De Standaard Online

Nieuwjaarsgerechten

Nieuwjaar in Japan is een periode van veel eten, drinken, tempel- en familiebezoeken. Wat er zoals gebeurt, heb ik in een vorig stukje al eens proberen uit te leggen. Nu enkel even iets over 'osechi ryori'. 

Op nieuwsjaardag eten we bereide gerechtjes die in gelakte doosjes zitten. In vroegere tijdens gaf dit de vrouw des huizes ook eens de tijd om uit te blazen vermits alle gerechtjes op voorhand bereid zijn en koud worden opgegeten.  In de doosjes zitten onder meer zeewier, gekookte visbrij, in azijn gedrenkte raap, gemarineerde vis, zwarte sojabonen, eitjes van haring, zoete kastanjenoten...  Het zijn gerechten die traditioneel geassocieerd worden met de wens voor een goede gezondheid, geluk en een goede oogst. Het moet gezegd dat die delicatessen niet bij iedereen in de smaak vallen, maar met een goede dosis saké valt het wel mee.

Vandaag worden de maaltijddoosjes veelal niet meer zelf bereid, maar gekocht in befaamde department stores.  Ons doosje (een eenvoudig exemplaar) zag er vandaag zo uit:

Essentieel is ook 'o-mochi', gestoomde rijstbrij. Het is een plakkend goedje tijdens de nieuwjaarsdagen wordt geserveerd in een groentesoepje.  Het is een gevaarlijk gerecht want elk jaar opnieuw zijn er verschillende mensen die sterven doordat ze zich in de brij verslikken.

Een gelukkig en gezond jaar voor allen!

Vincent Van den Storme op 1 januari 2007 om 08:54 | Link

TrackBack

TrackBack URL van dit bericht:
http://www.typepad.com/t/trackback/168885/7337324 Hieronder vindt u links naar weblogs die verwijzen naar Nieuwjaarsgerechten:

Reacties

die zwarte bonen gebruiken de Amerikanen ook als geluksymbool = black eye peas

geef mij maar een doos met frietjes;-)

 hilde op 1 januari 2007 om 11:36

Wow, Vincent. Heerlijk. Gedroogde ansjovisjes, zalmeitjes, gerookte haringeitjes, lotuswortel, ik ben er dol op! Afgelopen nacht had ik graag naar de joya no kane geweest op Ontario Place, maar het is er niet van kunnen komen. Ik had helaas ernstiger verplichtingen. Ook geen osechi ryouri voor mij dit jaar. Maar goed, met een beetje veel geluk misschien nog een obento voor de shinnenkai van onze karaokeclub.

Smikkel-smakkel. Ik ben dol op omochi. Vooral omochi met groene thee.

Groetjes vanuit 070102-0302EST 1C Toronto

 Bart B. Van Bockstaele op 2 januari 2007 om 09:02

Hallo Bart. Ik had je graag een deel van mijn portie gegeven want ik ben er niet zo dol op sommige van die dingen. Vooral omochi vind ik een beetje moeilijk. Ik heb het meer (voor het minder gezonde eten) van de nieuwjaarskraampjes rond de tempels: yakisoba, okonomiyaki, takoyaki, yakitori, wata-ame, amazake. We hebben vandaag de ronde van de kraampjes gedaan na de tempelbezoeken.

Veel plezier met de shinnenkai!

Vincent op 2 januari 2007 om 09:32

Smak-smak, Vincent. Ik moet bekennen dat ik tot op heden nog nooit wat Japans heb geproefd waar ik niet meteen aan verslingerd was.

Op omochi ben ik dol. In ozouni heb ik het heel graag. Doet me altijd denken aan een kruising tussen noedels en geraspte emmental of gruyère in de soep. Als snoepje heb ik het ook heel graag, met of zonder vulling.

Maar op de ongezonde rommel heb ik het ook begrepen hoor! Trouwens, heb je ooit de takoyaki-manbo gehoord in okaasan to issho? Dan krijg ik altijd honger...

Groetjes vanuit 070102-1633EST 4C Toronto

Bart B. Van Bockstaele op 2 januari 2007 om 22:34

Het is allemaal zo mooi om te zien, zucht. Elk gerecht is een kunststukje in zo'n prachtig doosje. Op het gebied van presentatie is de japanner de westerling echt ver vooruit. En voor zover ik weet wat er aan ingrediënten worden gebruikt is japans eten ook veel gezonder. Wat een rijkdom. Alle goeds voor 2007!

 kika op 7 januari 2007 om 20:50

Ik ben het met je eens, Kika. De Japanse keuken is bij mijn weten de meest gevarieerde ter wereld. Mooi om te zien, lekker om te eten.

Of de Japanse voeding werkelijk gezonder is, valt te bezien. Mijn ervaring, maar dat is natuurlijk geen wetenschappelijke statistische vaststelling, is dat Japanners veel meer eten dan Westerlingen, maar dat hun traditionele voeding spectaculair veel minder energie bevat dan de Westerse waardoor er minder obesitas is. Aan de andere kant gebruiken ze echter een waanzinnig grote hoeveelheid zout waarvan wordt vermoed dat het niet echt gezondheidsbevorderend werkt. Traditioneel hebben Japanners minder hart- en vaatziekten dan Westerlingen, maar ze hebben wel beduidend meer maag- en slokdarmkanker.

Zelf trek ik me van de gezondheidsclaims geen sikkepit aan. De Japanse keuken is gewoon heerlijk. Smikkel-smakkel!

Groetjes vanuit 070107-2336EST 3C Toronto

 Bart B. Van Bockstaele op 8 januari 2007 om 05:37

Laat een reactie achter

Naam:

E-mail adres:

URL:

Persoonlijke gegevens onthouden?

Reacties: