20-5-08
aardbeving, een week later
Gisteren
Vandaag,
precies een week geleden, beefde de aarde en stond ieders hart plots even stil.
Nu, precies
een week later dus, staat de aarde eindelijk stil, maar beeft voortdurend
ieders hart.
De
naschokken zijn voorbij, maar de grootste naschok stopt nooit. Enige kinderen
verloren ouders en/of grootouders, ouders en grootouders verloren hun enig
(klein)kind. Scholen, ziekenhuizen, appartementsgebouwen, winkelcentra, … alles
is verwoest, maar de grootste verwoesting gebeurt nooit in het materiële. Het
is de hoop, de dromen, de verwezenlijking, de grip op alles wat ze ooit hebben
gekend die voor vele mensen verwoest is. En zelfs nadat alles zou zijn
opgeruimd en heropgebouwd, is dat iets wat nooit hersteld kan worden. Hiervan
is de Chinese overheid en de Chinese bevolking zich meer dan bewust en dus
startte vandaag, voor het eerst in de Chinese geschiedenis, om 14.28u een
driedaagse rouwperiode voor de overledenen van de aardbeving. De Chinese vlag
hangt halfstok, alle auto’s stonden drie minuten stil (en geloof mij, in
Beijing is dat een heel eigenaardig en indrukwekkend zicht), niemand zei een
woord, maar iedereen dacht alles…
Maaike Bettens om 01:03 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
17-5-08
reis Shanxi Binnen-Mongolië: deel 3
Zondag 4 mei: Hohhot: de stad – terug naar Beijing
Het is ochtend, we zijn alleen (Céline en Antoine zijn al vertrokken) en het is onze laatste dag vakantie. Om halfdrie nemen we de trein, dus we hebben nog tijd om de stad te verkennen. Tijd om onszelf te verkennen. Zonder ontbijt de bus op. Zonder ontbijt de bus af. Op wandelafstand van de Vijf Pagoden Tempel.
Dus wandelen we langs de straten van Hohhot. Wat vroeger was tekent zich nu af in het leven van de straten. Alles gebeurt rond ons en wij kijken. Voor de ingang van de tempel bevindt zich een (tijdelijke) vazenmarkt. Hoe alles precies verloopt en voor wie die vazen precies bedoeld zijn, begrijpen we niet zo goed, want de prijzen lopen op tot 28 000 euro per vaas… Wij willen niets kopen, dus we genieten van het zicht en banen ons een weg tot aan de ingang.
Maaike Bettens om 03:25 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
14-5-08
reis Shanxi - Binnen Mongolië: deel 2
Vrijdag 2 mei: Baotou: de woestijn
In een klein stationnetje,
's Morgens in de vroegte,
Stonden grote bussen,
Zomaar door elkaar.
Het chinees chauffeurtje
Draaide aan het stuurtje:
Hakke, hakke, puf, puf,
Weg zijn wij!
Aangekomen in Daqi, het dorpje dichts bij de woestijn, zijn we, na een helse zoektocht naar een bus(je), genoodzaakt een taxi te nemen. 30 kuai, we gaan akkoord. Een weg vol hobbels en bobbels, vol stof en onderhandelingen worden we aan de voet van de ‘duinen’ gedropt. De woestijn geeft een ingangspoort met toegangstickets… Het is verdacht veel warmer, dan ons voordien werd wijsgemaakt, maar toch zetten we door.
Maaike Bettens om 11:17 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
13-5-08
reis Shanxi - Binnen Mongolië: deel 1
Een geluk voor alle studenten wordt er op 1 mei, de dag van de arbeid, ook niet gestudeerd. Nog een groter geluk dat dit voor de Chinezen een heel belangrijke feestdag is waarbij we dus een week vakantie cadeau krijgen. Dit konden we niet zomaar aan ons laten voorbijgaan dus, trokken we de wijde wereld (of toch een deeltje van China) in: Datong, Batou en Hohhot.
Maandag 28 april: Beijing – Datong: Huayuansi
Het verkeer was te druk, en wij wat te laat, dus we moesten ons haasten. Wagon 1, plaatsen 73 en 74. Ik probeer van boven aan de trap met dichtgeknepen ogen reeds het nummer van de wagon te ontwaren: 16. Dus wij moeten de andere kant op, helemaal de andere kant. Nog vijf minuten…
Juiste wagon, juiste plaatsen, de bagage boven, wij beneden. De mensen kijken. Wij ook. Het treinstel trekt zich met een schrapend geluid langzaam op gang. Céline zit aan het raam. Ik niet. Op het tafeltje: boeken, eten en water. Aan de andere kant van het tafeltje: twee mannen. De één, vrij groot en een beetje ouder, de ander, kleiner en een beetje jonger… De wijze en Jacky Chan. Het duurt niet lang of de vragenregen stortte zich over ons. De kleine wil alles weten en weet niets. De oude beantwoordt de vragen voor ons en doet alsof hij alles weet. Wij glimlachen.
De minuten sluipen onder de banken voorbij en de gesprekken deinen uit in de echo van de bergen, die we reeds kruisen. Geen steden meer, geen hoogbouw, maar bergen en vlaktes, vlaktes en bergen, droogte en armoede, armoede en droogte. Trieste verlaten industriegebieden rijgen zich de één na de ander aan elkaar. En wij snijden erdoor als een rivier van herinneringen die nog niet bestaan. Tussen slapen en ontwaken begint dus de reis.
Maaike Bettens om 09:10 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
17-4-08
een belgische groep op bezoek
In november leerden we hier in Beijing, via via (want zo gaat dat altijd), mensen uit Anzegem kennen (ja, daarvoor moet je dus aan de andere kant van de wereld zitten om mensen uit je eigen streek te ontmoeten...). Johan was toen danig onder de indruk, dat hij een reis naar China wou organiseren voor zijn beste klanten. Hij liet er geen gras over groeien, want eind maart stonden ze al opnieuw op Chinese bodem. We ontmoetten hen opnieuw: Bernd schreef een kort verslagje.
Maaike Bettens om 05:32 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
6-4-08
de leerkrachten
Deel 2: de leerkrachten
Spreken: Liu laoshi (laoshi is het Chinese woord voor leerkracht)
Hij is vrij groot voor een chinees, draagt een bril waarvan de glazen
aan de randen gekerfd zijn, heeft zwart haar (of wat had je gedacht?!)
en een overbeet in die mate dat je wel een vinger tussen zijn
ondertanden en boventanden kan steken wanneer hij zijn kiezen op elkaar
zet. Hij heeft een ironische en bij wijlen sarcastische humor en laat
nooit na openlijk kritiek te spuwen over de Chinese overheid.
Maaike Bettens om 14:23 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
4-4-08
maart: de unief deel 1
Om verschillende redenen is het er de voorbije tijd niet meer van gekomen om te bloggen. In willekeurige volgorde:
- Onze ouders zijn op bezoek geweest
- De lessen zijn opnieuw gestart
- Het is mooi weer geworden
- ....
Nu wil ik echter hernemen, waar ik gebleven was. Ik begin met een overzichtje (dat ik schreef in de eerste lesweek) over hoe het er nu aan de unief aan toegaat voor de volgende dagen. Daarna trakteer ik jullie op een "maart in een notendop" geschreven door mijn vriend. On y va
Deel 1: de lessen
Totaal: 29 uren
Spreken
6 uren
Teksten over de (tot hiertoe, want het tij kan keren…) meest alledaagse
onderwerpen luidop lezen, vragen beantwoorden en oefeningen maken. Na
iedere tekst volgt een debat over een onderwerp dat zou moeten verband
houden met de tekst, maar meestal uitdraait op de meest
banale,verwarrende en absurde stellingen voorafgegaan, gevolgd of
onderbroken door soms bevreemdende soms hilarische stiltes waarbij
iedereen lijkt te zoeken naar of te wachten op iets.
Maaike Bettens om 09:50 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
13-2-08
"Tempelforen"
Een weekend “tempelforen”
“Miaohui”, in het Nederlands los vertaald als “tempelfoor”, door mij los veranderd in het werkwoord “tempelforen”… Dit is een soort mengeling tussen twee fenomenen die we bij ons ook kennen: een kerstmarkt en een foor.
Zaterdag trok ik er alleen op uit met Céline en Antoine, zondag opnieuw maar dan vergezeld van Bernd, Apple en haar ouders.
“Tempelforen voor beginners”
Maaike Bettens om 02:34 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
7-2-08
Reis Dongbei: Chengde - slot
Dit is de laatste dag van mijn reisverslag. Ik hoop dat jullie er een beetje van genoten hebben en in gedachten wat konden meereizen, want na dit bericht duiken we weer de "Beijing-wereld" in! (foto's van de reis verschijnen vandaag op www.berndwolfvelde.be)
:: Vrijdag 25 januari
Chengde: stadswandeling
Omdat we om half twee 's namiddags al de trein terug huiswaarts nemen rest ons niet veel tijd meer in Chengde. Veel dingen bezoeken kunnen we niet meer, dus maken we maar een stadswandeling. Een vijfhonderdtal meter van ons hotel zagen we gisteren een bord "marktstraat", dat lijkt ons wel interessant. Een klein, voor het grootste deel onverhard straatje strekt zich voor ons uit. Aan weerszijden staan kleine mobiele kraampjes opgesteld. Er wordt vooral eten verkocht, maar ook tijdschriften, kousen en haaraccesoires kunnen gemakkelijk op de kop getikt worden. We hebben nog niet ontbeten en we hebben honger. We zien een man in dit koude weer zwetend achter een ronde zwarte kokend hete plaat staan. Naast hem staat een emmer deeg, een pot kruiden en een mandje groenten. Hij neuriet een lied dat we niet kennen. Hij smeert het deeg uit over de plaat. Wanneer die iets harder wordt strooit hij zorgvuldig de kruiden erover. Het ruikt al heerlijk. Hij draait het hele goedje om en doet nu met de ommezijde precies hetzelfde. Het water komt ons in de mond. Uitgestrekt op de plaat ziet dit er niet zo veel uit, maar we vermoeden dat het toch zo weinig niet is. We vragen of het mogelijk is om de helft te kopen. "Zonder probleem," antwoordt hij glimlachend en weegt de zak "700gram, 2RMB" En mmm, ja, het is zo lekker als het eruitziet. We scheuren met onze blote handen stukken deeg uit de zak en eten dus zo "uit het vuistje" ons laatste ontbijt in Chengde in een klein steegje niet ver van het station.
Maaike Bettens om 03:00 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
5-2-08
Reis Dongbei: Chengde deel 2
:: Donderdag 24 januari
Chengde: tempels
Gisteravond om negen uur kwam Marianne aan met de trein. Ze heeft er net twee weken reizen in het Zuiden op zitten en vertrekt 30 januari terug naar Parijs. Ze heeft geen slaapplaats meer in Beijing en besluit nog twee dagen met ons te te reizen om daarna haar laatste Beijing-dagen op het appartement bij Céline en Antoine te blijven. Ze slaapt bij ons op de kamer. Er zijn maar drie bedden, maar daar maken C&A geen probleem van...
We ontbijten opnieuw in het Milan Café: de geur van warme melk en versgeperst fruitsap die zich foutloos vermengt met de geuren en kleuren van alle verhalen die we uitwisselen. We luisteren, vertellen, lachen en laten de tijd geruisloos aan ons voorbijgaan.
Maaike Bettens om 01:56 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
4-2-08
reis Dongbei: Chengde deel 1
:: Woensdag 23 januari
Chengde: hotel - Milan Café - Keizerlijk paleis
De trein vertraagt. Langzamer en langzamer tot hij plots met een schok tot stilstand komt. Een hese mannenstem roept: "Chengde zhan"! Oh, we zijn blij, als kleine kinderen blij. We zijn er, gedaan met wachten, koud hebben, de stank, het wachten! Het hotel wacht... Op een blaadje had ik genoteerd: Vlak bij het station. Op het stationsplein zien we vanuit onze ooghoeken al de neonverlichting wenken. Het is inderdaad vlak bij, een 200 tal meter. Moe, maar zo tevreden stappen we plots terug levendig naar het hotel. "Gelieve de andere deur te gebruiken," staat geschreven op een vuilwit blad op de automatische deur gekleefd. De deur draait gezwind open en zwaait piepend achter ons weer dicht. Ik duw tegen de grote middendeur, maar er komt geen beweging in. We wrijven eens in de ogen, kijken wat beter en zien dat er een groot slot rond de hendel hangt. In de sofa's van de inkomhal zie ik plots beweging, maar ik kan niet uitmaken wat het is. "Het is de nachtwaker," zegt Antoine,"Hij slaapt in de sofa. We maken hem wakker!" We kloppen op de deuren en de ramen. We roepen dat wij het zijn, dat we gereserveerd hebben. Of hij wil openmaken?! Pas na een vijftal minuten wordt hij effectief wakker. Hij strompelt tot bij ons, zoekt tergend traag zijn sleutels, maar laat ons dan toch met een vertwijfelende glimlach binnen. Hij, op zijn beurt, wekt de dame van de receptie. Zij, met een minder overtuigende glimlach, start de computer op. Enkele zuchten, gefronste wenkbrauwen en getik later is haar glimlach verdwenen en meldt ze ons dat ze zich vergist heeft. Onze kamer is nog niet schoongemaakt en we mogen er niet in. "Zouden jullie het erg vinden om tot half negen in de sofa's te wachten?" vraagt ze ons, alsof we een andere keuze hadden. De nachtwaker sliep met twee dikke donsdekens. Het vriest net niet in de inkomhal, 3 graden duidt de thermometer aan. Waarschijnlijk door zowel de koude als de vermoeidheid is ons geduld na twintig minuten al op. (Het kan ook aangeboren zijn, dat laat ik in het midden...) Ik stap opnieuw naar de receptie. "Hoe vuil kunnen de kamers zijn? Mogen we niet gewoon twee uurtjes slapen in de "vuile" kamers? We zijn niet zo kieskeurig. Jullie mogen dan na halfnegen de kamer schoonmaken. Kan dat?" Ze twijfelt, maar haalt uiteindelijk toch de sleutel vanonder wat papieren in een kleine lade bij de computer. De kamer valt goed mee. Groot, drie in orde bedden, een deftige badkamer. Ja, de bedden zijn nog niet opgemaakt, er staan drie asbakken vol sigarettenpeuken en er hangt dus, niet te verwonderen, een sigarettengeur. Dit kan ons echter niets, nog minder dan niets, schelen. We zetten nog vlug de wekker, ploffen ons elk op een bed en vallen als een blok in slaap.
Maaike Bettens om 05:48 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
3-2-08
Reis Dongbei: Shenyang deel 3
:: Dinsdag 22 januari
Shenyang: Rancho Relaxo - trein naar Chengde
We hebben treintickets kunnen bemachtigen naar Chengde. Ja, bemachtigen, want nu de periode van het Chinees Nieuwjaar nadert wordt het steeds moeilijker en moeilijker. Er is echter één "maar" aan verbonden: we konden enkel harde zitplaatsen krijgen. Omdat de reis 's nachts gebeurt en toch dertien uren duurt, besloten we gisterenavond deze morgen uit te slapen. Ik ben al tussen wakker en dromen, maar ik heb er geen idee van hoe laat het is. Ik heb ook geen zin om te kijken. Het is veel plezanter me nog eens om te draaien. Plots hoor ik gewrikkel in het bed van Céline, ze roept: "Antoine, Maaike, opstaan! Het is al half twaalf!" We hebben dus welgeteld een half uur om wakker te worden, alles samen te rapen en uit te checken. Slagen we daar niet in, dan moet er bijbetaald worden...
Maaike Bettens om 07:37 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
2-2-08
Reis Dongbei: Shenyang deel 2
Na het "actuele intermezzo" van gisteren ga ik voorlopig nog even door met mijn reisverslag dat ik voordien gestart was.
:: Maandag 21 januari
Shenyang: Grotten van Benxi
We worden langzamerhand moe en het is nog vroeg in de ochtend. De avond voordien gingen we nog langs bij de lange-afstands- bushalte om inlichtingen: "De bus vertrekt 's morgens om 7.30u richting Benxi." Om niet te laat te zijn staan we om tien na zeven al paraat aan de bushalte. "Perfect," zegt de chauffeur, "Stap maar in. Ik vertrek binnen twintig minuutjes". We hebben geluk. De plaatsen achteraan zijn nog vrij en zo zijn we gelukkige "eigenaars" van extra beenruimte. De tijd tikt voorbij en om kwart voor acht pas begint de motor van de bus te draaien. Vals alarm: enkel om op te warmen. De bus zit quasi vol, nog een viertal plaatsen vrij. Acht uur: er komt beweging in. Langzaam beginnen we te rijden. Over het kruispunt. Langs de grote baan. Heel langzaam, verdacht langzaam. Plots draaien we langs een benzinepomp. We tanken niet, maar rijden langzaam terug richting vertrekpunt... Daar stopt hij opnieuw, laat nog vier mensen op de bus en vertrek opnieuw.
Maaike Bettens om 04:03 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
1-2-08
De keerzijde van de Olympische medaille
1 februari. De eerste dag van een nieuwe maand. Nog een kleine week voor het Chinees Nieuwjaar. Veel mensen maken zich klaar om huiswaarts te gaan. Deze morgen maakte ik me klaar om naar de bank te gaan: het internet moest weer betaald worden. Er is niet veel wind, een open hemel en een stralend zonnetje, dus besloot ik te voet te gaan. Het is niet zo ver, iets meer dan twee kilometer. Op de terugweg merkte ik midden op het kruispunt tumult op, dus ging ik kijken.
Iets wat in China heel weinig gebeurt, of tenminste heel weinig in het openbaar gebeurt: een staking. Enkele mannen staat midden op het kruispunt met een zelfgemaakt spandoek. Aan de ene zijde geschreven: "Wij willen naar huis." Aan de andere zijde:"Het Chengjian yigongsi eist van ons bloed zweet en geld." (Dit is het bedrijf dat instaat voor de bouw van de grote sporthal in het Olympisch gebied (体育馆)) Met enige twijfel, maar nadien toch vastberaden om hun verhaal te horen loop ik zo snel ik kan ook tot midden op het kruispunt om hun enkele vragen te stellen.
Maaike Bettens om 06:01 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
31-1-08
reis Dongbei: Shenyang deel 1
:: Zondag 20 januari
Shenyang: Pagode - Qing tombe - kapper
De avond voordien al bleek dat Shenyang een stad in opbouw en afbraak is. De jeugdherberg die we wilden boeken en maar niet konden bereiken was van de aardbol verdwenen. Nu willen we een bus nemen naar de Noordelijke Pagode aan het busstation Zuid. Noch vinden we de bushaltes noch het nummer van de bus. Een oude man op de hoek van de straat doet teken. Hij ziet er wat vreemd uit, maar uit een vertrouwen in de goedheid van de mens besluit ik toch te gaan luisteren naar wij hij zegt. Hij weet ons te vertellen dat de halte niet meer bestaat. De bus nog wel, maar die is van nummer veranderd...
Maaike Bettens om 10:42 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
30-1-08
reis Dongbei: Jilin
:: Vrijdag 18 januari
Gogol Street-trein naar Jilin
Waar aan de horizon de mistige lucht naadloos versmelt met het uitgestrekte sneeuwlandschap. De grond vaalrood en vuil.
Verhalen die je bijna kan ruiken. Zoveel lawaai, maar bijna niets wordt verteld... Buiten vriest het -20, maar voor mij
zitten drie mannen die bij elke ronde ijslolly's bestellen.
De man recht voor mij, niet al te groot, beetje ouder en goed in't vel, draagt een zwarte jas met grote kraag en een
bruine ribfluwelen broek. Met zijn ene hand op zijn knie zit hij wat achteruit gezakt tegen de rugleuning. Zijleuningen
zijn er niet. Zijn ogen puilen een beetje uit zijn oogkassen en eronder donkere zwarte gezwollen kringen. Hij heeft grote
langgerekte oren die een beetje laag aan zijn hoofd staan. Volle lichtrode bijna bruine lippen en lichtgele tanden die
met elkaar lijken te vechten voor een beter plaatsje in zijn mond. Zijn ijs smaakt en hij smekt. Ieder stukje krijg ik
minstens drie maal te zien. Hij glimlacht. Ik glimlach terug.
Maaike Bettens om 04:42 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
29-1-08
reis Dongbei: Harbin deel 3
:: Donderdag 17 januari
Harbin: Tijgerpark - Dico's - Museum 731
Bus 67 en 85 onderweg naar het Tijgerpark. Al snel ontdekken we echter hoe mensen als de gelegenheid zich voordoet snel zelf tijgers worden. De bus tukt langzaam verder. We hobbelen en bobbelen halte na halte voorbij. Een na een stappen alle Chinezen af tot we met ons drie als laatsten de bus bemannen. Plots stopt de bus ergens in niemand-en-nergens-land. Wij zijn verward, de buschauffeur glimlacht. "Wegens 'wegenwerken' rijd ik niet verder, maar ik kan jullie een taxi regelen bij een van mijn vrienden..." En het verhaal begint opnieuw...
Hoge verwachtingen worden echter al snel laagspanning bij de aanblik van zowel Siberische als Afrikaanse tijgers en leeuwen bij -25C. (Het zag er in ieder geval stukken beter uit dan de zoo van Beijing, maar toch konden we ons niet van het gevoel ontdoen dat er vanalles ontbrak. Misschien lag het aan het feit dat het winter is en dit een desolaat zicht geeft. Ik weet het niet, misschien hoor ik wel eens iets van mensen die dit tijdens de zomer hebben bezocht.) De tijgers zelf zijn prachtige dieren. Groot, ongelooflijk groot. Krachtig, maar prachtig elegant. Maar toch... De ijzeren poorten en toeristenbusjes, zelfs kippen en vee worden verkocht om 'live' te voederen. Het heeft allemaal iets weg van Jurassic Parc, alleen de dinosauriërs en het bloed ontbraken nog...
Maaike Bettens om 04:28 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
28-1-08
reis Dongbei: Harbin deel 2
:: Woensdag 16 januari
Harbin: St. Sofia kathedraal - hotpot - sneeuwfestival - ijsfestival - taxi
Langs mijn lichtjes gesprongen lippen passeert mijn warme adem en kraakt in de ijskoude lucht. De dauwdruppels van
mijn gedachten kraken wanneer ik de kathedraal binnenga en denk over wat oud en nieuw is. De kathedraal is binnenin
niet gerestaureerd maar huisvest een fototentoonstelling over het ontstaan van de stad Harbin zoals ze nu is. Aan
het begin van de twintigste eeuw was er immers niets meer dan een klein dorpje aan de rivier. In de voorbije acht
decennia is de stad echter ontwikkeld tot één van de grootste industriesteden in Noord-China.
Een 500tal meter verder bevindt zich in het lokale park het wedstrijdgedeelte van het ijsfestival. Elk land mag één of meerdere artiesten aan het werk zetten om om uit ijsklompen beelden te houwen. Het thema van dit jaar is, je raadt het al, de Olympische Spelen. De beelden zijn niet reusachtig, maar mooi en fijn gemaakt. We kunnen het wel appreciëren.
Maaike Bettens om 02:55 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
26-1-08
reis Dongbei: Harbin deel 1
De voorbije twaalf dagen reisde ik door het "dongbei" (Noordoosten) van China. Een verslag hiervan geef ik jullie de komende dagen. Merk wel op dat dit een persoonlijk verslag is en dus niet als "objectief" mag gelezen worden...
:: Maandag 14 januari
Beijing-Harbin: 22.56 - 15.45
Zoals de trein door het landschap snijdt, snijden mijn gedachten door de geluiden. Zuchten, kuchen, rochelen, slapend
etend, wandelend, muziek ruist door de versleten boxen. De besneeuwde horizon kijkt binnen door het raam en ik gluur
stiekem naar buiten. Metaal over metaal en langzaam rollen we na zestien uren Harbin binnen.
:: Dinsdag 15 januari
Harbin: aankomst-jeugdherberg-Zhongyang Dajie
Laag boven laag aangetrokken, vastbesloten de koude te trotseren stap ik gestaag de treden af. Het perron wacht op mij.
Ik wacht op Celine en Antoine. Het treinstel dampt in het ijskoude station. Vanachter het tegenlicht komen ze
breedlachend aangewandeld. Met de mensenmassa worden we als golven het treinstation binnengestuwd. De golven gaan
liggen en dan pas daagt het dimme licht. Van loket naar lokt, strompelend, duwend, verward, wachtend tot we na iets
meer dan een uur onze tickets voor Jilin op vrijdag bemachtigen. Het stationsplein opent zich voor ons. De straten
monden uit aan onze voeten. Mensen, auto's, driewielers, gekookte eieren... De bus wacht, dus we haasten ons.
Maaike Bettens om 04:42 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
14-1-08
Zakkenrollers
Een week of twee geleden vertrok ik naar goede gewoonte met de fiets naar de les. De weg ernaartoe was zoals altijd even fris, even ver en even druk. Tot zover niets speciaals dus.
Aan het laatste kruispunt sta ik te wachten op groen, genietend van een beetje muziek om wakker te worden door de oortjes van mijn MP3. Een paar meter verderop staan twee mannen, ik schat tussen 25 en 35 jaar. (Ja, dat is ruw geschat, maar ik ben sowieso al niet goed in schatten en hier in China is dat nog dubbel zo moeilijk!) Het is groen. De man met de vlag zwaait en fluit, er mag overgestoken worden.
Maaike Bettens om 02:37 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
13-1-08
Ik fiets door Beijing. Beijing fietst door mijn hoofd.
Het is weeral een tijdje geleden dat ik nog "geblogd" heb, tijd dus om wat schade in te halen...
(eind december) Net zoals thuis zijn hier van die dagen waarop alles goed gaat, maar evenzo van die dagen waarop alles tegen slaat. Gelukkig zijn de goede dagen veel talrijker dan de mottige… Nu laat ik even zien hoe die dagen er hier dan uitzien. Twee scenario’s: lees en leef u in!
Scenario 1
Een zalige droom, ik slaap als een blok, vanuit de verte gerinkel. De wekker! Veel te vroeg. Veel te weinig zin om
op te staan. Ik wikkel me in mijn deken en jaag het stof uit mijn hoofd. Met de slapers nog in mijn ogen schuifel
ik naar de keuken. Geen brood meer. Geen melk meer… Ik neem me voor wel op school snel iets te kopen en slenter
mompelend richting badkamer.
Maaike Bettens om 03:50 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
14-12-07
Waar een weg is, is een wagen. Een blik op het fruit, geen ingeblikt fruit.
Gisterenmiddag, rond een uur of
drie. Het was stil en ik had net geveegd, want er lag stof –zoals gewoonlijk
met open ramen hier. Plots werd zachtjes op de deur geklopt. Ik draaide
aan de knop, deed open en daar stond ze dan, volledig gekleed en gecoiffuurd
met de autosleutels in de hand.
Maaike Bettens om 11:53 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
6-12-07
een balans na drie maanden
Gisteren was het dag op dag drie maanden geleden dat we voet aan Pekinese wal zetten, dus, dacht ik bij mezelf, is het nu wel tijd om even de balans op te maken. Wat is een verademing in China? Wat zijn we nog steeds niet gewoon? Wat missen we uit België? Wat hebben we “bereikt”?
Wat is een verademing in China?
Goedkope en lekkere restaurants.
Lange openingsuren van de winkels.
Brede en degelijke fietspaden.
Goed geplaatste en uitgeruste voetgangers- en/of fietsbruggen over de drukke straten.
Vlot toegankelijk, degelijk en goedkoop openbaar vervoer.
Wat zijn we nog steeds niet gewoon?
Overal en om het even wanneer een fluim tegen het grondoppervlak kwakken.
Met open mond en luid smakkend eten.
Maximum een dag op voorhand afspraken maken en dan nog te laat komen.
Met wijdgesperde ogen en open mond aangestaard te worden.
Het ongeduldig drummen nog voor de deuren van de bus/metro nog maar teken geven om open te gaan.
Aanschuiven in een rij waar blijkbaar geen enkele volgorde of rangorde van belang is.
Alles in cash en in de bank te moeten gaan betalen. (met verschillende
kaarten, in verschillende banken op verschillende tijdstippen).
Het ongelooflijk groot aantal plastiekzakken die je telkens wordt aangesmeerd bij een bezoek aan de supermarkt.
Maaike Bettens om 00:13 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
4-12-07
nieuws vanuit het Oosten
Zoals beloofd worden hier niet enkel onze belevenissen of onze indrukken neer"gepend", maar houd ik ook de kranten in het oog om merkwaardig of ander nieuws aan de (kritische) blik van het Belgische publiek voor te leggen.
Man sterft aan vogelgriep in Oost-China (Xinhua)
Een man in de provincie Jiangsu stierf zondag jongstleden aan de
gevolgen van de vogelgriep. De vierentwintig jaar oude man ontwikkelde
op 24 november koorts, rillingen en andere symptomen en werd op 27
november in het ziekenhuis opgenomen waar hij de volgende diagnose
kreeg: “longontsteking.”
In de daaropvolgende week ging zijn gezondheid er echter steeds verder
op achteruit. Nadat hij zondag stierf werden verschillende monsters
genomen en onderzocht waarna bleek dat hij besmet was met de
vogelgriep.
Het departement van gezondheid beweert dat de man niet in contact was
gekomen met (dood) gevogelte en zegt niet te begrijpen hoe hij besmet
raakte. Toch zijn alle zestig mensen
waarmee hij in contact kwam onder verhoogde medische waakzaamheid
geplaatst.
De Chinese Zhang Zhilin tot Miss World gekroond (China Daily)
Op 1 december won de Chinese de Miss World verkiezing op het Chinese eiland Hainan.
Maaike Bettens om 03:01 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
29-11-07
Chinese hiërarchie
Zoals in elke maatschappij bestaat ook in China een bepaalde hiërarchie, alleen wordt die beschreven aan de hand van de "kragen" van de mensen. De kleur van de kraag verraadt op die manier in welke sector je tewerkgesteld bent en indirect dus ook welke positie in de maatschappij je hebt verworven.
Vroeger werden enkele de termen "witte kraag" en "blauwe kraag" gebruikt, maar omdat de maatschappij steeds complexer en uitgebreider wordt, kregen de kragen langzaamaan steeds meer kleuren. Door de overvloed aan kleuren is echter ook het onderscheid soms een beetje gaan vervagen. Om duidelijk te maken wat ik met dit alles bedoel, hieronder enkele voorbeelden.
Maaike Bettens om 00:00 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
28-11-07
Een kijkje bij de "elite"
Vorige zaterdag hadden we afgesproken om samen met de ouders van Bill (de tienjarige jongen die ik Engelse lessen geef) naar een club te gaan om eens een les te vervangen. De moeder vertelde dat het een gezellige club was waar je iets kon drinken, zingen, naar muziek luisteren en een beetje pingpongen. Bernd was ook uitgenodigd om mee te komen. Helaas liet ze tegen de middag weten dat ze zich onwel voelde en dat ons “uitje” moest uitgesteld worden.
Verder hadden ze niets meer laten weten en wij durfden ook niet direct zelf vragen wanneer die dan wel zou doorgaan. Naar typische Chinese gewoonte (alles op het allerlaatste moment laten weten)echter stuurde ze deze zaterdag rond halftwaalf een berichtje: We nodigen jou en je vriend uit om deze namiddag om twintig voor twee met ons en onze zoon mee naar de club te gaan. Bernd had echter ook een student om 13u, dus vertrok ik alleen richting club. Aan de metrohalte stonden Bill en zijn vader mij op te wachten. Ze hadden een hele dag gepland tot ’s avonds laat en vonden het dus heel spijtig dat Bernd er ook niet bij was. Onverwijld belde ik hem op en spraken we af dat hij na zijn les ook de metro richting club zou nemen.
Een klein halfuurtje autorijden later kwamen we aan bij de “club”, genaamd The Seine International Club. Een volledig bewaakte parking was enkel maar de voorhoede van een enorme en prachtige inkomhal versierd met marmer en goud en luxueuze sofa’s. Toegegeven, ik vond het nogal vreemd, maar ik wist niet wat ik moest verwachten. Blijkbaar dacht de man dat ik wel op de hoogte was van het systeem, want net voor hij naar links vertrok met zijn zoon zei hij nog snel: “Ik zie je straks op het tweede.”
Maaike Bettens om 00:00 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
27-11-07
Spelen - brand - tempel van de hemel
Ondertussen was het al weer een tijdje geleden dat we "de toerist" waren gaan uithangen dus dringend tijd om daar eens verandering in te brengen. Aangezien ik vrijdag slechts tot 10 uur les had, spraken we af om daarna naar de "Temple of Heaven" te gaan.
We ontmoetten elkaar aan een filiaal van de Bank of China want vandaag was immers de laatste dag dat je tickets kon kopen voor de spelen... allé dat dachten wij dan. We werden er ontvangen door de grootse "boerin" van gans Beijing. Wat die vrouw daar achter de helpdesk zat te doen is me nog steeds niet duidelijk maar 1 ding is zeker: ze zat er NIET op haar plaats. We vroegen om enkele inlichtingen en kregen een nors antwoord, daarna trok de vrouw een lade open en wij dachten een brochure of iets dergelijks te ontvangen. Niets was echter minder waar, ze begon gewoon haar nagels te knippen! Met wat prehistorische taal (enkel wat keelklanken en zonder woorden dus) en enkele gebaren verwees ze ons door naar een ander kantoortje waar we dezelfde vraag stelden.
Om tickets te kopen moeten we nog even wachten tot december... hopelijk is de helpdesk dan vriendelijker bemand.
Maaike Bettens om 00:06 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
26-11-07
tweemaal typisch chinees
Woensdagvoormiddag was de dag der verlossing aangebroken. Of tenminste, dat dacht ik. Bernd had een afspraak met de directeur van de afdeling Barco Beijing om te bepalen of er al dan niet een job voor hem vrij was. Het gesprek verliep vlot, maar over de specifieke details moest nog nagedacht worden. Zodoende wordt hij volgende woensdag of donderdag opnieuw gebeld wanneer de beslissing is gevallen.
Omdat de voormiddag wel spannend genoeg was op die manier, besloten we onszelf in de namiddag een cadeautje te gunnen. We zetten een queeste in naar “sloefkes/ pantoffels/savatten”. Het wordt hier buiten immers stilaan een beetje kouder en we verlangen naar iets warm en gezellig om aan de voeten te schuiven bij de thuiskomst.
Maaike Bettens om 07:21 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
21-11-07
Vreemd en ander nieuws...
Een dronken man stoot op een gratis slaapplaats in de luchthaven (Beijing morning post)
Een dronken Rus besloot om het gezellig te maken op een
bagagetransportband op de luchthaven in Beijing. Als een blok viel hij
in slaap en hij “dampte” alcohol wanneer een politieagent om hulp
vroeg. De man vertelt: “We brachten hem in allerijl naar de
spoedafdeling voor onderzoek en behandeling.”. De Rus had daags
voordien een verbod opgelegd gekregen om aan boord te gaan door
overmatig drankgebruik. Om zijn zorgen opzij te zetten kocht hij nog
een fles wodka waarna hij naar dromenland vertrok. Hij werd vrijgelaten
toen hij opnieuw nuchter was.
Poging tot diefstal (xinhuanet)
Tianjin. Een 18-jarig meisje vocht drie mannen van zich af toen die
haar handtas probeerden te stelen in een restaurant. De studente had de
poging onmiddellijk in de gaten en sloeg een van de dieven recht in het
gezicht. Toen de ander een mes bovenhaalde, vloerde ze ook die man
genadeloos. De drie heren vluchtten het restaurant uit en werden niet
meer gezien. Het meisje deed al drie jaar aan boksen en was de
regionale kampioene van 2006…
Maaike Bettens om 06:16 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
20-11-07
uit de krant gegrepen:selectie nieuws uit China
Af en toe sla ik er hier ook eens de Chinese kranten op na om niet alleen van het nieuws rond mijn appartement, maar ook van het nieuws in de hele stad of het land een beetje op de hoogte te zijn. Het grote nieuws bereikt uiteraard ook de kranten in België, maar af en toe selecteer ik er eens iets uit dat om de reden interessant, grappig, vreemd, vernieuwend of wat dan ook de moeite waard is. Deze wil ik ook u niet onthouden:
Mensen met HIV/AIDS toegelaten in Beijing (Xin Dingding)
Tot hiertoe was de toegang tot China verboden voor iedereen met
HIV/AIDS, tuberculose, … Om een visa te krijgen of de grens over te
raken, moest je een attest van je thuisland kunnen voorleggen met
ontegensprekelijk bewijs dat je aan geen van deze ziektes lijdt. Deze
wet werd officieel herzien en vastgelegd in 1994 en zou nu aan revisie toe zijn. Deze
ban zette kwaad bloed bij mensenrechtenorganisaties die dit zien als
een steeds verdergaande discriminatie. Het ministerie van gezondheid
van de Chinese overheid zette hierna onverwijld een onderzoek in naar
de mogelijke voor- en nadelen voor het toelaten van deze mensen. Na dit
onderzoek en weloverwogen discussies kwamen ze tot het oordeel dat na
toelating deze mensen op die manier wel beter zouden willen meewerken
met de overheid en gezondheidscontroles toelaten en begrijpen. Bovenal
zei hij: “De beslissing zal China geen last bezorgen, want de meeste
mensen met HIV/AIDS zijn ongevaarlijk en zouden het virus niet express
verspreiden.” Een concrete datum voor de herziening van deze wet is nog
niet genoemd, maar er werden nieuwe resultaten beloofd tegen het einde
van deze maand.
Hondsdolheid in China stijgt: 8403 mensenlevens in twee jaar tijd (Xin Dingding)
Het aantal gevallen van hondsdolheid in China stijgt gestaag sinds
2000. De zwaarst getroffen regio’s zijn de provincies Guangxi, Guizhou,
Sichuan, Hunan en Guangdong. Tussen 2004 en 2006 koste dit het leven
aan 8403 mensen. De voornaamste reden zou zijn dat steeds meer mensen
honden en katten als huisdier houden, maar deze niet laten inenten. Het
Ministerie van Gezondheid dringt er bij iedereen op aan huisdieren te
laten inenten, maar benadrukt natuurlijk dat de overheid de mensen het
recht op huisdieren niet zal ontnemen. Als deze ziekte echter de
publieke gezondheid dreigt te schaden, zullen wel stappen ondernomen
worden om de besmette dieren te doden.
Maaike Bettens om 01:52 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
16-11-07
nieuwe haarsnit voor 20 yuan
Het
haar van Bernd had al enige tijd last van wildgroei, maar om één of andere
reden waren we nog nooit bij de kapper geraakt.
Maaike Bettens om 10:15 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
15-11-07
Centrale verwarming in Beijing
Zoals alles tegenwoordig in Beijing zien ze hier centrale verwarming ook, letterlijk, in het groot. Die is hier niet centraal per huis, maar per stadsdistrict. Ieder appartement beschikt over verwarming maar je kan die niet zelfstandig aan- of uitschakelen. Tussen 1 en 15 november wordt overal in de stad de verwarming aangeschakeld, pas daarna wordt het in je eigen appartement ook warm.
Voorlopig hebben wij hiervan nog geen last ondervonden, want ons appartementje houdt de warmte blijkbaar goed binnen. Veel van mijn klasgenoten daarentegen hebben het minder getroffen waardoor de temperatuur IN hun appartement maar een 13 à 15 graden bedraagt! Bij ons hebben we zelfs met open raam nog een gezellige 21graden, dus we kunnen niet klagen.
Maaike Bettens om 00:08 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
14-11-07
Eten en roken
Als je in de krant gezien hebt, dat in een Carrefour in China, bij de aankondiging van 20% korting op de bakolie, 6 mensen vertrappeld zijn, dan hoeft het niet veel verdere uitleg om te duiden hoe belangrijk eten voor Chinezen is.
Nu eten we wel (bijna) elke dag Chinees, maar om toch nog beter te “integreren”, wilde ik ook graag zelf kunnen koken met de typische Chinese groenten. Omdat Chinese groenten kiezen in een supermarkt geen sinecure is, riep ik vorige week de hulp in van mijn taalpartner. Zij stelde voor om maandag samen 3 eenvoudige Chinese schotels te koken, typische familiemaaltijden die elke doorsnee Chinees in China kent en eet.
Maaike Bettens om 00:06 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
13-11-07
Prijzen in China. Toch iets vreemds.
Stel je
het volgende voor: je stapt een winkel binnen en bekijkt iets naar keuze dat je
wel bevalt. Koortsig ga je op zoek naar een prijskaartje. Soms hangt er eentje
aan, soms ook niet.
Dan kijk je vragend naar de verkoper/verkoopster waarop zij hun onderzoekende blik van boven naar onder en van links naar rechts laten glijden. Je ziet ze denken en dat zeggen ze vastberaden: …… kuai (RMB). Verward vraag je je daarna af of dit de echte prijs is of je over die prijs kan onderhandelen, want je weet maar nooit.
Maaike Bettens om 01:08 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
12-11-07
een loodgieter, na lang wachten...
Toen we hier begin september in ons appartement trokken, werkte de sproeier van het bad niet en ook de afloop deed het niet naar behoren. Er werd ons echter beloofd dat dit zo snel mogelijk in orde zou gebracht worden.
De definitie van "snel" is hier blijkbaar niet dezelfde als bij ons, want het duurde toch een kleine twee maanden voor iemand ons kon depanneren. Op een morgen kwam Jenny (onze huisbazin) langs met de persoon die de sproeier van ons bad zou
vermaken. Om 10.15 werd er op de deur geklopt... Wat je verwacht is zo een
type als de Cois van in "Thuis" zo één met een klein buikje, een
blauw loodgietersplunje en een zware gereedschapskoffer in de hand. Niets was
echter minder waar... naast Jenny stond er een klein ventje in een kostuum met
in zijn hand een kartonnen zakje met daarin een vodje en een Engelse sleutel.
Dat begon al goed.
We
lieten de man zijn werk doen en hielden ondertussen de boel in de gaten. Plots
kreeg hij de ingeving om het bad te verplaatsen met als gevolg dat niet enkel
de siliconerand van ons bad werd gerukt maar er ook grote delen van het
plakwerk naar beneden kwamen. Verbauwereerd keken wij naar de huisbaas, maar die
gaf geen kik.
Maaike Bettens om 00:06 | Link | 10 Reacties | 0 TrackBack
11-11-07
Beijing Olympic games = kassa kassa
Beijing
Olympic games = kassa kassa
De
koorts begint hier al te stijgen. Overal rijzen kleine winkeltjes uit de grond,
op iedere hoek van de straat kan je petjes, T-shirts, pins,... kopen. Op de
toeristische plaatsen lopen de winkeltjes zelfs rond onder de vorm van kleine
overbeladen Chinezen voorzien van de nodige (valse) spullen. Hier en daar zie
je Chinezen die al voorzien zijn van een petje of een T-shirt die veel te groot
is.
Op de grote kruispunten staan er gigantische pilaren waarop het aftellen richting de spelen op de voet te volgen is. De Chinese hoofdstad is momenteel nog 1 grote bouwwerf maar wij vermoeden dat tegen juni alles zal opgekraamd zijn. Flatgebouwen trekken zichzelf op, metro's worden aangelegd en wegen worden vernieuwd. In het gebied van de spelen rijden er evenveel betonmolens rond als taxi's en geloof mij dat zijn er een heleboel.
De
bouwwerken zijn prestigieus, de flatgebouwen luxueus en je vraagt je af hoe dat
allemaal betaald kan worden... Wel wij weten sinds een week of twee het antwoord.
Een tijdje geleden kregen we een mailtje van mensen van de Neerpeltse watersportclub. Het
zijn supporters van Bob Maesen die Bob's prestaties graag live zouden volgen.
Ze vroegen of we hen wat informatie konden verschaffen over de ligging van
hotels en de bereikbaarheid van de evenementen. Bij de zoektocht naar hotels deed ik de volgende ontdekking:
Jinbao
(King and Queen Garden) Hotel Beijing (neen, dit is geen sluikreclame, onder welke vorm dan ook):
Prijs per nacht buiten de spelen: €49
Prijs per nacht tijdens de spelen: €450
Zoals de
kraampjes hier uit de grond rijzen, swingen de prijzen hier de pan uit. Voor
alle hotels geldt hetzelfde: de huurprijs tijdens de spelen kent een
vermenigvuldigingsfactor tussen de 7 en 10!
Wie de
spelen wil zien zou er toch beter nog eens een nachtje over slapen...
Slaapwel!
Maaike Bettens om 01:24 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
10-11-07
Een ander Beijing
Toen
Bernd eens een dag niet thuis was, zag ik mijn kans schoon om ook even op
verkenning te gaan.
Het
appartement waar wij wonen is vrij nieuw, modern, met alles erop en eraan. In
onze omgeving (zoals overal elders in Beijing) is het echter één grote bouwwerf
waar ontelbare en tevens onvoorstelbare laadwagens op en af rijden. Niet alleen
brengt dit de alom bekende “stofwolken” en smog met zich mee, maar deed dit bij
ons ook de vraag rijzen waarom dit altijd in ons zicht gebeurt. Met andere
woorden, waarom dit altijd langs de grote wegen, in het Olympisch gebied en
langs de toeristische trekpleisters gebeurt.
Precies
daarom wou ik deze veranderingen eens met eigen ogen (maar met Bernds
fototoestel) waarnemen en op de “gevoelige plaat” vastleggen. Warm ingeduffeld,
want de temperaturen zakken hier reeds fors, wandelde ik een blok rond. In onze
straat, die een hoofdstraat is en naar de Badaling-snelweg leidt, vond ik enkel
grote blokken en mooie, nieuwe blinkende bank-en kantoorgebouwen. Aan het
eerste grote kruispunt sloeg ik linksaf, maar ook daar kreeg ik niets speciaals
te zien: een mooie afgewerkte straat, een nieuw aangelegd voetpad en
restauratiewerken aan flatgebouwen die nog niet eens renovatie nodig hebben. Stilletjes
begon ik me af te vragen of mijn veronderstelling misschien te rap was gebeurd
en of Beijing tegen volgend jaar misschien inderdaad een “Westerse stad in het
Oosten” zal worden.
Maaike Bettens om 02:39 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
9-11-07
een mondje chinees
Na bijna twee maanden studeren breidt mijn woordenschat steeds verder uit. Woorden kennen en woorden kénnen is in China echter een groot verschil. Wanneer je dan denkt alles goed gestudeerd te hebben en je de voorbeelden er zelfs bij onthouden hebt, daarna pas kan je je wagen aan de tweede betekenis van de woorden. Omdat ik besef dat dit nogal abstract klinkt, geef ik hieronder enkele voorbeelden van uitdrukkingen die "verband houden" met eten... (eerst vindt u de uitleg, daarna de chinese uitdrukking met een letterlijke vertaling)
kort en rond: 啤酒桶 (biervat)
eerst eten, dan de rest: 民以食为天 (voor
het volk is eten als de hemel)
magere en ongezonde kinderen: 豆芽菜
(bonengerecht)
onnozelaar: 傻瓜 (stomme
meloen) of 白薯 (zoete
aardappel)
opschepper: 半瓶子醋 (halve
azijnpot)
Maaike Bettens om 00:03 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
8-11-07
Olympisch gebied in opbouw
Een tijdje geleden besloot Bernd om in de namiddag eens het gebied van de olympische spelen te verkennen. Wanneer je het gebied nadert overweegt het geluid van betonmixer, klopboren, vrachtwagens en roepende werkmensen. Alles is één grote bouwwerf, niets is makkelijk te bereiken en wanneer er iets te bereiken is dan is dat nog niet voor het gewone publiek.
Maaike Bettens om 00:32 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
7-11-07
Beijing zoo
Omdat wij hier nog toch al twee maanden vertoeven, willen we jullie tijdens onze eerste "blog-week" op de hoogte brengen van zowel de markantste gebeurtenissen van de voorbije twee maanden als de vreemdste of nieuwe gewaarwordingen in deze toch ietwat andere cultuur... Na die eerste week houden we iedereen dan gewoon regelmatig op de hoogte van het "everyday life" van twee belgen in Beijing.
“All zoos are animal prisons, but Beijing Zoo
seems like death row,” schrijft onze Beijing City Guide.
Met de leuze “Geloof nooit zomaar wat je leest” in gedachten, trokken we zelf op onderzoek uit. Na een uurtje fietsen kochten we een ticketje voor 5 euro aan de balie, die verdacht goed verstopt zat naast een foute-jaren-negentig-house-muziek-draaiende winkel. Net voorbij de ingang kochten we een kaartje van de zoo met een “Brief introduction” die ons in tegenstelling tot onze vorige “inleiding” iets heel anders wist te vertellen. “Through animals exhibition, we spread scientific knowledge about animals and make Beijing lively and wellknown to the world. The zoo makes positive contributions to protect the biological diversity and ecological balance of the nature. […] It has been honoured “One of the Best Ten Zoos inChina”.”
Maaike Bettens om 05:52 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
DS Blogs
In samenwerking met
