De Standaard Online

Leraren zijn ouders beu

Het gaat niet zo goed met het Japanse onderwijs. Het niveau gaat achteruit. Zo verwees onlangs het weekblad 'Sunday Mainichi' naar de anekdote dat heel wat middelbare scholieren de premier van Japan niet kunnen aanduiden. Niet omdat ze nooit gehoord hebben van de politicus Shinzo Abe, maar wel omdat niet alle jongeren de betekenis van het woord 'premier' snappen.

De regering poogt de onderwijsproblemen aan te pakken. Het eerste luik van een grote onderwijshervorming is door het parlement geloodst. Leraren zullen voortaan geëvalueerd worden, zaterdagonderwijs zal terug mogelijk worden, etc. Maar vooral wil de regering de jongeren 'waarden en normen' bijbrengen en 'liefde voor het vaderland' aanleren. "Omdat de jeugd verloederd is", zeggen de conservatieve politici. Of meer patriottisme iets zal helpen, lijkt me onwaarschijnlijk... maar dat is een ander debat.

In ieder geval, met eigen ogen kan ik zien dat er iets misloopt met de jonge generatie via mijn job als 'internationaalbegripleraar' bij de Onderwijsraad van Yokohama. Jaar na jaar zie ik het aantal opstandige en onhandelbare kinderen toenemen. Alle fouten kunnen zeker niet bij de leraren gelegd worden. De ouders gaan niet vrijuit. Via de PTA (Parent-Teacher Associations) zijn de ouders van nabij betrokken bij de werking van de school, maar hun medewerking is niet altijd even 'constructief'. De eisen van de ouders tarten soms alle verbeelding. De leraren klagen steen en been over de onredelijke ouders.

Ziehier enkele voorbeelden van gekke ouderlijke eisen die opgetekend werden naar aanleiding van een rondvraag door de overheid:

* Een schoolleraar moet mijn kind thuis komen wekken zodat hij tijdig op school aankomt.

* Mijn kind mag enkel in een klas zitten waarvan ik persoonlijk de klasleraar heb gekozen.

* Mijn kind mag niet in dezelfde klas zitten als kind B want ik heb een slechte relatie met de ouders van kind B.

* De leraar moet zich persoonlijk verontschuldigen omdat hij mijn kind berispt heeft die thuis iets had vergeten.

* Mijn kind was 1 week schoolonbekwaam omdat een ander kind per ongeluk tegen hem was gelopen tijdens het sporten. Als straf moet dat ander kind ook 1 week thuisblijven, zoniet stuur ik mijn kind naar een andere school.

* Ik wil mijn kind 'puur' houden. Daarom moet de school me plechtig beloven dat mijn kind nooit ruzie zal hebben met de andere kinderen.

* Het jaarboek van de school moet opnieuw gedrukt worden want er staan niet genoeg foto's van mijn kind in.

Vincent Van den Storme op 22 juni 2007 om 15:11 | Link

TrackBack

TrackBack URL van dit bericht:
http://www.typepad.com/t/trackback/168885/19495814 Hieronder vindt u links naar weblogs die verwijzen naar Leraren zijn ouders beu:

Reacties

het word hoog tijd dat sommige ouders beseffen dat men op school hoe dan ook verandwoordelijk is voor de kinderen ,en het is dan ook onverantwoord dat ouders zich er mee bemoeien,wand die zelfde ouders weten geen raad met hun eigen kinderen.

 magda op 22 juni 2007 om 19:47

ik dacht dat het scholingsniveau wel zeer hoog zat in japan .... ??

 Manos op 23 juni 2007 om 18:18

@ Manos: dat het scholingsniveau hoog is in Japan, is grotendeels een mythe. Het is natuurlijk een ingewikkeld probleem. Tal van factoren spelen mee, uiteraard. Er zijn geen eenvoudige antwoorden mogelijk. Om het kort te houden, volg de onderstaande link ("Education system : Japan vs other countries"). Het zijn opmerkingen van een jongeman. Bedenkingen die volgens mij zeer terecht zijn:
http://www.jref.com/forum/showthread.php?t=8869

vincent op 24 juni 2007 om 00:43

Ik heb die link over Education system even geopend en er zijn veel overeenkomsten met het grieks onderwijs :een baccalaureaat examen waarvan het peil hoger ligt dan dat van het MO,leerkrachten waarvan er velen zich niet bepaald inzetten en kinderen die van jongsaf al moeten bijscholing volgen.Zonder prive lessen kom je niet door de bac .Vele ouders hebben het zwaar zulke lessen te bekostigen.

 Jenny op 25 juni 2007 om 08:31

@Jenny. Dat van die prive-lessen zit me vooral hoog. Hier dus ook: niet alle ouders kunnen dat betalen en dat creeert stilaan een kloof. De beste kansen zijn weggelegd voor kinderen met kapitaalkrachtige ouders.

Mijn dochter zit in het zesde studiejaar. Ze gaat naar de openbare school hier in onze wijk, maar daar studeren ze zo weinig dat we verplicht zijn om haar naar een priveschool te sturen na de gewone school. Zonder priveschool is er geen schijn van kans dat haar niveau voldoende zal zijn voor een middelbare school die toegang geeft tot de universiteit. Dus na de gewone school (van 8 tot 15 uur), gaat ze alle dagen behalve woensdag naar de avondschool. Twee dagen per week van 17 uur tot 21 uur en twee dagen per week van 19 uur tot 21 uur. Daarbij komt dan nog zaterdag van 15 uur tot 18u30 en zondag van 8u30 tot 12 uur. Dat is dus een hels ritme. Maar de priveschool doet geen toegevingen: het is dat of niets. Ook tijdens de hele grote vakantie (behalve 1 week), zal ze vijf dagen per week van 13 uur tot 21 uur naar de priveschool moeten. Dat allemaal om gewoon binnen te geraken in een middelbare school die uitzicht geeft op hogere studies.

vincent op 25 juni 2007 om 11:21

Maar @Vincent,dat is een vreselijk hels programma voor een 12-jarige !Wanneer heeft dat kind tijd om eens te spelen en haar eigen zin te doen ?
Is het meisje VERPLICHT naar die officiele school te gaan ?Kan ze gewoonweg niet ingeschreven zijn maar alle lessen brossen tot aan de examens waarvoor ze bij die priveschool klaargestoomd is ?
Zo erg is het in Griekenland niet en misschien zijn Grieken soms ook ietwat TE ambitieus want een kind van 8 jaar naar prive engelse lessen sturen,vind ik overdreven .
Hier kan men bv ook geen school kiezen,die wordt aangewezen.Idem voor de univ .Je kunt er bv eentje voor je deur hebben maar je jongere moet voor verdere studies zowat 500km ver weg.Heel wat mensen sturen hun kinderen naar het buitenland en als je in een dokter's kantoor aankomt , dan hangt die vol diploma's van duitse , franse , zweedse , engelse universiteiten .Maar wie kan dat betalen ?
Ik mag ouderwets zijn maar vind dat het belgisch systeem dat gebaseerd is op concurrentie om subsidies te krijgen,verweg het beste .Er moet productiviteit en kwaliteit zijn om een school op gang te houden !Cru uitgedrukt nietwaar ?

Jenny  op 25 juni 2007 om 17:51

Ik woon in het westen van Japan. Mijn oudste (8 jaar) gaat naar de lagere school hier in de buurt, naar verluidt een van de betere. Japan werkt, net zoals sommige andere landen met een systeem van schooldistricten voor openbaar onderwijs. Om in een betere openbare school te raken moet je in de goede (lees: dure) buurt wonen, blijkbaar. Erg Amerikaans.

Toch vind ik de kritiek op het onderwijssysteem wat overdreven soms.
Japan scoort heel hoog in de PISA-lijsten, hoger dan Belgie (lager dan Vlaanderen dat wel). En dat met klassen van gemiddeld 35, 40 leerlingen. Het probleem is dat Japan veel minder geld over heeft voor zijn openbare onderwijs, uitgedrukt in procenten van GDP dan andere OESO-landen.
De examenhel is geen Japans maar een Aziatisch fenomeen: Korea en China zijn van hetzelfde laken een pak. De 'juku' zijn ook daar heel gewoon. De leerlingen met de hoogste scores in het lager en lager-middelbaar onderwijs hebben die 'juku' niet nodig, het is de middenmoot die door ambitieuze ouders gepushed wordt, niet zelden met tragische gevolgen op persoonlijk vlak.
Overigens is het duidelijk dat ook het Belgisch onderwijssysteem met zijn ogenschijnlijke billijkheid etc niet in staat is om de kloof tussen de maatschappelijke klassen te dichten. Of je naar de universiteit gaat, heeft vaak heel wat te maken met de opleiding van je ouders.
Het is erg makkelijk een oordeel te vellen over de misstanden van het 'collectivistische' waardenpatroon vanuit een Westerse, individualistische hoek (die dan nog vaak het product is van 'jaren-zestig-denken'; vraag maar aan je ouders hoe het was in de internaten in de jaren vijftig).
Voorzover ik kan oordelen, zit Japan in een overgang.
De 'Maciamo' in de JapanForum-link is een Belg, dat is wel duidelijk, en hij maakt er een punt van zijn kritiek te spuien over allerlei toestanden in Japan. Soms terecht, vaak overdreven en ongenuanceerd.

Victor J op 26 juni 2007 om 04:41

@Victor. Ja, veel hangt hangt van de wijk waar je in woont, Een heel goed boek daarover:
http://tinyurl.com/2zn3ry

Wij wonen in een wijk van kleine commercanten, dagjesarbeiders. Tamelijk veel ouders vinden het hier normaal dat kinderen stoppen na het lager middelbaar. Gevolg: de middelbare school van de wijk (de school waar we ons kind zouden moeten zenden als we haar geen examens willen laten afleggen) is een school waar er niet veel gedaan wordt om de jongeren aan te zetten hogere studies te doen. De lagere school is daarom ook van een laag niveau. We willen een andere school voor onze dochter. Dus is ‘juku’ (privé-school) de logische oplossing. Jammer genoeg.

Ik kan geloven dat iemand in een mooie wijk in Kamakura bijvoorbeeld, heel anders tegen het schoolsysteem aankijkt.

Wat PISA-lijsten betreft. Het is vooral de laatste jaren achteruit gegaan toen de overheid beslist heeft om in het openbaar onderwijs de kinderen minder onder druk te zetten (een systeem waarvan ze aan het terugkomen zijn). Ik veronderstel dat in internationale vergelijkingen de neergang van de laatste jaren nog niet helemaal tot uitdrukking komt.

Dit jaar is voor mijn dochter vooral de juku zwaar omdat de ingangsexamens voor haar in februari 2008 plaatsvinden. Daarna zal het beter gaan (hoop ik). Wij hebben gekozen om haar nu naar de juku te sturen, maar normaal gezien gaan er meer kinderen naar de juku om zich voor te bereiden op ingangsexamens voor het hoger middelbaar. De examenhel komt dus toch, ofwel rond 11-12 jaar, ofwel 14-15 jaar. Ik denk dat 11-12 jaar beter is dan 14-15 wanneer de kinderen in volle adolescentie verkeren.

@Jenny. Ja ze is verplicht om naar de officiële school te gaan. Maar dat is geen probleem. Voor mijn dochter is de school speeltijd: knutselen, zingen, sporten, spelletjes, schoolkameraadjes, schooluitstapjes. Het is er heel plezant omdat ze er niet veel moet studeren. Geen testen, geen overhoringen, nauwelijks huiswerk, geen puntensysteem, geen druk: iedereen slaagt. Niemand mag de eerste zijn, niemand de laatste (zelf niet tijdens het sporten: iedereen tegelijk over de meet… zo ver gaat het).

vincent op 26 juni 2007 om 05:32

Laat een reactie achter






DS Blogs



In samenwerking met

Zoeken op deze blog



Recente berichten



Wie is wie?

Categorieën