Octopus in Azijn

  • Gepost op donderdag 18 februari 2010 om 14:42
  • door Hans Brems
  • in Griekenland

Terwijl Roosje de laatste hand legde aan haar succesvolle gastbijdragen op deze blog, is De Standaard Online overgeschakeld op een nieuw blogplatform voor "En Nu Even Elders".  Ik heb onderstaand stukje daar al geplaatst, maar klaarblijkelijk loopt er nog iets fout met de link vanop De Standaard Online.  Daarom hier nog maar eens opnieuw...

Maandag was het een vrije dag: Propere Maandag, het begin van de vasten.  Traditioneel worden er dan vliegers opgelaten en bloedloze zeedieren gegeten: kalamares, garnalen en natuurlijk het heerlijke octopus met azijn.  Het deed even het deprimerende economische nieuws vergeten.

Dat de economische toestand van Griekenland al wekenlang het Europese nieuws beheerst, dat is uiteraard geen nieuws.  Ook hier worden alle andere berichten weggespoeld in een stortvloed van tijdingen en speculaties, waarvan de ware betekenis voor mij, en met mij wellicht voor veel anderen, verborgen blijft onder een laag van jargon, tabellen, cijfertjes en afkortingen, en elkaar tegensprekende guru's en zelfverklaarde geldkenners.   En dan nog, al zou ik er mijn oude cursussen economie bijhalen, zou ik weten wat er echt gaande is?  Zou ik begrijpen waarom Premier Papandreou in het midden van de storm, wanneer zijn eigen minister van Financien het openlijk over een zinkende Titanic heeft, zich naar Rusland begeeft?  Wat belooft hij daar in ruil voor wat? 

"Titanic"?  Hij ziet het wat groots, denk ik.  Een vissersbootje zeker, een bootje waar het goed toeven is, goed dobberen in het lentezonnetje, bouzouki uit de radio, verse visjes op het dek, zo gezellig dat men vergeten was dat er nog een hele wereld buiten dat bootje is, ook onder al dat water, waaruit plots die grote octopus kwam, die nu met zijn lange armen de netten verstrikt en het bootje mee naar de bodem trekt...

Zo konden we onlangs ook vernemen dat de vorige regeringen ons, en alle andere Europeanen, eens goed te grazen hadden genomen door via reeksen financiele constructies, bedacht en opgezet door de ons inmiddels bekende financiers van Wall Street en van een vernuftigheid waarmee geen enkele Griekse regering ooit enig ander probleem heeft aangepakt, heelder delen van hun schulden verborgen en uit de boeken wisten te houden, verborgen voor ons, en voor Europa.  Dat waren ze daarna blijkbaar weer vergeten - uit het oog, uit het hart -, en aldus groeiden ze uit tot het achtarmige monster dat nu zo vreeswekkend aan ons bootje rammelt.

Enkele dagen geleden moest ik verschijnen voor de onderzoeksrechter van Maroussi, als getuige in een zaak waarbij mijn werkgever betrokken is.  In een zaal van ongeveer 8x8 meter stonden twee metalen tafeltjes, met elk twee stoelen, verder een kast, en verder niks.  Het dossier, twee kartonnen kaften uitpuilend van papier en notities, werd aangerukt en we konden beginnen.  Er was geen enkele computer in deze ruimte.  De onderzoeksrechter nam haar stylo en een potje typex, en begon te noteren.  Woord voor woord wat ik zei, zonder een vraag, zonder eenmaal op te kijken, behalve af en toe zuchtend en kreunend als een woord moest herschreven worden en de typex bovengehaald.  Handgeschreven verklaring in het dossier, dossier in de kruiwagen, kruiwagen naar de procureur.  Ik had met haar te doen, deze magistraat, een van de best betaalde ambtenaren van het land, met haar stylo, haar potje typex, al dat papier.  Geld voor vooruitgang is er de komende jaren alvast niet. 

Hoe zou zij een partij kunnen zijn voor de jongens en meisjes met hun SWAPS en Futures, die zo gesofisticeerd het land uitzuigen, met 8 lange armen tegelijk?



 

Reacties

 Jenny zei op 19 februari 2010 om 07:36

Onze regeringsleiders zijn in elk geval perfecte leraren als het erop aankomt je leren centen achterover te graaien en je dan duur voor de les laten betalen.
En toegeven dat ze ons in spanning kunnen houden van wat we nog gaan te horen krijgen want wie weet wat ze nog in petto hebben !

 Dimitrios Athanasiou zei op 3 september 2011 om 21:39

Beste Hans,

deze columns zijn ware juweeltjes. De bijdragen van andere auteurs zoals die van Dina Kalogrias zijn echt een meerwaarde! Wordt deze rubriek echter nog verder gezet of worden geen nieuwe stukken meer gepost?

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.


In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog