Ik weet dat de Griekenlandliefhebbers of filhellenen onder u graag berichten lezen die te maken hebben met de Griekse keuken. En wat schafte die Griekse keuken gisteren op Vette Donderdag. Vlees, vlees en nog eens vlees. Dat gaat van koteletten, over steaks tot lamsribbetjes. Alles gaat op de grill, tot het vlees goed doorbakken is. Als er zelfs nog maar een spoor een roze kleur in het vlees zit, dan eet een Griek het niet. Nog een Griekse gewoonte i.v.m. vlees: de kruiden zijn steevast zout, peper en oregano. En uiteraard wordt een citroen uitgeknepen over het vlees, zodat het vet al meteen wordt afgebroken. Bij gegrild vlees hoort altijd de tzatziki (maak nooit de fout om deze lookyoghurt te bestellen met zeevruchten of vis!).
Andere vleesgerechten gisteren waren:
- de "bekri mezze" (μπεκρή μεζέ) - het dronkemanshapje (dat is de letterlijke vertaling), dat nog het dichtst in de buurt komt van ons stoofvlees;
- spetsofai, een pikant gerecht met worst, pepers en uien (de beste Spetsofai wordt geserveerd in @Jenny's Pelion);
- keftedes, vleesballetjes met pepermunt en vele kruiden, niet te vergelijken met onze gehaktballetjes.
En dat alles bij een Grieks orkestje dat alles speelt van rembetiko tot skyladika. En waar elders zie je een sumo-worstelaar de zeïbekiko danst, dan tijdens carnaval in Griekenland?
Bruno Tersago om 11:54 | Link | 5 Reacties
In november van vorig jaar raakte plots bekend dat Petrobras een enorme olie- en gasreserve ontdekte in de “Bacia de Santos”, voor de kust van de staten Rio de Janeiro en São Paulo. Het zou gaan om 5 tot 8 biljoen barrels olie van goede kwaliteit. De ontginning van die reserve kan op zijn vroegst pas beginnen in 2010 maar zal er dan wel voor zorgen dat Brazilië een exporterend olieland wordt, nog niet op gelijke hoogte met de Zuid Amerikaanse buur Venezuela of Saudi Arabië, maar wel al minstens even olierijk als Noorwegen. In januari kwam er een nieuwe ontdekking, een belangrijke gas- en oliereserve die bedacht werd met de naam Júpiter.
Andre Smeets om 15:59 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Een maand na de Vette Donderdag van Polen, zoals collega-blogger Freddy schreef, is het nu de Vette Donderdag van Griekenland. Τσικνοπέμπτη (tsiknopempti) is het hoogtepunt van het carnavalseizoen dat al bijna 2 weken bezig is. Het begon met de eerste week: de profoni (προφωνή), de aankondiging van carnaval. De tweede week is de vleesweek kreatini (κρεατινή), en volgende week volgt de kaasweek tyrofagou (τυροφάγου). Vandaag is het echt geen dag voor vegetariërs: er wordt namelijk een massa vlees gegeten. Zoals ik eens schreef: de "tsikno" in het woord tsiknopempti verwijst naar de geur van het vlees dat wordt geroosterd ("pempti" is het Griekse woord voor donderdag). Het is niet geheel duidelijk waar de gewoonte vandaan komt, maar men vermoedt dat het gebruik zijn oorsprong vindt in de Griekse oudheid, toen dierenoffers werden gebracht. Het zou te maken kunnen hebben met de Lenaia of de Dionysia en zelfs met de Eleusische Mysteriën. De modale Griek is er niet echt mee bezig: die gaat vandaag naar vleestaverna's waar hij met zijn "parea" gaat eten. Orkestjes horen er bij, er zal worden gezongen, gedanst en gegeten en gedronken (wanneer doen ze dat hier niet, he). Velen zullen verkleed op het appél verschijnen.
Bruno Tersago om 10:58 | Link | 25 Reacties
Inspecteurs van Ibama (Braziliaans instituut voor milieu) kunnen vanaf nu rekenen op de bescherming van het leger om hun taak uit te voeren, meer bepaald de strijd tegen de illegale houtkap in de staat Pará. De actie "Arco de Fogo" zou minstens een jaar duren waarbij er tot 1.100 manschappen ingezet worden. Vorige week was er een heuse opstand in de stad Tailândia na de inbeslagname van 13.000 kubieke meter illegaal gekapt hout. De bewoners zagen hun werkgelegenheid in het gedrang en er kwam een massaal protest waarbij de politie moest ingrijpen om de IBAMA inspecteurs te ontzetten.
Andre Smeets om 21:30 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Vlaanderen beslist pas op 9 maart wie naar Belgrado mag, maar Griekenland beslist vandaag. De openbare omroep heeft dit jaar 3 artiesten en nummers geselecteerd (geen preselecties en shows me semi-nazistische logo's, zoals in Vlaanderen). Ik toon ze hieronder (bij "Lees Verder"):
1. Kalomira (een naam die zoveel betekent als "goed geluk/lot"), een Grieks-Amerikaanse die hier een of andere reality/zang/wedstrijd heeft gewonnen. Ze woont al een aantal jaren in Griekenland en nog steeds beheerst ze (bewust wellicht) de taal niet. Ze gedraagt zich als een irritant onschuldig klein kind en is de favoriete.
2. Chrispa, die het voorprogramma van de Griekse zanger Notis Sfakianakis verzorgt (ze maakte vooral indruk toen ze traditionele volksliederen uit het noorden van het land vertolkte). Een volbloed Griekse.
3. Kostas Martakis, een Kretenzische jongeman die het moet hebben van zijn blauwe ogen. Ligt goed bij de (vooral jonge) Griekse vrouwen. Ik heb geen idee waar hij opeens vandaan komt; zijn Engels accent is tenenkrullend.
U kunt weliswaar niet stemmen. U kunt het wel in België. Daarom even dit: stuur die Paranoiacs naar Eurovision. Niet als protest of wat dan ook. Het zijn maten van mij en zeer fijne kerels. En ik kan u verzekeren dat ze Griekse stemmen zullen krijgen!
Bruno Tersago om 08:23 | Link | 4 Reacties
De militaire dictatuur behoort al meer dan twintig jaar tot de geschiedenis van Brazilië. Sommige Brazilianen leven echter nog steeds onder een dictatuur en hebben geen enkele mogelijkheid om die te ontvluchten. Het is een plaatje dat deel uitmaakt van het algemeen beeld van de enorme contrasten die er in dit land nog steeds bestaan. De scheidingslijn is maar al te vaak die tussen arm en rijk. Dit werd ook deze week weer duidelijk in de favela da Palmeirinha waar de bewoners afwisselend onder de knoet kwamen van een privé militie en een bende drugstrafikanten. De militie werd vorige week vrijdag opgepakt. Het ging om vier kopstukken, o.m. een ex-soldaat van de PM (Polícia Militar) en zelfs twee politici. Anderen konden ontvluchten.
Andre Smeets om 14:59 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Omdat de reacties op mijn post meer en meer over masticha gaan, heb ik besloten om over dat product iets te schrijven. Bij het horen van de naam "masticha" zullen velen misschien denken aan de stopverf, "mastiek", zoals men dat in het Vlaams zegt. Gelukkig heeft masticha daar niets mee te maken. Het is de naam van de hars die van de mastiekboom wordt gewonnen. U weet dat hars wel vaker wordt gebruikt in Griekenland. In het verleden werden wijnflessen of amforen er mee afgesloten en zo kreeg de wijn een harssmaak, wat u nu nog in retsina (het Griekse woord voor hars, overigens) proeft.
Maar masticha heeft een heel andere, typische smaak, die eigenlijk nergens mee te vergelijken is. De beste masticha wordt al eeuwen gewonnen op het Griekse eiland Chios. Men heeft geprobeerd om de mastiekbomen elders te planten, maar nergens levert het resultaat de goeie masticha op.
Hoe wordt het product gewonnen? Onder de mastiekbomen wordt de bodem vlak gemaakt en helemaal schoongemaakt met een borstel gemaakt van takken en twijgen. Dan worden er kerven in de stam van de boom gemaakt. Vervolgens wordt kalk onder de boom gestrooid en vervolgens wacht men 2 weken (gewoonlijk in augustus-september) op de "tranen" van de boom. Die vallen op de kalk en verdrogen. Nadien wordt de verharde mastiekhars gewassen. Het product is niet goedkoop. De masticha is een echt medicijn dat tandbederf tegengaat en maagzweren geneest.
Bruno Tersago om 13:24 | Link | 31 Reacties
Landgenoot Bruno (Griekenland) had het onlangs over een mentaliteit waar hij het moeilijk mee had, met name dat de Grieken zich niet graag verontschuldigen. Het is een verhaal waar ik kan inkomen, ook hier erger ik me wel eens voor de manier waarop sommigen over het voetpad stormen zonder rekening te houden met een ander, of het parkeren van voertuigen op diezelfde voetpaden waardoor je niet anders kan dan even uitwijken op de rijbaan waar je dan weer gegarandeerd weggetoeterd wordt door boze en haastige chauffeurs.
Andre Smeets om 23:10 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Vandaag meeting met de leraars van de school.
Een van mijn klassen, in een telecommunicatiebedrijf, is overgenomen door een collega omwille van een rotatiesysteem.
Vandaag dus de eerste meeting. Nu had dat bedrijf een pauze van enkele weken om de karnavalsperiode en nieuwjaar te overbruggen. Wat blijkt? Een van de studenten, een advocaat, is niet meer. Een ongeval met de wagen. Ook al was het "enkel" een student, het raakt je toch. Een ongeval over de Kerstperiode. 2007 was een rotte Kerst.
Roeland Peeters om 20:06 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
De film Katyn heeft helaas de oscar niet gewonnen. Jammer. Met die Falscher wint weliswaar een waarschijnlijk ook goede film (ik meen me te herinneren dat hij al wat prijzen won). Maar toch...
Bart Van De Putte om 18:43 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
De Balkan is altijd al een woelige streek geweest. Een mengeling van verschillende volkeren woont verspreid over verschillende landen. Dat is dan ook de aanleiding geweest van de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo. Sommige landen (waaronder België) hebben het nieuwe staatje meteen erkend, andere doen dat niet, en nog andere (zoals Griekenland) wachten af. Er wordt gevreesd dat deze gebeurtenis een domino-effect zal hebben: in verschillende landen zouden minderheden zich wel eens kunnen gaan roeren.
Toch is dat niet de reden waarom Griekenland aarzelt om Kosovo te erkennen. De reden is dat op dit ogenblik weer druk diplomatisch overleg wordt gepleegd over de naam van het noordelijke buurland van Griekenland: de voormalige Joegoslavische republiek van Macedonië. VN-onderhandelaar Matthew Nimits was vorige week nog in Athene om de zaak op te helderen. Griekenland zou nu een naam aanvaarden die het woord Macedonië bevat. FYROM heeft zijn positie nog niet bekend gemaakt, maar als de naamkwestie niet meteen wordt opgelost, zal Griekenland zijn veto stellen wanneer op 6 maart de procedure start om FYROM in de NAVO op te nemen. Er wordt gevreesd dat de Verenigde Staten Griekenland een oplossing door de strot willen duwen die hier niet aanvaardbaar is, en om die reden erkent Griekenland Kosovo nog niet. De erkenning zou als politieke pasmunt worden gebruikt.
Bruno Tersago om 11:26 | Link | 7 Reacties
De lente hangt in de lucht. Vorig weekend hadden wie hier nog een sneeuwstorm met temperaturen van -5. Vandaag is het zonnig en het kwik hangt rond de 20 graden. Ideaal om op een zondagmiddag aan een tafeltje aan de zee te zitten met een ouzo. Vele landgenoten denken dat ouzo een Griekse aperitief is, maar dat is absoluut niet waar. Het is een drankje dat je nuttigt met kleine mezzedes, hapjes zoals gegrilde octopus, een paar olijven, feta of wat dan ook. Je kunt het zelfs drinken bij een volledige maaltijd, in plaats van wijn. Ouzo is een distillaat met anijssmaak, en niet iedereen vindt dat een even geslaagde smaak. Het lijkt op de Franse pastis, de Italiaanse Sambuca of de Turkse arak. De beste Griekse ouzo wordt gemaakt op Lesbos. Waarom net daar? Tijdens de Turkse overheersing mocht geen alcohol worden gebrouwen of gestookt. Op Lesbos maakten ze echter parfums die erg in de smaak vielen van de harem van de sultan. Dus mochten de inwoners wel stoken. Ze hadden dus de infrastructuur om drank te stoken, wat ze dan ook stiekem deden. En na de Griekse onafhankelijkheid gooide nagenoeg het hele eiland zich op het maken van ouzo. Als u ooit naar Lesbos (of Mytilini, zoals het in het Grieks wordt genoemd) gaat, zult u zeker de geur van de anijs kunnen opsnuiven: die is alom aanwezig. Ondertussen wordt overal in Griekenland ouzo gemaakt. In Chios voegen ze aan hun distillaat de befaamde "masticha" toe, wat niet te versmaden is. In het noorden maken ze "tsipouro" met anijssmaak (doe mij maar de Kretenzische versie -de tsikoudia- zonder anijs). Maar de beste ouzo komt nog steeds van Lesbos. Op de foto een paar van de populairste ouzo's alhier. Het flesje in het midden achteraan, Plomariou, is mijn favoriet. Zeker aan te raden, en niet als aperitief dus!
Bruno Tersago om 13:16 | Link | 24 Reacties
"Zijn er nog meer Belgen in Rio de Janeiro?" is een vraag die ik wel eens vaker toegespeeld krijg. Het antwoord is natuurlijk ja. Trouwens, over gans Brazilië zitten her en der Belgen maar de uitgestrektheid van het land maakt het leggen van contacten iets moeilijker. Soms zitten ze vlakbij zonder het te beseffen. Dat was het geval voor landgenoot Peter Malfliet van wie ik enkele weken geleden een onverwacht mailtje kreeg. Het bleek dat Peter op het eiland Paquetá woont en een ontmoeting was dan ook gauw geregeld.
Andre Smeets om 14:34 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Zondag worden de oscars uitgereikt. Dan weten we wie de gouden beeldjes krijgen. Dit jaar is er hier ook veel aandacht voor. Want Andrzej Wajda is een grote kanshebber met Katyn... Ik hoop met de Polen mee dat hij wint
Bart Van De Putte om 19:55 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Indien u ooit vanuit Piraeus de boot naar één van de Griekse eilanden heeft genomen, dan hebt u zeker al het stationnetje van Piraeus gezien. Misschien bent u er zelfs met het treintje aangekomen. Op die plaats is vandaag een bizar ongeval gebeurd. Net naast het station is de standplaats voor de treinen die worden schoongemaakt. Van op de straat, of van op de kades van de ferrieboten, zie je enkel een grote muur. Vandaag is een trein door die muur heen geramd. Balans: 6 gewonden en 1 dode (een dakloze, zowaar met de Duitse nationaliteit!). Waarschijnlijk heeft de schoonmaakploeg per ongeluk in de stuurcabine het startmechanisme in werking gesteld, waardoor de trein opeens vertrok. In paniek zou de persoon in de cabine de verkeerde hendel hebben omgedraaid, waardoor de trein tegen ongeveer 40km/h door de muur heen ramde. Achter de muur zat de ongelukkige dakloze even uit te blazen. De arme man was al jaren een vaste waarde in Piraeus. Mensen zijn echt wel geschokt door zijn dood.
Dit was het tweede incident op de treinlijn vandaag: eerder op de dag wilde iemand zelfmoord plegen door zich voor de trein te gooien, maar men had het vlug genoeg in de gaten.
Bruno Tersago om 16:31 | Link | 2 Reacties
In België is het de gewoonte dat er aan het begin van elk jaar op het werk een Nieuwjaarsreceptie wordt gehouden. Meestal is dat een informele bijeenkomst na het werk, waar hapjes worden geserveerd, eventueel met wijn, bier of zelfs champagne. In Griekenland zijn dergelijke recepties zo goed als onbestaande. Hier spreekt men van het "aansnijden van de taart" (η κοπή της πίτας - i kopi tis pitas). Toen ik dat voor het eerst op mijn eerste job hoorde, wist ik niet wat ik me daar moest bij voorstellen. Ondertussen zijn we 8 jaar verder en het is me ondertussen wel duidelijk geworden. Met nieuwjaar wordt in elk Grieks huis de vassilopita aangesneden. De gewoonte wordt uitgebreid naar de werkvloer: er wordt een grote taart (meestal een soort lichte bisquit, verwacht u zich niet aan fruitvlaaien) aangesneden. Als het om een groot bedrijf gaat, kan die taart wel grote zijn dan 1 m2! De directeur van het bedrijf steekt een korte speech af en snijdt dan de taart in kleine stukjes, voor elke werknemer eentje. Diegene die de "floeri" (het muntstuk) in zijn stuk vindt, heeft het hele jaar geluk (wordt helaas niet vertaald in extra salaris). Als je een religieuze baas hebt, of als je voor een openbare dienst werkt, komt er nog een pope bij. Die zingt dan een of ander gebed en zegent meteen de taart en het gebouw met een bosje basilicum (ik heb ooit een pope gezien die bij gebrek aan basilicum peterselie gebruikte). Waarom basilicum? Dat heb ik nog niet kunnen uitvogelen. Η κοπή της πίτας is een belangrijk gebruik en het wordt in alle kalenders aangeduid.
Bruno Tersago om 13:58 | Link | 1 Reacties
2008 is tot nu toe al een heel "bewogen" jaar geweest: gisteren om 20:25u was er weer een aardbeving van 6.1 Richter, alweer in de buurt van het havenstadje Mathoni in Zuid-Peloponnesos. Dit is exact dezelfde plaats waar we een week geleden 2 stevige schokken en 1 minder sterke naschok hadden. Is dit een nabeving, of een nieuwe aardbeving? Moeilijk in te schatten, maar de seismologen stellen ons gerust. Dit is naar het schijnt niet ongewoon. Toch maken vele mensen zich zorgen. Er wordt gesproken van een "domino-effect" op de "Griekse boog" (Ελληνικό Τόξο), waarbij de ene aardbeving de andere veroorzaakt langs de gehele breuklijn. De naam zal u wellicht niets zeggen, maar het is een breuklijn in de vorm van een kromme die loopt van de Ionische eilanden (ten westen van de Peloponnesos, langs Kreta, naar de Dodecanese eilanden). De epicentrum van de bevingen van vorige week en gisteren ligt op die boog.
Bruno Tersago om 13:31 | Link | 2 Reacties
De Obama-trein dendert voort. De kandidaat voor de Democratische presidentsnominatie surft van overwinning naar overwinning. Barack Obama heeft zelfs steun uit zeer onverwachte hoek gekregen: de inwoners van een Japans visserstadje scharen zich als één man achter Obama.
De manager van het voornaamste hotel in de stad heeft een heuse fanclub opgericht. De inwoners volgen de Obama-overwinningen op de voet. De burgemeester heeft Obama aanmoedigingen en cadeautjes opgestuurd. In de stad hangen Obama-posters. De lokale koekjesmakers maakt bonenpasteitjes met de beeltenis van Barack Obama. De toeristische dienst verkoopt 'I Love Obama'-T-shirts. Met politieke overtuiging heeft het allemaal niets te maken. De reden is simpelweg de naam van de stad: 'Obama' ('klein strand' in het Japans).
Vincent Van den Storme om 13:16 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Toen we meer dan 10 jaar geleden naar de Verenigde Arabische Emirates verhuisden, had de meerderheid van onze vrienden, nog nooit over Dubai gehoord. En wanneer men ons dan vroeg wat er zoal in Dubai te doen was, en of dat dat eigenlijk de moeite was om eens naar op vakantie te komen dan zegden we meestal iets van : ja, een weekje kan je je hier wel bezig houden, maar eigenlijk is hier niet zo veel te beleven buiten voor wie van zon, zee en woestijn houdt.
Veerle Van den Brande om 18:18 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Door te wonen in een grote stad als Rio de Janeiro wordt een mens volgestouwd met de dagelijkse berichtgeving van een regio, nieuws dat vaker dan eens op hetzelfde neerkomt. Maar Brazilië is een erg groot land waar vanalles gebeurt. Zo zijn er op dit moment drie steden in het binnenland van de staat São Paulo die in de belangstelling staan door een vermeend bezoek van buitenaardse wezens. Het gaat om Araraquara, Monte Azul Paulista en Riolândia.
Andre Smeets om 14:55 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Als je in een ander land woont, word je vaak geconfronteerd met andere gewoontes en met een andere mentaliteit. Vaak zijn die confrontaties positief en leerrijk (anders zou je niet in dat andere land gaan wonen, nietwaar?), maar er blijven natuurlijk nog wel gewoontes die minder prettig zijn, of waar je 't als Vlaming moeilijk mee hebt. Wat ik in Griekenland lastig vindt, is het feit dat mensen zich zo goed als nooit verontschuldigen. Sommige mensen gedragen zich echt wel boers, en lopen tegen je aan, nemen je plaats in een rij in, of zijn ronduit grof en onbeleefd. Je kan natuurlijk doen zoals hen, en beginnen roepen, en je zal dan zeker een reactie krijgen, maar een verontschuldiging zit er zelden of nooit in. Verder zijn de stembanden de spieren die de Grieken het vaakst gebruiken, en via die stembanden krijg je soms wel eens iets te horen dat schoffeert. Zelfs wanner je daar op reageert, krijg je nog nauwelijks een verontschuldiging. Voor ons Vlamingen is dat een soort van elementaire beleefdheid. Voor Grieken dus niet. Ik heb me altijd afgevraagd waarom, en onlangs werd het me duidelijk. Er bestaat namelijk een Grieks gezegde dat luidt: "Πέφτει η συγνώμη, χάνεται το φιλότιμο" (pefti i signomi, chanete to filotimo), wat ruwweg betekent: "wanneer sorry wordt gezegd, gaat de trots verloren". Zich verontschuldigen is dus de trots opgeven, wat natuurlijk overal wel een beetje geldt, maar weinigen hebben er een spreekwoord voor. De trots opgeven, dat is iets waar een Griek niet van wil weten. En dus hoor je maar erg weinig verontschuldigingen. Dat is althans mijn ervaring.
Bruno Tersago om 13:25 | Link | 11 Reacties

Tom Boonen in de proloog van de Tour of California in Palo Alto.
Californië kent momenteel een milde vorm van Boonen-mania - dit uiteraard naar aanleiding van de Tour of California die een paar dagen geleden begonnen is. Naast onze nationale wielertrots zijn er dit keer meer vedetten dan ooit van de partij - van oudgediende en local hero Levi Leipheimer tot wereldkampioen Paolo Bettini alsook Mario Cipollini, die aan een lichtelijk groteske maar door het publiek hier gesmaakte comeback bezig is.
dirkdebruyker om 07:02 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Achter het huisje in Tambillo ligt er een heuvel. Een mooie heuven. Kaal en toch misterieus...
Roeland Peeters om 02:22 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Een prijs van ongeveer 1 euro voor een pakje cigaretten is niet meteen van aard om rokers af te helpen van hun verslaving. Er wordt dus nog stevig gepaft door een deel van de Braziliaanse bevolking met alle gevolgen vandien voor de nationale gezondheidsstatistieken. Maar een ander en veel groter deel van de Brazilianen is zich scherp bewust van de gevaren en rokers worden ook hier bekeken met een blik van afkeur, soms zelfs medelijden. Vele restaurants en soortgelijke publieke gelegenheden passen al een rookverbod toe in hun etablissement. Rokers worden er gescheiden van de rest in een zogenaamde "Area Reservada para Fumantes". In stations, luchthavens, shoppings en andere publieke gelegenheden zijn er aparte hoeken voor de rokers; daar heet dat dan "Fumodrómo".
Deze maand zal er echter een nieuw wetsvoorstel worden ingediend dat het roken totaal zal verbieden in publieke gesloten ruimtes. Minister van gezondheid José Gomes Temporão herinnert de Brazilianen eraan dat een dergelijk verbod reeds geldt in landen als Frankrijk, Ierland, Duitsland, Italië en België. Een tweede wetsvoorstel wordt bestudeerd door de federale regering die eraan denkt om de taksen op de verkoop van tabak gevoelig te verhogen. De verhoging moet niet alleen dienen om het roken af te raden maar ook om campagnes tegen het roken te financieren en de behandeling van ziektes, voortspruitend uit het tabaksgebruik. Volgens de statistieken sterven er jaarlijks 200.000 Brazilianen aan de gevolgen van hun rookverslaving.
Andre Smeets om 15:34 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Dat men in Athene niet gewend is aan meteorologische verschijnselen zoals de sneeuwstorm van afgelopen zondag, zal u niet verbazen. Daarom zorgen sneeuw en ijs dan ook voor erg veel ellende (overigens was er vanochtend om 7:07u weer een aardbeving van 4 Richter, met epicentrum Parnitha, 16km ten noorden van Athene). Er is vooreerst het probleem van bevoegdheden "De overheid" moet er voor zorgen dat de wegen vrij blijven. Daarvoor worden bulldozers, sneeuwruimers en strooiwagens ingezet. Maar wie is "de overheid"? Voor de grootste wegen, is dat meestal het ministerie. Andere wegen zijn de bevoegdheid van de prefectuur (een soort van provincie, zeg maar) en de meeste, kleinere wegen zijn de bevoegdheid van de gemeente. Sommige gemeenten hebben de wegen geopend, andere (zoals Piraeus) totaal niet. Vaak heeft dat te maken met het feit dat ze de infrastructuur niet hebben. Maar door het labyrinth van bevoegdheden zijn er ruim 400 wegen niet schoongemaakt: ze vallen blijkbaar onder geen enkele bevoegdheid.
En hoe gaat de bevolking om met sneeuw en ijs? Hoewel er constant wordt op gehamerd dat je de weg niet op mag zonder sneeuwkettingen, zijn er toch nog hersenlozen die dat niet doen. En dan in de sneeuw vast geraken, waardoor anderen, die wel sneeuwkettingen hebben, niet meer verder kunnen en waardoor zelfs de sneeuwruimers vast raken.
Velen in de hoofdstad hebben geen geschikt schoeisel voor dit soort weer. Resultaat: heel wat breuken de voorbije dagen.
En hoe ruim je ijs? Diegenen die het voetpad voor hun deur schoonmaken (eigenlijk enkel de handelaars, anderen doen het gewoon niet), gebruiken soms zaagsel (niet zo slecht bekeken) en sommigen gebruiken zout. Anderen gooien warm water (jawel!) of zelfs zeewater.
En hoe verwijder je sneeuw van je wagen? Dat doe je niet. Je kruipt in de auto, laat de zaak een beetje opwarmen en verbrandt dan de motor van de ruitenwissers door een laag van 20cm sneeuw weg proberen te krijgen.
Maar goed, al bij al is de schade redelijk beperkt gebleven. Helaas kunnen de boeren dat niet zeggen. Heel wat gewassen zijn naar de haaien. Amandelen, aardbeien en citrusvruchten zijn verwoest en ik vrees dat het niet veel beter zal zijn voor de artisjokken, kool, broccoli en bloemkool.
Bruno Tersago om 12:48 | Link | 4 Reacties
"Gato" is het Portugese woord voor "kat". In Brazilië wordt het woord ook gebruikt als een soort lovende aanspreking voor een knappe jongen of meisje: hij is een "gato", zij is een "gata". Helaas heeft het woord ook een derde, meer negatieve betekenis. Een "gato" is namelijk ook de manier waarop in de volksmond een clandestiene aansluiting op openbare nutsvoorzieningen aangeduid wordt. Het probleem is enorm en de Braziliaanse maatschappij, gewend aan stedelijk geweld, ziet dergelijke misbruiken zelfs niet eens meer als misdadig maar eerder als een "onregelmatigheid" in relatie met het gebruik van die nutsvoorzieningen. Zij die clandestien water aftappen, electriciteit of gas worden vaak als "slimmerikken" beschouwd.
Andre Smeets om 15:49 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
De Griekse hoofdstad werd vanochtend wakker onder een wit deken van 30 to 70cm dik (de foto is van lezeres @Sylvia, die dit benijdenswaardige zicht heeft vanop haar balkon). Dit was niet zomaar een winterprik, dit was een heuse sneeuwstorm! Het is gisteren rond 13u beginnen sneeuwen en vannacht om 2u hield het nog steeds aan. Zelfs in Gavdos, het zuidelijkste punt van Europa, heeft het gesneeuwd!!! Bekijkt u even het beeld van de webcam op het strand van Vouliagmeni. Voor zover mogelijk heeft de overheid de voornaamste wegen open gehouden, maar het spreekt voor zich dat dit niet eenvoudig was. Athene heeft namelijk weinig strooiwagens en sneeuwruimers. Dit soort weer is hoogst uitzonderlijk, en in Piraeus (waar ik woon) heeft men dit al helemaal nooit gezien.
Het openbaar vervoer ligt lam: er zijn geen bussen of trolley's en de tram rijdt nog maar een uurtje. Het treintje dat Piraeus met Kifissia in het noorden verbindt, geraakt maar halverwege. Op die manier geraak ik dus niet op mijn werk. En met auto lukt het ook al niet, want ik heb geen sneeuwkettingen en de straten hier zijn een ijspiste. We hebben geen water: de leidingen zijn bevroren. In een mediterraanse stad zoals Piraeus lopen de buizen namelijk langs de buitenkant van de gebouwen (althans bij de oude gebouwen). Sommige mensen hadden hun voorzorgen genomen en de waterkraan laten open staan gisteravond, zodat het water in de leidingen niet kon bevriezen. Daar hadden wij niet aan gedacht. Wat doen we dan nu? We verzamelen de sneeuw van het balkon en gooien het in een kom die op het vuur staat. Het warme water gooien we op de buizen tot alles dooit. Hopen maar dat het lukt, want de temperatuur blijft hier onder het vriespunt.
Update: en hoe ziet dat er in Kreta uit? Lees meer voor de foto's van lezer @Flupke.
Bruno Tersago om 10:18 | Link | 16 Reacties
Een Siberische koudegolf ligt boven Griekenland en het van Thessaloniki in het noorden tot Kreta in het zuiden is het beeld hetzelfde: sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. Verscheidene dorpen zijn van de buitenwereld afgesloten en vooral Evia (Euboia) is erg getroffen. Ook het centrum van Athene is wit, en hier in Piraeus sneeuwt het wel, maar de invloed van de zee zorgt er voor dat er niets blijft liggen en ook in Piraeus ligt er sneeuw. Dit noodweer is nog gezien in Griekenland! In de noordelijke voorsteden van de hoofdstad is het wel even anders: daar is vannacht meer dan 20cm sneeuw gevallen. De temperatuur stijgt niet boven het vriespunt uit vandaag, en dat is wel heel uitzonderlijk. Zonder sneeuwkettingen kan je je maar beter niet op de weg wagen met de auto, hoewel men de nationale snelwegen open houdt. En alsof we nog niet genoeg bibberden: vannacht om 3:30u was er weer een aardbeving. Dit keer een kleintje, slecht 4.4 op de schaal van Richter, maar het epicentrum lag wel aan de voet van de Parnitha berg. En daar ligt de breuk die verantwoordelijk was voor de dodelijke aardschok van 1999.
Geologen zeggen dat het niet verwonderlijk is dat er meer aardbevingen zijn 's nachts en in de winter. Bij koude is de aardkorst brozer en trilt ze makkelijker. Maar 2008 is toch al wel een bewogen jaar geweest: ik heb sinds nieuwjaar al 5 aardbevingen gevoeld!
Update: om middernacht ligt er 30 cm sneeuw in Pireaus! Nooit eerder gezien!
Bruno Tersago om 13:56 | Link | 8 Reacties
De film Tropa de Elite (Elite Squad) begint nu pas goed internationale aandacht te trekken (won vandaag zelfs de Gouden Beer op het 58ste editie van het filmfestival in Berlijn). Hier in Brazilië is er ondertussen al een andere topper: "Meu nome não é Johnny" (Ik heet niet Johnny) scoort zelfs hoger dan "Aliens vs. Predador 2" in de huidige rankings. De film van Mauro Lima vertelt het waargebeurde verhaal van João Guilherme Estrella, een jongen uit de middenklasse van Rio de Janeiro die zwaar verslaafd raakte aan de drugs, zelf dealer werd, zelfs een top dealer die uiteindelijk tegen de lamp liep. De hoofdrol wordt vertolkt door de bekende Braziliaanse acteur Selton Mello.
Andre Smeets om 15:56 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Hoog bezoek in Tanzania: vanavond landt George W. Bush in de hoofdstad Dar Es Salaam. Hij is vandaag begonnen aan zijn tweede presidentiële rondreis door Afrika en zal in een week vijf landen aandoen: Benin, Ruanda, Liberia, Ghana en ... Tanzania, waar hij het grootste deel van zijn tijd zal doorbrengen. Op zondag staat er een ontmoeting met de Tanzaniaanse president Jakaya Kikwete op het programma en bezoekt Bush een ziekenhuis in Dar Es Salaam. Maandag gaat het dan naar Arusha, waar de president een Maasai meisjesschool met zijn aanwezigheid zal vereren.
Bush' bezoek blijft hier niet onopgemerkt. Een schoolreisje van de internationale school is met een dag uitgesteld, omdat alle wegen in en uit Arusha op maandag afgesloten zijn vanwege het verblijf van de Amerikaanse president. Ook alle telefoonverkeer zou op die dag stilgelegd worden. En vrijdag protesteerden 2000 moslims in de hoofdstad tegen het bezoek van George W. Bush. De demonstratie leidde tot grote opstoppingen in het centrum van de stad.
De landen die Bush tijdens zijn rondreis zal aandoen zijn stuk voor stuk landen met een positief verhaal: democratisch en vredig, met een economie die groeit. Afrikaanse successen, die, zo wil de president benadrukken, mede mogelijk zijn gemaakt dankzij de pogingen van zijn regering om de gezondheidszorg in Afrika te verbeteren. Dat gebeurt onder andere door middel van het Presidentiële Noodplan voor HIV/Aids (PEPFAR), een vijfjarenprogramma waar 15 miljard dollar in is geïnvesteerd. Het moet helpen aids te bestrijden door aidsremmers te verstrekken aan HIV-patienten.
Tanzania alleen krijgt 334 miljoen dollar uit het Amerikaanse PEPFAR en en het Presidentiële Malaria-initiatief (PMI)-budget van dit jaar. In september vorig jaar kreeg het land al 698 miljoen dollar via de Millennium Challenge Corporation (MCC). Dit geld is bedoeld om het elektriciteitsnetwerk en de wegen te verbetere
n. De MCC werd in 2004 door Bush in het leven geroepen met de bedoeling economische groei te versterken en armoede te verminderen.
Door dit alles hoeft het niet te verwonderen dat Tanzania een van de weinige landen is waar de mensen Bush een warm hart toedragen. Op de foto zie je vrouwen in traditionele klederdracht met de beeltenis van de Amerikaanse president.
stefanieholvoet om 15:26 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Vanaf vandaag gaat er een nieuw systeem voor het leveren van huisbrandolie van start. Een nieuw systeem, want het oude systeem zat vol gaten en zorgde voor een enorme belastingontduiking. De leveranciers van huisbrandolie kochten hun voorraden zonder BTW rechtstreeks bij de raffinaderijen. Vaak werd daar geen factuur afgeleverd, en de leveranciers leverden dan ook nog eens aan de eindgebruikers zonder factuur waardoor ze geen BTW aanrekenden. De overheid kon totaal niet nagaan hoe veel huisbrandolie werd verkocht in Griekenland.
Vanaf vandaag gaat het dus anders. Aangezien de overheid geen geld heeft voor controleurs, heeft ze het volgende systeem op poten gezet. De leveranciers kopen nu bij de raffinaderijen huisbrandolie en betalen de hoger BTW zoals die wordt geheven op gewone benzine. Nadien verkopen ze hun huisbrandolie aan de eindgebruikers aan de lagere BTW-aanslag en de regering geeft hen het verschil terug.
Vele leveranciers zijn het oneens met de maatregel om verschillende redenen, maar vooral omdat ze een internetaansluiting moeten hebben om met het systeem te kunnen werken en velen hebben die niet. En nu we een steenkoud weekend verwachten met temperaturen die niet boven het vriespunt zullen komen, hebben vele leveranciers besloten om geen huisbrandolie te leveren. Ze zeggen dat ze niet willen worden gechanteerd door de regering, maar ik vraag me af wie hier wie chanteert als je geen huisbrandolie wil leveren bij de koude die ons staat te wachten.
Bruno Tersago om 14:10 | Link | 3 Reacties
Vandaag is het de dag der geliefden en die is al redelijk "bewogen" begonnen. Vandaag om 12.10u was er weer een aardbeving in Griekenland: de derde (die ik althans voelde) in ongeveer een maand tijd. Wegens de nabevingen die onmiddellijk volgden, leek het wel 1 lange aardbeving. Afrika is vlijtig tegen Europa aan het duwen, dunkt me. Men spreekt van een beving van 6.5 tot 7 Richter met epicentrum in het zuidwesten van Griekenland, voor de kust van Kalamata.
Update 14:20u: en hopla, nog een nabeving van 6.4 Richter!
Update 19:30u: en hopla, nog een beving van 5.1 Richter.
Maar goed, we hadden het over de dag der geliefden. Valentijn wordt hier met het jaar meer en meer gevierd. Ik heb 2 jaar geleden al wat uitleg gegeven over deze dag. Valentijn is een ingevoerde feestdag, en slaat erg aan. Ik zag vanochtend zelfs al vrouwen met bloemen rondlopen! Bakkers en patisseriën hebben vandaag taarten en gebak in hartvorm en bloemenwinkels doen gouden zaken. Meer en meer restaurants bieden een speciale valentijnsmenu aan, maar in de taverna's blijft het gewoon Grieks. De koppeltjes zullen dus vanavond in grote getale vieren, maar sommigen verzetten zich tegen deze niet-Griekse commerciële feestdag en blijven lekker thuis.
Wij niet: alle redenen om te feesten zijn goed voor ons, ha!
Bruno Tersago om 11:35 | Link | 12 Reacties
Temidden van het kredietkaarten tumult duikt er weer een ander schandaaltje op in Brazilië, deze keer gaat het om de rector van de UnB (Universidade de Brasília) Timothy Mulholland. De UnB is een publieke instelling die ontstond in 1962. Er zijn zowat 1.300 professoren en nog eens 2.300 werknemers. Kandidaat studenten kunnen deelnemen aan een "Vestibular", een (vrij zwaar) ingangsexamen dat tweemaal per jaar plaats vindt. Iedere vestibular ontvangt gemiddeld 20.000 kandidaten. Een ander middel tot toegang is het "Programa de Avaliação Seriade" (PAS), een pré-selectie die in drie stappen gebeurt in het middelbaar onderwijs. Ook buitenlandse studenten worden onder bepaalde voorwaarden toegelaten. Dit alles maakt dat er gemiddeld om en bij de 30.000 ingeschreven studenten zijn. De officiële missie van de onderwijsinstelling is duidelijk: het produceren, integreren en verdelen van kennis, het vormen van burgers met respect voor ethiek en sociale verantwoordelijkheid. De waardes die er hoog geschat worden zijn ook niet mis te verstaan: ethiek en respect voor de verscheidenheid, institutionele autonomie met transparantie en sociale verantwoordelijkheid.
Andre Smeets om 14:19 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Anderhalf jaar geleden begon ik aan het start-to-run programma dat ik toen via de podcast van Vlaanderen Sportland gratis kon downloaden. Als mama ver weg van het vertrouwde Vlaanderen gaf me dit een nieuw houvast. In het Californische landschap liep ik me zoals duizenden andere Vlamingen in Belgie een weg van aardappelzak naar een loopster door keurig drie keer per week, lesje per lesje de kilometers op te bouwen van 0 naar 5 en toen ook nog eens van 5 naar 10.
Ann om 08:36 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Uit een enquête die gisteren werd gepubliceerd, blijkt dat de politiek in Griekenland een diepe crisis zit. De Griekse burger is murw geslagen door corruptieschandalen en partijgekonkel. De ware grootte van het Siemens-schandaal begint langzaam duidelijk te worden, maar de politiek reageert niet of tergend langzaam. Duitse onderzoekers naar de zaak hebben een verzoek gestuurd naar de Griekse overheid om de zaak hier ook te kunnen bestuderen. Alleen al het vertalen van het verzoek nam 4 maanden in beslag! Voor de man in de straat is de conclusie simpel: "ze zijn er allemaal bij betrokken, en ze willen niet dat de zaak onderzocht wordt".
Over de enquête nu: 74% is niet tevreden over het werk van de regering, en 89% is niet tevreden over de oppositie die PASOK voert. Hoe langer hoe meer mensen denken dat een coalitieregering misschien wel een oplossing is. Maar het einde van het twee-partijensysteem is nog niet in zicht, want bijna alle politieke partijen proberen het status quo te bewaren. Dit weekend werd de jonge Alexis Tsipras verkozen tot nieuwe voorzitter van de linkse partij SYRIZA, met duidelijke cijfers. Meer dan 70% van de partijleden stemde voor hem. Meteen wordt hij aangevallen op (zoals men dat hier noemt) zijn "lifestyle" imago. Een afgeborstelde gladjanus met maatpak en das is hij inderdaad niet, maar Grieken willen wel eens wat anders. En dat bleek meteen in de enquête: SYRIZA is volgens peilingen ondertussen de 3de grootste partij en mochten het nu verkiezingen zijn, dan haalt geen van de 2 grote partijen de absolute meerderheid (ondanks het aanpassen van de kieswet). PASOK speelt meteen op de man en probeert de nieuwe SYRIZA voorzitter af te doen als een modetrend. De communisten spelen het iets harder: zij noemen de man een politiek opportunist en ze schrokken er niet voor terug om het televisiestation dat de enquête bekend maakt, te bezetten om te vermijden dat de resultaten zouden worden uitgezonden. Dat soort communisme kennen we ondertussen en deze actie zal de partij geen goed doen.
Ondertussen heeft de regerende partij, door allerlei andere schandaaltjes, nog een flinterdunne meerderheid in het parlement en velen vragen zich af of de regering de rit zal kunnen uitrijden. Hoe dan ook: ik blijf versteld staan van de onkunde van vele politici hier, van hun stuntelig liegen, en van de goedgelovigheid van de Griekse kiezer.
Bruno Tersago om 08:31 | Link | 14 Reacties
Een weekend “tempelforen”
“Miaohui”, in het Nederlands los vertaald als “tempelfoor”, door mij los veranderd in het werkwoord “tempelforen”… Dit is een soort mengeling tussen twee fenomenen die we bij ons ook kennen: een kerstmarkt en een foor.
Zaterdag trok ik er alleen op uit met Céline en Antoine, zondag opnieuw maar dan vergezeld van Bernd, Apple en haar ouders.
“Tempelforen voor beginners”
Maaike Bettens om 02:34 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Dit weekend vond in Zanzibar het muziekfestival Sauti za busara plaats. Voor mij een uitgelezen gelegenheid om het tropische eiland nog eens met een bezoek te vereren. 30 groepen uit vooral Oost, maar ook West Afrika lieten het Old Fort van Zanzibar's hoofdstad Stone Town swingen.
De muzikanten die hun opwachting maakten op het festival waren niet de eersten de besten: Bassekou Kouyate uit Mali bijvoorbeeld wonnen de BBC World Music Awards Album of the Year 2007 en de Kenianen van Yunasi werden uitgeroepen tot de winnaars van de BBC World Service's Next Big Thing 2007. Bi Kidude, de negentigjarige (!) en nog steeds vinnige diva van de traditionele Zanzibari muziek Taarab kreeg in 2005 de World Music Expo lifetime achievement award.
Zoveel goede artiesten die gedurende vier dagen het beste van zichzelf gaven, het heeft deugd gedaan. Cult
uur is een van de dingen die ik hier het meest mis. Anders dan in het rijke muzikale West Afrika heeft de muziekscène in Tanzania niet zo veel om het lijf. Naast gospel is Bongo Flavour typisch en heel populair bij jongeren. Het is een lokale stijl van hiphop gezongen in het Swahili. Ook op het festival traden veel Bongo Flavour artiesten op. Ze oogstten veel succes bij de Zanzibari jongeren; ik kan hun muziekstijl echter minder smaken. Maar dankzij deze driedaagse culturele injectie kan ik het gemis aan culturele activiteiten zoals theater, muziek, bioscoop, kunst een tijdje naar de achtergrond drukken.
stefanieholvoet om 09:47 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Keuzes.
Jongeren met bergmutsen en kleine kistjes. Wat doen ze daar?
Het zijn de schoenpoetsers... Een waarachtig leger jongeren die op straat hun boterham verdienen met een hoogst onbenijdenswaardig beroep.
Roeland Peeters om 17:04 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Wie herinnert zich nog de Sea Diamond, het cruiseschip dat in de caldera van Santorini is gezonken vorig jaar in april? De hele toestand komt dezer dagen weer in het nieuws. De eigenaar van het schip, Louis Hellenic Cruises, beweert dat het de kust van de caldera schoon gemaakt heeft en dat alles nu in orde is. Wat dus wil zeggen dat de maatschappij zich niet langer bekommert om het wrak en om de gevolgen van de schipbreuk voor het milieu. De bewoners van Santorini bekommeren zich daar natuurlijk wel om: het gaat tenslotte om hun broodwinning. Het blijkt namelijk dat er nog steeds stookolie ontsnapt uit het wrak. Hoewel er een beschermende dam van plastic of rubber in de buurt van het wrak drijft, spoelt er nog steeds petroleum aan op de kusten van Santorini (althans in de caldera). De zaak is voor het gerecht gekomen, en als Louis Hellenic Cruises niet dringend zijn verantwoordelijkheid neemt, worden alle bezittingen in Griekenland in beslag genomen. Sowieso moet de maatschappij 2,5 miljoen euro betalen voor de milieuschade, en er wordt nu verwacht dat het wrak toch zal moeten worden opgetakeld. Makkelijk zal het niet zijn, want het ligt op 400 meter diepte.
Update 12/02/2008: Europees Commissaris voor Milieu Stavros Dimas liet vandaag weten dat de Europese Commissie hulp biedt bij ongevallen zoals die met de Sea Diamond. Je moet die hulp natuurlijk wel aanvragen. Iets wat Griekenland niet heeft gedaan (wanneer komt dat ministerie van Milieu er nu eindelijk?).
Bruno Tersago om 16:12 | Link | 11 Reacties
Brazilië beschikt over een universele gezondheidszorg, gefinancierd door de regering. Deze publieke gezondheidszorg staat bekend onder de afkorting SUS (Sistema Único de Saúde). Iedereen heeft toegang tot deze zorgen in eender welk SUS hospitaal, er bestaat geen registratie procedure. In werkelijkheid kampt het systeem met onvoldoende middelen en de hospitalen zijn overbevolkt.
Andre Smeets om 12:04 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Ik ben gepast verwelkomd. Op elke straathoek prijken hier affiches met als opschrift 'LOW' in reuzegrote letters. Iets kleiner staat er 'Holland-Flamand Kultfeszt'. Weldra zal Boedapest worden platgewalst door Nederlandse en Vlaamse muzikanten, schrijvers, dansers, acteurs, designers, dj's, vj's en andere kunstenaars. Zelfs politici staan op het lijstje. Naast Wim Delvoye en prinses Margriet zal immers ook Vlaams minister Bourgeois en Nederlands minister Timmermans de grote opening op 15 februari opluisteren: het startschot voor 6 weken feestgedruis met meer dan 100 acts door meer dan 500 Vlaamse en Nederlandse performers op meer dan 20 locaties . Een bewonderenswaardige actie om Vlaanderen op een hoogwaardige manier in de kijker te zetten.
'Vreest u niet dat de Hongaren uw festival gaan associëren met 'low art' als u het festival LOW noemt?' vroeg een van de journalisten dinsdag op de persconferentie. Geamuseerd lichtte Dhr. Moens toe dat de titel niet verwijst naar de inhoud, maar enkel naar de 'Neder-landen' en het 'vlakke land'. Om hun degelijkheid te bewijzen werd bij afscheid aan elke aanwezige een bol Hollandse kaas en een flesje 'Belgische satan red' overhandigd. In Hongarije werken zullen lokmiddeltjes nog. En en passant hebben de organisatoren ook even kunnen meegeven dat Vlaanderen toch nog een deel is van een groter geheel.
www.lowfestival.hu
Isabel Tuyls om 23:45 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
Het kredietkaarten schandaal breidt zich over Brazilië uit als een inktvlek. De kranten staan bol van de onthullingen en boze lezerscommentaren. Wie geruime tijd in Brazilië woont is nochtans niet zo gauw meer onder de indruk van het gesjoemel en het gefoefel van politici, het lijkt er nu eenmaal bij te horen in dit land. Toch heb ik (en vele Brazilianen) de indruk dat er deze keer zal moeten gezocht worden naar ambtenaren & politici die hun kaart niet misbruikten i.p.v. andersom.
Andre Smeets om 13:58 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Niemand kan de grote bosbranden van eind augustus vergeten, maar het lijkt wel alsof de Griekse regering zich niet bezig houdt met de gevolgen. Er zijn een aantal anti-overstromingsmaatregelen genomen, maar sindsdien horen we niets meer. De mensen die hun huizen zijn verloren, hebben nog steeds geen geld gezien (behalve de 3000 euro directe hulp, nu bijna een half jaar geleden), ondanks het feit dat solidariteitsacties heel veel geld hebben opgebracht. Bomen zijn er ook nog steeds niet aangeplant, hoewel dat was beloofd. Binnen anderhalve maand wordt de olympische vlam ontstoken in een ceremonie die tegen een achtergrond van verbrande bomen zal worden gehouden, als er niet dringend iets verandert. Men is zich daar blijkbaar van bewust, want opeens krijgen we de aankondiging dat er op 17 februari wordt begonnen met het aanplanten van nieuwe bomen in Olympia (de reden, letterlijk: we willen niet belachelijk worden gemaakt tijdens op 25 maart 2008).
Wat er buiten het zicht van de camera's gebeurt, is echter nog erger:
op vele plaatsen in Ilia (in het noordoosten van de Peloponnesos) wordt
overal illegaal vuilnis gestort (er zijn te weinig legale
stortplaatsen, dus het was te verwachten) en om de sporen te wissen,
wordt alles verbrand. Wraakroepend.
Bruno Tersago om 08:55 | Link | 12 Reacties
De bloedige gebeurtenissen in Kenia halen de Europese voorpagina's niet meer, maar in buurland Tanzania is het geweld nog steeds het onderwerp van de dag. Dat één van de meest ontwikkelde en stabiele landen van Afrika van de ene dag op de andere het schouwtoneel van etnische rellen is geworden, laat hier niemand onberoerd. Want als het in Kenia gebeurt, dan zou de bom evengoed in Tanzania kunnen losbarsten. Of niet? Die vraag legde ik in een klasdiscussie voor aan de leerlingen van de internationale school én aan de studenten van de lokale middelbare school.
Uit de discussie bleek dat de leerlingen van beide scholen er net zo'n tegengestelde visie op na houden als hun scholen van elkaar verschillen: de leerlingen van International School Moshi zijn hier geboren en opgegroeid en hebben minstens één Nederlandse of Vlaamse (pleeg)ouder; de studenten van Don Bosco Secondary School zijn Tanzaniaans en volgens de filosofie van Giovanni Bosco afkomstig uit de armste families in de buurt van de school.
De internationale leerlingen zijn er rotsvast van overtuigd dat ook in Tanzania onlusten kunnen uitbreken, bijvoorbeeld naar aanleiding van verkiezingen; als voorbeeld noemden ze de relletjes die in 2004 in Zanzibar uitbraken. De Tanzaniaanse studenten daarentegen argumenteerden stuk voor stuk dat hun land van oudsher vreedzaam is en nooit in een oorlog verwikkeld was; bovendien heeft voormalig president Nyerere alle Tanzanianen verenigd door Swahili tot de nationale taal uit te roepen. En, zo poneerden mijn leerlingen, waar communicatie is, volgt wederzijds begrip.
Ondertussen gaan de moordpartijen in Kenia door. Vandaag kwamen er weer minstens tien mensen om het leven. Het totale dodenaantal wordt geschat op 1000 en 300 000 mensen zijn gevlucht voor het geweld. In Tanzania laten de gevolgen zich gelden, vooral op economisch vlak: veel toeristen die een rondreis door Kenia en Tanzania hadden geboekt, annuleren hun reis vanwege de gevechten, zo schrijft de krant The Guardian. Volgens The Arusha Times tekende ook de bloemenindustrie de afgelopen maand hevige verliezen op. Veel planten rotten omdat de luchthaven van Nairobi onbereikbaar is.
Afgelopen week werd de Tanzaniaanse president Kikwete benoemd tot voorzitter van de Afrikaanse Unie. Zijn eerste taak is al meteen loodzwaar: een einde maken aan de onlusten in buurland Kenia.
stefanieholvoet om 22:50 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Het is weer Carnaval geweest...
Moeilijk om als nuchtere Vlaming je volledig te kunnen inbeelden hoe belangrijk Carnaval wel is...
Zelf ben ik helemaal geen "Carnavalbeest"... Maar de gemiddelde Boliviaan is dit wel. Vooral het carnaval van Oruro is van levensbelang voor vele Bolivianen.
Roeland Peeters om 21:40 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Coca. het blaadje waar thee van gemaakt wordt of waar op wordt gekauwd zoals overgrootvader zijn pruimtabak had. Niet groter dan een centimeter of 5. Te koop op bij wijze van spreken elke straathoek in La Paz.
Ondergetekende is een kauwer en een theedrinker. Coca is géén drug. Het is te zeggen het is net zoveel een drug als koffie en alcohol of tabak... In Europa wordt het blaadje aanzien als DE boosdoener...
Inderdaad, er wordt ook cocaine van gemaakt. Maar dat is iets voor stofzuiger gringos. Jammer want het blaadje krijgtr er een slechte naam door.
En eerlijk gezegd verdient coca dit predicaat van "boosdoener" niet. Het kauwen heeft hetzelfde effect als koffie, zonder op de zenuwen te werken. De thee helpt tegen hoogteziekte en misselijkheid. En het is nog lekker ook, tenminste als je er genoeg suiker in doet.
Het coca-kauwen is sociaal geaccepteerd in Bolivia, er is niks mis mee. Bouwvakkers,sjouwers, chauffeurs, iedereen loopt hier rond met een dikke kaak. Coca "kauwen" is eigenlijk een foute benaming. Je plet die eigenlijk meer tussen tanden en kaak met een klein bolletje " Leija", een agent die we werkzame stof in de coca laat vrijkomen. Leija is vaak asse met bananen... So simpel kan het zijn. Vergelijk het ganse gebeuren inderdaad met de "sjiektoebak" van onze voorouders.
Niet meer en niet minder. Je wordt er niet "high" of "hyper" van, het is een milde stimulant. Koffie en thee zijn dat ook...
Roeland Peeters om 21:22 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Het verlengde karnavalsweekend leverde deze keer erg veel verkeersgeweld op in de staat Rio de Janeiro. Het aantal ongevallen met dodelijke afloop steeg met 300% in vergelijking met dezelfde periode van vorig jaar. Tussen vorige week vrijdag en gisteren woensdag werden er 255 ongevallen geregistreerd met 111 gekwetsten en 11 doden. De bevolking werd nochtans voldoende gewaarschuwd, niet in het minst voor het slechte weer waardoor de kans op ongevallen veel groter werd. In de zuidelijke staat Santa Catarina was het nog erger: daar vielen 15 doden in het voorbije weekend.
Ondertussen raakte bekend dat de grootste stad van Zuid Amerika São Paulo het record heeft gebroken inzake het aantal ingeschreven voertuigen. In totaal gaat het nu om zes miljoen stuks, evenveel als er in het ganse buurland Argentinië rondrijden. Die indrukwekkende vloot van São Paulo vormt op zich 14% van het totaal aantal geregistreerde voertuigen in Brazilië.
De stad heeft nu al dagelijks te kampen met enorme opstroppingen met een gemiddelde van meer dan 100km files per dag. Iemand rekende uit dat het wegennet van São Paulo op dit moment 15.300 km lang is. Mochten al die auto's, bestel- en vrachtwagens allemaal samen de baan opgaan, dan zou er geen plaats zijn op het asfalt voor 2 miljoen voertuigen. Het kleinste ongelukje of panne volstaat dan ook om andermaal files te veroorzaken. Indien men er de voertuigen van de ganse staat São Paulo bijrekent, dan gaat het al om meer dan 17 miljoen stuks, 40% van het totale aantal van het land. De stad zelf staat nu op vergelijkbare hoogte met Mexico of Tokio wat verkeersdichtheid betreft.
Andre Smeets om 17:47 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Sinds 9u vanochtend hebben 75 stemgerechtigde metropolieten of bisschoppen zich opgesloten in de kathedraal van Athene. Ze moeten vandaag stemmen wie de nieuwe aartsbisschop van Athene en heel Griekenland wordt, zoals ik eergisteren al zei.
Men zegt hier dat de Heilige Geest de nieuwe aartsbisschop zal kiezen, maar het zijn natuurlijk de bisschoppen die naam van hun keuze op een papier zullen schrijven. Om allerlei misverstanden te vermijden en er voor te zorgen dat men niet kan nagaan wie voor welke bisschop heeft gestemd, moet het handschrift onherkenbaar worden gemaakt. En hoe doen ze dat? De bisschoppen schrijven met de linkerhand!
En om 13u, zonet dus, zijn de lichten buiten aan de kathedraal ontstoken: een teken dat er een nieuwe aartsbisschop is. De 70-jarige bisschop Hieronymos van Thebe en Levadia is met tranen in de ogen naar buiten gekomen, hij is de nieuwe aartsbisschop. 10 jaar geleden was hij ook al kandidaat, maar hij moest toen de duimen leggen tegen Christodoulos, die toen geruchten de wereld had ingestuurd dat zijn tegenstander betrokken was bij een corruptieschandaal (wat later een leugen bleek, maar alles om de macht, nietwaar?). "Άξιος" (axios) klinkt het op het plein voor de kathedraal: "hij is waardig"! En de klokken luiden alsof het Pasen is.
Bruno Tersago om 12:00 | Link | 1 Reacties
De voorverkiezingen zijn in Californie gepasseerd. Californie is de derde grootste staat van de Verenigde Staten wat oppervlakte betreft, maar heeft wel de meeste inwoners. Daarom legt Californie veel gewicht in de schaal in deze voorverkiezingen. De stembussen waren tot 8 uur open, en de meeste staten hadden hun boeken voor de dag al gesloten toen de eerste resultaten in Californie binnen liepen. De meerderheid van democraten hebben hun stem aan Hillary Clinton gegeven, terwijl de republikeinen vooral John McCain steunden. Het systeem van de kiesmannen is echter voor beide partijen verschillend. Bij de democraten krijgt Hillary met 52 % van de stemmen voorlopig 64 % van de kiesmannen. De republikeinen geloven niet zo in evenredige vertegenwoordiging, en McCain krijgt daar met 42 % van de stemmen, 97 % van de kiesmannen achter zich. De uitslag in Orange County verschilt niet zoveel van de rest van de staat: ook hier zijn Clinton en McCain de overwinnaars.
Naast voorverkiezingen werden er ook nog referenda gehouden, de indianen mogen hun casino's uitbreiden, net zoals Arnold Schwarzenegger had gevraagd. In de andere voorstellen heeft de bevolking zijn goeverneur echter niet gevolgd. Het schoolgeld voor de hogescholen wordt niet verlaagd, e