31-1-07
Armoede
De tijd dat Grieken massaal hun land ontvluchtten om hun geluk (en vooral een financieel veilige toekomst) elders te zoeken is al een hele tijd voorbij. Trouwens, uit recent onderzoek blijkt dat Grieken de meest honkvaste Europeanen zijn: rond de 70% ziet het niet zitten om in een ander Europees land te gaan werken, en 96% wil zeker niet verkassen na zijn pensioen (u leest een en ander hier). En dat terwijl ze zo wat de meest pessimistische Europeanen zijn.
De situatie ziet er inderdaad niet zo rooskleurig uit op economisch vlak. Ondanks het feit dat de Griekse economie groeit met ongeveer 4% per jaar, leven ongeveer 20% van de Grieken onder de armoedegrens (cijfers voor 2005: u vindt ze hier in detail terug). Die grens is bepaald op een jaarlijks inkomen van 5.649,78 € per jaar voor alleenstaanden en 11.864,54 € voor een familie met 2 kinderen. U ziet het: de grens ligt al erg laag, en nog zijn er mensen die niet aan dat bedrag komen (er zijn natuurlijk ook een heel aantal mensen die ZEGGEN dat ze niet aan dat bedrag komen).
Bruno Tersago om 13:07 | Link | 20 Reacties | 0 TrackBack
IJsbreker
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Sommige dingen zijn moeilijk in woorden uit te drukken, sommige ervaringen zijn ook niet of nauwelijks in foto's of film te vatten. Vandaar dat ik deze keer wat meer foto's en een filmpje heb ingevoegd. De beelden zijn maandag gemaakt tijdens de tocht met het veerpontje naar Ward's Island, een van de twee eilandjes in de baai van Toronto die bewoond zijn.
Bart B. Van Bockstaele om 10:04 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
30-1-07
Sneeuwruimen
Andere streken en landen hebben niet alleen een andere keuken, andere gewoonten, andere culturen, maar ook andere beroepen. Een van die beroepen is sneeuwruimer. Zul je in Vlaanderen wellicht niet bepaald rijk worden door je diensten als sneeuwruimer aan te bieden, in Canada is dat een andere kwestie. De afgelopen jaren hebben we in Toronto maar weinig sneeuw gehad, maar nu hebben we niet alleen sneeuw, maar sneeuw die aanvriest. Tijd voor het grof geschut, dus. Voor enkele tientallen dollars schrapen sneeuwruimers uw hele oprit sneeuw- en ijsvrij. In het geval van kleinere opritten worden hiervoor snowblowers, letterlijk sneeuwblazers omdat ze de sneeuw opscheppen en wegblazen, en speciale sneeuwschoppen gebruikt. Vaak bieden schoolkinderen hiervoor hun diensten aan. Het is een zware job, maar ze kunnen er dan ook een hele flinke dollar aan over houden. |
|
Bart B. Van Bockstaele om 19:19 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
29-1-07
Openbare telefoons
 |
 |
 |
 |
Openbare telefoons zijn werkelijk alomtegenwoordig in Toronto. Op plaatsen waar veel mensen komen, vind je gewoonlijk een lange rij telefoons, een telefoonbatterij zeg maar. Waar minder mensen komen, vind je er minder, soms zelfs maar eentje.
Bart B. Van Bockstaele om 20:19 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Slowcooking
Enkele maanden geleden heb ik een ‘slowcooker’ of ‘crockpot®’ in huis gehaald. Ik had er al dikwijls over gelezen (oa. op Petra’s en Ann’s weblog) en ook sommige buurvrouwen hadden me al meermaals proberen te overtuigen van het gemak ervan. En inderdaad, wat een handig ding!
Wat het is? Een ‘slowcooker’ is een electrisch apparaat dat gebruikt wordt voor koken op relatief lage temperaturen (omgekeerd aan een snelkookpan). Heel gemakkelijk : men ‘dumpt’ al de ingrediënten in een pot en deze kunnen uren sudderen zonder dat men erbij hoeft te blijven. De recepten (overal te vinden op internet) zijn heel eenvoudig en snel klaar te maken. En je tovert de lekkerste gerechten op tafel zonder veel moeite…
En het gemak? Je raadt het al. Ik kan ’s morgens de maaltijd bereiden (groentjes en aardappeltjes zuiver maken en snijden en samen met het vlees in de pot doen) en dit de hele dag zachtjes laten gaar worden. Als het klaar is, valt de crockpot® automatisch op een ‘keep warm’ stand, zodat je op eender welk moment de maaltijd kan nuttigen! Heerlijke stoofpotjes kan je hiermee maken. En ’s avonds heb ik mijn handen vrij om mijn jongens alle aandacht te geven die ze nodig hebben.... Leve de vooruitgang!
Hilde Demullier om 16:12 | Link | 23 Reacties | 0 TrackBack
Hash
Om de twee weken vindt in de buurt van Moshi de ‘Kilimanjaro Dirt Road Hash’ plaats. Expats en locals komen bijeen en rennen of wandelen een parcours van 8 tot 10 km. Nadien wordt er een fris biertje gedronken en gezellig nagepraat. Wereldwijd zijn er ongeveer 1700 hash groepen.
Gisteren waren wij de organisatoren van de hash. Als locatie hadden we Kibosho uitgekozen, dat 1000 meter hoger ligt dan onze woonplaats Moshi en over hobbelwegen een uur van ons huis verwijderd is. Met meel trokken we een pad door bananen- en maïsvelden, over riviertjes en heuvels, met in ons zog tientallen nieuwsgierige kinderen en achter de wolken een Kilimanjaro die statig over ons waakte.
stefanieholvoet om 08:51 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
27-1-07
Zonsondergang in Tommy Thompson Park
 |
 |
 |
 |
Wat mij betreft is een zonsondergang iets bijzonders, ook al gebeurt het natuurlijk elke dag. Om die reden behoren foto's met zonsondergangen voor mij tot de "droombeelden" en omdat ik mijn best doe een realistisch beeld te scheppen van wat ik in Toronto meemaak, zou ik die foto's eigenlijk niet mogen tonen als ik consequent wil blijven. Maar zo werkt het dus blijkbaar niet.
De realiteit is namelijk dat mooie zonsondergangen hier geen uitzondering zijn, maar regel. Je hebt er zo goed als elke dag wel een. De zonsondergangen in Tommy Thompson Park zijn net een ietsje uitzonderlijker. Niet omdat ze er zo nodig helemaal anders uitzien, maar omdat Tommy Thompson Park om veiligheidsredenen (er wordt nog altijd actief gestort) slechts op zaterdag en zondag toegankelijk is voor het grote publiek.
Bart B. Van Bockstaele om 17:54 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
The Belgian Car Rally 2007 - Thanks
Op t laatste nippertje ons nog ingeschreven, en op het allerlaatste nippertje toch nog kunnen meedoen, met dit mooie initiatief van de Belgian club in de VAE ; de 2007 Car rally…
Veerle Van den Brande om 15:10 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
26-1-07
De gustibus...
Ik ben in Vlaanderen opgegroeid in de wetenschap dat wij de beste koffie ter wereld hadden. Onze koffie was uitstekend. De rest van de wereld kende er niets van. Zo simpel was het. Voor u luid begint te briesen van verontwaardiging, moet u dat natuurlijk in zijn context plaatsen. |
|
Bart B. Van Bockstaele om 17:19 | Link | 10 Reacties | 0 TrackBack
sneeuw
De flutwinter is eindelijk voorbij. En maar goed ook. Die uitegerekte herfst stond Warschau niet echt. Het gras lag er flets bij, en de aanhoudende regen maakte de stad nog grijzer dan ze al is – het was geen gezicht. Al weken zit iedereen te wachten op het langverwachte winterweer; er wordt gemopperd en geklaagd, een Pool raakt blijkbaar oververhit wanneer hij niet eens een paar dagen onder nul kan.
Christine De Galan om 15:26 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
Russische bruiden
Zacharo, een slapend dorpje in de Peloponnesos, zoals er wel meer zijn. Op de straat en in de kafenia zie je enkel mannen. De vrouwen zijn allemaal naar Athene getrokken om daar een betere toekomst te vinden. De mannen zijn achter gebleven om de landbouwtraditie van het dorp verder te zetten. De dorpspriester klaagt: "geen huwelijken, geen doopsels, zelfs geen begrafenissen". Nee, dit is geen verhaal uit vervlogen tijden: we schrijven 2002.
Burgemeester Pandazis Chronopoulos lanceerde toen een wel erg originele campagne om herverkozen te worden: hij zou voor bruiden zorgen! En waar zou hij die halen? In Rusland! Het was destijds niet meer dan een voetnoot in de Griekse pers, maar regisseur Kimon Tsakiris heeft er een documentaire -Sugartown, the bridegrooms- over gemaakt die in Griekenland heel uitzonderlijk in de bioscoop is terecht gekomen. En erg positief wordt ontvangen. We zien de Griekse mannen naar Kiln reizen, een dorp op 8km van Moskou. We zien de Russische, voornamelijk gescheiden met kinderen, vrouwen naar Zacharo komen. Je voelt je een beetje een voyeur bij de schoorvoetende huwelijkskandidaten, en de documentaire laat een bittere smaak na. Hoewel er grappige momenten zijn, is een gelukkige afloop helemaal niet zeker. De realiteit in een Griekenland dat nog met 1 voet in de helft van de 20ste eeuw staat, en met de andere in de 21ste.
Bruno Tersago om 13:15 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Australia Day
Vandaag is het Australia Day, de nationale feestdag hier. En daar kan je echt niet naast kijken. Overal Aussie flags in de straten. Australiers houden van hun land en dat laten ze ook blijken. Al heeft het dragen van de Australische vlag dit jaar een wat wrange bijklank. Sinds de racistische rellen van vorige jaar in Cronulla, een buitenwijk van Sydney, werd de vlag er zelfs dit jaar verboden tijdens the Big Day Out, het Rock Werchter Down Under zeg maar. Nooit gezien in een land dat haar vlag zo liefheeft. Maar hier zitten we ver van Sydney en is alles hier peaceful. En de vlag wordt hier niet misbruikt om de verkeerde redenen. Wij genieten alvast van een lekkere BBQ op onze eerste Australia Day. En dat er nog veel mogen volgen...
Tom Deliveyne om 09:14 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
25-1-07
Extreme cold alert
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
25 januari is een symbolische dag omdat het gemiddeld de koudste dag van het jaar is.
Vandaag is er weer een extreme cold alert (extremekoudealarm) afgekondigd. Dat betekent dat de temperatuur onder -15C zal zakken. Op dit soort dagen worden er extra slaapplaatsen geopend voor daklozen, worden er extra patrouilles op pad gestuurd om mensen met moeilijkheden naar warme plekken te voeren, warme soep en slaapzakken uit te delen... Wie iemand kent die mogelijk problemen heeft, kan telefoneren naar een centraal nummer. Een hulpploeg gaat dan een kijkje nemen en indien nodig hulp bieden.
Bart B. Van Bockstaele om 14:09 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Sojabonen
Kent u natto? Dat zijn gefermenteerde sojabonen. Net zoals vele dingen uit de Japanse keuken is natto gezond. Maar in tegenstelling tot sashimi, tofu of yakitori bijvoorbeeld, is natto slijmerig, plakkerig en het riekt even slecht als stinkkaas. Het vraagt wat gewenning om natto te appreciëren. In Japan wordt het vaak bij het ontbijt gegeten samen met rijst.
Natto stond de laatste week volop in de belangstelling dankzij een populair-wetenschappelijke show van KTV, een commerciële tv-zender. Volgens de show was het mogelijk om in nauwelijks 14 dagen verschillende kilo's af te vallen door tweemaal per dag wat natto te eten. De dag na de uitzending was er nergens nog natto te vinden in de winkelrekken. De bevolking had zich massaal op het product gestort. Eens te meer een bewijs hoe groot de invloed is van de televisie op het leven van de gemiddelde Japanner (volgens Eurodata TV Worldwide zijn de Japanners met 5 uur/dag de grootste tv-kijkers te wereld).
Vincent Van den Storme om 14:01 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
24-1-07
IJs op het Ontariomeer
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Na bijna elf jaar in Toronto ken ik het schouwspel wel, maar het blijft me fascineren en dus kon ik u de beelden niet onthouden. Deze beelden zijn van maandagmiddag. Ik had een jonge vriend beloofd dat we bij Wallymagoo's1 zouden gaan eten. Ik had er niet aan gedacht dat ze in de winter gesloten zijn op maandag, wat natuurlijk een desillusie was, maar ik heb er dan toch maar leuk deze foto's aan overgehouden.
Bart B. Van Bockstaele om 10:42 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
Onder de hamer
Griekenland heeft een erg roerige geschiedenis met zijn koningen. De laatste koning, Constantijn II, is in 1974 zonder al te veel poespas afgezet. Hij blijft hardnekkig de titel "koning de Hellenen" dragen, maar hij mag onder die naam Griekenland niet binnen. Hij wordt geacht zich als elke burger een achternaam aan te meten, en die is Glicksburg (de man heeft een Deense stamboom).
Constantijn woont met zijn familie in Londen en probeert al jaren delen van zijn eigendom terug te vorderen. Alleen is men hier de mening toegedaan dat de ex-koning geen eigendom heeft: alles behoort toe aan de Griekse staat. In 1991 er echter een overeenkomst gesloten met de toenmalige regering, en heeft Constantijn toen heel wat stukken uit zijn vroegere paleis mee naar Londen genomen. Blijkbaar is daar nooit een inventaris van opgemaakt.
Maar wie nu wil zien wat er destijds is verscheept, hoeft maar een kijkje te gaan nemen bij het veilinghuis Christie's in Londen. Binnen een uurtje wordt daar een deel van Constantijn's inboedel geveild. Blijkbaar heeft de man nood aan geld. De Griekse regering is niet te spreken over de veiling en heeft telefonisch geprotesteerd bij monde van minister van cultuur Voulgarakis. Volgens hem gaat het hier om cultureel erfgoed van Griekenland. Nochtans is al sinds 30 november 2006 geweten dat de veiling vandaag en morgen zou plaats grijpen. De oppositiepartijen hebben weer koren op de molen...
Bruno Tersago om 09:30 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
23-1-07
Tijd voor Yaktrax
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Oppervlakkige indrukken kunnen bedrieglijk zijn. Wat er uitziet als een idyllische besneeuwde weg, is in dit klimaat vaak een verraderlijke spiegelgladde weg waarvan de sneeuw geen sneeuw is, maar dicht ijs. Je kunt je dus maar beter goed wapenen voor je in de winter op pad gaat in de parken van Toronto en zelfs dan kan het gevaarlijk zijn. De talrijke waarschuwingsborden hangen er echt niet omdat ze er toevallig te veel van hadden.
Wie het gevaar van uitglijden aanvaardt, kan prachtige wandelingen maken, zonder dat hij/zij uren in allerhande files moet staan. Als inwoner van Toronto heb je zelfs niet eens een auto nodig om er te komen. Te voet gaan is een optie maar als dat te lastig is, dan kom je er met de metro en de bus. Enkele uurtjes heerlijk wandelen en van de natuur genieten, en dan 's avonds gewoon in je eigen warme nest een warme thee slurpen. Heerlijk toch?
Bart B. Van Bockstaele om 17:44 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Dodekatheïsten
Een goede quizvraag: wat betekent bovenstaande titel? Het gaat om mensen die in de 12 goden van de Olympus geloven. Ik heb het vorig jaar al eens over hen gehad, en eergisteren lieten de aanhangers van de Oudgriekse godsdienst weer van zich horen. Ze wilden namelijk een liturgie houden onder de zuilen van de ruïne van de tempel van Zeus Olympion, in het centrum van Athene. De Archeologische Raad was het daar niet mee eens, maar de Vereniging van Griekse Oude Godsdienstvolgers (ik weet het, een manke vertaling) [hun site is niet toevallig gehackt gisteren] zette door en slaagde er toch in om in hun oudgriekse gewaden met gedichten hun viering van Attica Olympia (vraag me niet wat het betekent - het is blijkbaar een soort van voorbereiding voor de Olympische Spelen) te houden. Het kwam af en toe tot een handgemeen met de bewakers van de archeoligische site en met de politie. Het hele gedoe heeft behoorlijk wat media-aandacht gekregen en ik kan alleen maar vermoeden dat de orthodoxe kerk hier flink tegen van leer zal trekken.
Bruno Tersago om 13:32 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
Begeleid individueel studeren
Ann om 08:30 | Link | 29 Reacties | 0 TrackBack
22-1-07
Vassilopita
Ik heb het nog niet wereldkundig gemaakt, maar sinds begin dit jaar ben ik weer in vaste loondienst (dus niet langer meer enkel freelance werk - iets waar je sowieso niet makkelijk je brood mee verdient in Griekenland), dit keer bij de grootste uitgeverij van schoolboeken (en dat niet alleen).
Gisteren hield het bedrijf een nieuwjaarsreceptie, alleen werd dat niet zo genoemd. Hier spreekt men steeds over het "aansnijden van de nieuwsjaarstaart", of vassilopita. Ik heb u vorig jaar al de oorsprong van het gebruik uitgelegd. Wat ik er niet heb bij gezegd, is dat het eerste stuk aan Christus wordt gegeven, het tweede stuk aan de maagd Maria en het derde stuk aan het "huis".
Onder een stralende zon (en terwijl half Athene aan de stranden zat) genoten we van een prachtig uitzicht over Athene (het mooiste van heel Europa, wordt wel eens gezegd) en een heerlijk buffet, vanop het Grand Balcon restaurant van een 5-sterren hotel in het hartje van de stad. Als u in buurt bent, en u heeft een paar extra euro's, kan ik u er van harte een maaltijd aanbevelen!
Bruno Tersago om 13:29 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
Zoetjes
Sucralose is toevallig ontdekt tijdens een project dat door de bekende suikerfabrikant Tate & Lyle (een belangrijke firma voor Toronto, maar dat is voor een toekomstig bericht) werd gesponsord. Het was de bedoeling nieuwe toepassingen te vinden voor suiker. Het voordeel van sucralose is dat het ongeveer 500 tot 600 keer zoeter is dan suiker. Hoewel het een koolhydraat is, wordt het door het lichaam niet als dusdanig herkend en wordt het voor bijna de volle honderd procent onveranderd uitgescheiden. Hierdoor blijft de bloedsuikerspiegel onveranderd. Een droom voor mensen die beter geen suiker eten, zoals mensen die aan suikerziekte lijden. Een ander groot voordeel is dat het geen fenylalanine bevat zoals aspartaam en dat het dus veilig is voor mensen die aan de zeldzame aandoening fenylketonurie lijden. De molecule wordt verkregen door drie hydroxyl-groepen (-OH) van een suikermolecule te vervangen door chloor (Cl). Dat verklaart de slogan: Made from sugar, so it tastes like sugar (Gemaakt van suiker en dus smaakt het als suiker). Zoals alle commerciële slogans is dat natuurlijk enigszins misleidend. Caramel is ook van suiker gemaakt, maar daarom smaakt het nog niet hetzelfde. |
|
Bart B. Van Bockstaele om 11:08 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
OPROEP: Belgische Federale verkiezingen
De tiende juni van dit jaar zouden in Belgie de Federale verkiezingen plaatsvinden. Stemrecht is in Belgie een stemplicht en sinds 2002 zijn ook alle Belgen wonende in het buitenland verplicht te stemmen voor de federale regering.
Daarbij hebben we de keuze dat ofwel persoonlijk in Belgie te gaan doen, ofwel bij volmacht in Belgie, ofwel persoonlijk op ons Consulaat, ofwel bij volmacht op ons Consulaat, ofwel per briefwisseling.
Ann om 06:33 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Vorst aan het Ontariomeer
 |
 |
 |
 |
| Klik op een foto voor een vergroting |
 |
 |
 |
 |
Enkele dagen geleden had Hilde het over een ijsstorm. Omdat de winter eindelijk heeft toegeslagen in Toronto, vond ik het wel leuk om enkele foto's te laten zien die min of meer vergelijkbaar zijn met die van Hilde, maar die een volledig andere oorzaak hebben. Hier gaat het niet over een ijsstorm, maar over het opspattende water van het Ontariomeer dat bevriest aan alles dat dicht genoeg in de buurt van het water ligt.
De foto's zijn gemaakt in Tommy Thompson Park. Een van de minst bekende, maar met een lengte van ongeveer 7 kilometer een van de meest merkwaardige en grootste parken van Toronto. Dit park is ontstaan door spontane overwoekering op wat nog steeds een actief stortterein is. Het is genoemd naar Tommy Thompson, een ondertussen overleden directeur van de dienst voor parken en plantsoenen die de slogan "Please walk on the grass" (Gelieve het gras te betreden) heeft bedacht, een slogan die je nu overal vindt in de parken van Toronto.
Bart B. Van Bockstaele om 01:47 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
20-1-07
Beeldschermen in de metro
 |
 |
 |
 |
| Klik op een foto voor een vergroting |
Ongeveer twee jaar geleden is de TTC (Toronto Transit Commission - de maatschappij voor openbaar vervoer van Toronto) begonnen met het vervangen van de verouderde displays in de metro door modernere beeldschermen. Op enkele onbelangrijke metrostations na, is het systeem volledig vernieuwd.
Nu kunnen we het nieuws volgen en uiteraard reclame zien (er moet immers iemand betalen voor de investering) naast allerhande berichten in verband met de metro, verdwenen kinderen, gezondheid, het weer, de weersvoorspellingen, de tijd... De beeldschermen lijken behoorlijk populair, ik kan het alvast nooit laten om er een blik op te werpen.
Bart B. Van Bockstaele om 17:38 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Alkyoniden
20 januari 2007: een stralende dag. De lucht is helder blauw en de zon brandt zowaar! Buiten is het minstens 20 graden. Ik zag zowaar toeristen in short en sandalen!!! U denkt misschien: de planeet is helemaal om zeep? Nee hoor, dit verschijnsel is vrij normaal in januari. Dit zijn namelijk de "Alkyoniden": een periode van een goede 15 dagen tussen 15 december en 15 februari met zacht weer en temperaturen rond de 20 graden. De voorbije 2 jaar hadden we geen Alkyoniden, wat erg uitzonderlijk was. Het verschijnsel is al bekend vanuit de oudheid, en de Oude Grieken hadden er zelfs een legende rond.
Alkyone, de dochter van Aiolos (god van de winden) en Enarete was verliefd op Ceyx. Tijdens een schipbreuk kwam Ceyx om. Uit verdriet stortte Alkyone zich in zee en beiden werden in ijsvogels veranderd (αλκυών -alkyon- betekent trouwens ijsvogel in het Grieks). Om hun drijvende nesten te beschermen liet Aiolos de wind gedurende 15 dagen liggen. En zo wordt deze periode dus de ijsvogeldagen genoemd.
Bruno Tersago om 15:16 | Link | 17 Reacties | 0 TrackBack
Terug naar school
In Australia begint het nieuwe schooljaar op 29 januari. We moeten dus dringend op zoek naar een school voor onze twee jongens. We hebben vandaag alvast twee scholen bezocht; een in Glenelg aan zee en een in Bellevue Heights, in de Adelaide Hills. Ze werden ons aangeraden door een aantal mensen die we hier intussen hebben leren kennen. Het wordt niet alleen kiezen voor de beste school, maar ook voor de coast of de hills. Want onze schoolkeuze zal ook bepalen waar we zullen gaan wonen. Want je moet hier namelijk in hetzelfde district van de school wonen. We zouden ook omgekeerd kunnen tewerk gaan. Eerst een leuk huis zoeken en dan pas een school. Maar dat willen we niet, want we vinden de school te belangrijk. Een goed en leuk huis vinden we daarna wel.
Interessant hierbij is het New Arrivals Program dat de scholen aanbieden. Het is een speciaal programma voor kinderen van nieuwkomers. Ze krijgen er een Engels taalbad en worden klaargestoomd om de Australische klasgenootjes te vervoegen. Een goed systeem, want de kinderen kunnen op een rustige manier de taalachterstand inhalen. Het voordeel van dit New Arrivals Program is dat de kinderen terechtkomen bij kinderen uit de hele wereld en dat ze qua Engels allemaal even ver staan. Hun zelfvertrouwen kan er alleen door groeien. Ze worden dus niet zo maar gedropt in een klas waar ze niks begrijpen. Het is opnieuw een mooi intiatief van de Australische overheid dat Nathan en Levi zeker zal helpen bij hun nieuwe stapjes Down Under. En we merken nu al dat ze hiermee tevreden zijn. Wat ook voor ons als ouders een hele geruststelling is.
Tom Deliveyne om 02:58 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
19-1-07
Vierkante bagels
 |
 |
 |
 |
| Klik op een foto voor een vergroting |
Sinds enige tijd zijn er in de Dominion, een supermarktketen, vierkante bagels opgedoken. Bagels zijn het ideale broodje voor onderweg omdat ze hun vorm goed behouden, een lekker smaakje hebben en zich met van alles en nog wat laten beleggen.
Bart B. Van Bockstaele om 19:55 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
Steekpenningen
Gezondheidszorg in Griekenland is in principe gratis. Elke Griek is in principe aangesloten bij een of andere ziekenkas (afhankelijk van je beroep, niet van je politieke overtuiging of wat dan ook). Voor loontrekkenden wordt die gratis gezondheidsvoorziening verzorgd door specifieke medische centra en openbare ziekenhuizen. De dokters die in die openbare ziekenhuizen werken, zijn ambtenaren en worden ook als dusdanig betaald. De ziekenhuizen hebben soms erbarmelijke uitrustingen en het zal u dan ook niet verbazen dat het personeel er bijzonder slecht gemotiveerd is.
De bevolking weet dat. Daarom is men hier erg opgelucht als een medische ingreep goed is verlopen. Als dank stopt men de arts dan vaak een enveloppe met geld toe ("fakelaki" in het Grieks). Als een verwant naar het ziekenhuis moet, stopt men een fakelaki toe om er voor te zorgen dat het verplegend personeel een oogje extra in het zeil houdt. Dat toestoppen van geld heeft echter ondertussen wel epidemische proporties aangenomen in Griekenland. Er wordt geschat dat Grieken jaarlijks tot 200 miljoen € in de fakelakia stoppen.
Bruno Tersago om 16:03 | Link | 13 Reacties | 0 TrackBack
Massai op de beach
Tijdens een strandwandeling, weg van de grote hotels van Nungwi, in het Noorden van Zanzibar, worden we aangesproken door een oude Zanzibari vrouw. Ze verwelkomt ons in Swahili en vertelt ons dat ze blij is dat ze ‘wageni’, bezoekers, ontmoet. Ik kon na die kortstondige ontmoeting niet nalaten me af te vragen of haar welkomstwoorden welgemeend waren, dan wel beladen met een ironische ondertoon... Was ze oprecht blij dat toeristen haar land bezoeken? Of heeft ze lak aan de hogere voedselprijzen en de vervuiling die de toeristenstroom onvermijdelijk met zich meebrengt?
Tot voor enkele jaren was Zanzibar een zorgvuldig geheim gehouden tip onder wereldreizigers. Vandaag de dag wordt het tropische eiland platgelopen door horden toeristen (waaronder mezelf, rond de jaarwisseling). Nieuwsgierig naar de invloed van die mensenmassa op het kleine kruideneiland, dook ik het wereldwijde web in en begreep al snel waarom ook Massai de paradijselijke stranden van Zanzibar opzoeken.
stefanieholvoet om 10:56 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Hoeveel verdient u?
Er wordt wel vaker gezaagd en geklaagd over het feit dat de arme Aziaten voor wat hoop en een paar centen komen werken in de Golfstaatjes. Er wordt vaak overdreven, zowel in de goede als in de slechte zin. Veel vrienden denken dat je als Europeaan tonnen geld verdient terwijl Indiers voor 100 dollar per maand werken. De Arabieren met al hun olie zijn er waarschijnlijk nog het beste aan toe, denkt u dan. Wel, een vriend vertaalde net voor mij een rapport met statistieken over de lonen in prive-sector voor lokale Bahraini. Uiteraard heb je een kleine meerderheid die mijarden verdient, maar de overgrote meerderheid zit blijkbaar minder op rozen. Lees even mee:
Dorian om 06:27 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
18-1-07
Het vriest in Palo Alto...
...althans 's nachts. West-Europa mag dan een zoveelste zachte winter 'genieten', het Noordamerikaanse continent wordt daarentegen behoorlijk getroffen door koudefronten allerhande. Zoals Ann uit LA onlangs reeds meldde, de kweek van citrusvruchten in de Californische Central Valley is erg getroffen door de ongewone vriestemperaturen - het grootste deel van de oogst blijkt niet meer te redden. Duizenden seizoenswerkers gaan hoogstwaarschijnlijk zonder job vallen (een ironische parallel met de toestand in de skigebieden in de Alpen veronderstel ik). De citrusboeren in Florida daarentegen zijn in hun nopjes - waar deze anders vaak door een ander soort noodweer getroffen worden (orkanen), hebben ze dit jaar hebben een goed seizoen gehad, en door de problemen in Californie (een gigantische exporteur van fruit) zullen de prijzen een stuk de hoogte in gaan.
dirkdebruyker om 17:53 | Link | 3 Reacties
De coloribus...
Green cabbage is een populaire en relatief goedkope groente in Canada. Een beetje Vlaming zal de plant wel kennen. Green cabbage is een groene kool, ja toch? Nee hoor. Wat hier green cabbage heet, is wat wij een witte kool noemen. Dit is een mooi voorbeeld van de valse vrienden, woorden in een andere taal die zo goed gelijken op woorden die we in onze taal kennen, dat we ze klakkeloos vertalen, zonder zelfs maar stil te staan bij andere mogelijkheden.
Wanneer u een witte kool zoekt in Toronto, zoekt u dus maar best naar green cabbage, niet naar white cabbage.
*Klik op de foto voor een vergroting
Bart B. Van Bockstaele om 13:07 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
17-1-07
Terrorisme in Griekenland
Een kleine week na de aanslag op de Amerikaanse ambassade is er nog altijd geen spoor van de daders. Verkeerscamera's in de buurt van het gebouw hebben echter 3 personen opgemerkt, onder wie wellicht 1 vrouw. Die beelden zijn echter te onduidelijk, maar het feit dat ze ueberhaupt bestaan, heeft hier al voor heel wat heisa gezorgd. Verkeerscamera's dienen namelijk om het verkeer in het oog te houden. Hoe kunnen ze dan personen zien aan de overkant van de straat? Het gaat hier volgens velen (onder wie ook een aantal ministers) over een schending van de privacy. Het zal de FBI, die hier al sinds vrijdag is, natuurlijk worst wezen.
Ondertussen is duidelijk geworden dat het wapen waarmee de granaat is afgeschoten een zogenaamde RPG is (Rocket Propelled Grenade launcher) van Chinese makelij. Vermoed wordt dat het wapen afkomstig is uit de geplunderde legerdepots van Albanië. De munitie had de houdbaarheidsdatum al lang overschreden en daarom is de granaat niet ontploft.
Bruno Tersago om 14:58 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
Tour Down Under (2)
Het openingscriterium van de Tour Down Under zit erop. Het was een uur genieten van 25 rondjes van 2 km rond Rymill Park in hartje Adelaide. Gelukkig werd de start pas om 7u’s avonds gegeven, want het was vandaag onze heetste dag to hiertoe: 40°C. Niet echt een temperatuur om topsport in te bedrijven. Maar wielrenners zijn wel meer gewoon.
Het werd een wedstrijd waarbij Predictor/Lotto alles in het werk stelde om Robbie Mc Ewen naar de overwinning te loodsen. Dat lukte nog bijna ook, maar hij werd in de spurt door een andere – voor mij onbekende – Australiër verslagen. De natie kan weer trots zijn. Want dat merk je hier meteen: Australians are very proud to be Australian. Ze doen het nooit alleen voor zichzelf, maar ook voor het vaderland. De wedstrijdomroeper liet dan ook niet na om het nog eens extra in de verf te zetten,: “Australia can be proud today!”.
Ook in de winkels is dit opvallend aanwezig. Het hele ‘Australia made’ gamma moet Australiërs ertoe aanzetten om producten uit eigen land te kopen. Dit heeft soms z’n voordelen omdat die producten ook goedkoper zijn. Maar onlangs verwoestte een tropische storm in Queensland de gehele bananenoogst en kostte een ‘simpele’ banaan plots astronomisch veel geld. En op dat ogenblik waren importbananen ook voor de Australiërs plots goede bananen. Het kan dus ook hier verkeren.
Nationale trots, het is iets vreemd. In België zijn we het sinds de laatse triomf van de Rode Duivels in 1986 kwijtgespeeld. Hier kom je geen dag door zonder...
Tom Deliveyne om 05:52 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
16-1-07
Voetgangerslichten
Bij de meeste verkeerslichten voor voetgangers in Toronto zijn de gloeilampen reeds enige tijd vervangen door LED's. Ze verbruiken veel minder elektriciteit en bovendien zijn ze zo goed als onderhoudsvrij. Ondertussen lijkt er een tweede fase te zijn ingezet. Met een sneltreinvaart worden overal timers aangebracht. Toronto was hier trager dan andere gemeenten, want ik had die timers reeds gezien in Richmond-Hill en Aurora. De meeste timers tellen de laatste seconden af die de voetgangers nog hebben om de straat over te steken. Sommige timers tellen de volledige tijd af. Het enige dat ik nog niet heb gezien, |