31-8-06
Sport
Tijd voor wat sporberichten. Vanavond speelt de Griekse nationale voetbalploeg -uittredend Europees kampioen- de eerste selectiewedstrijd voor Euro 2008 tegen Moldavie. Otto Rehhagel heeft nog altijd de status van halfgod, en ook de voetballers wordt vergeven dat ze er vorig jaar helemaal niets van gebakken hebben in de preselecties voor de Mundial. Maar de interesse voor de wedstrijd is vrij beperkt in het voetbalgekke Hellas.
Alle ogen zijn namelijk gericht op het Verre Oosten, met name op Saitama, waar het wereldkampioenschap basketbal plaats grijpt. De Griekse ploeg -jawel, ook deze ploeg is Europees kampioen- is er gisteren in geslaagd om zich te plaatsen bij de beste 4 ploegen ter wereld. Dat is hen al 2 keer voordien gelukt: in 1994 in Toronto en in 1998 in Athene. Morgenochtend spelen de Grieken de halve finale tegen het Dream Team. De Amerikanen hebben al aangegeven dat de Griekse verdediging zowat de beste ter wereld is, en dat het een moeilijke wedstrijd zal worden. De Grieken zelf blaken van zelfvertrouwen geloven dat ze de Amerikanen klein kunnen krijgen. Het is hier het gespreksonderwerp bij uitstek, en er zal naar goede gewoonte flink worden gegokt.
Bruno Tersago om 14:00 | Link | 15 Reacties | 0 TrackBack
Geld
Bedrijven doen graag aan klantenbinding. Dat is in Canada niet anders. Spaarkaarten, rekeningen, zegels, het bestaat hier ook allemaal. Het oudste, origineelste en meest geliefde systeem is echter dat van Canadian Tire.
Canadian Tire is een soort supermarkt waar je alles kunt kopen dat je nodig hebt voor het huishouden: van schoonmaakproducten over keukengerei tot doe-het-zelfmateriaal. Daarnaast is er ook een tuincentrum, een afdeling voor alles wat met de auto heeft te maken, er zijn kampeerbenodigdheden, fitnessmateriaal en meer.
In 1958 heeft Canadian Tire het 'Canadian Tire Money' (Canadian-Tire-geld) geïntroduceerd. Dit zijn kortingbons die er een beetje uitzien als het geld van Monopoly. Het enige verschil met 'echt' geld is dat Canadian Tire geen officiële geld uitgevende overheid is. Het Canadian-Tire-geld wordt op hetzelfde papier gedrukt als 'echt' geld, met dezelfde soort watermerken, inkten enz.
Elke keer dat je iets koopt bij Canadian Tire krijg je een of meer van deze kortingbons. Deze zijn niet in geld uitwisselbaar, maar ze kunnen bij Canadian Tire wel worden gebruikt in plaats van geld. Sommige mensen bewaren alle coupons tot ze genoeg hebben om een boormachine, een tredmolen, een luchtmatras of een fiets te kopen. Andere mensen gebruiken ze elke keer dat ze iets kopen bij Canadian Tire.
Het gerucht doet de ronde dat sommige mensen zelfs Canadian-Tire-geld geven als geschenk. Dat is vaak te lezen in boekjes voor toeristen. Het klopt, maar het geeft zeker geen goede indruk. Je kunt het maar beter niet doen.
Er zijn in de loop der jaren verschillende uitgaven geweest waarvan sommige niet meer te krijgen zijn en dus zeldzaamheden zijn geworden. Sommige mensen verzamelen Canadian-Tire-geld en er zijn zelfs verzamelclubs.
Al bij al een leuk stukje Canadese folklore.
Bart B. Van Bockstaele om 09:30 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
30-8-06
Back to School
Ann om 20:05 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Op de tast
De meeste grootsteden zijn niet gemakkelijk toegankelijk voor blinden. Athene is dat al zeker niet. Ondanks grote beloften voor de Olympische Spelen is de stad voor anders-validen niet toegankelijker geworden. Nu kunnen blinden weliswaar de archeologische sites en musea betreden, maar of ze daar werkelijk iets aan hebben, durf ik te betwijfelen. Maar de blinden worden niet geheel aan hun lot overgelaten in Athene. Onlangs kwam ik te weten dat er hier een Museum van de Tast is. En dat het als in 1984 was opgericht, maar in 1999 was verwoest door de grote aardbeving die toen Athene trof. Sinds maart 2004 is het museum weer toegankelijk voor het publiek. Meteen is ook een mooie site gebouwd, die uiteraard toegankelijk is voor blinden. Het museum heeft getrouwe replica's van monumenten (weliswaar niet op ware grootte, maar op kleine schaal) en van kunstweren uit de oudheid, de Byzantijnse tijd en uit recentere tijden. En die dingen zijn allemaal te betasten, iets wat niet kan in een gewoon museum. Erg knap vind ik dat. Jammer dat de openingsuren niet zo denderend zijn: weekdagen van 9u tot 14u. U kunt wel een afspraak maken in om het museum te bezoeken in het weekend.
Bruno Tersago om 14:21 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Yellowstone
Enkele weken geleden trokken we naar Yellowstone. Het is een unieke ervaring geweest. Niet alleen omdat het de eerste keer was dat we reisden met een RV (=recreational vehicle of mobilhome), ook omdat we een prachtig stukje Amerikaanse natuur mochten exploreren in het gezelschap van 3 andere gezinnen (onze buren).
Yellowstone is het eerste Nationale Park (en één van de mooiste) in de Verenigde Staten. Je vindt er geisers, heetwaterbronnen en modderpotten. Ook prachtige 
bossen, mooie alpenweiden, een schitterend groot meer en een grote ‘canyon’ met watervallen. Er leven heel wat dieren waaronder bizons, elanden, herten, grizzly- en bruine beren, wolven, zwanen, pelikanen enz…
Elke dag reden we rond of maakten we een flinke wandeling om van de oogverblindende natuur te genieten (ter info : Yellowstone is ongeveer 9000 vierkante km groot of ongeveer 4 Belgische provincies). We hebben veel dieren ‘gespot’ (zelfs een beer). Sommige heel dichtbij. Mensen stapten zelfs uit hun wagens om er plaatjes van te schieten (nochtans werden we langs alle kanten verwittigd dat – hoezeer de dieren er lief en mooi uitzien – het wilde dieren blijven!) We lieten ons werkelijk overwelmen door de schoonheid van dit park en hebben heel wat bijgeleerd over al die 
wonderlijke fauna en flora.
Magnifieke natuur en leuk gezelschap (’s avonds werd er goed gegeten, stevig gelachen en natuurlijk ook gedronken). Goh, wat kan vakantie toch zaaalig zijn!!
PS : meer foto’s (en een uitgebreider verslag) zijn te bekijken op mijn persoonlijke blog…
Hilde Demullier om 06:03 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
29-8-06
Politieke correctheid
De laatste dagen worden er in het blogwereldje grapjes gemaakt over t-shirts met arabisch opschrift "ik ben geen terrorist". De grap is: laat arabieren dit t-shirt aantrekken en ze zullen veiliger door een luchthaven geraken. Wel, minder is waar. Onlangs werd een Iraakse blogger op JFK tegengehouden omdat hij een t-shirt aanhad met het opschrift "We will not be Silent". Het opschrift was in het Arabisch en Engels. Had Rene Magritte nog geleefd dat had hij er waarschijnlijk een schilderij over gemaakt (ceci n'est pas un terrorist?) met een definitie voor "politieke correctheid". Bij meer lezen mijn definitie...
Dorian om 12:01 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
28-8-06
Domme moslims en schoonheid
Ik denk soms, hoe verder je van Mekkah verwijderd zit, hoe dommer je wordt als moslim. Deze veronderstelling raakt uiteraard noch wal noch kant, dat weet ik ook wel. Maar sommige moslims slaan wel compleet door:
In Australie verzetten moslims zich tegen het feit dat een 16 jarig moslim meisje aan een schoonheidswedstrijd meedoet. Wat is daar nu mis mee? Zijn er nu al moslims die beweren dat de Profeet geen schoonheid apprecieren kan? Nochtans worden er schoonheidswedstrijden georganiseerd in Bahrain, Dubai of Egypte. Er bestaat zelfs een Miss Arab World! Zo is er bijvoorbeeld Miss Irak. Of wat dacht u van de prachtige Miss Tunesie. En Miss Palestina... jammie! En dan Iran bijvoorbeeld. Die hebben een lange geschiedenis in het leveren van prachtige vrouwen! Kortom, domme mensen vindt je overal, maar hoe verder "een gelovige" van Mekkah woont, hoe radicaler (lees dommer) een moslim wordt. Zo lijkt het wel.
Dorian om 08:11 | Link | 20 Reacties | 0 TrackBack
27-8-06
7,5 jaar in de diepvriezer
Grieken zijn zeer bekommerd om de kwaliteit van hun voedsel. Hormonen zien ze helemaal niet zitten en gemanipuleerde gewassen komen het land niet binnen (ondanks protest van de World Trade Organisation). Verder vertrouwen ze niet echt wat er van buiten de landsgrenzen binnenkomt. Begrijpelijk, als je ziet welke voedselschandalen er soms aan het licht komen. Nochtans gebruiken boeren hier chemicaliën, en durven veehandelaars vlees invoeren van de buurlanden om er vervolgens een Griekse stempel op te zetten.
Hoe dan ook: Griekenland is in de ban van een voedselschandaal. Eén van de grootste Griekse kranten publiceerde gisteren een artikel waarin wordt gezegd dat er hier 250 ton rundsvlees uit België is ingevoerd dat in 1999 geproduceerd is. De krant wijst er op dat er in die tijd een dioxinecrisis in België woedde (voor zover ik me herinner had die echter alleen invloed op gevogelte en eieren). Het vlees was oorspronkelijk bedoeld voor Iran, maar daar wilden ze het niet. Vervolgens heeft het 7,5 in een diepvriezer gelegen in een vrijhandelszone in Nederland. De kwaliteit van het vlees is geschikt voor consumptie bevonden door de bevoegde autoriteiten, maar het komt toch wel over alsof we hier de restjes van de tafel van anderen eten. Het grootste deel van het vlees is geleverd in toeristische gebieden en op cruise-schepen. Misschien is het allemaal niet zo erg als het wordt voorgesteld, maar ik hou het toch liever op vis en week- en schaaldieren...
Bruno Tersago om 12:25 | Link | 13 Reacties | 0 TrackBack
26-8-06
Weekendje exclusief Dubaisme
We zijn net terug van een weekendje Dubai en het was super gezellig en romantisch. Wat er dan ook over Dubai mag verteld worden, ik kom er graag eens voor een luxe weekendje. Ik had mijn vrouw verrast met een suite in het hotel Mina A'Salam (Heaven of Peace), 1 van de drie grote hotels van het Madinat Jumeirah Spa en Resort complex. Het hotel ligt net naast het wereldberoemde hotel Burj Arab en vlak aan de zee. Het verslag en de foto's bij meer lezen...
Uitgebreid verslag vind je op de blog van mijn vrouw:
dag 1
dag 2
dag 3
Dorian om 12:57 | Link | 12 Reacties | 0 TrackBack
25-8-06
Moord
Canada is een veilig land, dat is geweten. Maar cijfers worden gewoonlijk nooit genoemd, en als ze al worden genoemd, dan zijn de bronnen nergens te vinden. Ik beperk me tot het aantal moorden. Moorden zijn een bijzonder interessante graadmeter omdat een moord nooit kan ongedaan worden gemaakt. Eenmaal dood, altijd dood. Een moord is dus een objectief en onweerlegbaar (on-)veiligheidsfeit.
In 2004 waren er in Canada 622 moorden. In België waren er dat jaar 963 moorden of net iets meer dan 1,5 keer zoveel. Dat is een behoorlijk verschil. Daar stopt het echter niet. België heeft ongeveer 10 miljoen inwoners, Canada ongeveer drieëndertig miljoen. Dit betekent dat er in België ongeveer 9,6 moorden per honderdduizend inwoners waren en in Canada ongeveer 1,9 moorden per honderdduizend inwoners. Dat wil zeggen dat er in België maar liefst 5 maal zoveel moorden zijn per hoofd van de bevolking als in Canada.
Stof tot nadenken, denk ik.
Wie de cijfers wil verifiëren kan zelf een kijkje nemen bij de officiële Belgische cijfers en de officiële Canadese cijfers.
Update: zoals blijkt uit het bericht van Flurkdeschurk, zijn de Belgische gegevens volkomen onbetrouwbaar. Vergelijken heeft dus helemaal geen zin. Ik heb de berichten echter laten staan, omdat het een mooi voorbeeld is van hoe een perfect correcte redenering en conclusie toch verkeerd kan zijn: een schoolvoorbeeld van het klassieke garbage in, garbage out.
Bart B. Van Bockstaele om 17:07 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
24-8-06
Kleine eilandjes
Griekenland heeft een massa eilanden, en ongeveer 160 er van zijn bewoond. In de zomer, op vakantie, lijkt het leven op een eiland erg idyllisch, maar dat is het niet altijd, zeker niet op een kleiner eiland.
Vaak hebben die bv. geen bronnen, zodat vers water moet worden aangevoerd per schip (als het in de winter stormt, kun je dus lang wachten op water). Je woont met een beperkt aantal mensen op een kluitje, alsof je in een dorp woont dat van de buitenwereld is afgesneden door de zee. Nu de ferrieroutes geprivatiseerd zijn, moet de regering de maatschappijen dwingen om kleinere eilanden aan te doen, want de routes zijn niet bepaald winstgevend. U begrijpt dat jongeren niet veel toekomst zien op de eilandjes en dan ook hun heil komen zoeken in de hoofdstad.
Om de bewoners tegemoet te komen, heeft de regering vandaag aangekondigd dat de ferries gratis zijn voor permanente bewoners van kleine eilanden (met minder dan 1000 inwoners).
Bruno Tersago om 18:15 | Link | 16 Reacties | 0 TrackBack
22-8-06
Kreeft
Dit is een artikel op verzoek, hoewel ik u een tijdje geleden had beloofd dat ik het zou hebben over de geheimen van de verse kreeft. Verse kreeft is een luxe in Griekenland, en sommige taverne-uitbaters durven wel eens minder eerlijk zijn en diepgevroren kreeft verkopen voor verse. Indien u echter toont dat u weet waarover u praat, dan zal u nooit bedrogen worden.
U zult zich wellicht afvragen of bijgaande foto een kreeft toont, maar dit beest in kwestie wordt hier wel degelijk als kreeft verkocht (in het Grieks heet het "astakos"). In feite is het een langoest, want een kreeft heeft scharen en dit beestje heeft die niet. U merkt dat de kleur bruin tot paars-bruin is. Als het diertje een oranje-roze kleur heeft, dan betekent het dat men het eerst heeft gekookt en dan diepgevroren. Niet vers dus. Dat is uw eerste bewijs. Astakos wordt steeds gepresenteerd op ijs. Als u het diertje een por geeft, moet het nog reageren, want (helaas misschien) moet de astakos nog leven voor hij wordt klaargemaakt. Als u uw keuze hebt gemaakt (een normale taverne heeft niet meer dan een vijftal verse kreeften in voorraad), dan moet het beest worden gewogen. Zorg er voor dat u steeds ziet hoeveel de weegschaal aangeeft. Kreeft is niet goedkoop (tussen de 50 en 70 € per kilo), dus u kunt maar beter niet voor onaangename verrassingen komen te staan.
Bruno Tersago om 18:57 | Link | 32 Reacties | 0 TrackBack
De Vlaamse Architect in Dubai
Update van deze blog:
Zowel Vlaamse kranten als hun lezers zien de wereld vaak zwart/wit. De rijke arabieren buiten de arme Indiers uit. Moslims zijn terroristen en fascisten. Wel, in het Midden-Oosten is er inderdaad werk aan de winkel, wanneer het gaat over "werk condities" en arbeidswetgeving voor ongeschoolde arbeiders. Maar de basis van veel onrecht ligt in Azie zelf! Hoe het beloofde land eruitziet voor "goudzoekers", wordt vaak bepaald door de mensenhandelaars zelf! Lees dit artikel uit een Indische krant maar eens. Vooral paragraaf 4 is interessant. Niet enkel Europa kent "gelukszoekers".
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dorian om 14:54 | Link | 29 Reacties | 0 TrackBack
21-8-06
Waar men gaat op Griekse wegen ...
... komt men ongevallen tegen, helaas vaak met dodelijk afloop. In augustus is het nog erger dan normaal: iedereen is onderweg en rijdt als een gek op de grote autowegen. En nu Athene leeg is, zoeft men hier met hoge snelheid door het centrum. Het aantal doden in deze zomermaand komt ongeveer overeen met het aantal passagiers van een gemiddeld lijnvliegtuig.
Autorijden in Griekenland is geen sinecure, dat blijkt uit de site van Driving Abroad. Ik heb zelf 2 jaar gewacht voor ik zelf achter het stuur durfde te kruipen in Athene. Files, langs links en rechts voorbijsteken, bumperplakken, toeteren en dubbel parkeren: het hoort er allemaal bij. En als chauffeur moet je je laten gelden, of je geraakt nergens. Het is nadien altijd weer even wennen om op de Belgische wegen te rijden. Indien u in Griekenland wilt autorijden, kan ik u volgende tips meegeven:
- groen licht betekent niet dat u zonder te kijken kunt oversteken
- oranje is het teken dat je nog wat gas bij geeft
- opletten voor tegenliggers in enkelrichtingsstraten
- geef geen voorrang aan voetgangers indien u niet uitgescholden wenst te worden door andere chauffeurs
- gebruik geen richtingaanwijzers, want dit brengt de andere chauffeurs alleen maar in de war
Bruno Tersago om 14:40 | Link | 10 Reacties | 0 TrackBack
Brand Brand!
42 graden in Athene vandaag: het is de heetste dag van het jaar. Met een luchtvochtigheid van 20-30% is het wel vol te houden, maar prettig is anders. De airco draait volop, en DEI, de openbare elektriciteitsmaatschappij, hoopt dat er niets fout gaat. Mensen die niet over een airco beschikken kunnen overal in het land terecht in gekoelde ruimtes, van 8u 's ochtends tot 8u 's avonds.
Bij dergelijke hitte horen altijd bosbranden. Die in Galicië hebben het internationale nieuws gehaald, maar ook in Griekenland brandt het, op wel 10 plaatsen in het hele land. Zaterdagavond laat zaten we nog aan het strand in Marathon (gelukkig biedt de zee nog enige koelte), toen we achter ons een brand opmerkten. Ik kan u verzekeren dat het er heel erg angstwekkend uitziet 's nachts: je ziet een heuse "ring of fire". Het ergste is dat de meeste van die branden zijn aangestoken. Als het brandt in de buurt van bewoonde gebieden, weet je dat er kwade wil in het spel was. Afgebrand natuurgebied kan immers erg snel in woongebied worden veranderd (hoewel de wet dat verbiedt). Hoe kan iemand nu met zijn geweten in het reine zijn als hij een dergelijke brand aansteekt: je verwoest waardevolle natuur (er is al zo weinig groen in de buurt van Athene), het kost de staat handenvol geld om alle branden onder controle te krijgen en je riskeert om de huizen van mensen te verwoesten (en ook hun leven in gevaar te brengen). Wat mij betreft, kan de overheid niet streng genoeg optreden tegen dergelijke criminelen, maar helaas worden ze zelden gevat.
Bruno Tersago om 11:05 | Link | 10 Reacties | 0 TrackBack
19-8-06
Blue Tahoe
De Californische zomerweekends zijn betrouwbaar prachtig en hebben zowat een niet-tevreden-geld-terug garantie op mooi weer - in de Sierra's kan het misschien af en toe onweren en bosbranden zijn een ander mogelijk probleem maar dat kan doorgaans niet echt roet in het eten strooien.
dirkdebruyker om 22:33 | Link | 2 Reacties
Europa
Sinds er hier in Italië een zekere meneer Prodi verkozen is hoor ik zo goed als niets meer dan “Europa” “Europa” en “Europa”. Ik wist ondertussen dat dit ook het stokpaardje was van onze fantastische Verhofstadt (excuseer voor de ironie), maar ik had gehoopt dat deze ziekte zich niet te ver zou uitspreiden, want enkel maar een ziekte lijkt dit “Europa” te zijn.
Zonder de serieusheid te verliezen, geef ik eerlijk toe een fervent fan van Europa (zonder aanhalingstekens) te zijn. Het probleem is echter dat voor ons normale burgers dit, onze, Europa, niet hetzelfde is als het “Europa” van de politici. Maar dit hoeft ook helemaal niet! Zij hebben helemaal niet met het onze Europa te maken.
Kristof Vanhoutte om 20:41 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
"fout, immoreel and onverdedigbaar"
De AIDS conferentie in Toronto werd gisteren afgesloten door de speciale afgezant voor AIDS in Afrika, Stephen Lewis. In zijn slottoespraak werd het AIDS beleid van Zuid-Afrika zwaar op de korrel genomen en zelfs 'fout, immoreel, en onverdedigbaar' en 'op het randje van waanzin' genoemd, in de aanwezigheid van duizenden afgevaardigden. Onze minister van volksgezondheid, Manto Tshabalala-Msimang verklaart namelijk al jaren (en met volle steun van de president) dat AIDS te genezen valt met citroenen, olijfolie en knoflook en dat terwijl er naar schatting dagelijks 600 tot 800 mensen in Zuid-Afrika sterven aan de gevolgen van AIDS, en er zo'n 5,2 miljoen mensen HIV positief zijn.
Je zal het dan maar op je geweten hebben om als minister van volksgezondheid openlijk te verkondigen dat AIDS medicijnen giftig zijn en dus beter te mijden. Nu ben ik zelf geen dokter, maar ik dacht dat de meeste medicijnen giftig zijn, daarom dat we ze enkel nemen als het nodig is. Maar de keuze tussen sterven aan AIDS of leven met de nevenverschijnselen van AIDS medicijnen is toch wel snel gemaakt denk ik.
De toespraak van Stephen Lewis heeft hier heel wat stof doen opwaaien, en haalde zelfs de voorpagina van de BBC website. Groot was dan ook mijn verbazing toen de Zuidafrikaanse openbare omroep in het avondnieuws vanavond met geen woord repte over het voorval, maar integendeel kritiek leverde op de conferentie omdat ze 'weer niets had opgeleverd'. Van selectieve berichtgeving gesproken....
Tom Van den Berckt om 19:23 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
18-8-06
Wij moeten allemaal vliegen.
Het overgrote deel van ons die voor deze blog schrijven moeten een vliegtuig nemen om thuis te raken. In de jaren (maanden maar nu ook weken) dat wij reeds in het buitenland wonen is die vorm van reizen niet meer zoals voorheen.
Enkele positieve punten van het vliegen is dat de toestellen steeds betrouwbaarder zijn geworden en door de enorme hoeveelheid aan toestellen die in de lucht hangen weten de mechanici ook steeds beter hoe zo’n vliegtuig werkt. Door de enorme concurrentie zijn de prijzen, van Europese vluchten ten minste, gekelderd. Ik persoonlijk zou waarschijnlijk niet op het punt staan te trouwen was het niet voor de Ierse lagekostenmaatschappij.
Kristof Vanhoutte om 12:38 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
17-8-06
Verrassende gesprekken
Na een lange en verkwikkende vakantie ben ik sinds enkele dagen vol frisse goesting aan mijn tweede werkjaar in Tanzania begonnen. De afgelopen weken hebben vrienden van het thuisfront me vergezeld op trektocht door dit prachtige land, met zijn adembenemende uitzichten, buitenwereldse stranden en gastvrije bevolking. Het reizen heeft me enorm deugd gedaan en me doen inzien dat ik zonder het zelf te beseffen van Tanzania ben beginnen houden. Het was een ware opluchting om gedurende enkele weken te ontsnappen uit de cocon van de internationale school, waar veiligheid en orde heersen en allerhande faciliteiten de illusie geven in een Westerse omgeving te leven.
stefanieholvoet om 15:52 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
Britse beesten (2)
Er zijn nog zekerheden in het leven: jonge Britse toeristen misdragen zich in Griekenland, net zoals elk jaar. Ze copuleren weer naar hartelust op straat en ontlasten zich op de stranden waar ze zich overdag knalrood laten branden door de zon. U wil ze vermijden? Ga dan zeker niet naar 1) Lagana op Zakynthos, 2) Faliraki op Rhodos en 3) Malia op Kreta. De straten liggen er vol gebruikte condooms, kapotte bierflessen en dronken Britten. Grieken mogen dan wel niet goed weten hoe ze moeten optreden tegen dit soort toestanden (je zult zelden een dronken Griek op straat zien), maar de 24-uur happy hours in de bars zijn natuurlijk niet de manier. Daarom dat de gemeenteraad van Malia heeft besloten om de bars daar te sluiten om 2u in de ochtend. Kunnen de andere toeristen misschien ook eens slapen. De barhouders zijn er niet blij mee. Zij zien hun omzet dalen, en wijten de actie aan de komende gemeenteraadsverkiezingen. Wat maakt het hen uit dat hun dorp onleefbaar wordt...
Bruno Tersago om 14:46 | Link | 12 Reacties | 0 TrackBack
Exotische producten
Afgelopen zaterdag heb ik een fietstocht gemaakt naar Crown Hill, iets voorbij Barrie. Onderweg ben ik door Bradford gereden, een van de zovele typische dorpen die landelijk Ontario rijk is. Bradford is in de buurt van Holland Landing, en die naam doet natuurlijk een belletje rinkelen. De streek rond Holland Landing, waar Bradford ligt, is een landbouwstreek waar heel veel Nederlanders zich na de tweede wereldoorlog hebben gevestigd. Die immigratiegolf ligt al een tijdje achter ons, en veel mensen uit die generatie worden heel snel ouder. Hun kinderen zijn gewoonlijk echte Canadezen die maar weinig banden hebben met Nederland. Er blijven niettemin toch sporen over. |
|
Bart B. Van Bockstaele om 07:57 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
16-8-06
Mirakeldag
15 augustus is weer voorbij: we gaan nu naar het einde van de zomer toe (hoewel die 40 graden die we nu hebben daar alleszins niet op wijzen) en binnenkort komen alle Atheners weer terug naar huis. Gedaan met de rust. Gisteren was het een religieuze hoogdag bij uitstek: over het hele land zaten de kerken overvol en de politici stonden allemaal klaar om duidelijk te maken dat de orthodoxie een onlosmakelijk deel van de Griekse identiteit is. Het is ook een dag waarop vele mirakels gebeuren.
In verschillende kerken worden droge, zo goed als dode, twijgen bij de icoon van de Heilige Maagd gezet en als bij wonder krijgen die twijgen bloemen op 15 augustus. Men heeft het fenomeen al onderzocht en er is nog geen wetenschappelijke uitleg voor gevonden. Er zijn iconen van de Heilige Maagd waarop ze aan het "wenen" is, en in Kefalonia verschijnen elk jaar (behalve als er een aardbeving wordt verwacht) op 15 augustus onschadelijke kleine slangetjes in het kerkje van Markopoulo. De slangetjes hebben een zwart kruis op de kop en mensen ziet ze als een teken van voorspoed.
Misschien kwamen een aantal van die verschijnselen ook al in de oudheid voor, maar voor zo goed als iedereen is het een teken van de Heilige Maagd, die de Grieken niet in de steek laat.
Bruno Tersago om 16:42 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Mosselsap
Wie naar het buitenland gaat, heeft in het begin vaak een negatieve indruk van het gastland. Een veelgehoorde klacht gaat over voeding: "Dat kennen ze hier niet". Het gastland wordt dan vaak als achterlijk en onbeschaafd bestempeld. Na verloop van tijd leren we ons beter te oriënteren, en ontdekken we meestal dat die producten wel degelijk te krijgen zijn, zij het dat ze dan vaak een verschrikkelijk duur exotisch importproduct zijn. We vergeten daarbij echter dat dit evenzeer geldt voor mensen die vanuit het buitenland naar ons eigen land komen.
Een product dat Canadezen gewoonlijk missen wanneer ze naar België gaan, is mosselsap. Mosselsap wordt vaak gebruikt in plaats van visbouillon. Het wordt ook gebruikt in bloody caesar, de nationale cocktail. Het heeft veel meer smaak dan visbouillon en het wordt in de haute cuisine vaak als vloeibaar goud bestempeld. Hier in Canada kun je het kopen in flesjes. Het is wel grappig dat deze flesjes van Elco uit Nederland zijn geïmporteerd.
Mosselsap is overigens een vrije vertaling. De term kokkelsap wordt ook wel gebruikt. Het is nochtans geen van beide. Het sap is het kookvocht van verschillende soorten schelpdieren.
Bart B. Van Bockstaele om 00:07 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
14-8-06
Perseïden
Zaterdagochtend ben ik iets voor vijf in de ochtend vertrokken voor een fietstocht naar Crown Hill, dat is enkele kilometers voorbij Barrie. Omdat dit toch een flinke trip is, en ik naar iets heel specifieks op zoek was (Yonge Street), wilde ik er zo zeker mogelijk van zijn dat ik alle gegevens en foto's bijeen had voor mijn project. Ik denk dat ik daarin ben geslaagd. Daardoor ben ik echter meer dan 25 uur onderweg geweest en heb ik net iets meer dan 200 kilometer gefietst. Mijn bips was achteraf bepaald eunheppie, uiteraard.
Bart B. Van Bockstaele om 20:47 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
Ecologie & Oekraïne...
De bovenvermelde twee vormen een slecht huwelijk. De leuke dames van de groene partij in Oekraïne zijn niet voorbij de kiesdrempel van 3 % geraakt bij de recente verkiezing, ondanks pittige affiches...
Toegegeven, persoonlijk ben ik ook nooit op de barricades gaan staan voor grote ecologische principes, maar dit land heeft wel noodzaak aan wat invloed van lokale Miekes, Magdas & andere Veras. Uitstootnormen voor voertuigen zijn hier nog een ver toekomstproject. Dit om vooral de Russische buur niet voor het hoofd te stoten. Zo is in Oekraïne de meest verkochte auto nog steeds de Lada 2107. (Juist de ‘vierkante’ bak van de jaren 70, met nog steeds dezelfde aandrijflijn als weleer http://rosavto.com.ua/avto-vaz/index.html )
Christian en Carine Coolsaet om 14:40 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
Trieste verjaardag
Net een jaar geleden gebeurde één van de grootste vliegtuigrampen die Griekenland ooit heeft gekend. In heel Cyprus en ook in Griekenland wordt deze trieste gebeurtenis herdacht. Gisteren was er een herdenkingsviering in de kerk van Nea Makri, niet ver van de plaats van de ramp. Enkele prominenten waren aanwezig en spraken hun medeleven nogmaals uit. Toen de Cypriotische ambassadeur in Griekenland verklaarde dat de overheid de naaste familieleden zal blijven bijstaan en zal blijven zoeken naar gerechtigheid voor de slachtoffers, was het hek van de dam. Zoveel hypocrisie konden de kerkgangers niet slikken, want de Cypriotische overheid blonk uit door zijn afwezigheid tijdens de ramp vorig jaar.
"Hoe zit het ondertussen met het onderzoek naar de ramp?", vraagt u zich wellicht af. Er is nog steeds geen definitief uitsluitsel over de oorzaak. De resultaten van het onderzoek worden begin september verwacht. Eergisteren zijn overigens nog beenderen gevonden die de komende dagen zullen worden geïdentificeerd om te zien of ze van de tot nog toe 3 vermiste slachtoffers zijn.
Alles wijst er ondertussen op dat de verantwoordelijkheid voor de ramp ligt bij de Britse technicus van HELIOS en bij de piloten van het vliegtuig. De technicus heeft testen uitgevoerd met de druk en temperatuur in de cabine en is daarbij vergeten de schakelaar om te zetten van de manual stand naar auto. De piloten van hun kant, hebben hun test lijst voor het opstijgen niet goed overlopen en zagen niet dat de schakelaar in de verkeerde stand stond.
Bruno Tersago om 14:02 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Obon
De elektriciteit is deze ochtend in grote delen van Tokyo uitgevallen. Honderden verkeerslichten werkten niet meer, 1,4 miljoen gezinnen zaten zonder stroom en een deel van het trein- en metroverkeer lag plat. Volgens de eerste berichten zou een bouwkraan een hoogspanningslijn geraakt hebben. Maar de chaos valt al bij al mee omdat we midden in een verlofperiode zitten. De drukte in de hoofdstad is beperkt, het economische leven draait op een laag pitje. Het is obon-vakantie.
Vincent Van den Storme om 08:12 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
12-8-06
Spookstad
15 augustus nadert, en dat is na Pasen één van de grootste feestdagen in Griekenland. Het is de dag van de Παναγία (Panagia). Dit jaar valt de feestdag op een dinsdag, waardoor de meesten er hier een verlengd weekend van maken. De laatste blijvers vertrekken nu toch en Athene lijkt wel uitgestorven. Iedereen neemt nu zijn vakantie, en de meeste winkels zijn gesloten. Zelfs de eeuwige kiosken sluiten, behalve in de iets drukkere buurten. Enkel rond de Akropolis is er nu nog leven, de rest van Athene is ghost town, althans naar Griekse normen. Eigenlijk is dat best wel prettig: het centrum van Athene is erg vlot bereikbaar, de daktylio (het bekende systeem van even en oneven nummerplaten) geldt niet in deze periode en je hoeft ook nergens te zoeken naar parkeerplaats. Tijd dus om centraal Athene weer eens te verkennen, want rond 20 augustus begint iedereen weer stelselmatig terug te komen.
Bruno Tersago om 17:53 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
11-8-06
Grand River
Gisteren hadden mijn goede vrienden Ann en Rimmer een verrassing. We zouden ergens heen gaan, maar ik wist niet naar waar. Het werd een rit van een 86 kilometer vanwege een omweg van 24 kilometer. Ik had de GPS laten vertellen waar we heen moesten, en het bleek de verkeerde richting te zijn. Mijn fout, want ik wist eigenlijk niet waar we heen gingen ^_^. Het andere probleem was eens te meer de enorme uitgestrektheid en schaarse bevolkingsdichtheid van Ontario. Wegen krijgen hier meestal een nummer, toegekend door het bestuursniveau dat verantwoordelijk is voor het onderhoud. Voor wie er woont en de situatie kent, is dat superhandig, voor wie de situatie niet kent, is het vaak een vrouwelijk nachtpaard, ook al omdat je die wegennummers meer moet beschouwen als een soort lokaal co-ordinatenstelsel dan als wegen. |
|
Bart B. Van Bockstaele om 22:30 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Volle maan
De volle maan in augustus is altijd een belevenis in Griekenland. Het is het moment dat de aarde het dichtst bij de maan staat en als gevolg is de "avgoustiatikos panselinos" de grootste volle maan van het jaar (op de eerste foto de volle maan rond 21u, toen nog rood). Zoals elk jaar stelde de overheid 's nachts een aantal momumenten open ter gelegenheid van dit gebeuren. Zo waren dit jaar de Akropolis in Athene, de tempel van Sounion, het theater van Dodoni, het theater van Epidauros en nog een twintigtal andere momumenten gratis open voor het publiek. Een paar geleden kon u me steevast vinden in de buurt van één van die plaatsen, maar het is er zo druk dat het eigenlijk niet meer prettig is. Dus kozen we dit jaar voor iets romantisch: zwemmen bij volle maan (tweede foto). De zee leek een beetje gezwollen: de aantrekkingskracht van de maan die zo kort langs onze aardkloot voorbijkomt, neem ik aan. Een heerlijke temperatuur, en heel ontspannend. Maar we waren niet alleen: zeker 20 anderen hadden hetzelfde idee. En wij zaten dan nog op een klein afgelegen strandje in de buurt van Rafina!
Bruno Tersago om 15:28 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
Tolo
Het was een paar dagen stil hier, maar we zijn even gaan uitblazen. Niet dat ik na 2 weken alweer vermoeid was van het werk, maar 34 graden met een luchtvochtigheidsgraad van 80% maakte het leven in Athene er niet bepaald aangenaam op. Daarom zijn we 4 dagen gaan verpozen aan het water, en Tolo leek ons een goede bestemming. Het ligt op een boogscheut van Nafplio, en op slechts 160 km van Athene. Nu de wegen verlaten zijn in augustus, ben je er op anderhalf uur. Tolo is wel vrij toeristisch, zoals lezeres @Jenny al aangaf, maar het is toch nog steeds leefbaar. De meeste toeristen zijn buitenlanders, en niet van het soort met de armbandjes. En het is een stuk goedkoper dan het nabijgelegen Nafplio. Het is een niet al te groot dorp, en er staan wel een aantal hotels, maar verder stelt het niet veel voor. Je kunt wel fijne uitstappen maken. Maar wij gingen dit keer voor zand en zee. Tolo heeft een zandstrand en dat is altijd wel iets speciaals in Griekenland, waar je bijna overal keien en rotsen vindt. En het zeewater? Wel, heerlijk warm, gemakkelijk 30 graden. Ideaal voor dolce far niente.
Bruno Tersago om 14:59 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Voelen wij ons nog veilig?
Ann om 09:33 | Link | 8 Reacties | 0 TrackBack
9-8-06
Ben's broer Alex
Inderdaad, Ben heeft zijn grote broer als voorbeeld.
Als kleine jongen had hij het behoorlijk lastig op school. Dyslexie werd al snel vastgesteld, studeren zit hem niet in het bloed, maar talent heeft hij wel, alleen niet voor datgene wat men van je verwacht op school. Jaren exta begeleiding, jaren extra uurtjes 'samen' lezen, jaren extra hard worstelen door bergen huiswerk en lessen, jaren negtieve opmerkingen in het Belgische schoolse systheem maakten van hem een jongvolwassen man die weet dat je iets niet vanzelf krijgt, maakten hem net iets rijper dan leeftijdsgenoten en gaven hem een hele trukkendoos mee voor het leven. Dankzij veel positieve woorden en aanmoedigingen maar vooral het blijven geloven in "hem" door de juiste personen op de juiste plaatsen bleven hemzelf de nodige moed en wilskracht geven om verder te gaan. Hij weet dat hij het kan en het zal maken in het leven, alleen op zijn manier.
Ann om 21:08 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
Geen hondenpoep in het groen
Vroeger stonden er al enorm veel vuilnisbakken in Toronto, en dat is in de loop der jaren alleen maar toegenomen. Niet alleen het aantal vuilnisbakken, maar ook de capaciteit. Recycleren begint al op straat, zoals de etiketten laten zien. Gescheiden ophalen geldt hier dus ook op straat.
Op deze vuilnisbak wordt er bovendien nog eens gehamerd op het feit dat hondenpoep niet wordt geapprecieerd. Deze vis is duidelijk ongelukkig, want "Dog poo from your lawn ends up in the lake" (hondenpoep van uw gazon komt in het meer terecht).
Bart B. Van Bockstaele om 11:11 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
8-8-06
Summer School
Ann om 08:14 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
Simcoe Day
Vandaag is het Simcoe Day in Toronto. Deze vakantiedag wordt bijna overal in Canada gevierd, maar heeft niet overal dezelfde naam en niet overal hetzelfde statuut. Met andere woorden, dit lijkt België wel, een heuse officiële onofficiële vakantiedag.
Praktisch ingesteld als de Canadezen zijn, valt ook deze vakantiedag per definitie op een maandag, in dit geval de eerste maandag van augustus. Dit is een municipal holiday (gemeentelijke vakantiedag). Het is geen officiële vakantiedag volgens de provinciale wetgeving van Ontario. Er zijn daartoe wel pogingen ondernomen, maar om onduidelijke redenen is dat nog niet gelukt.
Bart B. Van Bockstaele om 00:58 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
7-8-06
Miami Beach
Wie me een beetje kent, weet ik dat geen beachboy ben. De zon zorgt voor fotosynthese bij de planten waardoor de koeien, de wapiti en andere lekkere beesten kunnen groeien, maar wat mij betreft, blijft ze verder maar beter uit de buurt. Pekingeend spelen op het strand is al helemaal niet aan mij besteed. En dan is er Miami. Wie de typische architectuur van Miami, met de huizen in pasteltinten niet weet te appreciëren, weet gewoon niet wat mooi is, volgens mij. Maar of dat voldoende is om mij naar ginder te lokken? Allerminst. En dan is er de realiteit, en bevind ik mij plotseling toch in Miami Beach.
Bart B. Van Bockstaele om 21:03 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
6-8-06
Herfst
Terwijl we nog volop zomer vieren, het is immers nog maar 6 augustus, beginnen de eerste tekenen van de herfst zich al te laten zien. Deze boom in onze tuin is al enkele weken langzaam maar zeker blaadjes aan het verliezen, en sinds net iets meer dan een week is de verkleuring ook echt te merken. De boom staat op een moeilijke plek om foto's van te maken, maar ik denk dat het wel duidelijk is dat zijn bladeren niet echt meer helemaal groen zijn. Deze twee foto's zijn gemaakt op 1 augustus. Dat is een moment waarop maar weinig inwoners van Toronto aan de herfst denken. Helemaal verwonderlijk is de bladverkleuring echter niet. De langste dagen van het jaar (van 20 tot en met 25 juni) zijn ondertussen al weer een tijdje voorbij. We hadden toen 15 uur en 27 minuten zonlicht (05:35 uur tot 21:02 uur en van 05:36 uur tot 21:03 uur), waar je nog ongeveer anderhalf uur schemering mag bijtellen. Op 1 augustus was dat al verminderd tot 14:37 uur (06:05 uur tot 20:42) of een verlies van 50 minuten. |
|
Bart B. Van Bockstaele om 19:00 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
5-8-06
Augustus - vakantiemaand
Met zijn tienduizenden verlaten ze Athene. Het is augustus en bijna iedereen heeft dan vrij. Vele bedrijven sluiten hun deuren gedurende 2 weken, en Athene lijkt soms wel een beetje op een spookstad. Eigenlijk best aangenaam, want zo kun je de stad weer een beetje ontdekken zonder de enorme drukte.
Het is de voorbije week heel erg heet geweest hier. En waar gingen die tienduizenden die nu verkoeling zoeken op de eilanden, dan naar toe? Naar de stranden ten zuiden van de hoofdstad. En dat leidde tot enorme verkeersstromen, zoals u ziet op bijgaande foto's. De files naar de Belgische kust lijken maar klein bier in vergelijking met wat je hier ziet. Dat was dan ook de reden waarom wij in juli naar Kreta zijn getrokken: de hitte in de stad is niet prettig en het verkeer maakt het bijna onmogelijk om van een strand te genieten.
Bruno Tersago om 13:25 | Link | 20 Reacties | 0 TrackBack
4-8-06
het koude zuiden
Terwijl Europa net een hittegolf achter de rug heeft, in het in Zuid-Afrika bitter koud, naar lokale normen dan toch. Op sommige plaatsen viel er zelfs een heel pak sneeuw (zie foto). 
In Kaapstad valt het allemaal nog goed mee, vriezen doet het hier nooit. Het regent alleen meer dan me lief is. Aan de oostkust is het echter heel wat erger, daar zijn al verschillende mensen om het leven gekomen door grote overstromingen. En het volgende koudefront is al in aantocht...
Het enige voordeel is dat de dammen die Kaapstad in de zomer van water voorzien nu stilaan vol beginnen te raken, en er dus waarchijnlijk geen (of toch minder) watertekort zal zijn later dit jaar.
Tom Van den Berckt om 20:08 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
3-8-06
Afsluiter
Dit is het laatste stukje dat ik schrijf voor deze weblog. De hele familie is naar het huis in Antwerpen Berchem teruggekeerd na een periode van zes jaar Zimbabwe.
Het afscheid verliep moeizaam in Zimbabwe, de vrienden zagen er bedrukt uit, zonder hoop op beterschap. Je krijgt er een soort schuldgevoel van, terwijl je weet dat je er niets aan kan doen, de situatie in het land niet kan veranderen. Het personeel had het huis ongeveer leeggehaald voor mij, zodat ik op het allerlaatste nippertje nog mijn toiletzak uit hun handen heb weten te redden.
Het tuinmateriaal was enkele dagen voordien al verdwenen. Twee auto's blijven voorlopig nog bij de 'car sales' in Harare staan, wachten op een potentiele koper.
De opgebouwde vriendschappen blijven ook voorlopig voortbestaan. Dat is wat ik het meest mis. Ik kon niet echt 'goodbye' zeggen. "See you when you come back". En daar bleef het bij.
Het is een heel ander verhaal de oude vriendschappen in Belgie weer op te nemen. Zij gaan er vanuit dat je dezelfde bent gebleven... Dat je zes jaar hebt overgeslaan en nu terugstapt in je oude leven. Kan dat ooit ?
De kinderen doen het goed. Zij kijken tegen de hele verandering op een fijne manier aan, spelen plots goed samen, veel meer op mekaar aangewezen dan ervoor in Zimbabwe. En het huis vlakbij de Dageraadplaats is er ook nog. Gelukkig kunnen we daar gewoon instappen en een draad opnemen. Al is het dat maar dat ik in Zimbabwe heb geleerd. Beetje bij beetje en dag voor dag leven, niet teveel ineens verwachten, maar vooral positief blijven...
Katrien Sansen om 12:36 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
2-8-06
Vacature in Kreta
Ik hoop dat u de posts over Kreta ondertussen nog niet beu bent, maar er komt er nog eentje. En dit is de laatste, op mijn erewoord. Hoewel, misschien hebben sommigen onder u de smaak wel te pakken gekregen. En misschien zijn er anderen die wel eens willen werken op Kreta. Voor hen deze post.
Op 12 juli waren wij in Rethymno, een stadje aan de noordkust. Ik herinner me de datum nog precies, want we zaten in het oude haventje onder een prachtige volle maan. We hadden ons laten verleiden om kreeft te eten in 1 van de vele taverna's (volg de pijl op de foto). Je bent dan meteen een goeie klant, want niet iedereen eet zomaar eens kreeft (ik vertel u nog wel eens de geheimen van verse kreeft in Griekenland, want niet iedereen is even eerlijk). Maar je leeft maar 1 keer, nietwaar