Het mechanisme van Antikythira

Anderhalf jaar geleden hoorde ik voor het eerst van het bestaan van het mechanisme van Antikythira (ik geef de Wikipedia link in het Engels, want die bevat veel meer informatie dan die in het Nederlands). Ondertussen heb ik de "oudste computer" ter wereld ook van dichtbij gezien in het archeologisch museum van Athene, en ik stond echt verstomd (niet alleen daarvan, u moet het vernieuwde museum echt wel eens een bezoek gunnen!).
Het instrument houdt wetenschappers in de ban sinds zijn ontdekking in 1900, maar pas vanaf 1974 werd er echt ernstig onderzoek verricht. Nieuwe technologieën gaven vorsers de mogelijkheid om binnen in het apparaat te gaan rondneuzen. Al die bevindingen komen vanaf morgen aan bod in een speciale conferentie hier in Athene. Als mijn werkschema het toelaat, ga ik proberen een kijkje te nemen, want het mechanisme van Antikythira fascineert me mateloos. Dat de Oude Grieken zo ver gevorderd waren op het gebied van wetenschap!


 

Daar komt de ooievaar niet.....

Je ziet het overal in de kranten, je hoort het op de radio en ziet het op TV. In België worden te weinig kinderen geboren.

Er zijn daar al uitgebreide studies over verschenen. De meest gerenommeerde professoren hebben er zich al het hoofd op gebroken.

Ligt het aan het zaad van ons mannelijk ras? Is onze vrouw teveel bezig met het uitbouwen van haar eigen carrière? Of is het een puur economisch probleem?

Welnee, de oorzaak ligt in Nigeria.

We kunnen de Nigeriaan nu wel de schuld geven van veel dingen hoor ik je al zeggen……

De te hoge olieprijzen wegens de constante onrust in de olierijke delta. De internetfraude uitgevonden in Nigeria. De overvloed van illegalen in ons land.

Of bedoel ik nu de bevallige Nigeriaanse dames die het schipperskwartier bevolken en de aandacht van de Antwerpenaar gedurig afleiden.

….Neen dat is het allemaal niet. Iedereen weet toch dat kinderen in België nog steeds worden geleverd door de ooievaar. Hangen wij nu niet eenmaal reusachtige borden met de afbeelding van dit gracieuze dier aan onze voordeur wanneer het weer eens zover is?

Welnu, de ooivaar zal dit jaar niet meer komen. En dat is allemaal de schuld van de Nigerianen.

Vorige week zag ik op weg naar mijn werk enkele ooivaars netjes op de stoep staan. Leuk dacht ik. De ooivaar komt overwinteren in Abuja.

Misschien waren er een paar landgenoten van mij die de prachtige vogel helemaal vanuit “Planckendael” of “het Zwin” waren gevolgd op zijn grote trek naar het Zuiden.

Maar toen ik naderbij ging kijken zag ik tot mijn ontzetting dat de diertjes een touwtje rond hun poot hadden. En aan het andere eind van dat touwtje bemerkte ik een grote kei.

Ik trok mijn stoute schoenen aan en stapte uit. Wat was hier aan de hand…. Ik was nog maar pas uit mijn wagen of een vriendelijke jongeman kwam op me afgelopen. Of ik de ooievaars misschien wou kopen. Neen, neen, niet om op te eten maar als huisdier.

Ze waren ideaal om slangen en ander ongedierte uit je tuin te houden.

Ik keek beteuterd naar de diertjes en dacht onmiddellijk aan die arme baby die nu niet tot in België zou geraken.

Ik dacht eraan om het beestje te kopen en vrij te zetten maar de jongeman merkte trots op dat het beest wel niet weg zou vliegen. Hij had namelijk de vleugels eigenhandig geknipt.

Toen ik zei dat ik het beestje niet zou kopen bood hij me spontaan een paar eenden, een papegaai, wat aapjes en als ik echt wou kon hij me ook wat hyena’s bezorgen.

Amai, wat zou die kerel van Gaia hier nu over zeggen…….


 

Betogingsstrook

U weet wellicht dat meer dan de helft van de actieve Griekse bevolking voor de staat werkt. Als een of andere vakbond het niet eens is met het beleid van zijn werkgever, dan volgt er een staking (als u al eens in Griekenland bent geweest, is de kans groot dat u er een heeft meegemaakt). Die stakingen gaan bijna altijd gepaard met betogingen en optochten (op dit ogenblik betogen de gepensioneerden). Vorig jaar alleen al (van 1 sept 2005 tot 1 sept 2006) waren er 618 betogingen in het centrum van Athene! Die optochten brengen het zo al chaotische verkeer in de hoofdstad nog meer in de war. Betogingen verbieden is geen optie: het thema ligt nog erg gevoelig na de val van de militair junta in 1974. Maar het kan natuurlijk ook niet de bedoeling zijn dat de burgers gegijzeld worden gehouden telkens er een betoging is. Dus heeft de minister van Openbare Orde een plan: voor betogingen met minder dan 500 deelnemers, wordt er een speciale "betogingsstrook" gecreeerd, zodat er tenminste toch nog verkeer door het centrum kan (of in ieder geval toch het openbaar vervoer). Geen slecht plan, lijkt me. Maar eerst moet er natuurlijk worden gepraat met alle politieke partijen. Alle partijen links van het centrum boycotten de dialoog echter, dus het is zeer de vraag of dit plan ooit werkelijkheid zal worden. En ondertussen blijft de ellende verder duren.


 

Nooit geziene moord

U zult het wellicht al wel hebben vernomen uit de Vlaamse pers: in Agrinio zijn afgelopen zaterdag 5 jagers, allen verwanten, vermoord teruggevonden. Niemand weet wat er is gebeurd en wat de reden voor de moord zou kunnen zijn. Griekenland heeft nooit eerder een dergelijke misdaad gezien en de Griekse pers beleefde dan ook een hoogdag gisteren: iedereen die een mening had, kon die komen verkondigen, maar verder dan mogelijke theorieën heeft dat niet geleid. Rond de middag vandaag is er dan toch al iets meer duidelijkheid, althans wat betreft de omstandigheden van de moorden. Het blijkt dat de 5 slachtoffers allemaal zijn omgebracht met hetzelfde wapen (geen jachtgeweer). Er is een vuurgevecht geweest, want er zijn 12 lege patronen gevonden van de jachtgeweren van de 5, en 7 lege patroonhulzen van het moordwapen. De 5 jagers zijn afgemaakt met een genadeschot van vlakbij. DNA-onderzoek moet nu verder uitwijzen of er nog meer sporen kunnen worden teruggevonden.
De gemeenschap van Agrinio is in diepe rouw (in dergelijke dorpen kent iedereen iedereen) en de politie is op haar hoede, want de bevolking durft in dergelijke gevallen wel eens het recht in eigen handen nemen.

Update 28-11-2006 (15u): de dader is ondertussen al gevat. Het gaat om een 37-jarige herder uit de buurt die al vaker in aanvaring was gekomen met de jagers omdat die zijn schapen bij het grazen stoorden. De vader van de herder probeert zijn zoon in bescherming te nemen maar legt tegenstrijdige verklaringen af. Griekenland blijft sprakeloos bij dit drama.


 

Cavalcade of Lights

P1470930_the_crowd_waiting_for_the_firew_1
P1470960
P1470971
P1470988

Zaterdagavond is de 40ste Cavalcade of Lights, het "kerstverlichtingseizoen" van Toronto, officieel van start gegaan met de traditionele show. De traditie begon in 1967 om de aandacht te trekken op wat toen nog het nieuwe stadhuis was, het wereldberoemde gebouw met de twee ongelijke halfcirkelvormige gebouwen en de koepel in het midden.

Sinds vorig jaar gebeurt dit niet langer met een enkele show, maar is dit gewoon de eerste show van het seizoen. De shows zijn wat minder uitgebreid, maar worden tot voor kerstmis elke zaterdagavond gehouden.

Er zijn maar liefst ongeveer 50.000 mensen komen opdagen. Als je er dan nog rekening mee houdt dat er in totaal 19 plekken waar er werd gevierd, en dat er zelfs speciale bussen waren om de mensen van de ene gebeurtenis naar de andere te voeren, dan is dat niet echt weinig te noemen.


 

Mist in de stad

Imgp0301_custom
Imgp0306_custom

Vanochtend was het mistig in Toronto. Dat gebeurt niet zo vaak, maar het resultaat mag er wel zijn.

Dit was zeker niet de mistigste dag die ik hier ooit heb meegemaakt, anders zou er alleen nog een grijze wolk te zien zijn, maar de foto's geven een goed beeld van het effect: de overkant van het straatje is nauwelijks te zien.

De foto's zijn gemaakt vanuit het raam aan mijn computer, op de elfde verdieping: een foto mét mist en een foto die later op de dag is gemaakt toen de mist was opgetrokken.


 

Wassen politici

Mt Sinds begin deze week kunt u bij Madame Tussaud (opgelet, menu werkt niet in Firefox) in Londen de wassen beelden van 3 Griekse politici bewonderen. Het gaat om de Kretenzer Eleftherios Venizelos (premier van 1910 tot 1915, van 1917 tot 1920, van 1928 tot 1932 - dus tijdens de Balkanoorlogen), Konstantinos Karamanlis (premier na de val van het Kolonelsregime, stichter van de partij Nea Dimokratia en oom van de huidige premier) en Andreas Papandreou (premier van 1981 tot 1989, stichter van de partij PASOK en tweede in lijn van de Papandreou dynastie). Alle 3 hebben ze hun verdiensten gehad, en blijkbaar was de inhuldiging van hun wassen evenbeeld genoeg aanleiding om de halve Griekse regering naar Londen te sturen (de premier incluis). Alweer een goede oefening in public relations, neem ik aan.


 

Parkeren-vervolg

Dat het nieuwe parkeersysteem in Athene niet van een leien dakje ging lopen, was al wel duidelijk van voor de aanvang. Ik heb u al over de problemen geschreven. En zoals verwacht, liep het redelijk fout op de eerste dag. Het systeem voorziet dat u als bezoeker een parkeerkaart kunt kopen in de talrijke kiosken in het centrum (u kunt daar overigens ook buskaartjes en zelfs metrokaartjes kopen). Welnu, een groot aantal kioskuitbaters weigert om mee te werken, want de winstmarge van 4% is volgens hen te klein. Concreet betekent dit dat er gewoon te weinig parkeerkaarten beschikbaar zijn. Om maar te zwijgen van het feit dat vele bezoekers niet eens op de hoogte waren van de invoering van het systeem.
Verder dreigen de permanente bewoners (die recht hebben op een bewonerskaart) naar de rechter te stappen. Volgens hen is het aantal parkeerplaatsen voor bewoners berekend op basis van flatgebouwen en niet op basis van het aantal flats in die gebouwen, waardoor velen geen kaart hebben kunnen bemachtigen.
"Kinderziektes van het systeem", beweert burgemeester Bechrakis. En ondertussen schrijft de politie dapper boetes uit.
Voor zover ik kan oordelen, gaan er zich nog wel meer problemen voordoen. En als de hele procedure zijn gewone Griekse gangetje gaat, wordt het systeem zo rond maart/april wel afgeschaft. U komt het van mij wel te weten mocht het ooit zo ver komen.


 

Happy Thanksgiving!

Donderdag vieren we Thanksgiving in Amerika, een feest waarbij men zijn dankbaarheid uit voor al wat waardevol is in het leven. Deze nationale feestdag wordt ook wel ‘Turkey Day’ genoemd omdat men traditoneel kalkoen serveert aan de feestdis. Vijfenveertig miljoen kalkoenen vliegen over de toonbank en worden gevuld met heerlijkheden. Niet te verwonderen dat velen in de namiddag wegdoezelen voor de al even traditionele ‘Thanksgiving Football game’ op televisie.

Het is vooral een familiefeest, maar men nodigt ook graag vrienden en/of behoeftigen uit om de feestmaaltijd te delen. Zo werden wij het eerste jaar dat we hier waren door buren uitgenodigd. We waren zeer vereerd en het was een fantastische ervaring, hoewel we ons ook een beetje als een indringer voelden in de familiekring. Sindsdien trekken we er elk jaar met Thanksgiving op uit, want inderdaad, Thanksgiving gaat gepaard met enkele vakantiedagen…

Onze bestemming dit jaar is Memphis, Tennessee. Ja, de stad van ‘The King’, maar ook van de blues, de gospels en country music. Het is ‘slechts’ vijf uur rijden vanuit St.Louis, dus dichtbij naar Amerikaanse normen. Graceland, Beale Street, the stainless steel Pyramid (hoger dan het Vrijheidsbeeld), the National Civil Rights Museum en nog enkele andere musea staan op ons verlanglijstje. We zullen dus enkele dagen de toerist uithangen en ons laten verwennen in een luxueus hotel. En misschien kan ik Roel wel verleiden om een dagje te gaan shoppen, want de dag na Thanksgiving is de officiele ‘kick-off day’ van de kerstinkopen. Maar ik vrees dat hij die massabedoening liever ruilt voor een rustig dagje aan het zwembad…

Happy Thanksgiving!

PS : een leuk videofragment over de geschiedenis van Thanksgiving kan je hier bekijken.


 

Verkocht

Belgische ambassade te Tokio Jaarlijks op 15 november, Koningsdag, organiseert de ambassade van België een grote receptie voor alle Belgen in Japan. Een niet te missen gelegenheid. We kunnen ons te goed doen aan Belgische bieren en Belgisch delicatessen. Het is ook altijd een gelegenheid om nieuwe mensen te onmoeten en de banden aan te halen met kennissen die we anders misschien uit het oog zouden verliezen.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog