Guaranis in nood

Guaranis Het zit nog niet helemaal goed tussen de Brazilianen en de Indianen, eigenlijk de oorspronkelijke bevolking van dit immense land. Dat is nog zwakjes uitgedrukt als men het rapport erop naslaat, opgemaakt door de NGO Survival International. Het verslag (dat u hier kan downloaden) bevat 26 pagina's, werd naar de VN gestuurd net voor de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie (21 maart) en is niet erg lief voor de Braziliaanse autoriteiten. De Guarani-stam (Foto - Roosevelt Pinheiro/ABr) in de staat Mato Grosso do Sul is niet te benijden; hun situatie behoort tot de ergste van alle inheemse volkeren in beide Amerika's, aldus Survival International. De Guaranis lijden honger, worden onterecht opgesloten, beschoten door de "pistoleiros" van grootgrondbezitters, er heerst een hoge graad van alcoholisme en zelfmoord en ze worden van hun land verdreven. Dit laatste is volgens het rapport de voornaamste oorzaak van de pijnlijke situatie die explosief genoemd wordt. Er wordt ook gewaarschuwd dat de hogere vraag naar ethanol brandstof (voor voertuigen) nog meer land van de Guaranis zal opeisen, met alle gevolgen vandien. De staat Mato Grosso do Sul is nochtans welvarend met een sterk groeiende economie. Maar de inheemse bevolking leeft in grote armoede. Velen leven gewoon langs de rand van wegen, anderen in de overbevolkte reservaten waar ze afhankelijk zijn van wat de regering hen geeft. De feiten worden netjes opgesomd in het verslag. In 2008 werden er 42 Guaranis vermoord bij interne en externe conflicten. Meer dan 625 Guaranis pleegden zelfmoord sinds 1981 (bijna 1,5% van het totale aantal), in een bepaald geval ging het zelfs om een kind van negen jaar. Guarani arbeiders worden uitgebuit op de suikerrietplantages, de kindersterfte is erg hoog en de levensverwachting van dit volk ligt 20 jaar lager dan het nationaal Braziliaans gemiddelde. Erg veel valt er over dit alles niet te lezen in de Braziliaanse pers. Die hebben het te druk met de komende verkiezingen, corrupte politici en het aankomend proces tegen het koppel Nardoni dat ervan beschuldigd wordt hun eigen dochtertje Isabella (5) uit het raam van hun appartement te gooien, nu twee jaar geleden.


 

Carnaval en de fiscus

CarnavalSalvador
Een "Trio Elétrico" leidt de massa doorheen de straten van Salvador, Bahia. De fiscus kijkt zwijgend toe en glimlacht. Foto: Roosewelt Pinheiro/ABr - CC License

Even de zot uithangen tijdens het Braziliaanse carnaval is alvast goed voor de staatskas van datzelfde land. De wetgevers zijn zich maar al te goed bewust van de klassieke gouden raad "geef het volk brood en spelen" maar laten niet na om daar duchtig vruchten van te plukken. Een studie van het IBPT (Instituto Brasileiro de Planejamento Tributário) toont aan dat belastingen en taksen in bepaalde gevallen meer dan de helft uitmaken van de prijs van sommige produkten die tijdens het carnaval flink verkocht worden. Brazilianen zijn in het gewone leven al bierdrinkers, tijdens het carnaval stijgt het bierverbruik met astronomische hoeveelheden. Meer dan de helft van de prijs van dat bier (54,8% om precies te zijn) gaat naar vadertje staat. Wie het bij mineraal water houdt, betaalt "slechts" 43,9% aan allerlei taksen. Frisdrank in blikjes brengt 45,8% op voor de fiscus. Fantasiekledij is ook niet vrij van taksen. Wie geld ophoest om rond te hossen in kledij die met ijzerdraad werd verstevigd, die doet dat in de wetenschap dat 33,9% van de prijs van zijn (peperdure) carnavalspakje naar de "Leão" gaat. Bij de prijs van gewone stoffen fantasiekledij gaat 36,4% naar belastingen en taksen. En zo gaat dat maar door: serpentines, maskers, eender welke carnavals attributen, een fors deel van de prijs gaat altijd weer naar de Braziliaanse vetpot. De IBPT zegt erbij dat de het gewicht van al die heffingen niet steeg ten opzichte van vorig jaar. Als dat geen troost is. Sinds de kennisname van deze informatie bekijk ik mijn ijskoud pintje bier met andere ogen, en dat bij een temperatuur die nu al vele weken lang blijft staan op 32 graden. Voor het overige laat ik het feestgewoel (zoals altijd) met veel genoegen aan mij voorbijgaan. Wie erover denkt naar Brazilië te verhuizen om minder belastingen te betalen, die is er ook aan voor de moeite.


 

Vergeten volk

Een rapport van de Verenigde Naties, simultaan uitgegeven in Rio de Janeiro, New York, Brussel, Canberra, Manilla, Mexico, Moskou, Pretoria en Bogota, zegt dat er van 750.000 Indianen (cijfers van 2000), 285.000 (38%) in extreme armoede leven in Brazilië. Het rapport zegt ook dat 15% van de 370 miljoen Indianen op onze planeet 1/3 uitmaken van de armsten van de wereld, minder dan 4 dollar verdienen per dag, en in stedelijke gebieden wonen. Volgens de analisten van de VN ligt de levensverwachting van de Indianen 20 jaar onder het nationaal gemiddelde in landen als Nepal en Australië, dit door de grote armoede en het gebrek aan toegang tot de gezondheidszorg en opvoeding. Hierdoor worden verscheidene groepen Indianen met uitroeiing bedreigd.

Funai
De president van Funai, Márcio Meira, samen met leiders van enkele Braziliaanse etnische gemeenschappen. Foto: Valter Campanato/ABr - CC License

In Brazilië is de situatie het ergste in de staat Mato Grosso do Sul, dit door conflicten m.b.t. de afbakening van grondeigendommen. Het is ook de meest gewelddadige staat waar onlangs nog twee Indianen vermoord werden omwille van een dergelijk conflict. Het rapport zegt ook dat 90% van de Indiaanse talen over 100 jaar zullen verdwijnen. In totaal bestaan er op onze wereld meer dan 6.000 van die talen, waarvan 180 in Brazilië. Indianen worden uitgesloten voor deelname in de economie of politiek. Een Indiaan zou er niet eens niet in slagen om voorzitter te worden van Funai (Fundação Nacional do Índio, het Braziliaanse orgaan dat de belangen van de “indígenas” verdedigt). De VN citeert ook de hoge graad van zelfmoorden bij de Guaranis Indianen die 19 keer hoger ligt dan bij de rest van de Braziliaanse bevolking. De levensomstandigheden van de Kaiowá Indianen weerspiegelen de situatie van alle Braziliaanse inboorlingen: ondervoeding, zelfmoord, alcoholverslaving, werkloosheid, gebrek aan landbouwgronden en geweld. In het algemeen ligt de kindersterfte 70% hoger bij de Indianen van Latijns Amerika dan bij de rest van de bevolking. Nogal wat Brazilianen reageren schouderophalend op het nieuws van dit rapport en zeggen dat de Indianen maar moeten werken, net als zij. Ik hoorde nog niemand zeggen dat die inboorlingen er het eerst waren en dat het de blanke man was die hun wereld naar de vaantjes hielp.


 

De waarheid, niets dan de waarheid

Het laatste jaar van Lula's ambtstermijn begon alvast met enkele serieuze spanningen tussen de president en zijn regering, ook van buiten die regering. Dat heeft veel, zoniet alles te maken met de lancering van het "Nationaal Programma voor Mensenrechten", door Lula ondertekend in december van vorig jaar. Er zijn verscheidene punten in dat programma die hoofdpijn bezorgen aan de regering, niet in het minst de oprichting van een "Commissie van de Waarheid" die mogelijke misdaden van het militaire regime (tijdens de dictatuur van 1964 - 1985)) moet beoordelen. Het Braziliaanse leger is allesbehalve gelukkig met dit idee en liet dat ook duidelijk blijken. Nelson Jobim, de minister van landsverdediging, dreigde zelfs met ontslag indien Lula een en ander niet zou herzien. Lula zette een stap terug en beloofde de tekst aan te passen, maar dat veroorzaakte dan weer ongenoegen bij zijn minister van het speciale secretariaat voor mensenrechten, Paulo Vanuchi, die op zijn beurt dreigde met ontslag.


 

En dat is niet eerlijk

Qua verdraagzaamheid scoren de Brazilianen allesbehalve. Neem nou weer die uitspraak van acteur Robin Williams, in een recente aflevering van de Late Show met David Letterman (zie hieronder). Robin zat nauwelijks in zijn zetel en maakte al meteen een opmerking over de keuze van Rio de Janeiro als host van de Olympische Spelen in 2016, een keuze die Chicago buitenspel zette als kandidaat. Hij zei letterlijk: "Ik hoop dat Oprah (Winfrey) niet verveeld zit met het feit dat wij de Olympics verloren. Chicago stuurde Oprah en Michelle, Brazilië stuurde 50 strippers en een halve kilo poeder (drugs), en dat is niet eerlijk weet je?"





Het voorval werd gemeld in de belangrijkste Braziliaanse kranten en het nieuws zorgde meteen voor een ganse reeks zure oprispingen van Brazilianen die zich beledigd voelden. Burgemeester Eduardo Paes van Rio de Janeiro klasseerde Robin Williams' grapje als "dor de corno" (het verdriet van iemand die bedrogen werd, het spel verloor). Het Olympisch Comité van Rio zei dat ze geen commentaar geven op Williams' uitspraak, maar dat ze de zaak in handen gaven van hun advocaten die moeten onderzoeken welke stappen er kunnen genomen worden in de Verenigde Staten. Een snelle peiling door de krant O Globo toont aan dat meer dan 40% van de ondervraagden het grapje klasseren als een toonbeeld van slechte smaak en van vooroordelen tegenover Brazilië in het algemeen, en Rio de Janeiro in het bijzonder. Nochtans is het niet de eerste keer dat er twijfels geuit worden over de keuze van Rio de Janeiro. Williams maakte enkel maar een grapje, of het nou leuk was of niet laat ik in het midden. Presentator Fareed Zakaria (CNN) gaf al wat meer ernstige kritiek in zijn programma GPS (zie hieronder) en maakte melding van de recente stroomuitval (waardoor miljoenen Brazilianen vele uren zonder stroom zaten) en het steeds voortdurende geweld in de favela's van Rio waar onlangs zelfs een helikopter werd neergehaald door drugshandelaars, met de dood van drie inzittenden als gevolg. Hij maakte ook een vergelijk tussen Rio en New York en haalde cijfers aan waarbij bleek dat er in NY (8 miljoen inwoners) 13 mensen werden doodgeschoten door de politie in 2008 tegenover 1.000 mensen in Rio de Janeiro (6 miljoen inwoners).





Rudolph Giuliani, voormalige burgemeester van New York, was gisteren in Rio de Janeiro. In een toespraak voor de “Guardas Municipais” (stedelijke bewakers) zei hij dat Rio een van de veiligste steden ter wereld kan worden en benadrukte dat de Wereldcup van 2014 en de Olympische Spelen van 2016 een erg belangrijke rol zullen spelen betreffende de verbetering van de orde in de stad. Gouverneur Sérgio Cabral kondigde later aan dat Giuliani Partners LLC (Rudy Giuliani’s consultancy bedrijf in de veiligheidssector) zal gecontracteerd worden om de veiligheid te helpen verbeteren in de “cidade maravilhosa”. Dit staat wel wat in contrast met de onverdraagzaamheid van de Brazilianen. Enerzijds wil men niet dat er kritiek gegeven wordt door "gringo's", maar anderzijds worden die wel aangezocht om problemen op te lossen. Misschien moeten ze er eens over denken om Robin Williams in te huren, al was het maar om wat meer gevoel voor humor aan te kweken.


 

Dinheiro fala mais alto

Wie overweegt om in Brazilië te komen wonen, die zal best over een ijzersterke gezondheid beschikken, of op zijn minst over een ijzersterk inkomen. Ondanks alle gezeur is het wat dat betreft zeker beter gesteld in ons eigen land waar de publieke gezondheidszorg op een behoorlijk peil staat, met goede sociale voorzieningen als ruggensteun. Wie zich hier geen (peperdure) ziekteverzekering kan veroorloven, is afhankelijk van het "Sistema Único de Saúde" (SUS), de publieke gezondheidszorg. De Braziliaanse regering zegt dat het een van de grootste publieke gezondheidsvoorzieningen ter wereld is (zal wel, met bijna 200 miljoen Brazilianen), met een gratis opvang die gaat van eerste hulp bij ongevallen tot orgaantransplantaties. Gratis is correct. Maar in werkelijkheid spelen er zich alle dagen schrijnende toestanden af in die publieke hospitalen. Sommige functioneren al wat beter als de anderen, maar lange wachttijden zijn er overal. Verder hebben ze vrijwel allemaal gemeen dat er te weinig personeel is dat bovendien slecht betaald wordt, dat er te weinig geneesmiddelen zijn en dat de hygiëne vaak te wensen over laat. Langs de andere kant wordt men wel geholpen, ook al is een stevige portie geduld nodig. De schrijnende toestanden slaan dan ook vooral op mensen die dringend moeten geholpen worden en niet kunnen wachten.

Ben je dan beter af met een privé verzekering? In principe wel. Maar de verzekeringsmaatschappijen willen vooral winst maken, een prioriteit die niet altijd ten goede komt van de verzekerden, ook al betalen ze forse premies. Wie een verzekering neemt moet om te beginnen zes maanden betalen vooraleer hij er kan van genieten. De meeste hospitalen van dergelijke maatschappijen zijn goed uitgerust, hebben getraind personeel en een min of meer behoorlijke opvang. Toch is het daar ook vaak aanschuiven. Wil je medische examens laten uitvoeren, dan moet er dikwijls eerst toelating gevraagd worden, een bureaucratische bedoening die (weeral) tijd kost. Het is ook absoluut noodzakelijk om de kleine lettertjes van de contracten uit te pluizen vooraleer een handtekening te zetten. Het gebeurt immers vaak dat bepaalde heelkundige ingrepen of sommige dure medische onderzoeken niet inbegrepen zijn. Het hoogste gerechtshof van Brazilië veroordeelde deze week de maatschappij Unimed (een van de grootste Braziliaanse ziektekostenverzekeraars) tot het betalen van een schadevergoeding van R$ 150.000 (60.000 euro) aan een man die zijn moeder verloor omdat de maatschappij te lang treuzelde om een hartoperatie goed te keuren. Ondertussen besteedt Unimed wel jaarlijks miljoenen reaís aan het sponsoren van Braziliaanse voetbalclubs die niet eens hoog scoren. Een bekend gezegde in Brazilië luidt "Dinheiro fala mais alto" (de taal van het geld klinkt luider). Dit geldt heus niet alleen voor Brazilië, maar als iemand hier het glas heft in mijn aanwezigheid en zegt "Op uw gezondheid", dan neem ik dat wel bijzonder letterlijk.


 

Brazilië grootmacht van de 21ste eeuw?

Columnist Michael Skapinker van de Financial Times schreef een evenwichtig stukje over Brazilië nadat hij het land onlangs bezocht. Hij trok ernaar toe met enkele voorafbepaalde indrukken: Brazilië doorstond de recente economische crisis en kwam er sterk uit. Brazilië heeft net enorme olievoorraden ontdekt. Brazilië is het gastland voor twee belangrijke sportevenementen, de Wereldcup in 2014 en de Olympische Spelen in 2016. Brazilië deed het erg goed op de beurzen. Brazilië beschikt over rijke natuurlijke bronnen, leeft in vrede met zijn buurlanden en kampt niet met grote sociale onlusten in eigen land. Anderzijds vallen de moordcijfers van Brazilië wel binnen de normen van de Verenigde Naties die terugslaan op een bescheiden burgeroorlog. Dit laatste staat ook te lezen in het boek "A Death in Brazil" van Peter Robb (uit 2004). Michael Skapinker werd gespaard van het geweld tijdens zijn aanwezigheid. Maar enkele dagen na zijn vertrek brak de hel weer uit in de veelgeplaagde stad Rio de Janeiro. Tot op vandaag (sinds vorige zaterdag) werden er al 29 doden geteld waaronder drie politiemannen die omkwamen nadat een helikopter werd neergeschoten door drugshandelaars. Minstens 8 bussen werden in brand gestoken (busmaatschappij Rio Ônibus schat de schade op R$ 2,5 miljoen).


 

Vrede in favela's?

De nieuwe website UPP Repórter kan na 1 maand al bogen op de belangstelling van surfers uit 18 landen, verspreid over 3 continenten. Zij vinden er informatie over de jongste ontwikkelingen in de favela's van Rio de Janeiro, de stad die uitgekozen werd voor de Olympische Spelen van 2016. De website kan ook in het Engels geraadpleegd worden, en dat vergemakkelijkt uiteraard een en ander. De site is een initiatief van de "Coordenadoria de Comunicação Social da Secretaria de Segurança". Het doel bestond erin om eventuele twijfels weg te nemen van het Internationaal Olympisch Comité en andere betrokken buitenlandse organisaties. Tegelijk raakten ook diverse andere mensen geïnteresseerd om allerlei redenen. Studenten sturen e-mails met de vraag om bijkomende informatie, politiemensen willen meer weten over de huidige pacificatie methodes en zelfs mensen uit de favela's zelf zoeken er naar info. Een veiligheidsexpert uit Denemarken zag het project op de website en wil er nu een studie over maken. Hij zal daarvoor speciaal naar Rio de Janeiro reizen.

De afkorting UPP staat voor "Unidade de Polícia Pacificadora", de nieuwe eenheid van de Braziliaanse politie die al succes boekte in de favela's Batam, Cidade de Deus, Babilônia/Chapeu Mangueira en Dona Marta. Het gaat om een vredevolle aanpak met als doel de politie en de bevolking wat dichter bij elkaar te brengen. Op al die plaatsen werd een gebouw opgetrokken waar een politie-eenheid zijn intrek neemt. Het gaat niet alleen om de aanwezigheid van de politie, maar ook en vooral om programma’s m.b.t. opvoeding, sport, gezondheid en werkverschaffing voor de bewoners. Die projecten worden gesteund door de Bope en andere speciale eenheden van de Polícia Militar. De agenten worden getraind om patrouilles uit te voeren, en om dat te doen in een goede verstandhouding met de favela bewoners. De favela's waarvan sprake, werden voordien gecontroleerd door drugshandelaars. Nu heerst er vrede. Dit is (nog) niet het geval in de vele andere favela's die onder de knoet van de misdaad en/of van privé milities moeten (over)leven, maar het is wel de bedoeling om ook daar hard te gaan werken zo dat Rio de Janeiro veiliger wordt in de komende jaren. De regering van de staat Rio de Janeiro investeert 8 miljoen dollar in de opleiding en training van nieuwe politiemensen. Tegen 2016 zou dat moeten resulteren in een totaal van 60.000 manschappen. Tegen volgend jaar worden er al 1.500 extra manschappen voorzien in de vredeseenheden in de favela's. Een en ander leidt nu al tot merkwaardige beelden. Toeristen kunnen nu ongestoord de morro (heuvel) Dona Marta op en kunnen er genieten van een prachtig uitzicht op de Guanabara baai. Idem voor de favela's Babilônia en Chapeu Mangueira in Leme. Belangrijker nog dan de fraaie vergezichten voor toeristen, is de verbetering van het leven van die favela bewoners. Niet meer getergd door de terreur van de "traficantes", spelen kinderen nu ongestoord, gesteund door de aanwezige politiemensen. Gezien het grote aantal favela's (nu al meer dan 1000) zal het lang duren vooraleer er totale vrede zal heersen in de Cidade Maravilhosa, maar de eerste stappen werden gezet. Als dat niet positief is...


 

Olimpíadas 2016

De kogel is door de kerk: de Olympische zomerspelen van 2016 worden gehouden in Rio de Janeiro, tot spijt van wie het benijdt. Een en ander leverde al uitbundige feesttaferelen op aan het strand van Copacabana waar zowat 30.000 mensen de verkiezing in Kopenhagen rechtstreeks volgden. En daar zat president Lula te wenen van emotie. Hij zei dat het de meest emotionele dag was van zijn leven, excuseerde zich bij "Companheiros" Obama, Zapatero en Hatoyama en voegde eraan toe: "Jullie waren al vaker gelukkig, wij waren vaak triest. Het is ons goed recht om nu ook eens gelukkig te zijn." Allemaal momentopnames, morgen moet er weer teruggekeerd worden naar de werkelijkheid. Er is nu werk aan de winkel. De Pan-Amerikaanse spelen in 2007 (ook in Rio de Janeiro) verliepen zonder noemenswaardige problemen, dat zal nu ook moeten waargemaakt worden voor het allergrootste sportfeest. Voor de meeste Brazilianen betekent de erkenning van Rio de Janeiro ook een erkenning van Brazilië. Het land wordt alsmaar meer ernstig genomen.

Rio2016
De minister van sport, Orlando Silva, president Luiz Inácio Lula da Silva en de gouverneur van Rio de Janeiro, Sérgio Cabral, de kandidatuur van Rio de Janeiro verdedigend in Genève, in juni van dit jaar. Foto: Ricardo Stuckert/PR (CC License).

Zo te zien aan de e-mails die ik regelmatig ontvang, zijn er nogal wat mensen die deze kant opkijken, en heus niet alleen omdat het wereldkampioenschap voetbal hier zal uitgevochten worden in 2014, of omdat Brazilië het vooruitzicht had om uitgekozen te worden voor de Spelen. Men wil gewoon weg in België, bepaald niet gehinderd door de dagelijkse berichtgeving in de Belgische kranten over de hachelijke situatie van het land op economisch vlak, of met een soort dreiging boven het hoofd dat er over afzienbare tijd niet meer genoeg geld zal zijn om de pensioenen te betalen. Is Brazilië dan een uitweg? Voor sommigen kan dat het geval zijn, maar ik denk toch dat de meeste mensen nogal wat moeite zouden hebben om zich aan te passen. Bovendien komt men hier ook niet meer zomaar even binnen om te blijven. Er zijn wetten en regels, voorwaarden en eisen om hier te mogen wonen en werken. Het is trouwens niet ondenkbaar dat het in Brazilië een gelijkaardige richting uitgaat dan in België, over een aantal jaren in de nabije of iets verdere toekomst. Ook hier slaat de vergrijzing toe, lees er alles over in dit stukje. Maar zeuren doen ze hier veel minder, de zon schijnt meer en de Brazilianen vertonen een soort samenhorigheidsgevoel dat aanstekelijk werkt. Met 2014 (Wereldkampioenschap Voetbal) en 2016 (Olympische Spelen) in het vooruitzicht zal dat zeker niet verminderen, integendeel.


 

Presidentiëel geblog

De nieuwe blog van de Braziliaanse president Lula werd gelanceerd op 31 augustus en kende meteen een overrompelend succes, zodanig zelfs dat men de bandbreedte moest verhogen om het grote aantal surfers tegelijk toegang te kunnen bieden. Naar het schijnt liet hij zich inspireren door zijn Amerikaanse collega Barack Obama. De "Blog do Planalto" verschilt in die zin met de meeste weblogs (ook die van Obama) dat er geen commentaar kan gegeven worden, en dat leverde nog al wat kritiek op in Brazilië. Volgens Secom (Secretaria de Comunicação da Presidência) is het ploegje dat de blog onderhoudt (3 journalisten en 2 technici) erg klein en is het niet mogelijk om iemand aan te duiden die de rol van moderator kan invullen. De critici zeggen dat een presidentiële blog zonder commentaren kan gebruikt worden voor politieke doeleinden.

Een dag na de officiële lancering van de Blog do Planalto werd er een niet-officiële kloon gelanceerd die de inhoud letterlijk overneemt, maar dan mét de mogelijkheid om te reageren. Secom liet weten dat er niets zal ondernomen worden om de kloon te verbieden, dit omdat zij het internet als een vrij territorium beschouwen en omdat het kopiëren van de teksten toegelaten is onder hun regels (Creative Commons). Naast de Blog do Planalto bestaat er ook een wekelijks radioprogramma van president Lula, een wekelijkse column die overgenomen wordt door de belangrijkste Braziliaanse kranten en een website. De Braziliaanse president denkt ook aan het gebruik van Twitter en YouTube om de (zijn) boodschap te verspreiden.

In het Braziliaanse parlement wordt er op dit moment gedebatteerd over het gebruik van het internet m.b.t. de komende verkiezingen (volgend jaar). Een tekst over dit onderwerp werd goedgekeurd door de kamer van volksvertegenwoordigers en zal nu aan de senaat worden voorgelegd. Die tekst legt enkele journalistieke beperkingen op voor het gebruik van het internet voor verkiezingsdoeleinden. Lula is daar vierkantig tegen en zegt dat een totale controle op het internet in ieder geval niet meer kan. Normen opleggen vindt hij beter. Op zijn eigen weblog zegt hij dat hij veel leert van de suggesties die hij krijgt, en dat hij hoop heeft om ooit een perfect weblog te kunnen aanbieden. Misschien zou hij dan toch beter overwegen om commentaren toe te laten op zijn weblog, mogelijk ook een suggestie voor onze eigen eerste minister.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog