De Standaard Online

reis Dongbei: Harbin deel 2

:: Woensdag 16 januari

Harbin: St. Sofia kathedraal - hotpot - sneeuwfestival - ijsfestival - taxi
Langs mijn lichtjes gesprongen lippen passeert mijn warme adem en kraakt in de ijskoude lucht. De dauwdruppels van mijn gedachten kraken wanneer ik de kathedraal binnenga en denk over wat oud en nieuw is. De kathedraal is binnenin niet gerestaureerd maar huisvest een fototentoonstelling over het ontstaan van de stad Harbin zoals ze nu is. Aan het begin van de twintigste eeuw was er immers niets meer dan een klein dorpje aan de rivier. In de voorbije acht decennia is de stad echter ontwikkeld tot één van de grootste industriesteden in Noord-China.

Een 500tal meter verder bevindt zich in het lokale park het wedstrijdgedeelte van het ijsfestival. Elk land mag één of meerdere artiesten aan het werk zetten om om uit ijsklompen beelden te houwen. Het thema van dit jaar is, je raadt het al, de Olympische Spelen. De beelden zijn niet reusachtig, maar mooi en fijn gemaakt. We kunnen het wel appreciëren.

Begin januari blijkt de koudste periode van het jaar te zijn in Harbin en dit hebben ook wij zonder moeite opgemerkt. Om ons op te warmen gaan we, ditmaal heel zorgvuldig, op zoek naar een aangenaam restaurant om zowel maag als geest te voeden. Op een vijftal minuutjes wandelen stoten we op een gezellig 'huo guo'-restaurant. Een 'vuurpot' is eigenlijk een grote wok die op je tafel constant op het vuur staat. In die wok wordt een bouillon naar keuze gegoten en daarin moeten je dan al het vlees, de groenten en de noedels koken. Het personeel is uiterst gelukkig dat drie buitenlanders bij hen komen eten en springen dan ook bij het minste dat er gevraagd wordt of zelfs maar teken gegeven wordt. Het is leuk, warm en lekker. We kunnen er weer tegenaan.

We besluiten eerst het sneeuwfestival te doen, omdat dit 's avonds niet verlicht is. Tegen de valavond willen we naar het grote ijsfestival trekken omdat vanuit het ijs zelf zou verlicht zijn. Het thema voor het sneeuwfestival is Frankrijk, dus de twee franse vrienden zijn gelukkig... Ik zou jullie graag zoveel vertellen over de beelden en het licht, maar ik vrees dat ik daarvoor de woorden niet heb. Niet dat het allemaal zo fantastisch was, zeker niet, er zat ook ronduit kitsch tussen, maar dit kan je beter gewoon zien om geen verkeerd beeld te krijgen. Wachten op de foto's dus hiervoor! (zo spoedig mogelijk op: www.berndwolfvelde.be)

Omdat het festival aan de andere kant van de stad ligt en we geen bussen zien, besluiten we om een taxi te nemen naar de jeugdherberg. Dit wordt onze eerste ervaring van wat er nog meerdere volgen: oplichters eerste klasse! De taxi ziet er normaal uit, met logo en meter, dus op het eerste zicht geen probleem. We stappen in en geven hem het adres, hij kent het, begint te rijden met de meter op 8 yuan, ook geen probleem dus. De normale tarieven zijn 1,9 yuan per kilometer, maar na twee minuten zitten we plots al aan 25yuan. Onmiddellijk zeggen we dat we zijn plan doorhebben en bevelen hem te stoppen. Antoine zit vooraan, Celine en ik achteraan. De chauffeur weigert te stoppen. Na lang aandringen stopt hij uiteindelijk toch een kleine kilometer verder. Wanneer we hem vertellen dat we weigeren deze som te betalen omdat het oplichterij is, wordt hij echter razend en grijpt Antoine bij de kraag vast. Wij blijven hardnekkig volhouden, maar hij ook. Na een kwartier bekvechten moeten we hem toch het geld geven en laat hij Antoine nog los. Moe, kwaad en verkleumd eindigt zo onze dag op de bus terug naar de jeugdherberg.

Maaike Bettens op 28 januari 2008 om 02:55 | Link

TrackBack

TrackBack URL van dit bericht:
http://www.typepad.com/t/trackback/168885/25537706 Hieronder vindt u links naar weblogs die verwijzen naar reis Dongbei: Harbin deel 2:

Reacties

Het ijsfestival in Haerbin was een van de meest indrukwekkende ervaringen in China. OK, er zit heel wat kitsch in, daarin heb je gelijk, ik vond het eigenlijk heel erg lijken op een disneyworld/madurodam on ice. Maar heb er toch erg van genoten.
Jammer van de taxichauffeur, maar gebeurt altijd en overal. Toen ik nog in Shanghai woonde, nam ik regelmatig een taxi van de luchthaven naar huis, dus ik kende de tarieven wel. Op een dag namen we weer de taxi en bij aankomst bleek de teller dubbel zoveel aan te geven als normaal. Er ontstond een discussie met de chauffeur, we dreigden ermee de politie te bellen en betaalden het normale bedrag. Maar ja, dat konden we alleen maar doen omdat we 100% zeker waren van ons stuk.

wim op 28 januari 2008 om 05:34

Laat een reactie achter

Naam:

E-mail adres:

URL:

Persoonlijke gegevens onthouden?

Reacties: