Brievenbussen

P13601001a
P13604351
P13604401

In een verstedelijkt gebied als België is postbedeling een behoorlijk normale en voor de hand liggende service. Niet altijd even betrouwbaar, niet altijd even snel, maar daar heb ik het niet over. In de Canadese steden gaat het niet anders. In de landelijke gebieden gaat het er echter wel helemaal anders aan toe. Canada is immers een gigantisch land waar de afstanden enorm kunnen zijn.

In kleine dorpen staan alle brievenbussen in het postkantoor opgesteld. Elke bewoner heeft een sleutel voor de eigen brievenbus, te vergelijken met het brievenbussysteem in de grote appartementsgebouwen in de stad die hun eigen postkamer hebben. De brievenbussen in de foto zijn die van Mount Albert en ze zijn ongeveer identiek aan die van het appartementsgebouw waar ik woon.

In gehuchten zonder dorpskern staat er op een centrale plek een gemeenschappelijke brievenkast (community mailbox) op een pleintje, bij de buurtwinkel, of gewoon op een kruispunt of langs de weg. Ook hier heeft elke bewoner een sleutel voor zijn eigen vakje.


 

De Kretenzische Keuken

[Ik blijf nog even in de Kretenzische sfeer] Ik heb het in een vorige post al eens vermeld: terwijl ik met vrouwlief zat te genieten van de Kretenzische keuken, zag ik een koppel toeristen naast ons een cordon blue naar binnen werken. Andere toeristen waagden zich aan een iets Griekser gerecht: een grote brochette. En dan hoor je hen nadien zeggen: "bij ons is het eten toch wel lekkerder". Nu is het best mogelijk dat die mensen niet dol zijn op het Kretenzische eten, maar ik maak me sterk dat de Griekse gerechten hen niet bekend zijn. En dat is erg jammer, want het de Kretenzische keuken is wellicht de lekkerste van heel Griekenland (inderdaad, ze is verschillend).
Daarom volgende tips. Als u nog een keertje naar Kreta gaat, probeer dan volgende typische gerechten eens uit: dakos, gevulde courgettebloemen, spinazietaartjes, kaastaartjes, boureki, staka, slakken (jawel, de Kretenzische escargots), mizithra kaas, kaltsounia, stoofschoteltjes met paddestoelen of kastanjes (indien u later op het jaar op bezoek gaat), en ik kan nog wel een tijdje doorgaan.
Het zou zonde zijn, mocht u deze lekkernijen niet eens geprobeerd hebben. Misschien kunt u ze niet vinden in de toeristische taverna's, maar als u iets verder gaat zoeken (in taverna's waar vooral Grieken zitten), dan kunt u zeker de coleur locale opsnuiven en eten!
Smakelijk!


 

Bahrein in Brand

Bahrein heeft gisteren nog eens de krantenkoppen gehaald. Dit keer met 16 dode Indiers. Het is een drama want 200 arbeiders waren gehuisvest in 20 slaapkamers. Maar er zit meer achter dit verhaal...

Aanvulling: In de Verenigde Arabische Emiraten zijn er wantoestanden. Niet enkel Indiers leven met 54 in 1 slaapkamer huis.


 

Mount Albert

Omdat ik in het centrum van Toronto woon, spreekt het vanzelf dat ik het gewoonlijk over Toronto heb, maar Canada heeft natuurlijk niet alleen maar verstedelijkte gebieden. Vorige week ben ik met vrienden naar Mount Albert geweest.

Mount Albert is een uurtje rijden van Toronto verwijderd en ligt in de zogenaamde farm belt (boerderijengordel) van Ontario. Samuel en Rufus Birchard hebben in 1821 de eerste aanzet gegeven tot wat rond 1850 tot een heus dorp was uitgegroeid.

P1360113
P1360114

 

Ecotoerisme

Griekenland probeert meer toeristen aan te trekken door allerlei nieuwe vormen van toerisme te introduceren. Tot voor kort liet men alles op zijn beloop: men ging er van uit dat de natuurlijke troeven van die land wel voldoende toeristen konden lokken. Maar dat scheen niet echt te kloppen. Een succesvolle organisatie van de Olympische Spelen en van Eurovision lokt natuurlijk wel nieuwsgierigen, maar de toerist in de 21ste eeuw wel wat meer. Zo ontwikkelt men nu conferentietoerisme (en ik vrees dat het publiek voor dit soort toerisme graag een wateropslorpend golfterrein in de buurt heeft), zeetoerisme (yachts en cruises), sporttoerisme (organisatie van sportevenement met de nieuwe Olympische infrastructuur), diepzeeduiktoerisme, godsdiensttoerisme (wie wil er niet eens naar de berg Athos?), agrotoerisme ("op de boer gaan") en ook ecotoerisme (milieubewust op vakantie gaan).


 

Libanon Stoverij

Vanavond heb ik mijn verjaardagsfeestje :) Stoverij met frietjes en verse appelmoes :) Smullen! Deze middag zijn we nog snel naar Bahrain Shopping mall gereden voor wat dessert. Aangekomen in de mall kreeg ik een Libanees vlaggetje in mijn hadden geduwd. Kort daarop kreeg ik van Vodafone een sms met daarin het volgende:

"support Libanon. reply free to this sms and you will donate 1 BD (3 dollar) for our brothers and sisters in Libanon". 

Bahrein is solidair met Libanon. Dat is wel heel duidelijk.

27072006410


 

Muziek op West_Kreta

Iedereen die al op Kreta is geweest, werd al wel geconfronteerd met de typische muziek van het eiland: opzwepende ritmes, gespeeld op luit en de "lyra", een typisch Kretenzisch instrument. Daar horen ook nog eens de traditionele dansen bij, die voor de rest van de Grieken aartsmoeilijk zijn.
Groot was mijn verbazing dan ook toen we in West-Kreta naar een zogenaamde "panigyri" gingen: een feest met muziek, dans, eten en drinken. Er was daar namelijk geen lyra te bekennen, maar wel een viool; wat typisch schijnt te zijn voor dat gedeelte van Kreta. Het geluid is nagenoeg hetzelfde, de dansen ook.
Iets wat nog verschillender was van de rest van Kreta, waren de "rizitiko"-liederen. Heel aangrijpend zijn die. Mannen gekleed in het typische zwarte hemd en met bruine broek stappen in een soort van processie op en zingen liederen -a capella als het ware- die bijna religieus en zeker hypnotiserend klinken. De wortels van deze muziek, zijn terug te vinden in de Byzantijnse tijd. De liederen bleven voortleven onder de verschillende bezetters, maar kregen een ander karakter. Verzetsstrijders gebruikten de liederen om gecodeerde boodschappen aan elkaar door te geven.
Het is dus eigenlijk rebellenmuziek en dus weinig commercieel. Daarom misschien dat ik er nog niets van heb teruggevonden hier in Athene.


 

IJs

Canadezen zijn dol op ijs in al zijn vormen. Niet zo dol als de Amerikanen, maar daar zal het klimaat wellicht wat mee te maken hebben.

Er zijn verschillende bronnen voor ijs: winkels en supermarkten, restaurants, ijssalons en de ijscoman. De foto's heb ik gemaakt in de lokale Dominion. In de toekomst maak ik wel eens foto's bij de anderen want de verschillen zijn nogal groot en merkwaardig.

Sorbet (waterijs), sherbet (melkijs) en ice cream (roomijs) zijn het meest populair en van deze drie is roomijs de absolute topper. Zoals u kunt zien, is de keuze gigantisch. Omdat de foto is gemaakt met een kleine Optio zonder groothoeklens was het niet echt mogelijk om het hele departement te laten zien in één foto. Vanille is nog altijd het populairst, maar wie dat saai vindt, heeft voldoende andere mogelijkheden.

Imgp3098
Imgp3099

 

Elafonissi

ElafonissiIk geloof dat het komkommertijd is. Maar met uw goedvinden ga ik hier flink door, nog maar eens met wat toeristische informatie. Mocht u ooit naar het westen van Kreta reizen, dan kan ik u een bezoekje aan Elafonissi aanraden. Het strand, met een paar kleine eilandjes voor de kust, ligt in het zuidwesten. De naam betekent "Herteneiland". Vreemd misschien, want er zijn helemaal geen herten te vinden op het eilandje, maar de naam zou ontstaan zijn door het feit dat het eilandje vanuit de lucht de vorm van een hert had. Door de stromingen in de zee, en het feit dat de kust van het eiland los zand is, is er nog weinig van die vorm terug te vinden.
Ik herinner me nog hoe ik er 15 jaar geleden ben geweest. Toen ging het met een oude bus van KTEL uit de jaren 50 over een stoffige verharde weg. Uren deden we er over, en toen we uiteindelijk op het strand aankwamen, maakt de chauffeur een weids gebaar en riep "Jamaica!". Voor ons lag een prachtig zandstrand, met boompjes en eilandjes waar je naar toe kunt waden door het water dat tot kniehoogte reikt. En een turqoise zee die het roze-rode zand streelt: een pracht die je zelden ziet. Ik telde nauwelijks 20 bezoekers.


 

Anti USA/Israel

Het moest er van komen. De muren van de gebouwen in Exarcheia, de buurt waar ik werk, staan al dagen lang vol anti-Joodse slogans, en het is geen geheim dat vele Grieken Israel geen warm hart toedragen. Griekenland heeft een goede relatie met de Arabische landen, en kan die positie gebruiken om diplomatiek tussen de komen in de huidige crisis.
Maar incidenten zoals vanavond zijn niet constructief: eerder op de dag werd het standbeeld van Harry Truman in het centrum van Athene gesloopt. Men vermoed dat de Communistische Partij achter deze daad zit.
En zonet kregen we een nieuwsflash te zien: voor de Israelische ambassade heerst er op dit ogenblik een ware veldslag. Er wordt met stenen, molotovs en alles wat niet te licht of te zwaar is, gegooid.

Ik hoor vele Grieken zeggen dat het Joodse volk een vervloekt volk is. Zij hebben tenslotte Christus aan het kruis laten nagelen en zijn sindsdien 2000 jaar op de dool. Bush heeft een hele Joodse lobby achter zich, zo gaat het nog verder.
En dat zijn is nog het brave discours. De slogans waarover ik het hierboven had, zouden niet straffeloos kunnen in de meeste Europese landen.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog