Verontwaardigd

Wat begon als een protestbeweging aan de vooravond van de verkiezingen in Spanje, een nee-stem, een ‘ik-doe-niet-meer-mee-aan-deze-zakkenvullerij’ begint stilaan te vervallen in opstootjes en relletjes van een zootje ongeregeld dat  zich verschuilt achter de M-15 beweging om overal het land doelloos op stelten te zetten.

M-15 beweging? Jawel, u herrinert het zich nog wel, al die Spanjaarden die vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen van 15 mei massaal op straat kwamen en op de belangrijkste pleinen van de grootste steden gingen bivakkeren, met de handen omhoog geheven als symbool van hun machteloosheid. De overgrote meerderheid jongeren, niet toevallig de bevolkingsgroep die het gros uitmaakt van de meer dan  20% werklozen in dit vakantieland.

La generación 1000-eurista (de 1000-euro-generatie in verwijzing naar het loon van de gemiddelde Spanjaard tussen 25-35 jaar oud), la generación ni-ni (ni estudia – ni trabaja: studeert noch werkt) die opriep niet te gaan stemmen omdat een stem voor de twee grootste partijen zowiezo een verloren stem is.

Ze konden rekenen op de sympathie en steun van de omwonenden. Huisvrouwen brachten hen plastic doosjes met lekkere hapjes, gepensioneerden brachten boeken en gezelschapsspelletjes om de lange nachten op de stadspleinen korter te maken. De M-15 beweging werd gehoord en gerespecteerd.

Goed drie weken na de verkiezingen begint de reputatie van de ‘indignados’, de verontwaardigden zoals ze zichzelf noemen, af te kalven. Teveel krakers en daklozen voegden zich bij de beweging om comfortabel te bivakkeren in het stadscentrum van Madrid, Valencia of Barcelona. De M-15 beweging was goed georganiseerd en had op de pleinen kookstellen, chemische toiletten en andere faciliteiten georganiseerd en dat inspireerde minder politiek actieve personen tot gratis kamperen. De kampementen veroorzaakten overlast, want verhinderden de toegang tot hotels, winkels en omliggende etablissement. Toeristen bleven weg van de protestpleinen. De plaatselijke economie begon te leiden onder de beweging. (De Madrileense zelfstandigen schatten de verliezen op 30 miljoen euro.)

De leiders van de M-15 beweging besloten dan ook dat het tijd werd om op te krassen. De verkiezingen waren voorbij en het werd tijd om op andere wijze actie te ondernemen en het land te veranderen. Er werd een dag geprikt in Madrid om de Plaza del Sol te ontruimen. In Barcelona klonken gelijkaardige stemmen.

Een aantal ‘indignados’ bleek het hier evenwel niet mee eens te zijn. Vreemd genoeg vooral squatters, daklozen, anders-globalisten en anarchisten.  Typische look: hoofd half-kaal en half-dreadlocks met verkleurde beads en bolletjes, uit de kluiten gewassen vlooierige hond en panfluit  of jongleerkegels in de hand. Draagt muffig luchtje met zich mee dat men bekomt na een aantal dagen ongewassen door stad en land te struinen, geparfumeerd met de geur van zelfgerollen joints.

Ze weigerden niet alleen de pleinen te ontruimen, maar meenden zelfs een aantal ‘ludieke protestacties’ te moeten ondernemen. Het bekogelen van parlementsleden met verf. Het omverduwen van een blind parlementslid en het stelen van diens blindegeleide-hond. Agressie en geweld onder het lema ‘wij zijn verontwaardigd’.

Wij zijn verontwaardigd, inderdaad. Verontwaardig omdat de handelszaken die nog niet door de crisis overkop zijn gegaan nu gefnuikd worden in hun pogingen het hoofd boven water te houden omdat een bende neo-hippies het nodig vindt op hun stoep te bivakkeren.

Verontwaardigd omdat een van de pot gerukte eikel meent Spanje een gunst te bewijzen door een blind parlementslid tegen de grond te kegelen en diens geleidehond te stelen. Waar blijft de MENSELIJKHEID?

Verontwaardig omdat sommige mensen zich schuilen achter de M-15 beweging om straffeloos de vandaal en de hooligan uit te hangen.

Verontwaardigd omdat we er weer maar eens in geslaagd zijn een prachtig initiatief van al zijn kracht te ontdoen. Wat een nieuwe mei ’68 had moeten worden, dreigt de geschiedenis in te gaan als een stuiptrekking van een zootje ongeregeld.

Estoy indignada.

 


 

Reacties

survetement nba zei op 1 november 2011 om 10:11

J'ai cann't plus d'accord.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.


In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog