29-9-07
Weeshuis
Ik geef dit jaar ook les in een weeshuis op vijftien kilometer van Moshi, in het dorpje Newlands. Opmerkelijk hoe vijftien kilometer een wereld van verschil betekenen. In de omgeving van Moshi zijn het gros van de huizen vervaardigd uit steen; in Newlands zie je vooral huisjes van gedroogde aarde. Aan de kleren van de inwoners zie je dat ze arm zijn: de vrouwen dragen kanga's, de typische gekleurde doeken die ze om hun middel en hoofd knopen. Ook de wezen lopen er veelal in lompen bij. Maar wat me het meest shoqueerde, was dat de jongste kinderen zonder gêne in het midden van de speelplaats plassen, terwijl de toiletten enkele meters verder verwijderd zijn.
De gebouwen van het weeshuis bestaan wel uit steen, maar dat was tot voor kort de enige luxe waarover het weeshuis beschikte. Daar komt nu gelukkig verandering in dankzij Sarah, een Ierse vriendin uit Moshi die het weeshuis tot haar persoonlijke project heeft gemaakt. Bij familie en vrienden zamelde ze geld in om toiletten, een eetzaal en een slaapzaal voor de jongens te bouwen. De toiletten staan er ondertussen, bij de slaapzaal ontbreken verf, deuren en elektriciteit en bij de eetzaal het dak. En vooralsnog ontbreekt het geld om verder te bouwen. Daarnaast trekt Sarah vrijwilligers uit Europa aan om in haar hostel te verblijven. Overdag schilderen zij het weeshuis of geven er les, naargelang hun talenten. Of met het geld dat ze in hun thuisland ingezameld hebben, kopen ze moskitonetten aan of vervangen de ondergepiste lakens en matrassen door nieuwe schone exemplaren.
Gisteren onderwees ik mijn eerste les aan een twintigtal zes- en zevenjarige weesjes. Een introductieles om elkaar te leren kennen. Aandoenlijk hoe de kinderen verlegen rechtstaan en hun naam zeggen. Hartverwarmend, de stralende gezichten tijdens een spelletje zakdoekje leggen. Grappig, de imitatie van wilde dieren door enkele durfals. Wat me opviel is dat de leerlingen een grote nood hebben aan lichamelijk contact, na de les nestelen ze zich spontaan in je schoot voor een knuffel; bij vreemden zoeken ze de liefde die ze in een rechtvaardige wereld van hun ouders hadden gekregen.
stefanieholvoet om 13:16 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
27-9-07
Nog eens over het milieu
Zoals u weet is een groot gedeelte van het nationale park van Parnitha (de dichtbeboste berg ten noordwesten van Athene) in de vlammen opgegaan in een brand begint juli. Het was slechts een voorbode voor de verwoestende branden later op de zomer.
Op Parnitha ligt het casino Mont Parnes, dat sinds kort in handen is van Regency Casino's. Het casino is ongeschonden gebleven tijdens de bosbrand, en voor velen is dat geen verrassing. Toen de Griekse Raad van State besliste om Parnitha te herbebossen, was het dan ook geen verrassing dat ze een uitzondering maakte voor de 1;6 hectare land die aan het casino toebehoren. Die moeten dus niet worden bebost. Nu heeft een inwoner van Athene deze beslissing aangevochten. Hij houdt het daar overigens niet bij. Hij vraagt ook om de beslissing als ongrondwettelijk te klasseren.
Verder vraagt hij ook aan de Raad van State waarom 280 hectare van het bedrijf "Grieks Toeristisch Vastgoed" niet wordt onteigend. Geef deze man een standbeeld! Grieken hebben de afgelopen zomer wel geprotesteerd, maar ondertussen hoor je nauwelijks nog wat over de milieuschade.
Ik ben benieuwd of de Raad van State oren gaat hebben naar de argumenten van onze Don Quichote. Bemoedigend is wel dat ze een aanvraag tot de bouw van een groot hotelcomplex in Psalidi in Kos heeft verworpen, omdat er zou worden gebouwd in een gebied dat daar niet voor bestemd is. Kleine beslissingen, maar ze geven toch wel wat hoop.
Bruno Tersago om 14:55 | Link | 15 Reacties | 0 TrackBack
26-9-07
Geschiedenisboek wordt geschiedenis
Onderwijs in Griekenland wordt georganiseerd door de overheid. Het is ook de overheid die voor de schoolboeken zorgt. Die boeken worden geschreven door een groep van mensen en het resultaat moet dan worden goedgekeurd door de regering. Doorgaans is dat een eenvoudig proces, zonder al te veel problemen. Er was echter een probleem met het geschiedenisboek voor het zesde leerjaar, dat de geschiedenis beschrijft van 1453 tot nu. Dat daar gevoelige Griekse thema's in aan bod komen, spreekt voor zich. Tot voor kort werd de Griekse geschiedenis zeer nationalistisch beschreven. De Turken werden afgeschilderd als de grote vijand. Hoewel er natuurlijk de nodige spanning is, kan het niet de bedoeling zijn om extreme nationalisten te kweken. Dus besliste de regering 2 jaar geleden om een nieuw geschiedenisboek te schrijven. Zoals ik u een half jaar geleden al vertelde, was er veel tegenstand tegen de manier waarop de thema's aan bod kwamen in dat boek. Er zou niet genoeg zijn benadrukt hoe erg de Grieken hebben geleden toen ze Smirni/Izmir in 1922 moesten ontvluchten. Er zou niet genoeg aandacht zijn besteed aan de geheime, ondergrondse scholen, die de Grieks orthodoxe Kerk, orgniseerden tijdens de Turkse overheersing (wetenschappers beschouwen die hele geheime scholen-kwestie hoe langer hoe meer als een gefabriceerde mythe). Er gingen stemmen op om het boek niet langer te gebruiken in de les, maar toenmalig minister van Onderwijs Marietta Giannakou gaf niet toe. Ze zei wel dat bepaalde passages zouden worden herschreven.
Bruno Tersago om 12:38 | Link | 18 Reacties | 0 TrackBack
25-9-07
Free speech ?
Zoals elk jaar rond deze tijd komt elk regeringshoofd naar New York voor de United Nations General Assembly. Voor ons gewone mensen betekent dit NOG meer verkeer in de stad en NOG meer security mensen in het straatbeeld. En er is geen hotelkamer te vinden in de stad want iedereen brengt zijn/haar uitgebreide entourage mee. Ik vermijd New York's East Side als de pest deze week.
Er was de voorbije dagen heel wat commotie over het nakende bezoek van de President van Iran, Mahmoud Ahmadinejad. Hij wou immers Ground Zero bezoeken en bovendien werd hij uitgenodigd voor een gesprek door Columbia University, een van de meest gerespecteerde academische instellingen in dit land. Het bezoek aan Ground Zero werd hem verboden door de NYPD (politie). Het security risico werd te groot geacht. En waarom zou de man die "het terrorisme sponsort" nu net die plek willen bezoeken ? Het gesprek aan Columbia ging wel door. De universiteit vond dat Ahmadinejad het recht heeft om zijn mening te uiten. Freedom of speech is heel belangrijk voor een amerikaan (het is een basisprincipe van de grondwet), maar blijkbaar werd er toch door heel wat van hen in vraag gesteld waarom Ahmadinejad een platform moet krijgen om zijn op zijn minst gezegd controversiele ideëen te spuien. Hij trekt de Holocaust in twijfel, en dat ligt bijzonder gevoelig hier - er is een hele grote (en vocale) joodse gemeenschap in New York. Hij vertelt dat homosexualiteit niet bestaat in Iran ("In Iran, we don't have homosexuals like in your country"). En dan zijn er natuurlijk Iran's nucleaire plannen.
Gerrit De Vos om 18:56 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
"Hello, Dear"
De campagne voor de presidentsverkiezingen van november 2008 is in volle schwung - en er zijn nog bijna 14 maanden te gaan. Beeld je in dat de politieke partijen in België, wanneer de verkiezingen nog meer dan een jaar verwijderd zijn, zich nu al in die mate publiekelijk zouden profileren.
Het fascineert me mateloos om te zien hoe de kandidaten zich (her)positioneren en proberen hun verschillende target groups aan te spreken. Nu wellicht meer dan ooit, want volgend jaar kies ik mee. Sinds 12 juni dit jaar heb ik immers de dubbele nationaliteit: Belg / Amerikaan.
Wat bij voorbeeld werkte bij de senaatverkiezingen in New York (Hillary Clinton) of de goeverneursverkiezingen in Massachussets (Mitt Romney) zal zeker niet werken in de MidWest of in de "Bible Belt". Kandidaten hebben geen scrupules om hun posities wat betreft "touchy subjects" bijna 180 graden te veranderen: Irak, homohuwelijk, wapens, healthcare, onderwijs (privé of "public" en de "school vouchers"), ... noem maar op. Ik vraag me af: is de demarcatielijn tussen Republikeinen en Democraten na 8 jaar polarizeren met Bush Junior meer of minder breed ? Ik ben er in alle geval nog niet uit.
Neem nu bij voorbeeld Rudy Guliani, de ex-burgemeester van New York, die nog steeds voorop ligt in de polls voor de Republikeinse kandidaat. Ik ontmoette hem een paar keer in mijn 15 jaar in New York en de man heeft présence, zonder meer. Als ik kijk hoe ver New York gekomen is in vergelijking met de eerste keer dat ik hier was in 1986, is het moeilijk niet toe te geven dat de stad een enorme stap voorwaarts heeft gemaakt sinds hij burgemeester werd in 1994. Ook de manier waarop hij zich profileerde als "America's Mayor" onmiddellijk na het drama van 9/11 was bijzonder impressionant.
Maar nu wil hij dus president worden.
Gerrit De Vos om 04:25 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
24-9-07
Belgium - R.I.P. or for sale ?
De regeringscrisis in België kreeg de voorbije dagen interessante aandacht in de amerikaanse pers, van serieus (?) naar grappig:
* International Herald Tribune (20 september)
* New York Times (21 september)
* Associated Press (23 september)
Aangenaam lezen !
Gerrit De Vos om 18:56 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
22-9-07
Zacharo
Burgemeester Chronopoulos van het dorpje Zacharo, in de Peloponnesos, zorgt al wel eens voor ophefmakend nieuws. 5 jaar geleden ging hij in Rusland op zoek naar bruiden voor de vele mannen die het dorp telde (ik heb er u 8 maanden geleden al iets over verteld) - een verhaal waarover een documentaire is gemaakt, genaamd Sugartown. Dit was nog wel grappig.
Maar de laatste beslissing die hij heeft genomen, doet wel meer stof opwaaien. Zacharo is een dorpje dat heel zwaar is getroffen door de bosbranden van vorige maand. Meer dan 20 inwoners zijn omgekomen, onder wie ook de onderburgemeester. Zacharo leefde vooral, om niet te zeggen uitsluitend, van de olijfteelt. Nu de bomen afgebrand zijn, zal het nog minstens 10 jaar duren om die teelt terug op poten te zetten. De economische toestand van het dorp is dus zwaar gehypothekeerd.
Dus tekende Chronopoulos op 12 september met vice-minister van Economische Zaken Petros Doukas (vice-minister van Buitenlandse Zaken ondertussen) een memorandum voor samenwerking tussen de gemeente en de vastgoedbedrijf van het ministerie van Economische Zaken. Dat memorandum zorgt er voor dat 16km kustlijn bij Zacharo kan worden geleasd door bedrijven om zo het toerisme in de streek aan te zwengelen.
Bruno Tersago om 20:11 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
21-9-07
Belg neergeschoten in Arusha
Een golf van geweld houdt momenteel veel expats in Arusha en omgeving in zijn greep. De Standaard bericht vandaag over de gewelddadige overval op onze landgenoot Jan Gevaert. Hij werd op 9 september in zijn huis in Arusha overvallen en in zijn keel geschoten. Piloten van Flying Medical Services vlogen hem over naar een ziekenhuis in de Keniaanse hoofdstad Nairobi, waar hij momenteel verzorgd wordt.
De aanslag op Jan Gevaert is geen unicum. Eerder berichtte ik al over de verkrachting van twee Britse en een Nederlands meisje. En vorige week vielen een handvol criminelen een van de sjiekste restaurants en sportcentra van Arusha binnen. Ze schoten de barman koelbloedig dood en verplichtten de overige aanwezigen hun waardevolle bezittingen af te geven. Ik kan nog wel even doorgaan met het beschrijven van recente overvallen. Maar over de oorzaak van deze golf van geweld tast iedereen in het duister; vooralsnog zijn geen van de daders gevat. Veel Tanzanianen beweren dat de gewelddaden gepleegd zijn door Kenianen, die maar al te graag de grens oversteken naar het relatief veilige Tanzania, waar de meeste blanken nog niet de omvangrijke veiligheidsmaatregels hebben getroffen die in het buurland wel al aan de orde van de dag zijn.
Veel expats zijn door de gebeurtenissen van de afgelopen weken in die mate ontredderd dat ze extra veiligheidsmaatregels nemen. Zo ook in het huis waar ik één keer per week overnacht. Zo werd er nieuwe buitenverlichting geïnstalleerd, die ook blijft branden als de elektriciteit uitvalt. En we krijgen twee nieuwe alarmknoppen; een druk op de knop volstaat om een legertje van zwaar bewapende bewakers op te roepen. Dergelijke schikkingen verhogen misschien de effectieve veiligheid; om het wankele veiligheidsgevoel om te keren is echter veel meer nodig. Allereerst moeten de daders gevat en veroordeeld worden, maar dat is in een land als Tanzania, waar corruptie schering en inslag weinig waarschijnlijk.
stefanieholvoet om 18:33 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Koffie en milieu
Alle gesprekken in Griekenland gaan over het feit dat PASOK-lid Evangelos Venizelos gisteren een kop koffie over zich uitgegoten kreeg toen hij het hoofdkwartier van zijn partij binnen wilde gaan. De zware politicus toonde zijn groot hart toen hij ziedend verklaarde: "Blijkbaar wil men de democratische waarden van dit land zien verdwijnen. Als toekomstig leider van de beweging (hij bedoelt zijn partij) vergeef ik deze mensen echter." De man steekt zijn bedoelingen niet onder stoelen of banken. De pers had een feestdag.
Maar eigenlijk is dit toch maar een onbenullig detail, zeker als je ziet dat er op dit moment een aantal grote milieuproblemen zijn in Griekenland, waar niemand zich iets van schijnt aan te trekken.
Bruno Tersago om 12:21 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
20-9-07
De hemel is een stuk koeler dan eerst gedacht
De temperaturen in de hel en de hemel zijn al een heel tijdje bekend. Het vervelende is dat de cijfers nogal onaangenaam zijn voor wie hoopt dat de hemel de "place to be is". Het gaat natuurlijk wel om gemiddelde cijfers. Een heus weerbericht is vooralsnog niet mogelijk. Maar hoe bepaal je de temperatuur in de hemel en in de hel? Moet je niet eerst doodgaan voor je er komt? De Bijbel is onze bron. Zoals steeds geeft het Heilige Boek antwoord op onze vertwijfelde vragen.
Bart B. Van Bockstaele om 12:46 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
Australian citizenship
Australia is a nation of migrants.
Throughout Australia’s history, millions of migrants have helped build
our country. We welcome people from some 200 countries to Australia.
Twenty-two per cent of our population was born overseas.
Vlaamse
vrienden van ons die al 3 jaar in Adelaide wonen, zijn vorige maandag
officieel Australisch staatsburger geworden. We vinden het schitterend
voor hen. Ze hadden het Aussie accent al, maar nu kunnen ze zichzelf
ook echte Aussies noemen. Well done mates!
Er loopt hier toevallig
op dit ogenblik een televisiecompagne om migranten aan te moedigen om
de Australische nationaliteit aan te nemen. En daar hoort sinds kort
ook een citizenship test bij.
Alle kandidaat Aussies zullen dus moeten aantonen dat ze een aantal
zaken over hun land weten. Het komt er eigenlijk op neer dat je een
boekje van 46 bladzijden moet instuderen. Het boekje is hier
te downloaden. Sommige dingen zijn zeer voor de hand liggend, andere
dan weer een stuk minder. Het is vooral schoolse kennis, die we nu al
grotendeels in de schoolboeken van onze kinderen kunnen terugvinden.
Wij
kunnen pas na 2 jaar beslissen als we Aussies willen worden. Nog 1 jaar
en 4 maanden wachten dus. Maar nu Belgen de dubbele nationaliteit
kunnen aannemen, wordt de kans met de dag groter dat we ooit ook de
stap zullen zetten...
We geven jullie hieronder nog een aantal voorbeeldvraagjes uit de test:
EXAMPLE QUESTIONS
1. In what year did Federation take place?
2. What date is Australia Day?
3. Who was the first Prime Minister of Australia?
4. What is the first line of Australia’s national anthem?
5. What is the floral emblem of Australia?
6. What is the population of Australia?
7. In what city is the Parliament House of the
Commonwealth Parliament located?
8. Who is the Queen’s representative in Australia?
9. How are Members of parliament chosen?
10. Who do members of parliament represent?
11. After a federal election, who forms the new government?
12. What are the colours on the Australian flag?
13. Who is the head of the Australian Government?
14. What are the three levels of government in Australia?
15. In what year did the European settlement of Australia start?
16. Serving on a jury if required is a responsibility of Australian
citizenship: true or false?
17. In Australia, everyone is free to practice the religion of their
choice, or practice no religion: true or false?
18. To be elected to the Commonwealth Parliament you must be
an Australian citizen: true or false?
19. As an Australian citizen, I have the right to register my baby
born overseas as an Australian citizen: true or false?
20. Australian citizens aged 18 years or over are required to enrol
on the electoral register: true or false?
Tom Deliveyne om 08:51 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
19-9-07
Karamanlis 2
In Griekenland gaan de zaken doorgaans iets trager dan in België. De samenstelling van een regering gaat hier wel een heel stuk sneller: gisteravond heeft premier Karamanlis zijn nieuwe regering voorgesteld aan president Karolos Papoulias. Opvallend, toch voor Griekenland, is de gemiddelde leeftijd van de regeringsleden: 51 jaar, net zo oud als de premier zelf.
De nieuwe regering is iets kleiner dan de vorige: de 19 ministerportefeuilles zijn teruggebracht tot 17. Het ministerie van Openbare Orde is ondergebracht in het ministerie van Binnenlandse Zaken, en het ministerie van de Egeïsche Zee (verantwoordelijk voor de eilanden) is ondergebracht in het ministerie van Zeevaart.
Nog steeds is er geen ministerie van Milieu: wraakroepend, zeker na de bosbranden.
Er zijn een paar nieuwe gezichten in de regering, maar de bekendste politici blijven op post. Geen veranderingen dus bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, Economie, Openbare Werken, Landsverdediging, Binnenlande Zaken en Gezondheidszorg.
De neef van premier Karamanlis krijgt na het ministerie van Vervoer de post van minister van Cultuur toegewezen. Ik neem aan dat het om een familiegunst gaat, want de man lijkt niet voorbestemd om hoge politieke toppen te scheren. Als hij de terugkeer van de Parthenonfriezen moet helpen bewerkstelligen, dan ziet het er niet denderend uit, vrees ik.
Bruno Tersago om 14:21 | Link | 12 Reacties | 0 TrackBack
18-9-07
Universiteit
Vandaag worden de Griekse universiteitsstudenten ingeschreven. De aanloop naar deze dag is voor vele Grieken een stresserende periode. De procedure is namelijk niet eenvoudig. Om toegang te krijgen tot de universiteit, dienen de leerlingen van de hoogste middelbare klas namelijk te slagen in de zogenaamde panhelleense examens (ik had er u al eerder over bericht). De bedoeling is om zo hoog mogelijke scores te halen op die examens, zodat je een goede kans maakt om naar de universiteit te gaan van je keuze. Elke leerling geeft 3 universiteiten op van zijn keuze, maar de plaatsen zijn er beperkt. Je moet dus al een keuze maken voor je aan je laatste middelbaar begint. De keuze wordt vaak bepaald door je studierichting: bepaalde universiteitsdepartementen zijn beter dan anderen, maar heel vaak speelt ook de locatie een rol. Studenten kiezen voor een universiteit in de buurt, omdat hun ouders bvb. geen geld hebben om hen naar een universiteit aan de andere kant van het land te sturen en hen daar een kot te laten huren. Dit brengt een enorme stress mee voor jongeren van 16-17 jaar. Ze moeten namelijk zo goed mogelijk presteren (helaas staat dat vaak gelijk aan papegaaienwerk en niet zozeer inzicht in de leerstof) om naar de universiteit van hun eerste keuze te kunnen, want anders is het mogelijk dat ze gewoon niet kunnen verder studeren.
Bruno Tersago om 14:40 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
17-9-07
De verkiezingsuitslag
De stemmen zijn geteld, en de verkiezingsuitslag is bekend. Zoals verwacht ging het natuurlijk weer tussen de 2 grote partijen PASOK en Nea Dimokratia. De kaart van Griekenland geeft aan wat de voorkeur is van de kiesdistricten: bijna heel Griekenland is blauw gekleurd: de kleur van Nea Dimokratia. Grieken stemmen dus echt niet voor het onbekende, en blijven bij de traditionele partijen. Overal hoor ik vandaag: "Zie je wel wat voor onnozelaars wij zijn? We krijgen de regering die we verdienen." Er was nochtans vreugde gisteren: ND-supporters (ik kan ze niet anders noemen) reden al toeterend door de straten met vlaggen uit de ramen. Alsof hun favoriete voetbalploeg had gewonnen.
"En hebben de bosbranden nu een rol gespeeld", vraag u zich wellicht af? Wel, u ziet de groene vlekken in het westen van de Peloponnesos (Achaia en Ilia) en op Euboia: dat zijn de gebieden die dit jaar getroffen zijn. Men redeneerde daar: onder PASOK is het hier niet afgebrand, dus laten we maar op PASOK stemmen. De rest van Griekenland heeft zich blijkbaar nauwelijks laten beïnvloeden door de natuurramp. Overigens ziet u een grijs gebied op de kaart: dat is de Aghion Oros, de heilige Athos-berg, zoals wij die kennen. De monniken daar stemmen uiteraard niet.
Bruno Tersago om 09:25 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
16-9-07
Exit polls
De stembureau's zijn gesloten en de exit polls zijn bekend. De cijfers zijn als volgt:
- Nea Dimokratia: 39% tot 43%
- PASOK: 35% tot 39%
- KKE: 6,5% tot 9%
- SYRIZA: 4% to 7%
- LAOS: 3,5% tot 4,5%
- overige: 2% tot 4%
Als deze cijfers de trend aangeven, dan is de kans groot dat we morgen een regering hebben van Nea Dimokratia (ze hebben 42% van de stemmen nodig om alleen te regeren) met een nipte meerderheid, en een parlement met 5 partijen. Kostas Karamanlis zou dan eerste minister blijven en de extreem-rechtse partij van Georgos Karatzaferis heeft dan zetels in het parlement. Voor PASOK ziet het niet goed uit: de toekomst van Georgos Papandreou als leider van de partij zal onzeker zijn.
Er is winst voor KKE en SYRIZA, en die stemmenwinst mag best als protest tegen het beleid van de 2 grote partijen worden beschouwd. Om 22.30u weten we wellicht het definitieve resultaat.
Bruno Tersago om 18:21 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Verkiezingsdag
Vanochtend om 7u zijn de stembureau's in Griekenland open gegaan voor de 9,8 miljoen kiesgerechtigden (ze sluiten vanavond om 19u). Griekenland kent de stemplicht, maar als je als kiezer niet komt opdagen, wordt er geen juridische procedure opgestart. Je krijgt in Griekenland geen stembrief opgestuurd, maar je moet zelf uitzoeken waar je gaat stemmen. Je kan dat ook via het internet te weten komen, op de site van het Ministerie van Binnenlandse Zaken, ofwel op een gloednieuwe site die de locatie links aan google-kaarten.
Stemmen gebeurt op de volgende manier: in het stemlokaal krijgt de kiezer de 21 kieslijsten van de partijen, samen met een enveloppe. Hij stopt de lijst met de partij van zijn keuze in de enveloppe en verzegelt die. Hij kan kruisjes zetten bij de personen van zijn keuze (dat zijn de voorkeurstemmen). Stopt hij meerdere lijsten in de enveloppe, dan is de stem ongeldig. Stopt hij niets in de enveloppe, dan is het een blanco stem. U kunt zich voorstellen dan na de verkiezingsdag heel wat papier wordt weggegooid.
21 partijen dingen naar de gunst van de kiezer. Het is natuurlijk een vast gegeven dat ofwel PASOK, ofwel Nea Dimokratia de meeste stemmen zullen halen, maar het blijft koffiedik kijken of ze een absolute meerderheid kunnen behalen in het Parlement (er is geen Senaat of Kamer van Volksvertegenoordigers in Griekenland). Daarvoor moeten ze, volgens de kieswet, 42% van de stemmen halen. Bij vorige verkiezingen was dat haalbaar, vandaag is dat niet duidelijk. Volgens peilingen weten 15% van de Griekse kiezers nog steeds niet voor wie ze gaan kiezen. Griekenland is niet gewend van coalitieregeringen te hebben, en de laatste keer dat er een aan de macht was (1989-1992), was dat erg ongemakkelijk. Men denkt dat een coalitieregering minder sterk is. Het is goed mogelijk dat er deze keer heel wat blanco zal worden gestemd.
Maar tegelijkertijd zijn de Grieken het de facto 2-partijenstelsel (PASOK of ND) beu. Beide partijen hebben geregeerd en hebben er een zootje (bourdello, in het Grieks) van gemaakt, luidt het. Vanaf 19u plaatselijke tijd krijgen we de eerste exit polls, en dan zal het iets duidelijker worden of er iets gaat veranderen. Mijn prognose is dat de regeringspartij Nea Dimokratia met Kostas Karamanlis het gaat halen, maar dat we binnen 2 jaar weer verkiezingen zullen hebben.
Bruno Tersago om 11:22 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Hoe zou het nog met Ann en haar familie zijn?
In een wip was die lange zomervakantie weer voorbij.
Alex haalde zijn rijbewijs en na heel veel en lang centjes tellen kon hij voor de start van het nieuwe schooljaar zijn eigen eerste wagen kopen, een zogenaamde "box car" of een Scion xB van Toyota, tweedehands. Een geliefd wagentje in Californie bij zowel de jeugd als de bewuste consument door zijn relatief lage prijs, erg gunstige verbruik en ruime toffe binnenruimte. (Enkel in de US verkocht.)
Ondertussen ...
Ann om 08:13 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
15-9-07
De duif en de havik
De politieke chaos die ontstaan is door de plotse beslissing van premier Shinzo Abe om af te treden, begint op te klaren. Sinds zaterdagmiddag zijn de kandidaturen voor de opvolging van Abe bekend: het wordt een tweestrijd tussen Yasuo Fukuda en Taro Aso.
Beide mannen strijden voor het voorzitterschap van de regerende Liberaal-Democratische Partij (LDP). De nieuwe voorzitter zal dan tot premier worden aangeduid wegens de comfortabele meerderheid die de LDP in het Lagerhuis heeft.
Taro Aso, ex-minister van Buitenlandse Zaken en nr. 2 van de regerende LDP, staat bekend als een havik. Een uitgesproken nationalist die het oorlogsverleden van Japan minimaliseert en straffe uitspraken niet schuwt.
Yasuo Fukuda is een man van 71 die overkomt als grijs maar wijs. Hij wil goede relaties met de buurlanden en verzet zich tegen nationalistische tendensen.
Vincent Van den Storme om 13:34 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Karamonalisa
Wie van de twee is de eerste minister van Griekenland? De geheimzinnige glimlach zou een zelfverzekerdheid moeten tonen, maar met de bosbranden in het achterhoofd, vind ik toch dat het arrogant overkomt. In ieder geval: je weet niet goed wat je aan de man hebt.
Bruno Tersago om 11:46 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
14-9-07
Griekse verkiezingen - de hoofdrolspelers (6)
De laatste partij die ik aan u wil voorstellen, is Dimokratiki Anagennisi: Democratische Renaissance. Dit is de jongste partij van de 6: ze is pas een paar maanden geleden opgericht door ex-PASOKker Stelios Papathemelis. Die had zich ook al eens verkiesbaar gesteld op een lijst van Nea Dimokratia, dus je mag wel stellen dat hij een politiek weerhaantje is. Ik kan niet goed hoogte krijgen van de man: hij is in ieder geval erg religieus en schijnt zich rechts van het politieke centrum op te houden. Het is nog altijd wachten op een duidelijk programma van hem. Net zoals de extreem-rechtse Karatzaferis draait het bij Papathemelis om een personencultus. Hij is ook iemand die voor de Griekse waarden vecht, "want die dreigen verloren te gaan in deze wereld". Dat verklaart wellicht waarom hij zich vaak uitdrukt in katharevousa, een officiële, ietwat verouderde versie van het Grieks die ook nog wordt gebezigd door bisschoppen e.d.
Dimokratiki Anagennisi maakt ook een programmapunt van FYROM en gaat verder ook tekeer tegen Turken en Amerikanen. Zelf is de stichter van de partij er zeker van dat hij zondag de kiesdrempel haalt. Ik zelf verwacht niet dat hij het parlement haalt.
Natuurlijk zijn er nog talloze andere partijen: een hele verzameling links fracties o.a. en een Groene Partij. Die zijn echter nauwelijks bekend bij het brede publiek, wellicht omdat ze te weinig geld hebben om uitgebreid campagne te voeren. Ik verwacht dan ook niet dat zij op zondag een rol van betekenis zullen spelen.
Ik ben wel benieuwd hoe veel blanco stemmen er zullen worden geteld. In 2004 waren er dat nog ruim 160.000, maar met de opkomende Olympische Spelen heerste er toen een optimisme in Griekenland. Nu is dat helemaal weg. De uitslag krijgt u op maandag.
Bruno Tersago om 15:23 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Griekse verkiezingen - de hoofdrolspelers (5)
Ook Griekenland heeft een extreem-rechtse partij. Ze heet LAOS, wat staat voor Volks Orthodox Alarm, een beetje vreemde naam. Maar de naam is zo gekozen omdat het letterwoord hetzelfde is als het Griekse woord voor "volk". De partij is opgericht door Georgos Karatzaferis, die uit Nea Dimokratia was gezet omdat hij te rechts was en men bang was dat hij gematigde kiezers zou afschrikken. De partij is eigenlijk een one-man show: Karatzaferis zet zichzelf graag in het zonnetje en heeft daar zelfs een TV-zender voor opgericht. Als hij in beeld komt, is dat altijd met de Griekse vlag, de vlag van de Griekse orthodoxie (een 2-koppige arend op een gele achtergrond) en een icoon achter zich. Hij stelt zich op als één van de laatste politici die nog echt de traditionele Griekse waarden volgt.
Op de site van de partij ziet u foto's van de voorzitter die op zijn eentje de bosbranden te lijf gaat. Op de affiches draagt hij een bokshandschoen, om "de andere partijen een pandoering te geven". Of hij gaat "hand in hand" met zichzelf. Om een volledige kieslijst te hebben, heeft hij mensen geworven uit alle lagen van de bevolking, alsook van de extreem-rechtse organisatie Chrisi Avgi (een soort van Griekse VMO), KKE en PASOK. Er zitten daar dan ook een paar vreemde snoeshanen tussen.
Karatzaferis zelf zegt dat hij o.a. geïnspireerd is door Che Guevara en de Griekse terroristische organisatie 17 November. Dat verklaart wellicht waarom hij sterk gekant is tegen globalisering.
Bruno Tersago om 14:57 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Griekse verkiezingen - de hoofdrolspelers (4)
De 4de "grote" partij die naar de gunst van de Griekse kiezer dingt, is SYRIZA. Dit is eigenlijk een nieuwe formatie van verschillende linkse partijen, onder leiding van Alekos Alavanos, de partijleider van SYNASPISMOS. SYRIZA is een nieuwe partij, die in 2004 is gesticht. Ze bevindt zich zeer links van het centrum en er wordt beweerd dat ze de (in het zwart geklede, brandbommen gooiende, zichzelf anarchisten noemende) relschoppers van Exarcheia een hand boven het hoofd houdt. SYRIZA heeft ook tot doel om het tweepartijenstelsel te breken en stelt zichzelf voor als het beste alternatief. De partij laat in haar spotjes zien dat ze ruime belangstelling heeft voor het milieu en is daarmee een uitzondering. SYRIZA heeft een stemmenkanon op haar lijst: Alexis Tsipras, een jonge ingenieur van 32, haalde bij de gemeenteraadsverkiezingen in Athene meer dan 20% van de stemmen. Leider Alekos Alavanos is iemand die gemengde gevoelens teweeg brengt. Hij is een uitstekend redenaar, weet de vinger op de wondes in de Griekse samenleving te brengen, maar komt niet altijd overtuigend over. De voorzitter van deze zeer linkse partij is namelijk ook zo wat de rijkste politicus van Griekenland en dat wekt toch enigszins argwaan op bij de bevolking over wat zijn exacte bedoelingen zijn.
Maar misschien zorgt de partij zondag wel voor een nationaal Tsipras-effect?
Bruno Tersago om 13:58 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Griekse verkiezingen - de hoofdrolspelers (3)
Links in Griekenland is een brede fractie, met heel veel kleine snipperpartijtjes. De grootste linkse partij is de KKE (spreek uit "kappa kappa epsilon" of ook wel "koukouwee"): de Communistische Partij van Griekenland. KKE is de oudste politieke partij van het land, en heeft weinig gemeen met het communisme zoals dat in Europa gekend is, maar meer met de Russische strekking (hun site is ook te raadplegen in het Russisch!). Tijdens de 2de wereldoorlog controleerden de communistische guerillas, ELAS, grote delen van Griekenland. Toen na WOII een regering werd gevormd, zonder de communisten, eiste die dat ELAS haar wapens zou afgeven. Dat gebeurde niet, er kwamen schermutselingen (ik stel het nu even heel kort en eenvoudig voor) en de meningsverschillen mondden uit in een regelrechte burgeroorlog. Na de burgeroorlog werd KKE buiten de wet gesteld en bleef dat ook tot Konstantinos Karamanlis in 1974 de democratie herstelde na de val van de junta. Sindsdien kan de partij rekenen op een stabiel aantal stemmen (tussen de 5 en 6%).
In 1989 verenigden een aantal linkse partijen zich samen met de communisten en vormden de Coalitie van Links en van Vooruitgang. De coalitie kreeg 13,1% van de stemmen in de verkiezingen van 1989 en vormde toen een ongemakkelijke regeringscoalitie met Nea Dimokratia. Die regering werd geleid door Konstantinos Mitsotakis, een naam die u misschien nog wel bekend in de oren klinkt. Deze regering zong het nog geen 3 jaar uit en de Coalitie van Links en van Vooruitgang viel uit elkaar.
Bruno Tersago om 12:53 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Bush verliest criminele bondgenoot in Irak
Gisteren en vandaag staan de krant er vol van: de "prominente" Iraakse soennitische sjeik Abdul-Sattar Abu Risha werd in de buurt van zijn woning vermoord. In de Standaard van vandaag staat er bovendien nog bij dat Abu Risha een cruciale rol speelde in de opstand van soennitische clans in de provincie Anbar tegen Al-Qaeda in Irak.
Nu ja, ik weet niet of de journalist zijn huiswerk gemaakt heeft, maar de sjeik Abu Risha is bekend, maar niet prominent. Hij was zeker niet de vertegenwoordiger van de soennieten in Irak. Zijn samenwerking met het Iraakse en Amerikaanse leger werd hem bovendien niet in dank afgenomen.
Iedereen weet dat Bush zijn vrienden niet goed uitkiest. In het geval van Sjeik Abu Risha zou de Belgische pers beter even een paar feiten op een rij zetten. Abu Risha was een Iraakse maffia figuur die niemand respecteerde, zich heeft verrijkt met Amerikaans geld, onterecht de soennietische gemeenschap vertegenwoordigde en de leider was van een criminele organisatie. Lees verder:
Dorian om 07:23 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Howard op de dool
De Australisch eerste minister John Howard is duidelijk de pedalen kwijt. Tijdens APEC mag dan wel Bush voor het grootste spektakel gezorgd hebben (hij had het over OPEC ipv APEC en over de Austrian ipv de Australian troops), het is toch Howard die met de grootste kopzorgen achterbleef. Er werd namelijk achter Howards rug keihard gediscussieerd met wie de Libs naar de volgende verkiezingen moeten trekken: Good old John of zijn kompaan en Treasurer (maar steeds meer concurrent) Peter Costello (door de Aussies ook smalend Peter Cost-a-lot genoemd). Het is genant om te zien hoe machtsgeil Costello is. Hij wil Howard gewoon van de troon stoten, maar dat zou de Libs uiteraard te veel stemmen kosten. Daarom kwam Howard gisteren met een (behoorlijk Belgisch!) compromis aandraven: als de Libs de verkiezingen winnen zal Howard tijdens de volgende ambtstermijn de macht aan Costello overdragen. Woehaaaaaaaaaa. Hoor die van Labor lachen. Zo een goeie hebben ze al in weken niet meer gehoord. De Libs trekken dus naar de verkiezingen met een leider die zijn job maar half zal uitvoeren. Labor wrijft zich nu al breed glimlachend in de handen.
Er zijn nog geen nieuwe verkiezingspolls , maar onze kleine teen voelt nu al dat Labor terug een sprong voorwaarts zal maken...
Tom Deliveyne om 02:37 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
De CN Tower van Toronto is niet langer 's werelds hoogste
Sinds vanmiddag is de CN Tower van Toronto niet langer de hoogste vrijstaande structuur ter wereld. Burj Dubai is immers twee meter hoger geklauterd dan de CN Tower. 31 jaar heeft de pret geduurd en nu is het dus voorbij.
Bart B. Van Bockstaele om 02:05 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
13-9-07
Griekse verkiezingen - de hoofdrolspelers (2)
Vandaag stel ik u graag even een andere Griekse politieke partij voor: PASOK. Misschien wel de meeste bekende partij in het buitenland. PASOK betekent "Panhelleense Socialistische Beweging". Zoals het logo laat zien (een opkomende zon op een groene achtergrond), heeft de partij niet haar wortels in het socialisme zoals dat ontstaan is in Europa. De partij is in 1974 opgericht door Andreas Papandreou. Papandreou had een enorm redenaarstalent, hij was populist en kampioen van verkiezingsbeloftes. Hij was de zoon van "de oude man van de democratie" Georgos Papandreou, die tussen 1944 en 1965 drie keer premier is geweest. Andreas Papandreou was opgeleid in de Verenigde Staten, en was daar zelfs professor (aan de universiteit van Minnesota en aan de UCLA). Hij trouwde met een Amerikaanse en had 4 kinderen met haar. 1 van hen is zijn zoon Georgos, die nu voorzitter van PASOK is. Hier hebben we alweer te maken met een politieke dynastie zonder weerga.
De politiek van Andreas was, ondanks zijn achtergrond, anti-Amerikaans geïnspireerd. Dat sloeg natuurlijk enorm aan bij de bevolking, na een junta die het 7 jaar uitzong met de indirecte steun van Washington. Toen Andreas werd verkozen in 1981, met als motto "Αλλαγή" (verandering) wilde hij Griekenland ook buiten de EEG houden. Zijn rivaal Konstantinos Karamanlis heeft daar een stokje voor gestoken, door zijn veto te stellen als president, zodat Griekenland onder een PASOK regering in 1981 toetrad.
PASOK was de regerende partij tussen 1981 en 1989 en van 1993 tot 2004. 17 jaar PASOK beleid hebben er voor gezorgd dat de Griekse staatsschuld verdrievoudigde, dat cliëntelisme hoogtij viert en dat de helft van de werkende bevolking rechstreeks of onrechtstreeks voor de staat werkt. De basis van PASOK ligt op het platteland, maar de voorbije jaren is de steun van boeren voor de socialisten flink afgenomen. De laatste jaren dat PASOK aan de macht was, onder leiding van Kostas Simitis, is de partij ook opgeschoven naar rechts
Bruno Tersago om 13:22 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Ontslag premier Abe
Premier Shinzo Abe heeft gisteren, woensdag, zijn ontslag aangekondigd. Het nieuws is in de politieke wereld als een bom ingeslagen. Een politieke aardschok. Onbegrijpelijk. Vriend en vijand noemen het ontslag ‘onverantwoordelijk’. Enkele dagen geleden had Abe nog gezegd dat hij kost wat kost zijn beleid wilde voortzetten.
Al gauw deden allerlei hypothesissen de ronde. Geruchten doken op dat Abe bij een financieel schandaal betrokken zou zijn. Anderen beweerden dat geheime afspraken met de oppositie gemaakt zijn. Of was het een finale afrekening achter de schermen door partijvijanden?
Een dag na het ontslag begint de mist wat op te klaren: de meest logische verklaring is dat Abe’s stoppen zijn doorgeslagen woensdagmorgen. Hij kon de zware druk niet meer aan. Enkele uren voordat een zwaar parlementsdebat moest beginnen, zag hij het niet meer zitten. Hij is het afgetrapt en heeft de deur dichtgeklapt. Abe is nu opgenomen in het ziekenhuis wegens oververmoeidheid en stress.
Vincent Van den Storme om 11:37 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
12-9-07
Schoolperikelen
Gisteren was het de eerste schooldag voor de kinderen van het lager en middelbaar onderwijs in Griekenland. En meteen was er al politieke onrust. Een half jaar geleden stond de onderwijswereld op zijn kop. In het geschiedenisboek voor het 6de leerjaar zou niet genoeg in de verf zijn gezet hoe zwaar de Grieken hadden in 1922 toen ze door de Turken gedwongen werden om de kuststeden van Klein-Azië te verlaten. Verder zou de theorie van de "geheime scholen" (een theorie die wil dat de Kerk de Griekse kinderen in het geheim leerde lezen en schrijven tijdens de Turkse overheersing; en die overigens ten zeerste wordt betwist) niet aan bod zijn gekomen. Omdat de overheid uitsluitend verantwoordelijk is voor de boeken die worden gebruikt in het onderwijs, moest minister van onderwijs Giannakou aanpassingen doorvoeren. Die aanpassingen zouden ondertussen zijn gebeurd, maar gisteren was het boek nog niet te zien. Een heleboel boeken zijn trouwens nog niet in de scholen aangekomen. De regering haalt aan dat de persen van de uitgevers op volle toeren draaien om verkiezingsdrukwerk af te leveren. Schoolboeken moeten dan maar wachten (hebt u meteen een idee hoe belangrijk onderwijs hier wordt ingeschat).
Het geschiedenisboek voor de hoogste klas van het middelbaar onderwijs (3de lyceum, zoals dat heet), was wel klaar. En meteen vond men daar al een reden om een nieuw politiek front te openen. Op een kaart die beschrijft waar de werkkampen van nazi's zich bevonden, staat de naam Macedonië als buurland van Griekenland. De kwestie ligt erg gevoelig, zoals een paar maanden geleden nog bleek. Dit zorgt natuurlijk weer voor flink wat onrust in de onderwijswereld. Misschien brengt het weekend wel rust. Op vrijdag zijn de scholen gesloten, want de stemhokjes moeten er worden gebouwd. En ook op maandag is er geen school, want dan worden de stemhokjes weer afgebroken.
Uiteindelijk zal het schooljaar pas goed wel starten volgende week. Ook dan zullen de scholen voor het eerst openen in de gebieden waar de bosbranden hebben gewoed. De leerlingen zullen er les krijgen in grote containers.
Bruno Tersago om 14:20 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Griekse verkiezingen - de hoofdrolspelers (1)
Zondag wordt in Griekenland een nieuw parlement en een nieuwe regering gekozen. Naar het schijnt hengelen ongeveer 29 partijen naar een zitje in het parlement. De meeste daarvan gaan de kiesdrempel van 3 procent niet halen. In principe zal het zondag gaan tussen 6 partijen. Ik stel ze even kort aan u voor.
Nea Dimokratia is de partij die sinds 2004 Griekenland regeert. Ze is één van de 2 grote Griekse politieke partijen en werd in 1974, na de val van het Griekse kolonelsregime gesticht door Konstantinos Karamanlis. Die had zijn sporen al verdiend als eerste minister van 1955 tot 1963. Hij werd dat weer tussen 1974 en 1980. In de jaren 60 zorgde hij er voor dat Griekenland stilaan begon te industrialiseren. In de jaren 70 zetten hij Griekenland op het spoor naar aansluiting bij de toenmalige EEG, omdat hij oordeelde dat de toekomst van het land daar lag. Hij is nadien 2 keer tot president van Griekenland verkozen: van 1980 tot 1985 en van 1990 tot 1995. De huidige premier heet ook Konstantinos Karamanlis en dat is niet toevallig: hij is namelijk de neef van de stichter van de partij. De naam is een grote troef in de verkiezingen. Neefje Karamanlis teert nog steeds op de reputatie van zijn oom.
De Karamanlis-dynastie is niet de enige binnen Nea Dimokratia:
oud-premier Konstantinos Mitsotakis (overigens familie van oud-premier
Eleftherios Venizelos) heeft 2 van zijn spruiten gelanceerd in de
politiek: minister van Buitenlandse Zaken (en vroeger burgemeester van
Athene) Dora Bakoyianni is zijn dochter, en parlementslid Kyriakos
Mitsotakis is zijn zoon.
Bruno Tersago om 11:56 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Filmgekte - TIFF
Vorige week maandag was het Labour Day (Dag van de arbeid) in Canada, een officiële vakantiedag. Labour Day is het onofficiële einde van de zomer. De meeste mensen nemen het ervan. Ze gaan naar de parken voor een picknick, een barbecue, gaan luieren aan het strand, gaan fietsen..., velen gaan naar hun cottage (buitenverblijf) voor een laatste zwempartij, barbecue, en sluiten deze daarna af voor de winter. Er is echter ook een bijzonder ras, de filmfanaten. Die gaan in de blakende zon gezellig uren staan wachten in de rij om tickets te kopen om films te bekijken gedurende het Toronto International Film Festival.
Bart B. Van Bockstaele om 07:39 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Socceroos-Argentina
Even wat sportnieuws tussendoor...
De Socceroos speelden gisteren een vriendschappelijke wedstrijd tegen Argentinië. In de MCG in Melbourne, voor meer dan 70.000 toeschouwers!
De
Socceroos speelden een sterke wedstrijd, maar verloren spijtig genoeg
met 0-1. En er speelde ook een bekende mee: Josip Skoko. Het was zijn
laatste wedstrijd voor het nationale Australische team. Jullie kennen
hem ongetwijfeld nog van zijn periode bij Racing Genk.
Klik hier voor het wedstrijdverslag.
Tom Deliveyne om 05:54 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Moet religieuze indoctrinatie betaald worden door de overheid?
Op 10 oktober zijn er verkiezingen in Ontario. Het lijkt erop dat de weinig populaire conservatieven zichzelf in de voet hebben geschoten door voor te stellen dat alle religieuze scholen door de overheid zullen worden betaald. Dit voorstel lijkt immers de inzet van de verkiezingen te zullen worden en volgens Ipsos-Reid zou 62% van de bevolking tegen dit voorstel zijn.
Bart B. Van Bockstaele om 05:37 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
11-9-07
9/11
Vandaag is het zes jaar geleden: 9/11.
11 september 2001.
De avond ervoor was ik in Yankee Stadium voor een boys night out met een goeie vriend. De wedstrijd werd echter afgelast omwille van de regen. De volgende morgen was er helemaal geen wolk te bespeuren – zonder meer één van de mooiste laatzomerdagen die ik in mijn 15 jaar in New York meegemaakt heb. Alles ging zijn gewone dagelijkse gangetje tot ik in Penn Station aankwam. De televisies boven de bagelshop toonden beelden met ondertiteling dat een “small plane” tegen het WTC vloog. Ik hechtte er niet veel belang aan en begon aan mijn vertrouwde wandeling van een goeie 10 minuten naar Times Square.
Wanneer ik daar aankwam was het alsof de wereld stilstond. Letterlijk. De “crossroads of the world” waren dodelijk stil. Geen taxi’s die een kakafonie aan geluid creëerden, geen toeristen die zich stonden te vergapen aan de skyscrapers en weer hopeloos in de weg liepen van ons haastende pendelaars ... Iedereen stond met gapende mond naar het jumbotron televisiescherm aan de zuidkant van Times Square te kijken. Het tweede vliegtuig had zich net in het WTC gecrasht. De verstomming was op elk gezicht te lezen.
Ik kreeg de eerste paniektelefoon van mijn vrouw. “Are you watching TV ? Have you heard from Brian? I can’t get a hold of him.” Ze was in alle staten ... Brian, haar broer, werkte in het World Financial Center, net naast het WTC. Mijn schoonvader Tony werkte voor zijn pensioen in 2000 voor Marsh & McLennan. Dat bedrijf bevond zich precies waar het eerste vliegtuig zich in de torens had geboord. Mijn schoonbroer kwam terecht ... bij Marsh & McLennan vielen er honderden slachtoffers waaronder verschillende mensen waarmee Tony heel nauw had samengewerkt, ondermeer zijn onmiddellijke opvolger. Joanne, een goeie vriendin, had zich overslapen die ochtend en miste het corporate breakfast dat ze georganizeerd had in Windows on the World, het bekende restaurant bovenaan een van de WTC torens. Zij was jarenlang depressief en worstelt nu nog altijd met een immens schuldgevoel. Al haar collega’s en klanten kwamen om. Jurriaan, de joviale nederlandse Amerikaan die de sales van het WTC Observation Deck verzorgde, was die morgen gaan stemmen in de primaries en kwam pas aan als de hel al losgebarsten was. Zijn medewerkers overleefden – het observation deck zou pas om 10 uur open gaan.
Wanneer de torens vielen was het duidelijk dat dit geen vreemde droom was, maar wel degelijk een reëele nachtmerrie. Alle communicatie met thuis en de rest van de wereld was nu helemaal onmogelijk. Ik had gelukkig al contact gehad met familie en enkele vrienden in België.
Gerrit De Vos om 17:52 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Nationale verkiezingen
Toen premier Kostas Karamanlis op 17 augustus vervroegde verkiezingen aankondigde voor 16 september, verraste hij daar velen mee. Men verwachtte wel vervroegde verkiezingen, maar dat die werden aangekondigd op het moment dat zo wat heel Griekenland met vakantie was, leek vooral een tactische zet. In Griekenland worden om de 2 weken statistieken gepubliceerd in diverse media, die antwoord moeten geven op 3 vragen:
- Op welke partij zult stemmen bij de volgende verkiezingen? (men is voornamelijk geïnteresseerd in het resultaat van de 2 grote partijen)
- Mochten er nu verkiezingen zijn, wie denkt u dan dat er gaat winnen? (alweer: 1 van de 2 grote partijen)
- Wie is volgens u het meest geschikt als eerste minister: Kostas Karamanlis of Georgos Papandreou (van de 2 grote partijen).
Bij vraag 1 en 2 lag Nea Dimokratia, de regeringspartij, steevast voorop met ongeveer 2% voorsprong. Bij vraag 3 lag premier Karamanlis mijlenver op kop. Op 17 augustus leek een overwinning voor de regerende partij dan ook een beklonken zaak. Daarenboven was de oppositie met vakantie en die kon dus niet meteen een verkiezingscampagne lanceren.
De enorme bosbranden van eind augustus hebben wel één en ander veranderd. De voorsprong van Nea Dimokratia is lang niet meer zo groot, en ook Karamanlis is minder populair: de regering kreeg de volle laag omdat ze niet in staat bleek om de burgers te beschermen. Toch kon oppositiepartij PASOK politiek niet profiteren van de situatie: zij worden namelijk door een groot deel van de Griekse bevolking verantwoordelijk gehouden voor een slecht bosbeheer en ontoereikende middelen voor de brandweer (PASOK heeft 20 jaar geregeerd de afgelopen 25 jaar). Bovendien leek het ongepast om meteen na de rampzalige branden campagne te gaan voeren. De gemoederen moesten eerst worden bedaard. Het komt er op neer dat er eigenlijk nog maar goed een week intensief campagne wordt gevoerd.
Bruno Tersago om 11:01 | Link | 10 Reacties | 0 TrackBack
10-9-07
Radio Birdman
FYI: De band van mijn broertje
speelt op 24 oktober in Antwerpen in het voorprogramma van de
legendarische Australische punkband Radio Birdman. Zin in wat Aussie
muziekgeschiedenis? Ga dan zeker kijken. Want het wordt absoluut de
moeite! Ik wou dat ik erbij kon zijn...
En
ik zie net dat Radio Birdman op 18 september in het Governor Hindmarsh
Hotel in Adelaide optreedt. Yes! Morgen tickets boeken! :-)))
NEEDLE and RADIO BIRDMAN
Needle will do the support act of the legendary Australian band RADIO BIRDMAN on the 24th of October at Trix club in Antwerp.
Official website Needle
Official website Radio Birdman
More info at TRIX
Tom Deliveyne om 11:58 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
9-9-07
Skiathos en Hollywood
Ik mag dan al enthousiast zijn over Skiathos, maar Hollywood is dat ook. Tijdens ons verblijf was een ploeg uit Groot-Brittannië neergestreken om de decors voor de film Mamma Mia! te bouwen. De film is naar het schijnt gebaseerd op de succesvolle musical met liedjes van Abba. Acteurs zijn o.a. Pierce Brosnan, Colin Firth, Meryl Streep en Stellan Skarsgard. Producenten zijn Tom Hanks en zijn vrouw van Griekse komaf Rita Wilson. Hanks, Wilson, Brosnan en Firth waren eind augustus op Skiathos, terwijl Meryl Streep later wordt verwacht op Skopelos. Overigens was het koppel Hanks-Wilson, van wie bekend is dat ze beiden Griekenland-liefhebbers zijn (ze brengen bijna elk jaar hun vakantie door op Antiparos), zo aangedaan waren door de bosbranden, dat ze meteen 100.000 dollar hebben geschonken om het leed van de slachtoffers te verzachten.
Bruno Tersago om 12:11 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
8-9-07
De geschiedenis van Skiathos
Er is nauwelijks een eiland in Griekenland waar geen oude resten zijn gevonden. Op Skiathos is dat niet het geval. Dat betekent niet dat het eiland geen geschiedenis heeft. Oudgriekse uitkijkposten zagen in 480 v.Chr. 400 Perzische schepen van de vloot van Xerxes door een storm vernietigd worden. Ook op Skiathos werd in 1807 de eerste Griekse vlag (een wit kruis op een blauwe achtergrond - de 9 strepen die de lettergrepen van de Griekse strijdkreet "Vrijheid of Dood" symboliseren, werden later toegevoegd) geweven en gehesen en alle Griekse verzetsleiders (o.a. Theodoris Kolokotronis en Andreas Miaoulis) smeedden er hun plannen om het land te verlossen van het Turkse juk. Dat gebeurde trouwens in het klooster van Evangelistria. Het klooster heeft trouwens een museum van o.a. gewijd is aan het verzet, maar ook allerlei kerkschatten, handschriften en muziekinstrumenten bezit. Een beetje vreemde verzameling van dingen die op het eerste zich niets met elkaar te maken hebben. Overigens is het klooster van Evangelistria gesticht door een rebelse monnik, Niphon, die verstoten was uit Athos. Na omzwervingen op Samos, Lipsi en Ikaria kreeg hij de kans om zijn klooster te bouwen in de groene heuvels van Skiathos. Er is een heus toeristenwinkeltje in het klooster, waar de eigen gemaakte wijn, tsipouro en honing wordt verkocht, naast heel wat kitsch.
Bruno Tersago om 10:35 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack