een onafhankelijke pers?

  • Gepost op woensdag 31 maart 2010 om 10:41
  • door Kenny De Baerdemaecker
  • in Italië

Neutraal en onafhankelijk. 2 woorden die volgens mij centraal zouden moeten staan bij elke vorm van berichtgeving in de media. Bij de weergave van feiten, bij het geven van achtergrond en analyse zou men naar objectiviteit moeten streven.

Die 2 kernwoorden zijn vaak ver te zoeken als je hier "il telegiornale" bekijkt op de verschillende zenders. De openbare zenders Rai1, Rai2, Rai3 worden gecontroleerd door de overheid en Berlusconi en zijn partij laten hier hun stempel na. De voorbije jaren werden mannetjes van Berlusconi bewust op strategische plaatsen gepost. Een te negatief beeld ophangen van Berlusconi is dan ook uit den boze.

Die neutrale, onafhankelijke invalshoek bij ItaliaUno, Rete4, Canale5 (de kanalen van Mediaset, de mediagroep met zakenman Berlusconi als eigenaar) terugvinden, is nog iets moeilijker. De controle van Il Cavaliere is daar zo goed als absoluut.

De Agcom (het controleorgaan van de media) zou hier tegen moeten optreden, maar hun mogelijkheden zijn beperkt. Mannetjes van Berlusconi zijn hier naar mijn weten (nog) niet te vinden, maar de voorbije weken is hier gebleken dat Berlusconi in hoogst eigen persoon dreigtelefoontjes gebruikt om een voor hem negatief optreden van Agcom te vermijden. Toch heeft deze week dit controleorgaan zijn job gedaan en TG1 (het journaal van Rai1) en TG5 (het journaal van Canale5) veroordeeld vanwege een te vertekend beeld in de berichtgeving: de PDL (Il Popolo della Libertà, de partij van Berlusconi) zou onevenredig veel aandacht krijgen in vergelijking met de grootste oppositiepartij, die centrumlinkse PD (Partito Democratico). De kleinere partijtjes zouden al helemaal niet aan bod komen volgens de onderzoekers van Agcom.

De onafhankelijkheid en neutraliteit van de geschreven pers probeer ik even met een voorbeeld aan te duiden. De linkse krant La Repubblica schreef gisteren naar aanleiding van het resultaat van de regionale verkiezingen van vorige zondag en maandag het volgende: "Ondanks het non beleid van Berlusconi is hij er in geslaagd om de verkiezingen ook deze keer te winnen (vrij vertaald)." Het was maar het begin van een woordelijke aanval op de premier. En zulke aanvallen kan je vrijwel elke dag terugvinden op de voorpagina van deze krant.

Het (centrum-rechtse) Libero: "Goed gedaan Silvio, applaus voor onze goeie premier." Het vervolg van de lofzang kan je deze ochtend op de voorpagina van dit Italiaanse dagblad terugvinden.

Ook in de "Vlaamse gazet" geeft al eens een redacteur zijn mening weer over de politiek gaan van zaken. Maar naar mijn mening gebeurt dat in Vlaanderen met een grotere afstand, zonder dat hij zich daar overduidelijk gaat positioneren op de links-rechts schaal. En al weten we allemaal dat De Morgen een links socialistisch verleden heeft en De Standaard een katholiek, toch kan ik die 2 kernwoorden terugvinden in hun berichtgeving. Bovendien heeft men daar in de Vlaamse pers een luikje 'opiniebijdrage' voor. In de Italiaanse pers duikt die opinie al te vaak op in de artikels, de plaats waar ik een onafhankelijke, neutrale weergave van de feiten verwacht.


 

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.


In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog