand is die andermans gronden inneemt, hiermee verwijzend naar de Indianen die enkel opeisen wat hun toekomt en wat eerder al gehomologeerd werd door de regering. Tarso kreeg steun van gedeputeerde Fernando Gabeira (PV) die zei dat de minister destijds gewoon tegenstand bood tegen het militair regime, maar op een vreedzame manier.
Even later liep het toch weer uit de hand. Jecinaldo Barbosa Cabral, het opperhoofd van de Indianen organisatie Coiab gooide een kop water over Jair Bolsonaro en zei laconiek: “Ik gebruikte een kop water omdat ik geen pijl bij de hand heb”.
Bolsonaro is van beroep reserve kapitein bij het Braziliaanse leger, hij woont in Rio de Janeiro. Hij staat ook bekend als "Cavalão" (groot paard) omwille van zijn atletisch lichaam. Het is echter zijn scherpe tong die hem een forse reputatie bezorgde op nationaal vlak. Tijdens de ambtstermijn van voormalig president Fernando Henrique Cardoso liet hij zich herhaaldelijk ontvallen dat hij er voorstander van was om de president te laten executeren door een vuurpeleton. Regelmatig heeft hij het aan de stok met andere parlementairen die bekend staan als tegenstanders van de vroegere militaire dictatuur. Bolsonaro verdedigt openlijk martelingen, censuur en de doodstraf. Leuke kerel...
Andre Smeets om 15:39 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Over enkele weken is het juni, een maand waarin vrijwel overal in Brazilië een "Festa Junina" plaatsvindt en waar letterlijk met vuur gespeeld wordt. Het feest staat ook bekend als "Festa de São João". Er zijn ook andere heiligen die in die maand gevierd worden zoals Santo Antônio, São Pedro en São Marçal. Het feest is van Europese oorsprong maar wordt voornamelijk gevierd in Portugal (Santos Populares) en Brazilië.
Het spelen met vuur is iets waar de Brazilianen blijkbaar een boontje voor hebben. Eerst en vooral: waar men ook gaat langs Braziliaanse wegen, altijd komt men wel een vuurtje tegen. Het lijkt wel of er geen andere oplossing bestaat voor het opruimen van eender welke overtolligheid. Vaak gaat het om groenafval, van composteren hebben ze nog niet gehoord. En dan is er het vuurwerk, iets wat in dit land ongetwijfeld een flink deel zou uitmaken van het BNP indien alle vuurwerk volgens de regels van de wet geproduceerd en verkocht zou worden. Het gaat heus niet alleen om het OOOHH! en AAAHH! vuurwerk in prachtige kleuren bij feestelijke gelegenheden als oudejaarsavond. Het afsteken van allerlei gewone knallers hoort bij het dagelijkse leven in Brazilië en er is zelfs geen aanleiding nodig om de buurt (en de dieren) op te schrikken met oorverdovend geknal. In favela's gebruikt men dat geknal om de drugstrafikanten te waarschuwen dat de politie weer eens onderweg is voor een inval. Bij een belangrijke voetbalmatch hoef je niet aanwezig te zijn in Maracanâ om te weten wanneer er een goal gescoord wordt, de knallen laten het je weten. Al die heiligenfeesten gaan eveneens gepaard met geknal, liefst in grote aantallen. Dat is niet enkel in juni, ook bepaalde andere heiligen krijgen hun deel van de koek, op andere tijdstippen. Erger nog is de gewoonte om de piek van al dat gedonder rond 4 of 5 uur 's ochtends te laten plaatsvinden. Van slapen komt er dan niet veel meer in huis. En dan zijn er de ballons...
Andre Smeets om 14:24 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Vandaag begint in Athene de Athens International 2008: Defence-Security-Technology in SE Europe and the Middle East", een beurs van gesofisticeerde moordwapens. De beurs richt zich op leger, diplomaten en politici die zich met defensie bezig houden. De beurs wordt ook in andere Europese steden gehouden, maar in Griekenland is het wel alle hens aan dek. Hier wordt namelijk waanzinnig veel geld uitgegeven aan defensie: het ministerie heeft een budget van 27 miljard euro opzij gezet tot 2015 voor de aankoop van nieuw materiaal en voor het vervangen van oud materiaal. Volgens het Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI), gaven in de periode 2003-2007 enkel China, India en de Verenigde Arabische Emiraten meer uit (relatief gesproken natuurlijk) aan de aankoop van wapens (u vindt de kaart hier terug). De reden die hiervoor wel vaker wordt aangegeven, is dat Griekenland in een "slechte buurt" vertoeft. Dat is ook de reden waarom dienstplicht hier nog steeds bestaat. Men is zelfs zinnens om Griekse jongens op hun 18de verplicht in te lijven, voor ze aan hun studies beginnen (je vindt nu vaak mensen met doctoraten terug in het leger, die toiletten moeten poetsen met tandenborstels - u kent wellicht het beeld). Op je 18de ben je minder kritisch, nietwaar?
Hoe dan ook: 27 miljard is een smak geld. Daar kan je het niveau van je onderwijs (en dat is in Griekenland in 1 woord ondermaats) flink mee opkrikken. Maar dat is uiteraard niet aan de orde.
Bruno Tersago om 08:45 | Link | 1 Reacties
Een tijdje geleden schreef ik hoe de gemiddelde niet-EU burger bij de dienst Vreemdelingen niet aan de bak komt, tenzij het ongedierte aan de ingang "wachtgeld" te betalen. Blijkbaar hebben een aantal artikelen in de pers effect gehad. Ik was een paar weken terug op weg naar mijn stamkroeg (die juist om de hoek ligt) toen ik aan alle ramen van Długa 5 affiches zag hangen in 3 talen - Pools, Engels en Russisch - die de mensen aanspoorden niets te betalen aan de afpersers buiten, maar te bellen voor een afspraak. En verbazingwekkend voor Polen.... dat werkt ! Mijn boezemvriend Alex (Quebec) had nieuwe documenten nodig, hij belde voor een afspraak en kreeg te horen dat hij binnen een week op dat bepaalde uur en dag moest langskomen. Goed gedaan zou ik zeggen...
Freddy Suls om 21:51 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
La Paz,
Drukte op straat, onophoudend getoeter van bussen, taxis, autos... Om gek van te worden. Voeg daar dan nog de protesten die met de regelmaat van de klok het verkeer lamleggen en je hebt een idee van het verkeer hier.
En temidden van die chaos, ezels en zebras...
Roeland Peeters om 21:39 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
het is meimaand, de mariamaand bij uitstek, maar ook de maand van de communies (meestal toch). In een Katholiek land als Polen is dit een heel belangrijke gebeurtenis.
Bart Van De Putte om 17:48 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
De Braziliaanse minister van milieu nam gisteren ontslag. Marina Silva, bijgenaamd de oerwoudminister, stuurde een ontslagbrief van drie bladzijden naar president Lula. Het ontslag lekte net iets eerder uit naar de pers die er meteen opvloog en Lula reageerde hierdoor bepaald geïrriteerd. Marina is al minister van milieu vanaf het begin van de eerste ambtstermijn van Lula maar kwam vaak in conflict met andere ministeries en zelfs met de presidentiële staf in kwesties waarin economische interesses in botsing kwamen met het behoud van het milieu. Lula heeft altijd al voorrang gegeven aan de zorg voor minderbedeelden en de economische groei. Hierdoor werden fraaie resultaten geboekt maar op het vlak van milieu moet er nog heel veel gebeuren en heus niet alleen in het Amazonië gebied. Er ligt meer dan 4.000 kilometer tussen het regenwoud en Rio de Janeiro maar ook hier is er nog veel werk aan de winkel. De Guanabara baai ziet op bepaalde plaatsen pekzwart van de olie, iets wat toeristen al te zien krijgen als ze bij daglicht landen op de internationale luchthaven Tom Jobim en even uit het raampje kijken. Op sommige dagen is de stank er zelfs niet te harden.
Andre Smeets om 14:41 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
