Mykonos

IMG_0744 Het is een weekje stil geweest hier op de Griekenland-blog, maar ik ben er even tussenuit geweest. Dit jaar geen bezoek aan België, maar wel een kort verblijf op het eiland der winden, Mykonos, om eens goed uit te rusten. Mykonos is wellicht het bekendste Griekse eiland en deze Cycladische rotsmassa leeft volledig van het toerisme. Ik had een beetje mijn reserves voor we vertrokken, en ik verwachtte me aan dronken feestgangers, omhooggevallen Griekse VIP's en buitennissige homofielen en nichten, want zo wordt het eiland in de Griekse media wel eens voorgesteld. Echter niets daarvan, althans toch niet eind april. Ik zag integendeel een mooi, verzorgd eiland dat zijn typische cycladische architectuur perfect heeft weten te bewaren en dat gespaard is gebleven van de toeristische kitsch die je bijna overal vindt. Het eiland heeft een aantal mooie zandstranden, maar het was nog veel te koud om een duik te wagen. Ik zag wel enkele toeristen die zich in het lentezonnetje lagen te wentelen.
Mykonos is niet goedkoop: het is dan ook een eiland dat zich richt op mensen die het zich kunnen permitteren om wat meer uit te geven. Je merkt dat ook aan de taverna's en restaurants. Bijna overal kun je kreeft vinden, maar ook kaviaar, champagne en sushi sieren de kaarten, soms zelfs broederlijk naast de tzatziki! Zelfs Matsushita heeft een restaurant geopend op Mykonos. Er zijn kunstgalerijen waar de werken voor veel geld over de toonbank gaan. Dagelijks legt er hier wel een cruiseschip aan.
Groot is het eiland niet, en ik vraag me af hoe het in de zomer 120.000 toeristen kan onderhouden. Waar haalt men het water vandaan? Het is en blijft een droog cycladisch eiland, hoewel het deze tijd van het jaar heel erg groen was en er een enorme bloemenweelde was.
Er werd me verteld dat het eiland 6000 permanente bewoners telt, wat erg veel is. 2000 daarvan zijn Grieken, de rest zijn buitenlanders, voornamelijk Albanezen en Roemenen die in de horeca en de bouw (er wordt nog steeds flink gebouwd op Mykonos) werken. Er zijn ook Europeanen en Amerikanen, en er is zelfs een Vlaming die er een reisbureau (Mykonos Accommodation Center) heeft: u vindt zijn site terug op www.mykonos-accommodation.com.
In de zomer (2de helft van juli en de volledige maand augustus) zult u me zeker niet terug vinden op Mykonos, maar ik vind het wel een aanrader. Ik heb een paar foto's op flickr gegooid, en u kunt die hier terugvinden: http://www.flickr.com/photos/20033951@N00/sets/72157617213623691/


 

Gaat en vermenigvuldigt U, ook wel, Laat de kinderen tot mij komen...

Dat heeft de President van Paraguay blijkbaar goed begrepen.

De man, een ex-bischop is intussen verwikkeld in een schandaal dat het ganse continent bezighoudt.  Ook al omwille van de taal (bijna elk land op (in?) dit continent heeft Spaans als voertaal, een uitzondering als Brazilie en Suriname daargelaten natuurlijk, is er een groter "samenhorigheidsgevoel" dan ik merkte in Europa (en zeker in kluchtland Belgie waar de gemeenschappen onderling elkaar al niet (willen) begrijpen...)

En dus is de zaak Lugo groot nieuws, ook in Argentina.  Deze Katholieke ex-bischop heeft 2 kinderen bij twee vrouwen die minderjarig waren op het ogenblik van de feiten.  Intussen is er ook al een derde en een vierde vrouw opgedoken die beweert dat de voormalige Zielsherder ook bij haar een lammetje geplaatst heeft.  Kwestie van een eigen markt te creeren natuurlijk.

Nu is de vraag wat er met Lugo moet gebeuren.  Blijft hij aan de macht?  Pikken de Paraguayanen, een overwegend diep Katholiek volk, de leugens?  Moet Lugo aftreden?  Zo ja, wat zijn de gevolgen voor Paraguay en de rest van het Continent?  U ziet, de niet-zo-katholieke ex bischop heeft heel wat op zijn kerfstok...

Ach, Phil Collins zong het al ergens eind jaren '80, Do as I say, not as I do...


 

verkiezingskoorts met Dengue-smaak

Ik heb het even voor u opgezocht, Dengue en gele koorts zijn dan wel verwant , maar zijn niet hetzelfde.  Beide zijn het wel akelige ziekten waar niet mee gespeeld moet worden.

En daar gaat het in dit stukje nu over.  Argentina telt intussen meer dan 40.000 gevallen van Dengue besmeting.  Een onschuldig ogende mug is de bron van alle miserie.  En wat doet Christina (de presidente, echtgenoot van ex-president Kirscher, kwestie van het in de familie te houden)?  Wel ze laat de rijkere wijken van Buenos Aires eerst besproeien, terwijl de (mogelijke) broeihaarden zich nu juist in de armere wijken bevinden.  Peronisme op zijn best...   (Peronisme is, zoals ik al eerder schreef mischien nog wel best te beschrijven als een "benevolent nationaal socialisme", in zoverre zoiets benevolent kan zijn.  Het komt neer op een soort kastesysteem waar de arbeider "goed verzorgd" wordt door de werkgevers, de klasse met de productiemiddelen, die wel zal waken over het welzijn van de arbeider.  Zodoende wordt het zelfstandig nadenken aan de arbeider bespaard en kan hij blij aan het werk kan om zijn nieuwe TV en mobiele telefoon met ingebouwd koffiezetapparaat af te betalen en zijn baas alsmaar meer te verrijken.  In essentie is het een (verdoken) dictatuur.  Laat u niet misleiden door "Evita" en Abba want Evita was helemaal niet zo volks als ze zich voordeed.  Een Marie-Antoinette die begrepen heeft dat als het volk mort haar kop niet veilig is,  is een juistere beschrijving.

Er zijn verkiezingen op komst.  Tijd om te stemmen.  Maar goed ook want er zijn nogal wat valse noten in de Argentijnse politiek...  Corrupte politie en het manna voor de media, het "onveiligheidsgevoel" om er maar enkele te noemen.  En nu wordt ook de Dengue epidemie in de politieke strijd gegooid.  Zo kwam er eergisteren een brave meneer mooi een pamflet van de Peronisten partij van Nessie en Chrissie (Nestor Kirschner, niet Nessie uit Loch Ness, alhoewel die waarschijnlijk bekwamer zou zijn) aan de deur brengen met de vraag voor wie ik zou stemmen.

Ik ga helemaal niet stemmen mijnheer, ik ben buitenlander... ( Maar toch bedankt voor het pamflet, mijn vuilbak was juist bijna vol en ik miste nog juist een pamfletje om de zak vol te krijgen, dacht ik bij mezelf.  Het papier is van het soort dat niet kan gerecycleerd worden trouwens)

En dus de gebruikelijke, veelkleurige en dure verkiezingsrommel.  Maar wat zat er rond het partijpamflet?  Een slecht gekopieerd infoblaadje over dengue!  Het valt meteen op dat er aan de verkiezingspropaganda handen vol geld wordt uitgegeven, terwijl de broodnodige informatie op een vodje derde-rangs papier er mee tussen "gefoefeld" wordt, om het met Urbanus te zeggen.  Meer nog.  Die info over Dengue, van levensbelang, zou in principe helemaal niet moeten samengepakt worden met verkiezingspropaganda!   

Of hoe een nationale crisis als Dengue schaamteloos in de verkiezings strijd wordt gebruikt...  Ik word er treurig van.  Mijn anarchistenhart bloedt wanneer ik zie dat de volksgezondheid minder moet kosten dan de zelfverklaarde glorie van een bende dieven.  En ondertussen maakt Dengue steeds meer slachtoffers...

Mijn dochtertje, Inti, groeit als kool en maakt nu een "papa" fase door. Al wat papa doet wordt nu met argusogen gevolgd (Zelfs dit schrijfseltje) en er wordt weer druk beroep gedaan op de onbestaande muzikale talenten van deze kwispel.

jmvnm  xbm,.n  (Dit is de eerste bijdrage aan de Wereldliteratuur van mijn Zonnetje.. U was erbij!)


 

Χριστός Ανέστη

Staat u me toe dit grappig te vinden. Zalig (Grieks) Paasfeest!


 

Het Heilige Licht

Ik heb het de voorbije jaren al wel eens gemeld (zie hier: http://standaard.typepad.com/en_nu_even_elders/2005/04/het_heilige_vuu.html): vandaag heeft de patriarch van Jeruzalem de heilige vlam ontvangen in de crypte van de kerk van het Heilige Graf. Die vlam wordt enkel aan de Griekse patriarch gegeven, door God, wat men hier als bewijs ziet van het feit dat de Grieks-Orthodoxe kerk de enige ware kerk is. Hoe het er aan toe gaat in Jeruzalem, ziet u hier:



en hier:

Er wordt gezegd dat je je niet verbrandt aan het heilige vuur:




De vlam is ondertussen al aangekomen in Athene (ze is ontvangen met presidentiële égards op een manier die fel doet denken aan de Olympische vlam). Gelukkig maar dat de patriarch eerder vandaag al die vlam heeft ontvangen, zodat alle Grieken ze op middernacht in hun bezit hebben. Sommigen zeggen dan ook dat de verrijzenis is gebeurd midden op zaterdag en velen doorbreken dan ook al de vasten en wachten niet tot middernacht om te eten. Om middernacht trekt iedereen wel naar de kerk met een kaars en daar wordt die aangestoken door de heilige vlam. Nadien gaat het huiswaarts en met de vlam tekent men 3 maal een kruis boven de deurstijl (u heeft misschien ooit al wel de zwarte vlekken boven Griekse voordeuren bemerkt). En we wensen elkaar hier dan een goede verrijzenis: Καλή Ανάσταση!
 

Wachtend op de verrijzenis

Op verschillende plaatsen in Griekenland zijn er verschillende gewoontes die bij Pasen horen. Vandaag, op Paaszaterdag, wordt bijvoorbeeld in Kerkyra (Korfoe) de eerste verrijzenis van Christus herdacht (ik ben geen kenner, maar blijkbaar is er meer dan 1 verrijzenis). Daarbij worden grote aarden potten gevuld met water, naar beneden gegooid. Een heus spektakel.
Om middernacht komt de rest van Griekenland aan de beurt.


De aankondiging dat Christus is verrezen gaat gepaard met veel lawaai en vuurwerk. In Vrontados, een dorpje op Chios, doet men dat zo:



En in Leonidio, in de Pelopennesos, laat men warmeluchtballonnen op:

In Agrinio, in de buurt van Nafpaktos, heeft men de zogenaamde Chalkounia, een buis vol buskruit die door de mannen van het dorp wordt vastgehouden. Jaarlijks vallen er gewonden.


 

Goede Vrijdag

Vandaag is het de meeste deprimerende dag in Griekenland. Op Goede Vrijdag wordt de dood van Christus herdacht en het is dan echt wel stil. De hele dag door luiden de doodsklokken. Athene is bijna helemaal leeg. Velen maken er namelijk een lang weekend van en trekken naar het platteland. Op Goede Vrijdag wordt ook streng gevast. Als toerist zal het moeilijk zijn om een taverna open te vinden.

Gisteren nog werd een afbeelding van Christus aan het kruis genageld (in de orthodoxe kerk heb je geen 3-dimensionele beelden) en vandaag wordt die van het kruis gehaald en op het doodsbed gelegd. Dat doodsbed is helemaal versierd met bloemen en de gelovigen zijn de hele nacht in de weer geweest met de versiering. Gisteravond zijn ook de eieren rood geverfd.
Vandaag gaan de gelovigen de gestorven Christus groeten op het doodsbed. Sommigen maken zelfs een hele ronde en doen meerdere kerken aan.

Vanavond worden de doodsbedden naar buiten gedragen en alle gelovigen volgen in een stoet met kaarsjes. Die noemt men de epitafio.

Maar Griekenland zou Griekenland niet zijn als daar niets feestelijks van wordt gemaakt. Na de epitafio trekken vooral de jongeren namelijk massaal naar de vistaverna's om daar een vastenmaaltijd te eten. Dat betekent concreet dat er geen dieren met bloed worden gegeten (dus geen vlees of vis of afgeleide producten), maar men doet zich te goed aan weekdieren. Een zwarte dag voor octopussen, inktvissen en garnalen. Sommige mensen eten vandaag ook geen olijfolie, maar wijn mag zeker gedronken worden.


 

Verkiesings: stem en wen!

Op 22 april trekt Zuid-Afrika naar de stembus. Om een aantal redenen zijn het historische verkiezingen. Voor het eerst sinds de afschaffing van de apartheid zou deze keer de absolute (2/3) meerderheid van het ANC kunnen worden gebroken. Daarnaast wordt waarschijnlijk de controversiële populist Jacob Zuma president. Die werd vorige week officieel buiten vervolging gesteld voor vermeende corruptie.

Een overzicht van de belangrijkste spelers.

ANC

Het ANC zal hoogstwaarschijnlijk de verkiezingen winnen met een 'gewone' meerderheid. Onder het leiderschap van Jacob Zuma is de partij eerder de links-populistische weg opgegaan. Dit in tegenstelling tot de elitaire technocraat Thabo Mbeki, een neo-liberaal. Of Zuma ook daadwerkelijk zijn beloften aan de armen zal nakomen, is maar zeer de vraag. Hij belooft wel meer ondersteuning aan de armen (b.v. meer uitkeringen) maar er is niet meteen een aanduiding dat hij van de economische lijn van zijn voorganger zal afwijken.
Het kiespubliek van het ANC is doorgaans zwart en laagopgeleid. Toch probeert probeert Zuma het te verbreden: enkele weken geleden was hij in Johannesburg om daar de Afrikanergemeenschap op te vrijen. Hij beweerde dat de Afrikaners de enige echte blanke Zuid-Afrikanen zijn. Wat natuurlijk tot gefronste wenkbrauwen leidde bij de Engelstalige blanken. Ook de hardliners van de Afrikaner Volksparty waren misnoegd, maar dan wegens het "stuitende volksverraad" - Afrikaners die naar een speech van de baarlijke duivel luisteren, stel u voor!
Op dit moment zit het ANC nog in een coalitie met de communistische SACP en de vakbondsunie COSATU, en dat zal waarschijnlijk zo blijven.

Lekota

Wat de Congres of the People (Cope) zal klaarmaken, is zeer de vraag. Deze afsplitsing van het ANC begon veelbelovend, maar lijdt ondertussen aan de typische partijpolitieke problemen: interne strubbelingen, een voorzitter-oprichter (Lekota) die intern niet als presidentskandidaat werd verkozen, een late en onopvallende campagne, overlopers van het ANC die terugkeren naar het ANC...
"Will Cope cope?" is de vraag.

De belangrijkste oppositiepartij is de liberale Democratic Alliance/Demokratiese Alliansie. De DA trekt veel stemmen van blanken, kleurlingen en Indiërs, maar ook een aanzienlijk aandeel van de zwarte stem. De DA heeft enkele sterke punten: vooral uithangbord Helen Zille, de dynamische burgemeester van Kaapstad die de criminaliteit in haar stad drastisch heeft doen dalen. Dat is iets wat het ANC vooralsnog niet klaar heeft gekregen in de grootsteden waar ze aan de macht zijn, zoals Johannesburg, Pretoria of Durban. Zille doet denken aan Hillary Clinton, zowel wat haar uiterlijk betreft als haar vechtlust. Zille
Een ander sterk punt is dat de DA een einde wil maken aan alle positieve discriminatie (BEE, Black Economic Empowerment), iets wat veel weerklank vindt bij blanken maar ook anderen die vinden dat deze politiek contraproductief is geworden.
Een groot nadeel van de DA is dat ze buiten Zille geen echt opvallende figuren in haar rangen telt. Nog een andere contra: de DA wordt vaak gepercipieerd als de partij van de gefrustreerde blanken die voortdurend het vingertje opsteken en alleen maar kritiek leveren.
De kans is groot dat de DA in de Western Cape zal winnen en eventueel in enkele grote steden zoals Pretoria en Johannesburg.

Verder is het politieke landschap erg versnipperd. Kleine partijtjes zoals United Demoratic Movement, Independant Democrats, de Zulu-partij Inkatha Freedom Party enz. zullen niet het verschil maken. Vermeldenswaard is nog het electoraal marginale Freedom Front Plus, een afstammeling van de Nasionale Partij na de apartheid. Deze partij (ook VF+ genoemd, Vrijheidsfront+), geleid door Piet Mulder, wil de waarden van de conservatief-christelijke Afrikaners verdedigen en voert dus campagne met slogans als "Te wit vir 'n werk? Stem FF+!". Graag willen ze een officieel erkend thuisland voor Afrikaners, "Orania". Utopia zou een betere benaming zijn.

Mulder

De laatst bijgekomen verkiezingsaffiches in onze wijk zijn die van de Afrikaner Volksparty, een radicaal minipartijtje dat Afrikaners oproept om gewoonweg niet te stemmen. Waarom is me niet duidelijk. Misschien omdat ze te laat waren om zich als partij voor de verkiezingen te registreren?


 

Proud to BEE South African!

Moeilijke werkomstandigheden. Dat is wel het minste wat je kan zeggen over werken in een overheidshospitaal in Zuid-Afrika. Materiaal dat niet werkt, verpleging die geen moer om de patiënten geeft, patiënten die veel te laat naar het ziekenhuis komen, … Het zijn maar enkele voorbeelden van obstakels die een dokter hier moet overwinnen vooraleer hij nog maar begint om zijn patiënt beter te maken.

 

Om het plaatje compleet te maken, heeft het BEE-system (Black Economic Empowerment) er voor gezorgd dat een aantal incompetente dokters strategische plaatsen innemen in de hele gezondheidszorg. Deze ‘hoogopgeleide’ mensen beslissen zelf of ze al dan niet komen opdagen (pech voor de collega’s), ongeacht of het een gewone werkdag is of een weekenddag met wachtdienst (nog meer pech voor de collega’s die er al 24 u werken hebben opzitten: laten ze de patiënt achter zonder dokter of gaan ze verder op automatisch piloot? Een automatische piloot die over mensenlevens moet beslissen…). Ze lopen weg van kritiek zieke patiënten als ze de situatie niet aankunnen. Dan hebben ze al herkend dat de patiënt kritisch ziek is: een verdienste op zich! Vermits ze al jaren in het systeem zitten, vinden ze zichzelf ervaren en zijn wetenschappelijk gefundeerde opmerkingen van jongere collega’s een persoonlijke aanval die met de zwaarste artillerie moet worden afgeschoten. Discussie is voor deze ‘hoogopgeleide’ en dus ‘kritische’ mensen niet nodig.

 

Het feit dat ze al jaren meedraaien in het systeem, is eigenlijk de kern van het probleem. In een maatschappij waar kwaliteit op de eerste plaats komt, waren deze ‘gevaren voor de mensheid’ al lang aan de kant geschoven. Maar ze zijn zwart en dus jaren onderdrukt door de apartheid en hebben daardoor een vrijgeleide gekregen om te doen wat ze willen. Huidskleur komt boven alles, inlusief deontologie en ethiek. Dat patiënten sterven door hun gedrag, is hier ondergeschikt aan. De indruk wordt gewekt dat een zwarte huidskleur beschermt tegen juridische vervolging.

 

Het gevolg is dat er een sfeer van omgekeerde apartheid wordt gecreëerd. Als blanke man heb je de minste kans om aan een goede job te geraken, als zwarte vrouw de meeste. Een blanke man gaat dus uiterst zijn best doen om zich te bewijzen, terwijl de zwarte vrouw weet dat ze toch de job krijgt en dit eindigt soms in excessen van extreme onverschilligheid en arrogantie. In deze context is de uittocht van blanke Zuid-Afrikanen ook te begrijpen: in Australïë zijn er ondertussen gemeenschappen met 60 000 uitgeweken Zuid-Afrikanen.

 

Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel: er zijn ook fantastische zwarte dokters en verpleging die dagelijks het verschil proberen te maken en hoop doet leven…

 

Dit bericht is geenszins een klacht tegen het hele zwarte medische korps in Zuid-Afrika, maar een schets van de dagelijkse trieste realiteit. De apartheid was een nazistisch geïnspireerd en verwerpelijk regime, maar of het tegenantwoord beter is voor de levenskwaliteit van de doorsnee Zuid-Afrikaan is nog maar de vraag…


 

Cordoba, het Napels van Argentina

Paasweekend.  De kleine familie is er eventjes tussenuitgeknepen om de batterijen op te laden.
Een lange busrit, en we waren in Valle Hermosa.  Een doods dorpje in Cordoba dus.

Waarom nu het Napels van Argentina?  De Napolitanen hebben de naam van "arrangarsi", vrij en krom vertaald als "improviseren".  Zo is er de populare stadslegende van de T-shirt met de zwarte schuine band om de politie te misleiden.  Door die T-shirt zou dan van ver moeten lijken dat de chauffeur zijn gordel omheeft terwijl hij dus hoegenaamd geen gordels in de wagen heeft.  En we kennen allemaal het verhaal van de baksteen die verkocht werd als videocamera.

Cordoba heeft ook zo zijn "improviseurs".  Laurita zegt dan terecht dat ze van een knoopsgat een wereld maken.  Het heeft wel zijn charme, maar het mag niet te lang duren.

Een voorbeeld? Wel hier gaan we dan.  Eden Hotel in Falda, een dorp in de buurt van de hoofdstad Cordoba.  Een hotel, nu museum, dat rond de eeuwwisseling (niet die van 2000-2001, die tervoor) werd gebouwd door duitsers.  Later werd het hotel dan nog overgenomen door andere duitsers in de periode van hun Tweede massatoerisme dat we nu nog met smart herinneren.  Het blijkt dat een van de eigenaars een persoonlijke vriend was van de hoofdrolspeler, Hitler zelve.  Er zijn inderdaad documenten waaruit blijkt dat deze man een aanzienlijke som geld heeft overgemaakt aan de Nazi partij in de jaren '30.  Er is een legende dat Hitler helemaal geen zelfmoord gepleegd, maar dat hij zijn levenswinter in Falda heeft gesleten, in dat fameuze hotel.  De FBI had dit vermoeden, maar echt bewijs is er niet.  En toch wordt dat gegeven dan zodanig ingepakt dat menig bezoeker thuis gaat vertellen dat hij de schuilplaats van Adolf heeft gezien.  Ach, van dik hout maakt men planken, nietwaar?
Er was ook een "tentoonstelling" over spoorwegen, inclusief een maquette, allemaal inclusief in de, laat ons eerlijk zijn, best wel gepeperde inkom.  Wat die tenstoonstelling nu met de geschiedenis van dat hotel had te doen is me nog steeds een raadsel.  En het ligt heus niet an mijn koeterspaans want zelfs Laurita zag het verband niet.  De tang en het varken dus...
En laat ons maar zwijgen van de wijnproeverij...  En toch is Cordoba de moeite waard om te bezoeken, als je door het gezwam kan heenkijken.

Alta Grazia was waar Che Guevara opgroeide, of tenminste een deel van zijn jeugd doorbracht.  en dat huis is dus nu een museum.  Best wel ontroerend, die jaren '30 en '40 stijl, maar een huis zoals vele anderen.  Comfortabel voor de tijd, dat wel, maar een huis.  En natuurlijk vliegen de Che-baretten als warme broodjes over de toonbank (en ik moet eerlijk zeggen dat er ook een in mijn handen is gevlogen...)

Inti, die lieve schat, was in de wolken.  Er waren BOMEN!  En zoals u wellicht nog wel weet uit vorige posts is de kleine verliefd op al wat boom is.  Tot groot plezier van oud-scout pa natuurlijk.  Een huilbui wordt in de kiem gesmoord met "Mira Inti, arbol" (kijk Inti, boom)
Mijn slecht karakter denkt eraan om een een toer te doen langs enkele Vlaamse gemeenten.  Maaseik, Jezuseik, Torhout, Turnhout en natuurlijk Boom mogen dan een bezoekje verwachten!  Zolang we natuurlijk geen Bosweg tegenkomen want dat zou haar kleine hartje breken...


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog