Verhuizen naar Griekenland

Ik wil dit gauw even posten als antwoord op een reactie in een vorige post. Daar werd me gevraagd hoe je solliciteert op afstand. Het is wellicht een vraag die zich meerdere mensen op deze blog hebben gesteld. Tsja, hoe begin je er aan? Zelf ben ik van mening dat het absoluut noodzakelijk is dat je een job hebt, voor je naar het buitenland verhuist (tenzij je natuurlijk met pensioen bent). Werken in het buitenland lijkt me de beste manier om er ingeburgerd te geraken. Ik zie hier vele buitenlanders die verliefd zijn geworden op Griekenland (of op een Griek/Griekse) en zonder al te veel nadenken naar hier zijn gekomen. Sommigen vinden een job, anderen niet. De Griekse arbeidsmarkt is niet eenvoudig, tenzij je het niet erg vindt om in een bar te werken op een of ander eiland. Probleem is dat zoiets natuurlijk alleen maar kan in de zomer. En hoe breng je dan de winter door? En als je een vaste job zoekt, hoe vind je die dan in godsnaam?


 

Spookstation

Afgelopen weekend konden we in Toronto een unieke ervaring beleven. De tunnel tussen de metrostations Bay en St. George moet worden hersteld. Om die reden werden de metrostellen omgeleid. St. George Station is een station met twee niveaus. Alleen het bovenste niveau werd gebruikt. Bay Station was helemaal gesloten. Mensen die van oost naar west reizen (en omgekeerd) moesten overstappen in Museum Station.

Klik op een foto voor een vergroting
P1500953

 

Archeologische vondst

Een dag of tien geleden verscheen er een bericht in de kranten: de resten van een oud theater zouden zijn ontdekt op een lap bouwgrond in de Atheense voorstad Menidi. Ondertussen is duidelijk geworden dat het hier gaat om het oude theater van Acharnae (u zult merken dat het artikel in Wikipedia ondertussen aan verbetering toe is: het theater van Acharnae bestaat wel degelijk). Acharnes bestaat nu nog in de 21ste eeuw, en het vormt samen met Menidi een van de grootste deelgemeenten van Athene. In de oudheid waren de inwoners van Acharnae vooral als "koolbranders" gekend.
Archeologen hebben al 13 rijen van marmeren zitjes bloot gelegd. Ze dateren hun vondst in de 4de eeuw voor Christus, de gouden eeuw van het Oudgriekse theater, toen stukken van Aischylos, Sophocles en Euripides werden opgevoerd. Men heeft weet van 7 theaters rond Athene, maar Acharnae (dat wordt vermeld in een stuk van Aristophanes) is het eerst theater waarvan effectief delen zijn ontdekt.


 

Verkiezingskoorts

Ook in Australie is 2007 een belangrijk verkiezingsjaar. En dat is eraan te merken. De grote kanonnen maken zich nu al op voor de grote stemmenslag eind dit jaar. Er is nog geen vaste datum, maar die zal niet lang meer op zich laten wachten. Huidig premier John Howard van de Liberals, The Libs zoals ze hier genoemd worden, doet het niet zo goed in de peilingen. Maar zijn uitdager en coming man, Kevin Rudd van Labour, zal het zeker niet makkelijk krijgen. Want de Libs zijn al meer dan 10 jaar aan de macht en zullen zich dus zeker niet zo maar gewonnen geven. De grote debatten gaan hier uiteraard over Irak, maar ook over global warming en de grote droogte die het land al jaren teistert. Ik volg de strijd alvast op de voet. Want politics are fascinating, ook Down Under.


 

Dionyssia

Afgelopen weekend vond hier in Athene het Dionyssia plaats. Nee, het ging niet om een Oudgrieks festival ter ere van de god Dionysos, maar wel om een "wijnfestival". In het Zappeio toonden meer dan 100 wijnboeren van over heel Griekenland hun producten. Hoewel het festival zich meer richtte tot wijnkenners, konden ook leken komen proeven van de Griekse wijnen (alsook een paar buitenlandse wijnen). In Griekenland wordt er al tientallen eeuwen wijn gemaakt, maar de traditie is min of meer op de achtergrond geraakt: daar is de Turkse overheersing in grote mate verantwoordelijk voor geweest. Maar de voorbije jaren is er een heuse renaissance aan de gang. Wijnboeren over heel Griekenland investeren in infrastructuur en gebruiken nieuwe techniek om echt uitstekende wijnen te produceren. De productie (en zeker het plukken van de druiven) gebeurt vaak nog manueel, waardoor de Griekse wijn jammer genoeg nog steeds iets duurder uitvalt dan bvb. zijn Franse concurrenten. Maar de kwaliteit is altijd zeer goed tot excellent. Het festival toonde dat heel wat Griekse wijnen de voorbije jaren flink wat prijzen wegkapen op grote tentoonstellingen over de hele wereld. Zelf heb ik de heerlijkste rode wijn ooit geproefd: de Alfa Estate 2004, die je voor een luttele 25 euro in de wijnzaken kunt vinden :-(


 

Eén vraag.

Napolitano, het staatshoofd van Italië, heeft gisteren aan de president van de regering de mogelijkheid gegeven om met dezelfde regering het vertrouwen van de kamers te winnen en dus door te gaan met zijn regering.

Zoals iedereen wellicht reeds gemerkt heeft ben ik niet links. Ik heb echter niets tegen links. Links is een fantastisch idee, ik persoonlijk denk echter dat op politiek gebied links een ‘fantasma’ is van wat het zou moeten zijn. Maar het is nu en hier de plaats niet om die discussie aan te gaan (alhoewel het interessant zou zijn om deze problematiek eens serieus aan te snijden).

De vraag die ik wil stellen is een heel simpele. Ik stel deze vraag aan al diegene die een voorkeur hebben voor de linkse politiek (ondanks het feit dat wij misschien in de tijd woordenwissels hebben gehad), maar deze vraag is eigenlijk even goed voor iedereen die rechtse voorkeuren heeft.

Wanneer een regering valt hebben de politici dan het recht om met dezelfde groep een ‘nieuwe’ regering te vormen?

Is dit niet als een wiskundig probleem proberen op te lossen en na een eerste foute redenering bij een tweede kans opnieuw diezelfde redering te gebruiken? Moeten de politici niet de bevolking vertegenwoordigen? Is de bevolking zo ‘dom’ om dit niet te doorzien omwille van hun politieke kleur?

Kristof


 

Portobello

Toen ik in Toronto aankwam maakte ik al snel kennis met een grote paddestoel1 die ik nooit eerder had gezien. Op restaurant was deze paddestoel heel populair en je kon ze ook kopen in de supermarkt. De paddestoel in kwestie wordt verkocht onder de namen portobello, portabello, portobella en portabella. Portobello is het populairst. Deze paddestoel kan makkelijk een diameter van 15 cm bereiken en is ronduit heerlijk.

Hoewel hij niet als dusdanig wordt verkocht, is hij culinair (maar natuurlijk niet nutritioneel) een volwaardig laagcalorisch alternatief voor een steak of een hamburger. Door zijn ronde vorm past hij bovendien perfect op een hamburgerbroodje.

Klik op een foto voor een vergroting
Imgp0296
Imgp0295

 

Onlusten

RellenToen ik gisteren na mijn dagtaak huiswaarts keerde, liep ik over Plateia Exarcheia, de pleisterplaats van de Atheens anarchisten. Ik voelde mijn ogen en mijn keel branden, en 300m verder, aan de poorten van de Polytechnio, hing zwarte rook. Het was te verwachten: gisteren was er nog maar eens een grote optocht tegen de plannen van de regering: die wil namelijk het onderwijs hervormen (dringend nodig, want het niveau van het Griekse onderwijs is ondermaats). Verder wil de overheid ook het universiteitsasiel bekijken  en de grondwet veranderen zodat prive-instellingen ook onderwijs mogen aanbieden. Op dit ogenblik is het onderwijs in Griekenland in overheidshanden. Het is gratis, maar ook vergeven van marionetten van de politiek partijen. Wat me opviel, was het feit dat er nog tientallen mensen rustig aan hun koffie zaten te slurpen op de diverse terrasjes van het plein. Zijn ze ondertussen immuun aan traangas en rook?
Hoe dan ook: de anarchisten (voor mij zijn het puur vandalen; anarchie betekent iets anders in mijn woordenboek) van Exarcheia zagen hun kans weer schoon om vuilnisbakken in brand te steken en molotov's naar de politie te gooien vanop het grondgebied van de universiteit (waar de politie niet binnen mag).  En weer reageert de politie nauwelijks. Terwijl ze bij een betoging van gepensioneerden geen problemen hebben om een paar oudjes in elkaar te rammen. Er wordt wel eens beweerd dat de protesten van de anarchisten opgezet zijn door de politie zelf, om daarmee de protesten van de studenten aan geloofwaardigheid te doen inboeten.


 

Tour of California

peloton

De tweede editie van de Tour of California is nu enkele dagen bezig. De 'Golden State' is al paar jaar behoorlijk wielergek - tijdens het Armstrong-tijdperk waren voor het eerst wedstrijden zoals de Tour en sommige klassiekers op TV te volgen - en deze achtdaagse rittenkoers lokt hier heel wat enthousiasme uit, hoewel ze door de meeste renners waarschijnlijk eerder als voorbereiding op het nieuwe seizoen dan als doel op zich beschouwd wordt. Een redelijk sterk deelnemersveld overigens, met local Levi Leipheimer, George Hincapie, Jens Voigt, Ivan Basso (terug van doping-boetedoening?), Paolo Bettini etc. En ook Belgen, want zowel Quickstep als Lotto hadden een delegatie afgevaardigd.

Rit 3 eindigde gisteren in het centrum van San Jose en schotelde de renners een dertigtal kilometers daarvoor de gevreesde beklimming van Sierra road voor, een klim van zo'n 7 km met een gemiddelde steiltegraad van 10% en een paar flarden 14%. Een prima gelegenheid voor mij om nog eens een echte koers van nabij mee te maken...


 

Acquaintance night @ Clovelly Park Primary School

Gisterenavond organiseerde de school van onze jongens een eerste ouderavond. We kregen er meer uitleg over het New Arrivals Program (NAP) en bezochten de klasjes van Nathan en Levi. We kregen ook de kans om met de juffen te praten. En... onze jongens doen het zeer goed op school. Their English is getting on very well! Zoals het er nu naar uitziet, zullen ze 2 terms in het NAP blijven en daarna doorstromen naar het gewone onderwijs. Dat is een pak sneller dan verwacht. Well done boys!
Het NAP is trouwens een absolute verrijking voor onze kinderen. Het is een unieke mix van verschillende culturen. "It is like the United Nations", zei een van de juffen terecht. Met opvallend veel kinderen uit Soedan en Afghanistan. Omdat Australie humanitaire hulp biedt aan deze landen en de vele vluchtelingen hier een nieuwe thuis wil aanbieden. Deze kinderen hebben het niet altijd even gemakkelijk. Zeker niet met de gedragscode van de school. Want het is opvallend dat onze jongens daar geen probleem mee hebben. Wij komen namelijk uiteen land vol regeltjes. En dat is voor landen als Soedan en Afghanistan natuurlijk wel anders. Maar de Australische juffen doen het schitterend en zullen er zeker in slagen om al deze kinderen voor te bereiden op een leven in hun nieuwe vaderland.  Met gelijke kansen voor iedereen, ongeacht het land van afkomst.

Dsc02208


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog