Prettig kerstfeest

Merry-Xmas2008 Ik heb er weinig tijd voor gehad om de boodschap over te maken, maar hier komt ie:
Καλά Χριστούγγενα!
Er is dezer dagen weinig reden om feest te vieren in Griekenland, maar men probeert toch.
(foto met dank aan het programma Ελληνοφρένεια)
Bedankt ook voor de wensen die ik van sommigen onder u heb gekregen.


 

Rechtstreeks

Eergisteren is de wedersamenstelling gehouden van het dodelijke schietincident in Exarcheia, dat de aanleiding was van de zware rellen in Athene. Volgens bepaalde bronnen is uit die wedersamenstelling duidelijk geworden dat het dodelijke schot niet van een afgeketste kogel kwam, maar dat het enkel een rechtstreeks schot kon zijn. De berichten zijn nog niet overal bevestigd en misschien is daar wel een reden voor, maar als dit inderdaad het geval is, dan zal daar zeker weer stevige reactie op komen.
En de toestand blijft zo al gespannen genoeg. Vanochtend vroeg is een politiebus beschoten in de buurt van de universiteit in Zografou.
Vanmiddag om 3u zijn studenten weer gaan protesteren voor het ministerie van Onderwijs.
En op dit ogenblik wordt er overlegd of het asiel op de domeinen van de universiteit moet worden opgeheven. De gemaskerde relschoppers gebruiken die domeinen namelijk als uitvalsbasis voor hun vandalenstreken.


 

Dure yen

Slecht nieuws, slechter nieuws. Ook in Japan horen we niets anders. Vandaag heeft het ministerie van Financiën bekendgemaakt dat Japan in november een handelstekort geboekt heeft van 223,42 miljard yen (1,8 miljard euro). Vergeleken met dezelfde periode vorig jaar is de export met bijna 27 percent gedaald, de scherpste daling in meer dan dertig jaar tijd.  Een ramp voor de Japanse economie, die voor groei sterk afhankelijk is van export. Daarbovenop heeft ook uitgerekend vandaag 's werelds grootste autobouwer, Toyota, bekendgemaakt het eerste operationele verlies uit zijn geschiedenis te verwachten. In plaats van een voorspelde operationele winst van 600 miljard yen, staat Toyota aan te kijken tegen een verlies van 150 miljard yen.

Niets gaat nog op economisch vlak. Toch heeft Japan heeft niet direct geleden onder de kredietcrisis. De Japanse banken zijn redelijk gezond. De subprime-problemen waren andermans zorgen, leek het aanvankelijk. Maar de wereldwijde recessie en de extreem duur geworden yen geven de Japanse economie zware mokersslagen. Japan glijdt nu mee de afgrond in.

In al die economische ellende is er toch één positief nieuws voor de Japanse consument. De kunstmatig sterk gestegen yen heeft alles uit het buitenland een kwart goedkoper gemaakt. Champagne, Franse wijnen, Italiaanse schoenen, Australische steaks en buitenlandse reizen zijn plots tot 25 percent goedkoper geworden. Grootwarenhuizen organiseren ‘sterke-yen-solden’ en verkopen buitenlandse luxeproducten aan snoepprijsjes. De wereld staat misschien op instorten, maar champagne zullen we tijdens de feestdagen niet moeten missen.


 

Rebelsongs voor Inti

Nog geen maand oud en de dochter heeft het al begrepen.  Er moet lawaai gemaakt worden om gehoord te worden!  En lawaai maken, dat kan ze.  Een paar longen waar papa razend fier over is.  De meid zal haar kaas niet van haar boterham laten eten.

De laatste ontwikkeling is dat ze alleen stil valt als vader begint te zingen.  Nu ken ik weinig wiegeliedjes wegens gebrek aan liefhebbende vader (die waren juist op in 1973, ze hadden alleen nog die andere soort over), maar ben ik nog steeds zielsverbonden met Ierland en ook nog eens anarchist tot in de kist (ook al wil ik de dochter opzadelen met een Belgisch paspoort, dan heeft ze ineens iets om later tegen te rebelleren, "tough love" zo als dat zo mooi in het Engels heet).  En dus is het repertorium nogal beperkt tot (Ierse) rebelsongs.  Vooral "Dublin in the Green" lijkt aan te slaan.  Maar ook "A Nation Once Again" en "Mollie Macguire" oogsten succes, ttz, ze houd dan op met huilen en krijsen.  De Vlaamse Leeuw staat haar ook wel aan (papa is te koppig om de Leeuw zonder slag of stoot over te dragen aan Fluppe,Rolf en zijn zootje zwarthemden, niet alle Vlamingen zijn extreem rechts...) en Bella Ciao, het lied van de Italiaanse Partizanen is ondertussen ook al een favoriet.  Klokke Roeland, het lied waar ze vader in zijn tijd de kast mee opjoegen is ook al openomen in het repertoire, maar "De Brabanc5onne" heb ik niet geprobeerd.  Maar die doet papa al huilen en krijsen, dus dat risiko willen we niet lopen.

U ziet, Inti krijgt de "rebellie" letterlijk van in de wieg mee.  Vroeg geleerd is oud gedaan, denk ik dan maar.  "'K zag twee beren die broodjes smeren" is goed als tussendoortje om vader even op adem te laten komen, dat begrijpt de jonge spruit nu ook al, maar dan moet er vlug een steviger nummer op volgen of Inti begint met haar repertoire.  En dus " Whiskey in the Jar", "Shenk mir einen Wodka ein" (Dank u Rebroff) of "Rawhide", gebracht door papa, die in dit alles niet gehinderd wordt door enige kennis van teksten van de gebrachte liederen.  Dus als er me iemand aan geschikte songteksten (en niet de gebruikelijke zeemzoeterigheid, daar is mijn Zonnetje niet van gediend), dan graag een email op pitte73@gmail.com.  Als het maar rebels is.

Als afsluiter kan het Avondlied van de Scouts wel bekoren, of in de namiddag het Beloftelied.  Die 18 jaar scouting komen elke keer meer en meer van pas.

Wat de buren van dit alles vinden is nog maar de vraag.  Moeder Laura vind alles best, zolang dochter Inti maar tevreden is...  En papa zelf?  Die zaagt en klaagt nu wel maar eigenlijk is hij wel fameus in zijn ijdelheid gestreeld dat dochterlief zijn "zangkunsten" kan apprecieren, maar vertel dat alstublieft aan niemand verder. ;-)


 

Na Bolivia, nu vanuit Argentina

En dus nu vanuit Argentinia...

Ik moet eerlijk toegeven dat de reacties op de laatste blog me toch even tot nadenken gestemd hebben (bij deze excuses voor "twee man en een paardekop , en de eigenaardige zinswending.  Ik schreef dit met de spruit op schoot, na een singsong, maar daarover meer in een volgende post;)  )

Het is nogal druk geweest de laatste dagen met geboorte aangifte en dergelijke.  De 17e was ook de eerste verjaardag van het overlijden van mijn zus.  Al met al eigenaardige dagen dus.   

In Italie hebben ze verzuimd mijn volledige naam op mijn paspoort te zetten en dus kon ik op de ambassade een document gaan halen met al de namen op, en natuurlijk moest dat dan ook weer worden betaald, ook al moest ik voor dat onvolledig paspoort ook al een pond vlees zonder beenderen inleveren. (mijn paspoort is uitgereikt door het consulaat in Pescara, Ryanair fans zullen de luchthaven wel kennen...)   Een mens zou voor minder anarchist worden...  Hoedanook, ik ben vast van plan om mijn dochter een Europees paspoort te bezorgen, de zonden van de vader, en ook het politiek gedachtengoed mogen geen hindernis zijn voor de dochter vind ik. Ook al ben ik niet echt Belgicist (zoals al bleek uit vorige posts)

Desalwelteplus, om Urbanus te parafraseren, moest ik dus, met kroost en moeder de bus op, naar de ambassade.  En de buschauffeur was op zich al een blog waard.  Hier is het dus:

Laura, Inti en uw dienaar de bus op in Buenos Aires centrum.  Nu moet er even vermeld dat er een tekort aan muntjes heerst in Argentina.  Een munt van 1 peso is  letterlijk een briefje van twee pesos waard.  En de bus moet betaald worden met muntjes in een betaalautomaat.  Huilen met de pet op dus en vaak de oorzaak van ergernis en frustratie.  In de kantlijn ook even vermelden dat het grootste procent van psychiatrische patienten buschauffeurs zijn in Argentina. 

We stappen dus die bus op, ik met Inti in mijn armen en de chauffeur doet me teken van "9".  Wat negen?  Wat wil die man van me? Weer doet hij teken van "9".  9 kinderen.  Aha.  En dan begon hij.  De man had duidelijk nood aan een praatje en lak aan de regels dat de chauffeur niet met passagiers moet praten.  Ik liet hem maar praten, het leek net een scene uit een film.  ("Slices of life" zou een mooie titel zijn en als ik er ooit de middelen voor heb, dan maak ik die ooit nog wel eens ;-)  )  Hij vertelde honderduit over zijn leven en bezigheden, niet gespeend van de typische Porteña slag om eens lekker de eigen kwaliteiten (of vermeende kwaliteiten) in de verf te zetten...  Porteña is trouwens de bijnaam voor iemand van Buenos Aires.  Een schitterend tafereel, het leek bij wijlen wel een marktkramer uit lang vervlogen tijden, met een kwinkslag en een vriendelijk woord voor elke passagier die opstapte.  Zo was er een kommaneuker die van de betaalautomaat 10 centavos moest terugkrijgen, maar er waren blijkbaar niet genoeg muntjes in de automaat.  De chauffeurs hebben geen kleingeld van de maatschappij op zak.  (10 centavos is ongeveer 2.5 Eurocent).  En dus kwam die klagen bij de chauffeur. 

-Mijnheer, de machine geeft me geen wisselgeld.

- Hoeveel is het mijnheer?

-10 centavos

-Wacht effe. wat heb ik hier in mijn broekzak?  Aha, 5 centavos langs de rechterkant...  en aan de linker, neen, muntjes heb ik niet...  Aha, en snoepje. Voila mijnheer, 5 centavos en een boterbabelut.

De passagier was zodanig onder de indruk dat die de "babelut" aannam en afdroop.  Een schitterend tafereel, niet onder woorden te brengen.  De chauffeur zelf deed het met een "naturel" die geen enkele komiek hem kan nadoen, een unieke flair.  Dat maakt het openbaar vervoer hier in Buenos Aires nu net zo uniek.


 

VIT

Athene heeft een VIT: een Very Important Tree, met name de kerstboom op Syntagma. Het is de tweede kerstboom die er dit jaar staat opgesteld. De eerste is in vlammen opgegaan bij de rellen. De nieuwe boom wordt bewaakt door 20 à 30 politieagenten. Vandaag, bij alweer een betoging, stonden op Syntagma opeens tientallen jongeren stokstijf, als beelden. Voor de winkelende bezoeker was dit zeer eigenaardig. Vervolgens probeerden actievoerders vuilniszakken als decoratie aan de boom te hangen. Het is niet duidelijk waartegen dit protest was gericht, maar misschien is het bedoeld als reactie op het feit dat de handel gewoon moet doorgaan, terwijl er aan de problemen waartegen de voorbije weken is geprotesteerd, absoluut niets wordt gedaan.
Verder is er vandaag ook brand gesticht in een gebouw dat toebehoort aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken, niet ver van de universiteit. Daarbij zijn ook 2 luxewagens in de vlammen opgegaan. Het is dus zeker nog niet helemaal rustig in Athene.
Ook in Thessaloniki is het dat niet. Daar werd burgemeester Papageorgopoulos vandaag op straat bekogeld door actievoerders met de typische zoetigheden die met kerst worden gegeten: melomakarona en kourabiëdes. De "onkreukelbare", zoals hij in Thessaloniki wordt genoemd, was danig in verlegenheid gebracht.


 

Weer schietincident

De publieke opinie is weer ongerust: vannacht is er op een jongeman geschoten in de voorstad Peristeri. De jongeman was samen met leeftijdsgenoten voorbereidingen aan het treffen voor een demonstratie die vandaag wordt gehouden in het centrum van Athene.
Een kogel trof de jongeman in de hand en uit ballistisch onderzoek lijkt duidelijk te zijn geworden dat het om een 22mm 20mm-kogel ging. Oorspronkelijk dacht men dat het om een luchtgeweer zou zijn gegaan, maar dat is nu lang niet meer zeker. Wordt zeker vervolgd.

Update 18:30u: de kogel blijkt afkomstig uit een 38mm geweer. Dit incident wakkert de onrust aan.

Update 18:30u: er is een anti-racistische betoging vertrokken op Syntagma. De onrust is weer toegenomen en er worden weer stenen naar de politie gegooid.


 

Bewijzen?

Gemaskerde relschoppers maken zich klaar....
01330_0812100542 01329_0812100537


 

Politie en Relschoppers onder 1 hoedje?

Grieken hebben al gauw complottheorieën klaar bij allerlei voorvallen. Nu ook met de rellen, deden er theorieën de ronde. Oude politieke vos Mitsotakis zou achter de onlusten zitten, om zo de positie van premier Karamanlis onhoudbaar te maken en dan zijn dochter Dora Bakoyiannis (huidig minister van Buitenlandse Zaken) naar voren te schuiven. Anderen beweerden dan weer dat het een maneuver was om de aandacht van de publieke opinie af te leiden van het Vatopedi schandaal, waar vele politici zich op een schandelijke wijze hebben verrijkt ten nadele van de Griekse staat. Beide theorieën zijn het over één ding eens: de gemaskerde relschoppers werken samen met de overheid, of met een politiek partij.
En daar leek gisteren zowaar een bewijs voor geleverd! De bekende acteur en satiricus Lakis Lazopoulos toonde gisteren tijdens zijn uitzending een video waarop duidelijk te zien is dat gemaskerde relschoppers met stokken en ander tuig rustig een sigaretje staan te roken en staan te keuvelen met de politie. Dat de video bij Lazopoulos is terecht gekomen, heeft te maken met het feit dat men geen vertrouwen heeft in de rechterlijke macht. De maker was er zeker van dat Lazopoulos de video zou tonen zonder meer (wat ook gebeurde). Vandaag is de kwestie voorpaginanieuws.

Update 18-12-2008: en ziehier de video in kwestie


 

Mea Culpa

Het Vatopedi schandaal houdt al een paar maanden aan en heeft reeds de kop gekost van 2 ministers. Vandaag besluit de onderzoekscommissie in welke richting de schuld moet worden gezocht van het hele schandaal. De regering houdt al maanden vol dat er geen politieke verantwoordelijkheid is in de zaak. 5 partijen zijn vertegenwoordigd in de onderzoekscommissie en er zijn dan ook 5 onverenigbare meningen. Het Nea Dimokratia kamp legt de verantwoordelijkheid bij ex-ministers van PASOK (onder wiens beleid het schandaal al een aanvang had genomen). Het PASOK kamp legt de schuld bij de Nea Dimokratie ministers. En het kamp van de Communistische Partij legt de schuld bij PASOK en Nea Dimokratia.
Maar wat doet premier Karamanlis vandaag? Een mooie communicatiestunt: hij neemt de politieke verantwoordelijkheid voor het schandaal op zich! Jawel, hij zegt dat het zijn fout is dat hij de hele zaak heeft onderschat en dat hij niet op tijd heeft ingegrepen (hij heeft nooit ingegrepen, maar goed). Hij zegt ook dat iedereen het volste vertrouwen moet hebben in de justitie.
Of deze truuk gaat werken in een periode waarin de populariteit van de premier op een dieptepunt zit, is te betwijfelen. De protesten, voornamelijk van scholieren, blijven aanhouden. Vandaag zijn er weer politiewagens in brand gestoken in heel Athene. De gemaskerde relschoppers lijken zich gedeisd te houden.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog