De tweede indruk

Bezoekers weten niet altijd wat ze moeten verwachten als ze naar Boedapest komen. Mijn moeder verwachtte paard en kar, maar haar bezoek liep heel anders uit dan gedacht. Ze had Hongarije met Roemenië verward. De eerste indruk die je van Boedapest krijgt, is overweldigend: de Hongaren zijn een trots volk en dat zie je in alle gebouwen, die groots en statig zijn. Denk daar dan nog even de Donau bij en een aantal prachtige heuvels en je begrijpt nog beter waarom. Maar als je dan in de stad zelf begint rond te wandelen, dan ontdek je een aantal minder fraaie elementen. De stad wordt overspoeld door daklozen, die –als je hun gezichten bekijkt- ‘echte’ daklozen zijn. Ze sleuren hun hele hebben en houden met zich mee, en ze liggen overal te slapen, zelfs op een aantal meter van het beroemde en indrukwekkend New York Hotel/Koffiehuis. Er zijn veel minder voorzieningen en opvangmogelijkheden. Verder is het gemiddelde loon hier nog steeds 120 000 forint - ongeveer 500 euro - en Boedapest is niet goedkoop, cinema kost  7 euro, een kop koffie 1,5. In principe kan je je dus weinig veroorloven. Voor mij is het alleszins een goede leerschool, België staat weer op een goed blaadje bij mij.


 

Overdosis

De Hongaren kennen hun geschiedenis. Ze zijn er beter in dan de gemiddelde Europeaan. Sommige periodes verkiezen ze zich iets minder te herinneren, andere worden op elk moment in het gesprek gebracht. Ze zijn ook erg Hongaars. Op hun nationale feestdagen wordt dit altijd erg duidelijk. De stad hangt vol met vlaggen en de meeste Hongaren hebben de nationale driekleur op hun jas gespeld. Grote mensenmassa's haasten zich dan naar het nationale museum om de toespraken bij te wonen en naar de woorden van hun geliefde dichter Petöfi Sándor te luisteren. Tot zover.

Marci's 93-jarige grootvader woont in Jeruzalem. Via de webcam spreken we vaak met hem, of liever, luisteren we. Zijn luidsprekers doen het immers niet meer, enkel zijn microfoon werkt. Het is altijd een vrij plechtige bedoening en de laatste keer was ik het onderwerp van gesprek. Hij had ernstig nagedacht hoe hij mij kon verwelkomen in de familie en kondigde aan dat hij het perfecte geschenk gevonden had: hij zou mij de tapes cadeau doen die waren gemaakt tijdens een groot familiefeest begin jaren vijftig.  Zo kon ik de ganse familie – dood of levend- leren kennen. Het waren niet zomaar tapes, ze waren gemaakt op 1 mei en op de achtergrond kon je het lawaai van de grote 1-mei manifestaties horen. ‘Vinden jullie dit niet geniaal?’

 Soms is het cruciaal om niet gehoord te worden aan de andere kant.


 

Low Festival Boedapest

Ik ben gepast verwelkomd. Op elke straathoek prijken hier affiches met als opschrift 'LOW' in reuzegrote letters. Iets kleiner staat er 'Holland-Flamand Kultfeszt'. Weldra zal Boedapest worden platgewalst door Nederlandse en Vlaamse muzikanten, schrijvers, dansers, acteurs, designers, dj's, vj's en andere kunstenaars. Zelfs politici staan op het lijstje. Naast Wim Delvoye en prinses Margriet zal immers ook Vlaams minister Bourgeois en Nederlands minister Timmermans de grote opening op 15 februari opluisteren: het startschot voor 6 weken feestgedruis met meer dan 100 acts door meer dan 500 Vlaamse en Nederlandse performers op meer dan 20 locaties . Een bewonderenswaardige actie om  Vlaanderen op een hoogwaardige manier in de kijker te zetten.

'Vreest u niet dat de Hongaren uw festival gaan associëren met 'low art' als u het festival LOW noemt?' vroeg een van de journalisten dinsdag op de persconferentie. Geamuseerd lichtte Dhr. Moens toe dat de titel niet verwijst naar de inhoud, maar enkel naar de 'Neder-landen' en het 'vlakke land'. Om hun degelijkheid te bewijzen werd bij afscheid aan elke aanwezige een bol Hollandse kaas en een flesje  'Belgische satan red' overhandigd. In Hongarije werken zullen lokmiddeltjes nog. En en passant hebben de organisatoren ook even kunnen meegeven dat Vlaanderen toch nog een deel is van een groter geheel.

www.lowfestival.hu


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog