De Standaard Online

surfer mom

SurfgirlWie denkt er niet aan een eindeloze zomer en overal surfers als je "Californie" hoort? Terecht want de zomer heeft inderdaad geen zin om op te houden en nadat mijn hele gezin reeds maanden verslingerd is aan golfsurfen op hun surfboards, hebben ze mama -ik dus- ook eindelijk kunnen verleiden om het te proberen.

Het begon al een twee weken geleden, toen was het weer een van die prachtig mooie zondagen, alles zat mee, mooie regelmatige golven, het iets warmere water, geen wind, niet te veel volk en nog enigszins euforisch na een van mijn start-to-run podcast lessen van radio Vlaanderen.

"Come on, don't be afraid, I take you, I'll push you slowy into a wave, you just have to stand up and feel the excitement of riding a wave!" bood mijn buurman -sinds zijn kinderjaren fervent surfer- me aan.

Eerst op het droge even oefenen hoe je op te drukken en waar en hoe de voeten te plaatsen, dan de golven in. Tot mijn verbazing voelde het water helemaal niet zo koud, een wetsuit doet dus wel degelijk goed zijn werk, wat wel tegenviel was om over die hoge golven te raken, surfers met shortboards duiken met board eronderdoor, met een longboard moet je erover tegen de richting, niet evident! (En mijn kinderen doen dit net of het niets is!), gelukkig had ik de buurman, die trok me ver de oceaan in, waar we goeie golven konden opwachten om me dan in een goeie mee te duwen. Whaauw, ik raakte nog recht ook, eventjes, om na een seconde het water in te duikelen, even het vieze zoute water uitproesten en dan terug de branding over. Dit deden we zo een keer of vijf, tot ik echt helemaal uitgeput was, mijn armen en benen trilden van de spanning. Het was genoeg voor vandaag, ik zou het morgen al voelen.

En ja hoor, twee dagen later en nog steeds deed mijn bovenlichaam pijn, spieren waarvan ik het bestaan niet afwist, die voelde ik duidelijk zitten.

"From now on, you do POP UPS every day!" , hij zal wel push ups bedoelen.

Ondertussen ben ik al een tweede keer gegaan, een andere buurman met zijn zoon hadden me meegevraagd, zij zouden zowiezo gaan, de jongeman wou extra oefenen met het nieuwe board en de buurman zou me helpen. Eventjes maar moest ik erover nadenken, het weer is prachtig, een uitgaand tij, tijdens de week is er veel minder volk en geen zorg over de kinderen, ideaal om het zelf nog eens te proberen.

Het beginnersboard, de 'Surface' van Catherine op het dak van Dave samen met hun boards en zoals de echten, terwijl de anderen werken, in de vroege ochtend naar de vrijheid van een eindeloze oceaan.

Al veel minder gespannen moest ik nu zelf de golven inpaddelen en ze zien over te geraken, eens over de branding heen is het veel rustiger, ik kon er als het ware nu meer van genieten.
Het eerste uur hielp Dave me nog bij het timen en inschatten van de aankomende golven, het draaien en het induwen, maar na een korte rust was alle werk voor mezelf. En jawel hoor, met wat aanmoedigend geroep van een aantal nabijgelegen dobberende supporters paddelde ik mijn armen uit mijn lijf en lukte het me om mijn eerste golf helemaal alleen te pakken. "Yes! Mom is catching a wave!!!"
Want zo gaat dat, deze surfersspot is een zeer vriendelijke plaats, na een tijdje ken je de steeds terugkomende gezichten bij die zwarte wetsuits, mijn kinderen zijn daar ondertussen al goed gekend, vanwege hun onuitputtelijke gepaddel en hun stunts met Dave op zijn longboard, en ik, ik ben "the Mom from those kids", niemand die mijn naam vraagt, gewoon "Mom".
Vandaag is onze wagen, volgeladen met surfboards en wetsuits, weer vroeg vertrokken voor een zalige zondag aan en op het water, ik kon niet mee, de jongste van de bende is ziek vandaag, pech voor mama.

Ann op 19 november 2006 om 22:09 | Link

Share/Save/Bookmark

TrackBack

TrackBack URL van dit bericht:
http://www.typepad.com/t/trackback/168885/6881025 Hieronder vindt u links naar weblogs die verwijzen naar surfer mom:

Reacties

Grappig bij jullie nog volop zomer, in Rusland al volop winter...

Geniet ervan zolang je nog kan, want de winter zal toch ook wel in aantocht zijn, niet?

En Ben intussen al genezen?

Groetjes,

 Hilde Demullier op 21 november 2006 om 20:30

Hier wordt het nooit winter, cfr. de klassieke surf film 'Endless Summer' !
Serieus, we hebben wel een beetje een nat seizoen, januari tot april doorgaans, maar dat valt meestal goed mee. Behalve dit jaar misschien, waar maart en april uitzonderlijk nat waren.

Dirk dB op 22 november 2006 om 05:53

Wij daarentegen hebben precies nooit echt zomer. Het is hier altijd herfstachtig weer... yuk.
De zomer was zacht maar kort.
En de rest van het jaar is nat nat nat.

Ben net terug van het amerikaanse continent en in New York was het 17'C, zacht en aangenaam! Montreal was echt fris en druilerig ong 8'C, Toronto was ook fris (het exacte weerbericht laat ik aan Bart), Vancouver was zachter maar ook niet super warm, denk iets van een 10'C. In Whistler waren de ski- en snowboard fanaten al volop van de sneeuw aan het genieten! Daar was het een pak kouder.
Toen we het weerbericht voor Fairbanks (Alaska) en Saskatchewan bekeken ( al reeds -32'C) mochten we toch niet klagen.

Geniet maar van de eeuwige zomer daar.
Zou ik ook wel gewoon kunnen worden.. als je dan toch eens wintergevoel wil kan je 10dagen gaan skien en ben je de kou en sneeuw nadien toch weer beu.

Groetjes uit regenachtig en fris Dublin!

 Valerie op 22 november 2006 om 14:58

Laat een reactie achter