Sport

Tijd voor wat sporberichten. Vanavond speelt de Griekse nationale voetbalploeg -uittredend Europees kampioen- de eerste selectiewedstrijd voor Euro 2008 tegen Moldavie.  Otto Rehhagel heeft nog altijd  de status van halfgod, en ook de voetballers wordt vergeven dat ze er vorig jaar helemaal niets van gebakken hebben in de preselecties voor de Mundial. Maar de interesse voor de wedstrijd is vrij beperkt in het voetbalgekke Hellas.
Alle ogen zijn namelijk gericht op het Verre Oosten, met name op Saitama, waar het wereldkampioenschap basketbal plaats grijpt. De Griekse ploeg -jawel, ook deze ploeg is Europees kampioen- is er gisteren in geslaagd om zich te plaatsen bij de beste 4 ploegen ter wereld. Dat is hen al 2 keer voordien gelukt: in 1994 in Toronto en in 1998 in Athene. Morgenochtend spelen de Grieken de halve finale tegen het Dream Team. De Amerikanen hebben al aangegeven dat de Griekse verdediging zowat de beste ter wereld is, en dat het een moeilijke wedstrijd zal worden. De Grieken zelf blaken van zelfvertrouwen geloven dat ze de Amerikanen klein kunnen krijgen. Het is hier het gespreksonderwerp bij uitstek, en er zal naar goede gewoonte flink worden gegokt.


 

Geld

P1400120_1

Bedrijven doen graag aan klantenbinding. Dat is in Canada niet anders. Spaarkaarten, rekeningen, zegels, het bestaat hier ook allemaal. Het oudste, origineelste en meest geliefde systeem is echter dat van Canadian Tire.

Canadian Tire is een soort supermarkt waar je alles kunt kopen dat je nodig hebt voor het huishouden: van schoonmaakproducten over keukengerei tot doe-het-zelfmateriaal. Daarnaast is er ook een tuincentrum, een afdeling voor alles wat met de auto heeft te maken, er zijn kampeerbenodigdheden, fitnessmateriaal en meer.

In 1958 heeft Canadian Tire het 'Canadian Tire Money' (Canadian-Tire-geld) geïntroduceerd. Dit zijn kortingbons die er een beetje uitzien als het geld van Monopoly. Het enige verschil met 'echt' geld is dat Canadian Tire geen officiële geld uitgevende overheid is. Het Canadian-Tire-geld wordt op hetzelfde papier gedrukt als 'echt' geld, met dezelfde soort watermerken, inkten enz.

Elke keer dat je iets koopt bij Canadian Tire krijg je een of meer van deze kortingbons. Deze zijn niet in geld uitwisselbaar, maar ze kunnen bij Canadian Tire wel worden gebruikt in plaats van geld. Sommige mensen bewaren alle coupons tot ze genoeg hebben om een boormachine, een tredmolen, een luchtmatras of een fiets te kopen. Andere mensen gebruiken ze elke keer dat ze iets kopen bij Canadian Tire.

Het gerucht doet de ronde dat sommige mensen zelfs Canadian-Tire-geld geven als geschenk. Dat is vaak te lezen in boekjes voor toeristen. Het klopt, maar het geeft zeker geen goede indruk. Je kunt het maar beter niet doen.

Er zijn in de loop der jaren verschillende uitgaven geweest waarvan sommige niet meer te krijgen zijn en dus zeldzaamheden zijn geworden. Sommige mensen verzamelen Canadian-Tire-geld en er zijn zelfs verzamelclubs.

Al bij al een leuk stukje Canadese folklore.


 

Back to School

Toch wel merkwaardig hoe goed je uit je bed kan op de eerste schooldag, ik hoop maar dat het zo zal blijven. Voor dag en dauw zaten ze vanochtend aangekleed aan tafel, niemand had naar zijn schoenen te zoeken, de broodjes voor lunch waren in een wip klaar en voor ik het wist waren we de deur al uit.
Mijn dagelijkse taxitoer kan weer beginnen.

 

Op de tast

De meeste grootsteden zijn niet gemakkelijk toegankelijk voor blinden. Athene is dat al zeker niet. Ondanks grote beloften voor de Olympische Spelen is de stad voor anders-validen niet toegankelijker geworden. Nu kunnen blinden weliswaar de archeologische sites en musea betreden, maar of ze daar werkelijk iets aan hebben, durf ik te betwijfelen. Maar de blinden worden niet geheel aan hun lot overgelaten in Athene. Onlangs kwam ik te weten dat er hier een Museum van de Tast is. En dat het als in 1984 was opgericht, maar in 1999 was verwoest door de grote aardbeving die toen Athene trof. Sinds maart 2004 is het museum weer toegankelijk voor het publiek. Meteen is ook een mooie site gebouwd, die uiteraard toegankelijk is voor blinden. Het museum heeft getrouwe replica's van monumenten (weliswaar niet op ware grootte, maar op kleine schaal) en van kunstweren uit de oudheid, de Byzantijnse tijd en uit recentere tijden. En die dingen zijn allemaal te betasten, iets wat niet kan in een gewoon museum. Erg knap vind ik dat. Jammer dat de openingsuren niet zo denderend zijn: weekdagen van 9u tot 14u. U kunt wel een afspraak maken in om het museum te bezoeken in het weekend.


 

Yellowstone

Dsc_0005_small_1 Enkele weken geleden trokken we naar Yellowstone. Het is een unieke ervaring geweest. Niet alleen omdat het de eerste keer was dat we reisden met een RV (=recreational vehicle of mobilhome), ook omdat we een prachtig stukje Amerikaanse natuur mochten exploreren in het gezelschap van 3 andere gezinnen (onze buren).

Yellowstone is het eerste Nationale Park (en één van de mooiste) in de Verenigde Staten. Je vindt er geisers, heetwaterbronnen en modderpotten. Ook prachtige Dsc_0060_small bossen, mooie alpenweiden, een schitterend groot meer en een grote ‘canyon’ met watervallen.  Er leven heel wat dieren waaronder bizons, elanden, herten, grizzly- en bruine beren, wolven, zwanen, pelikanen enz…

Dsc_0088_small Elke dag reden we rond of maakten we een flinke wandeling om van de oogverblindende natuur te genieten (ter info : Yellowstone is ongeveer 9000 vierkante km groot of ongeveer 4 Belgische provincies). We hebben veel dieren ‘gespot’ (zelfs een beer). Sommige heel dichtbij. Mensen stapten zelfs uit hun wagens om er plaatjes van te schieten (nochtans werden we langs alle kanten verwittigd dat – hoezeer de dieren er lief en mooi uitzien – het wilde dieren blijven!) We lieten ons werkelijk overwelmen door de schoonheid van dit park en hebben heel wat bijgeleerd over al die Dsc_0180_small wonderlijke fauna en flora.

Magnifieke natuur en leuk gezelschap (’s avonds werd er goed gegeten, stevig gelachen en natuurlijk ook gedronken). Goh, wat kan vakantie toch zaaalig zijn!!

Dsc_0320_smallPS : meer foto’s (en een uitgebreider verslag) zijn te bekijken op mijn persoonlijke blog…


 

Politieke correctheid

De laatste dagen worden er in het blogwereldje grapjes gemaakt over t-shirts met arabisch opschrift "ik ben geen terrorist". De grap is: laat arabieren dit t-shirt aantrekken en ze zullen veiliger door een luchthaven geraken. Wel, minder is waar. Onlangs werd een Iraakse blogger op JFK tegengehouden omdat hij een t-shirt aanhad met het opschrift "We will not be Silent". Het opschrift was in het Arabisch en Engels. Had Rene Magritte nog geleefd dat had hij er waarschijnlijk een schilderij over gemaakt (ceci n'est pas un terrorist?) met een definitie voor "politieke correctheid". Bij meer lezen mijn definitie...


 

Domme moslims en schoonheid

Ik denk soms, hoe verder je van Mekkah verwijderd zit, hoe dommer je wordt als moslim. Deze veronderstelling raakt uiteraard noch wal noch kant, dat weet ik ook wel. Maar sommige moslims slaan wel compleet door:
In Australie verzetten moslims zich tegen het feit dat een 16 jarig moslim meisje aan een schoonheidswedstrijd meedoet. Wat is daar nu mis mee? Zijn er nu al moslims die beweren dat de Profeet geen schoonheid apprecieren kan? Nochtans worden er schoonheidswedstrijden georganiseerd in Bahrain, Dubai of Egypte. Er bestaat zelfs een Miss Arab World! Zo is er bijvoorbeeld Miss Irak. Of wat dacht u van de prachtige Miss Tunesie. En Miss Palestina... jammie! En dan Iran bijvoorbeeld. Die hebben een lange geschiedenis in het leveren van prachtige vrouwen! Kortom, domme mensen vindt je overal, maar hoe verder "een gelovige" van Mekkah woont, hoe radicaler (lees dommer) een moslim wordt. Zo lijkt het wel.


 

7,5 jaar in de diepvriezer

Grieken zijn zeer bekommerd om de kwaliteit van hun voedsel. Hormonen zien ze helemaal niet zitten en gemanipuleerde gewassen komen het land niet binnen (ondanks protest van de World Trade Organisation). Verder vertrouwen ze niet echt wat er van buiten de landsgrenzen binnenkomt. Begrijpelijk, als je ziet welke voedselschandalen er soms aan het licht komen. Nochtans gebruiken boeren hier chemicaliën, en durven veehandelaars vlees invoeren van de buurlanden om er vervolgens een Griekse stempel op te zetten.
Hoe dan ook: Griekenland is in de ban van een voedselschandaal. Eén van de grootste Griekse kranten publiceerde gisteren een artikel waarin wordt gezegd dat er hier 250 ton rundsvlees uit België is ingevoerd dat in 1999 geproduceerd is. De krant wijst er op dat er in die tijd een dioxinecrisis in België woedde (voor zover ik me herinner had die echter alleen invloed op gevogelte en eieren). Het vlees was oorspronkelijk bedoeld voor Iran, maar daar wilden ze het niet. Vervolgens heeft het 7,5 in een diepvriezer gelegen in een vrijhandelszone in Nederland. De kwaliteit van het vlees is geschikt voor consumptie bevonden door de bevoegde autoriteiten, maar het komt toch wel over alsof we hier de restjes van de tafel van anderen eten. Het grootste deel van het vlees is geleverd in toeristische gebieden en op cruise-schepen. Misschien is het allemaal niet zo erg als het wordt voorgesteld, maar ik hou het toch liever op vis en week- en schaaldieren...


 

Weekendje exclusief Dubaisme

We zijn net terug van een weekendje Dubai en het was super gezellig en romantisch. Wat er dan ook over Dubai mag verteld worden, ik kom er graag eens voor een luxe weekendje. Ik had mijn vrouw verrast met een suite in het hotel Mina A'Salam (Heaven of Peace), 1 van de drie grote hotels van het Madinat Jumeirah Spa en Resort complex. Het hotel ligt net naast het wereldberoemde hotel Burj Arab en vlak aan de zee. Het verslag en de foto's bij meer lezen...

Uitgebreid verslag vind je op de blog van mijn vrouw:
dag 1
dag 2

dag 3


 

Moord

Canada is een veilig land, dat is geweten. Maar cijfers worden gewoonlijk nooit genoemd, en als ze al worden genoemd, dan zijn de bronnen nergens te vinden. Ik beperk me tot het aantal moorden. Moorden zijn een bijzonder interessante graadmeter omdat een moord nooit kan ongedaan worden gemaakt. Eenmaal dood, altijd dood. Een moord is dus een objectief en onweerlegbaar (on-)veiligheidsfeit.

In 2004 waren er in Canada 622 moorden. In België waren er dat jaar 963 moorden of net iets meer dan 1,5 keer zoveel. Dat is een behoorlijk verschil. Daar stopt het echter niet. België heeft ongeveer 10 miljoen inwoners, Canada ongeveer drieëndertig miljoen. Dit betekent dat er in België ongeveer 9,6 moorden per honderdduizend inwoners waren en in Canada ongeveer 1,9 moorden per honderdduizend inwoners. Dat wil zeggen dat er in België maar liefst 5 maal zoveel moorden zijn per hoofd van de bevolking als in Canada.

Stof tot nadenken, denk ik.

Wie de cijfers wil verifiëren kan zelf een kijkje nemen bij de officiële Belgische cijfers en de officiële Canadese cijfers.

Update: zoals blijkt uit het bericht van Flurkdeschurk, zijn de Belgische gegevens volkomen onbetrouwbaar. Vergelijken heeft dus helemaal geen zin. Ik heb de berichten echter laten staan, omdat het een mooi voorbeeld is van hoe een perfect correcte redenering en conclusie toch verkeerd kan zijn: een schoolvoorbeeld van het klassieke garbage in, garbage out.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog