De Standaard Online

Kalme ochtend

Het ziet er niet echt goed uit voor het Japanse voetbalelftal. De Japanners hebben met 3-1 verloren tegen Australië. De Japanse ploeg was redelijk sterk begonnen, maar was naar het einde toe totaal uitgeblust: de Australiërs hebben al hun doelpunten in de laatste 8 minuten van de match gemaakt. Rond 23 uur Japanse tijd was de zaak beklonken. 'Een ziekelijk resultaat' heeft de Braziliaanse trainer van de Japanse ploeg toegegeven.

Het was kalmpjes deze ochtend. Het leek me een gelaten mensenmassa op de trein. Geen extra krantenedities, sobere nieuwsverslaggeving, geen lachende gezichten op tv. De voetbalfans zitten met een kater.

Australië neemt voor de eerste maal deel aan het WK. De algemene verwachting was dat de onervaren Aussies geen obstakel konden zijn. Maar het is anders uitgedraaid. Volgende zondag moet Japan het opnemen tegen Kroatië en donderdag 22 juni tegen wereldkampioen Brazilië. Het lijkt weinig waarschijnlijk dat Japan zulke sterke tegenstanders klein kan krijgen.

Het reclamebureau Dentchu Inc. heeft de economische neerslag in Japan van de Wereldbeker voetbal geschat op 479,5 miljard yen.  Ik denk dat ze dit fenomenaal bedrag mogen herzien. Het ziet er niet naar uit dat de voetbalgekte echt zal losbreken in Japan deze keer.

Vincent Van den Storme op 13 juni 2006 om 10:04 | Link

TrackBack

TrackBack URL van dit bericht:
http://www.typepad.com/t/trackback/5080987 Hieronder vindt u links naar weblogs die verwijzen naar Kalme ochtend:

Reacties

Misschien is het zo beter, Vincent. Voetbal heeft nogal eens de neiging het slechtste in de mens aan te wakkeren. In het anders zo vredige Toronto hebben we al heuse vechtpartijen gehad, met gewonden als gevolg.

Voor een keer heeft de multiculturele maatschappij ook nadelen. Wij kunnen ons de hele maand, of hoe lang het gebeuren ook duurt, verwachten aan lawaaioverlast en verkeersproblemen vanwege alle losgeslagen gekken die de rest van Toronto willen laten meegenieten van het feit dat 'we' gewonnen hebben.

Bah.

Bart B. Van Bockstaele op 13 juni 2006 om 10:26

Even corrigeren: Australië neemt voor de tweede keer deel aan een WK (vorige keer was 1974, ook in Duitsland), het is echter de eerste keer dat ze er ook in slagen om te scoren...

 Gert Kloeck op 13 juni 2006 om 10:52

Ja, Bart. Overdreven nationalische gemoederen die losbreken, doen me een beetje huiveren. Maar ik moet wel zeggen dat in Japan voetbalvreugde geen macho-gedoe is. Tijdens de Worldcup 2002 in Japan en Zuid-Korea is voetbal pas echt populair geworden en het wordt een beetje anders gevierd. Naar een voetbalmatch gaan, kan een uitstap zijn voor de hele familie. Vrouwlief en de kinderen kunnen zonder problemen mee. Verliefde koppeltjes gaan samen naar de match. Groepjes vrouwelijke voetbalfans moeten ook geen schrik hebben om door mannelijke voetbalfanaten getreiterd te worden. Alles verloopt in een gemoedelijke sfeer. Geen bullebakken. Geen vandalisme. Voetbalgekte leidt niet agressieve toestanden. Sportvreugde in Japan is gewoon een gelegenheid om collectief plezier te beleven in een losse atmosfeer en hopelijk blijft dat zo.

 Vincent Van den Storme op 13 juni 2006 om 10:54

Dank voor de correctie, Gert. Je hebt meer dan gelijk. 1974 was dus hun vorige participatie. 2-0 tegen Oost-Duitsland, 3-0 tegen West-Duitsland en 0-0 tegen Chili.

 Vincent Van den Storme op 13 juni 2006 om 11:01

Het vandalisme schijnt hier ook nieuw te zijn, en blijkbaar is men er ondertussen achter gekomen dat het voetbal maar een drogreden was om een oude vete uit te vechten. Niettemin, er zullen weer heel wat mensen last hebben van het gebeuren.

Het roept ook herinneringen op. Toen ik in Brugge schoolliep, was je supporter van Club Brugge of van Cercle en dat werd je voortdurend gevraagd. Had je het ongeluk supporter te zijn van Cercle, dan werd je door de supporters van Club Brugge hard aangepakt. Was je supporter van Club Brugge, dan werd je ingemaakt door de supporters van Cercle.

Als totaal ongeïnteresseerde was ik van geen van beiden supporter, en dus werd ik door beide partijen in de prak geslagen. Voetbal, een feest! Grr...

Bart B. Van Bockstaele op 13 juni 2006 om 12:08

Bart,

sorry Bart, maar ik moest wat lachen met je opmerkingen over Brugge. Ikzelf, ook een vroegere Bruggeling en nu in Canada, was en ben nog steeds fervent Club-fan maar behalve wat woorden en wat ze hier tegenwoordig "bullying" zouden noemen (maar in feite was het louter plezier voor zowel de club als cercle kinderen) viel het erg mee. Het maakte deel uit van de Brugse cultuur en wellicht is dat nog steeds het geval in de scholen - voetbal was nu eenmaal deel van ons leven voor velen... Zoals hockey hier en in mindere mate CFL. Er is inderdaad veel lawaai mee gemoeid met voetbal, maar dat een bepaalde sport zo veel mensen kan boeien in de hele wereld is een prestatie op zich. Het moet niet elke dag Irak of Afghanistan zijn... Ik ben al blij dat er eindelijk wat aandacht aan voetbal wordt gegeven op dit continent en dat het eindelijk wat aan belangstelling wint in Canada. Dat zal alleen maar groter worden in de toekomst. Volgend jaar organiseert Canada het WK voor -20jarigen; dat moet zowat de eerste keer zijn dat zoveel voetbaltalent uit de wereld hier in Canada zal neerstrijken. Ook het feit dat Toronto binnenkort een team in de Amerikaanse MLS competitie zal hebben is positief. Wellicht volgen later ook Vancouver en Montreal.

 Koen op 14 juni 2006 om 20:32

Haha, Koen, goede reactie.

Je laat het verschil in perspectief mooi zien. Het is als kinderen die een kip achternazitten. De kinderen hebben reuzepret en (bijna) geen slechte bedoelingen, maar de kip staat wel doodsangsten uit, want zij kan dat niet weten. Terwijl een gebroken teen en een gescheurde kam voor de kinderen niets betekenen, ze voelen er immers niets van, is het voor haar een pijnlijke gebeurtenis die ze niet snel gaat vergeten.

Wat voetbal betreft, in Toronto is er alvast geen gebrek aan fans. Er zijn hier meer dan 600duizend mensen van Italiaanse komaf en elke voetbalwedstrijd wordt daar met meer aandacht gevolgd dan een terroristische aanslag. Ik ben er onlangs achter gekomen dat dat ook zo is in de Nederlandse gemeenschap, maar die is natuurlijk veel kleiner, en valt daardoor helemaal niet op.

Ik vergelijk hockey gewoonlijk met voetbal, omdat je daar ook het fenomeen hebt van de gefrustreerde vader die zijn zoon op alle mogelijke manier wil doen winnen, ook als hij daarvoor tegenstanders, de coach, de scheidsrechter en gelijk wie anders in de pan moet hakken.

Groetjes vanuit 060615-1205 23C Toronto

Bart B. Van Bockstaele op 15 juni 2006 om 18:18

Laat een reactie achter

Naam:

E-mail adres:

URL:

Persoonlijke gegevens onthouden?

Reacties: