31-5-06
Het graf van Christus... Vervolg
Ik wil even terugkomen op het hilarische verhaal van Kristof dat Jezus in Japan zou gewoond hebben, getrouwd zou zijn geweest met een zekere Miyuko, drie kinderen zou hebben grootgebracht en overleden zijn op de gezegende leeftijd van 106 jaar.
Zoals Kristof meldde, stond dit verhaal enkele dagen geleden in The Times te lezen. De wereldpers is altijd rap om rare verhalen over Japan te vertellen. Het is enigszins te begrijpelijk: dingen genoeg om van de ene verwondering in de andere te vallen in Japan. Maar The Times heeft natuurlijk alleen de anekdote aangehaald, niet wat achter het verhaal steekt.
Vincent Van den Storme om 14:56 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
België op het eerste gezicht
Gisteren was ik wat aan het rondzappen op de satelliet. Ik kwam op een kanaal terecht, Europlus, dat blijkbaar Grieks is en dat veel toeristische beelden toont. We zagen net beelden van de Diros-grot in de Mani toen we bezoek kregen. Uiteraard bleef iedereen geboeid kijken: je wordt het nooit beu om mooie beelden van Griekenland te zien. Na de uitzending begon een promotiefilm over België, die u hier online kunt zien.
Het filmpje is een presentatie van België maar mijn publiek bleef jammer genoeg niet lang geïnteresseerd. Ik beschrijf hier even de reacties.
- Het filmpje besteedt flink wat aandacht aan de politieke structuur van België. Die mag dan uniek zijn in de wereld, voor een gemiddelde Griek is het behoorlijk saai en vooral onbegrijpelijk, hoe goed je 't ook uitlegt.
- De promotiefilm laat ook zien dat het goed is om zaken te doen in België. Eigenlijk lijkt het enige doel van het filmpje het aantrekken van investeringen te zijn.
- Natuur is er nauwelijks te zien, maar de architectuur en de steden zijn wel heel erg mooi. Zeker de moeite waard om eens te bezoeken. Jammer dat er zo weinig van werd getoond.
Ik neem aan dat het filmpje niet alleen toeristische informatie wilde geven. Maar het spreekt een publiek van leken blijkbaar niet echt aan. Ik vond het zelf anders wel een interessante promotiefilm, maar misschien moet je zoiets eerst 's aan buitenlanders tonen? Als die tenminste tot de doelgroep behoren (maar ik neem aan van wel, anders zou je 't niet in het Engels presenteren).
Bruno Tersago om 12:17 | Link | 14 Reacties | 0 TrackBack
The Judgment of Paris
Dertig jaar geleden werden de Californische wijnen ineens wereldberoemd; de 24e mei van 1976 werd een blinde, vergelijkende test uitgevoerd van een reeks Cabernet Sauvignons uit Bordeaux en uit Californie, door een jury bestaande uit Franse en Britse wijnkenners. De winnaar was een Californische wijn uit Napa Valley. Wat later werd een gelijkaardige proef gedaan voor witte Chardonnay wijnen, met hetzelfde resultaat. 'The Judgment of Paris', zoals dit experiment hier genoemd werd, zorgde voor fantastische publiciteit en de (tot op heden voortlevende) goede naam van de Californische wijnen.
dirkdebruyker om 08:59 | Link | 15 Reacties
Graduation
Zaterdagmiddag waren we op de ‘graduation party’ van een buurmeisje uitgenodigd. Amber (17) studeerde af van ‘highschool’ (= secundair onderwijs).
Graduation day is een heel belangrijk gebeuren in Amerika en gaat steeds gepaard met een ceremonie op school waarbij de studenten, gekleed in toga en baret (gown and cap), hun diploma in ontvangst nemen. De ceremonie duurt een paar uur : na de speech van het schoolhoofd, worden de namen van de studenten afgeroepen, die dan één voor één vooraan hun diploma afhalen (in Amber’s school waren dit er ongeveer 500!). De ceremonie eindigt meestal met een ‘hat toss’ (het in de lucht gooien van de baret).
Van familie en vrienden krijgen ze die dag heel wat geschenken : traditioneel is dit een ‘giftcard’ of geld vermits de studenten het volgende jaar op kamers gaan en meestal voor zichzelf moeten instaan. Heel welkom dus, vooral als je weet dat verder studeren hier (‘college’ of ‘university’) een dure grap is!
Hilde Demullier om 06:21 | Link | 26 Reacties | 0 TrackBack
30-5-06
Bomaanslag
Vanochtend om 7:42u is er een bom ontploft vlak bij het huis van minister van cultuur Jorgos Voulgarakis. De minister zelf was duidelijk het doelwit, want elke dag rond dit uur rijdt hij van zijn woning naar zijn ambtwoning. Maar wie wil er nu een aanslag plegen op een minister van Cultuur? Tot nog toe heeft niemand de aanslag opgeëist, maar hier in Griekenland spreekt men al van terroristen van de tweede generatie, na de groeperingen ELA en 17 November.
Het wordt nergens duidelijk gezegd, maar volgens mij heeft deze aanslag te maken met een aantal voorvallen tijdens de periode dat Voulgarakis minister van Openbare Orde was (van maart 2004 tot ongeveer 3 maanden geleden). In die periode hadden we hier 2 "schandalen". Het eerste was de kwestie van het afluisteren, waar wellicht de Amerikaanse NSA achter zit. En het tweede was het feit dat 28 Pakistani's beweren dat ze na de bomaanslag in de Londense metro vorige zomer zijn ontvoerd door de Griekse politie en in een geheime locatie wekenlang zijn ondervraagd. Iets wat door Voulgarakis altijd als een fabeltje is afgedaan.
Feit is dat de man geen vrienden heeft gemaakt tijdens zijn periode als minister van Openbare Orde. Hij leek erg aangeslagen door het voorval, en het ziet er niet naar uit dat de daders snel zullen worden opgepakt.
Bruno Tersago om 22:44 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
In mijn poep
Ik had vandaag een sexueel getinte dag. En dat in Saudi Arabie! Ik sprak vandaag met mijn Saudi collega's over dominante vrouwen, BDSM, Meester/slaaf verhoudingen en sociologische homo studies. En als dat nog niet genoeg was, kreeg ik een anale sex grap :) Gelukkig enkel per mail :)
Dorian om 20:13 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
Het graf van Christus.
In mijn dagelijkse trip door verschillende kranten was ik aan het lezen dat samen met de Spritz (een typische aperitief in het noorden van Italië, vooral dan de zone rond Venetië en Padova) alle alcoholische dranken verboden zijn voor enkele dagen in Padova – een weetje dat ik nergens in Italiaanse kranten heb gelezen maar dus wel in de Engelse ‘The Times’ – toen mijn blik viel op een klein artikeltje aan de onderkant van de pagina dat ik aan jullie wil meedelen.
Japan is de trotse thuis van het graf van Christus. De laatste tijd zijn er al vele gekke dingen gezegd rond Jezus, vooral dan met het boekje van Dan Brown, maar dit slaat toch alles. De legende gaat dat Jezus begraven ligt in het noorden van Japan in het dorpje Shingo naast zijn broer Isukiri (duidelijk dat Jezus en Isukiri broers zijn, je hoort het alleen al aan hun vergelijkbare naam). In het dorpje woont tevens nog een RECHTSTREEKSE afstammeling van Jezus. Dit klinkt ongeloofwaardig maar het is daarom niet minder waar voor de Japanners (het graf krijgt namelijk een kleine 40.000 bezoekers ieder jaar).
Kristof Vanhoutte om 11:04 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
Heat alert - hittealarm
    |
Vandaag, maandag 29 mei, is het eerste hittealarm van het jaar afgekondigd. Het is ongeveer 34C geweest, met een humidex (het hittegevoel) van ongeveer 41C. Op het moment dat ik dit schrijf, 20:11 is het nog 30C. Dit betekent dat er een aantal maatregelen worden genomen om gezondheidsproblemen en sterfte in verband met de hitte zoveel mogelijk te beperken. Gedurende een hittealarm wordt iedereen aangeraden vrienden en buren op te zoeken die mogelijk gezondheidsproblemen kunnen krijgen door de hitte. Mensen die hiervoor het kwetsbaarst zijn: ouderen, baby's en jonge kinderen, chronische zieken, mensen die medicatie nemen (zoals voor psychische aandoeningen). Omdat dit de eerste hittegolf is van het jaar is het lichaam nog niet aangepast aan de hitte en zijn de gevaren dus nog groter dan anders. Het publiek wordt aanbevolen de hitte te bestrijden (Beat the Heat) door: |
    |
Bart B. Van Bockstaele om 02:08 | Link | 24 Reacties | 0 TrackBack
29-5-06
Amerikanen ter orde geroepen
U herinnert zich nog het ongeluk met het Turkse en het Griekse gevechtsvliegtuig vorige week. De oorzaak van het hele tumult is het feit dat Turkije vluchtplannen moet doorgeven aan Griekenland, indien ze het Griekse luchtruim (de zogenaamd FIR) gebruiken. Dat is mede bedoeld om de veiligheid van de burgerluchtvaart te garanderen. Turkije gaat daar mee akkoord, maar vertikt het toch om die vluchtplannen door te geven. En ze zijn blijkbaar niet de enigen!
Gisteren in de vooravond werden namelijk op korte tijd, ten noorden van Kreta, ongeveer 20 Amerikaanse gevechtsvliegtuigen gesignaleerd. Die waren opgestegen van het vliegdekschip Enterprise, en hadden daarbij geen vluchtplannen doorgegeven. Onmiddellijk stegen een paar Griekse gevechtsvliegtuigen op om de Amerikanen te onderscheppen.
Volgens een mededeling van de Amerikaanse ambassade hielden de toestellen contact met de controletorens voor de burgerluchtvaart, maar zijn ze na orders van het Griekse ministerie van Landsverdediging, toch terug op de Enterprise geland.
Ik kan me voorstellen dat ze daar in Kreta weer niet om gelachen hebben.
Bruno Tersago om 14:52 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
TTC - No Service
    |
Om 5 uur vanochtend is de TTC gesloten. De TTC (Toronto Transit Commission) vervoert ongeveer 2,4 miljoen mensen per dag. De meerderheid van de lokale bevolking (mezelf inbegrepen) heeft geen auto. Nodeloos te zeggen dat deze stopzetting zal leiden tot onnoemelijke chaos. Om het nog spannender te maken worden er voor vandaag en morgen -na een relatief koele periode- uitzonderlijk warme temperaturen voorspeld voor de tijd van het jaar. Het TTC-personeel noemt het een lock-out, het management spreekt van een staking. Beide zijn in deze omstandigheden illegaal omdat de normale procedure niet is gevolgd. De strijd gaat niet over geld, maar voornamelijk over veiligheid. De chauffeurs klagen erover dat het management hun veiligheidssituatie niet ernstig neemt. Een tweede, minder belangrijk punt, is het feit dat sommige mensen zonder overleg van de ene werkplaats naar de andere worden gestuurd. David Miller, onze burgemeester, heeft een provinciale bemiddelaar aangevraagd. Groetjes vanuit 060529-0706 20C Toronto |
Bart B. Van Bockstaele om 13:06 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Regen brengt voedsel maar ook ellende
Het regenseizoen heeft zijn laatste hevigste regenbuien over ons uitgestort. De voorbije twee weken trakteerden de weergoden ons slechts op 1 schamel wolkbreukje, dat in niets te vergelijken was met de bakken water die voorheen uit de hemel vielen. Het is tien jaar geleden dat er in Tanzania nog zo veel regen is gevallen; de bevolking is bijgevolg in de wolken.
Het regenseizoen heeft een onmiskenbare stempel achtergelaten. Het land heeft als het ware een transformatie ondergaan. Het lijkt in niets meer op het droge, onvruchtbare en stoffige landschap dat we in september aantroffen, waar het vee kilometers moest afleggen voor het op een sprietje gras stuitte. Het is een andere wereld: groen, vruchtbaar, met woest kolkende rivieren en her en der poelen; daar waar enkele maanden geleden enkel een mager stroompje voorbijstroomde of een gigantische stofwolk het zicht belemmerde. Overal reiken huizenhoge maisstengels en zonnebloemen naar de hemel. Er is geen stukje grond onbeplant gelaten. Binnenkort zullen de Tanzanianen er de welverdiende vruchten van plukken.
Toch heeft het regenseizoen niet enkel rozegeur en maneschijn gebracht. Een week geleden vond ik een brief in mijn postvakje, waarin opgeroepen werd om materiele hulp te verstrekken aan de noodlijdende bevolking. Door de hevige regens werden 19.000 dorpelingen in de Kilimanjaro-regio afgesneden van de rest van de wereld en dus van voedseltoevoer. ,,Het water vernietigde 11 woningen, omringde een duizendtal huizen volledig en verscheidene voedselreserves gingen verloren'', zo wist de Districtscommissaris van de regio Kilimanjaro, James ole Millya. Om de getroffenen te helpen moest 700 ton mais of rijst, 200 ton bonen en verder medicijnen, suiker, zeep, dekens en kleren bijeen gesprokkeld worden. Zo zie je maar hoe elke medaille een keerzijde heeft.
stefanieholvoet om 11:07 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
28-5-06
Scarborough Bluffs - een unieke geologische formatie
    |
| Gisterenochtend ben ik vrij vroeg vertrokken met de fiets voor een tochtje naar Cherry Beach en Tommy Thompson Park. Ik wilde eindelijk eens wat foto's kunnen maken van de eilandjes met de zon in het oosten in plaats van het zuiden of het westen. Daarna ben ik verder oostwaarts gefietst naar Ashbridge's Bay Park en de Rosetta McLain Gardens om uiteindelijk in het Scarborough Bluffs Park en Bluffer's Park te belanden. |
Bart B. Van Bockstaele om 20:52 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Corruptie
Je leest het bijna als een ‘fait divers’ in de Vlaamse pers tegenwoordig ; de wijd verspreide ziekte in Charleroi, of dat België verder wegzakt op de lijst van minst corrupte landen ter wereld. (transparency international – www.transparency.org)
De grootste kanker van de Oekraïense samenleving is ongetwijfeld de diep verwortelde corruptie.
Spijts alle beloftes blijft de corruptiebestrijding beperkt tot ‘live’ TV gerechtigheid waarbij met verborgen camera’s een val wordt opgezet voor een mindere god die lange vingers heeft (en wellicht was ‘vergeten te delen’)... De ‘rechtstaat’ op televisie zonder aanklacht, verdediging, anonimiteit ; met andere woorden in diep verval.
Ik weet dat de vergelijking tussen Oekraïne en België grotesk is, maar na 3.5 jaar in Oekraïne heb ik een hartgrondige hekel gekregen aan corruptie en andere uitwasemingen van machtsmisbruik. Corruptie is niets meer en minder dan diefstal op een complete natie, en zou op die manier moeten worden bestraft.
Christian en Carine Coolsaet om 20:33 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
De oude man en Simon.
Nu de lente – althans in Oekraïne – de meeste dagen warm inkleurt, krijgen de kleuters van de International School geregeld ‘field trips’ aangeboden.
Voor Simon is dit altijd een hoogdag, welke ook de bestemming is. In Kiev bestaat er zoiets als een folklore park (Perehovo) met oude, soms ook vervallen, boerderijen, windmolens en diverse gebedshuizen die moeten herinneren aan vervlogen tijden en de diversiteit van dit land. Een soort Bokrijk dus...
Perehovo was de bestemming deze week. Mijn zoon is gewoonlijk bijzonder karig met informatie over hoe de dag op school is verlopen. Open vragen worden meestal met één woord beantwoord, namelijk ‘goed’ en ‘gespeeld’ of nog ‘gezongen’. Blijkbaar is dit niet altijd zo. Toen Simon op een houten bankje verpozing zocht naast een blootvoetse man, was hij blijkbaar een spraakwaterval. Hij vertelde over zijn broer, mama en papa, zijn school en vrienden, en ook over zijn 2 poezen. De Albaneese mama van een van zijn klasgenootjes legde het beeld voor ons vast. Eenmaal geconfronteerd met de foto wist Simon te vertellen dat hij in het Russisch zijn levensverhaal had verteld en de oude man heel gelukkig had gemaakt. Geluk kan dus verassend éénvoudig zijn...
Christian en Carine Coolsaet om 17:55 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
27-5-06
Het Vlaamse Vel
Het is hier in Griekenland ondertussen meer dan een week zomerweer. Wie de tijd heeft, gaat naar het strand. En velen gaan na het werk nog snel een duik in de frisse Middellandse Zee nemen (ik ben helaas niet onder die gelukkigen, wegens te veel werk de laatste tijd).
Het gevolg is dat velen hier al flink bruin zijn (in het Grieks wordt het trouwens "zwart" genoemd - het werkwoord is "zwarten"). Het is opvallend hoe een bleke Griek op een week tijd ineens een hele bruine Griek wordt.
Zelf zit ik 's ochtends op het balkon wel 's in de zon te ontbijten, of de krant te lezen. Daar krijg je uiteraard ook kleur van. En naar Belgische normen heb ik al een zomers tintje. Maar toch, op het werk zegt men mij steevast: "oei, je bent precies flink verbrand, je gezicht is rood!". Elk jaar is het van dat. "Dat is dan mijn Vlaamse vel", antwoord ik dan. Wat wil je, ik ben blond en mijn huid heeft altijd een (weliswaar diep-) rode kleur in de zomer. Dat is gewoon een ander huidtype, neem ik aan. Niets aan te doen. Nochtans verbrand ik niet knalrood, dat de vellen er af vallen. De zon is toch elke dag van de partij, dus ik ga er niet uren als een gek in liggen. Maar goed: zo meteen de zonnecrême bovenhalen, en naar het strand. Na deze warme week kan ik best wat afkoeling verdragen.
Bruno Tersago om 13:59 | Link | 23 Reacties | 0 TrackBack
Enemy Alien - Een zwarte bladzijde uit de Canadese geschiedenis
Vanavond las Joy Kogawa in de Japan Foundation voor uit haar roman "Emily Kato" (een nieuwe titel voor "Itsuka"). De houding van de Canadezen van Japanse oorsprong ten opzichte van het verleden, is een voorbeeld voor ons allen, denk ik.
Gedurende de tweede wereldoorlog zijn de Canadezen van Japanse oorsprong, velen van hen hier in Canada geboren, tot Enemy Alien (vijandige vreemdeling) gebombardeerd. Al hun bezittingen werden in beslag genomen en ze werden verplicht te gaan leven in interneringskampen. De hutjes waarin ze hokten waren maar enkele vierkante meters groot, er was geen stromend water, geen elektriciteit, geen sanitair, geen verwarming... In het Canadese klimaat is dat ronduit onmenselijk.
Bart B. Van Bockstaele om 06:21 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
26-5-06
Reactie op Da Vinci code
Zoals Bruno recentelijk geschreven heeft betreffende Griekenland kan ik bevestigen dat ook in Italië - en dus ook in Rome - de film in de zalen is verschenen. Toen ik de reacties op de interessante tekst van Bruno las wilde ik toch enkele details toevoegen.
De kerk heeft helemaal niets te verbergen betreffende de zogenaamde "feiten" van de Da Vinci Code (het zijn ook helemaal geen feiten). Er zijn mooie uitgaves van alle apocriefe evangelieën gepubliceerd door de kerk waar je nog meer "feiten" betreffende Maria Magdalena (Maria van Magdala om het correct te zeggen) en Jezus.
Wat de hetze betreft wil ik wel eens op één ding wijzen. Ik persoonlijk denk dat de kerk het geheel had willen laten overwaaien zonder er veel aandacht aan te besteden - het probleem is dat de pers er zo opzat om om het even wie die maar een Romeinse kraag droeg of in die zones rondhangt een mening te laten hebben dat zij het uiteindelijk opgeklopt hebben. Wat de hogere instanties betreft zijn er heel weinig personen die rechtstreeks op het werk gereageerd hebben maar simpel verwijzen naar de correctheid van de leer in het algemeen - wat zij reeds eeuwen en eeuwen doen maar dat natuurlijk nu onmiddellijk als een verwijzing naar het boek van Dan Brown gezien wordt.
Kristof Vanhoutte om 11:47 | Link | 21 Reacties | 0 TrackBack
Petanque in Bahrein
Ik werk nu al enkele weken in Riyadh, Saudi Arabie, en het bevalt me wel. Maar ik ben toch blij als het weekend is want mijn thuis is en blijft het eilandje Bahrein! Woensdag namiddag neem ik Gulfair, vlucht GF162 naar Bahrein. Om 6.30 kom ik aan in Bahrain International Airport. Ik passeer snel langs de Duty Free voor een flesje Moet Grand Cru en dan naar buiten. Mijn vrouw en dochter staan me op te wachten. Papa is thuis en het weekend begint! Dit weekend gaan we petanque spelen met de Nederlanders van NVeast. 
Dorian om 11:06 | Link | 10 Reacties | 0 TrackBack
25-5-06
Abandoned
Wist je dat je in Missouri (waarschijnlijk ook elders in de VS?) je kinderen nooit kan achterlaten in de wagen? Al was het maar voor 2 minuutjes? Toen ik dit hoorde, schrok ik toch even. Hoeveel keer heb ik dit niet gedaan? De kinderen even in de auto gelaten om vlug iets te halen in een grootwarenhuis? Of bij de bakker? Of de droogkuis? Je kent dat wel, zo tussendoor, als je gehaast bent…
Blijkbaar zou er hier een wet zijn, die dat verbiedt. Mijn buurvrouw (en ook expat) schrok zich een aap deze morgen. Ze werd tegen gehouden door een politieagent. Toen ze haar ruit naar beneden deed, verontschuldigde zich omdat ze dacht dat ze te snel gereden had. Neen hoor, verzekerde de agent, maar hij wou weten of dit haar kinderen waren. Natuurlijk, of wat dacht hij. (Op dat moment begon de oudste te brullen, want hij wilde eruit en de jongste werd wakker en liet ook van zich horen!!!) Of zij haar ‘driver’s licence’ en ‘insurance card’ kon laten zien? Euh, haar rijbewijs was net niet in orde (ze had nog steeds een Engels rijbewijs), maar er werd aan gewerkt (en ze toonde het boekje dat ze toevallig in de auto had liggen) en – gelukkig – bleek alles in orde met de verzekering.
Hilde Demullier om 21:47 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
24-5-06
Hoogzomer
Het is nog maar eind mei en de temperatuur hier in Athene bedraagt al 35-36 graden! Veel te warm voor de tijd van het jaar en niet erg prettig als je moet werken. Normaal gezien stijgt de temperatuur hier geleidelijk aan, zodat je lichaam de tijd heeft om te wennen aan de hitte van de zomer. Maar terwijl het vorige week nog 25 graden was, halen we nu 10 graden meer, en die overgang is te snel. Het is zweten, overal draaien de airco's en diegenen die kunnen, zitten nu aan het strand (hoewel het zeewater nog tamelijk koud is).
Ik ben, na 6 jaar, ook wel gewend aan de hitte, maar toch snap ik nog altijd niet hoe sommigen er in slagen om met een das en een pak rond te lopen dezer dagen (en bovendien ook geen blijk geven dat ze het warm hebben!). Misschien moet het voor hun werk, en is er een dress code, maar ik zou het nooit kunnen. Je overleeft wel als je je niet te veel haast, en veel water drinkt, maar het is voor mij toch absoluut noodzakelijk om lichte kledij te dragen. Daar hoort deze combinatie in ieder geval absoluut niet bij!
Bruno Tersago om 14:24 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
23-5-06
Botsing in de lucht
Het moest er ooit eens van komen. Vanmiddag zijn 2 gevechtsvliegtuigen tegen elkaar gebotst, 15 mijl ten zuidoosten van Karpathos. Het gaat om een Turks en een Grieks vliegtuig. Volgens de Griekse versie bevond het Turkse toestel zich in Grieks luchtruim (de zogenaamde FIR), de Turken houden het er op dat hun toestel zich in internationaal luchtruim bevindt. Het spelletje is al jaren aan de gang: Turkije betwist de grenzen van het luchtruim van Griekenland en stuurt geregeld gevechtsvliegtuigen op verkenning. Onlangs waren die zelf nog zwaar bewapend. Meestal ontstaat er dan een kat-en-muisspel tot het Turkse toestel weer vertrekt. Maar vandaag is het dus goed fout gelopen.
Het incident wordt zeer ernstig genomen. Minister van Buitenlandse Zaken Dora Bakoyanni zal onmiddellijk terugkeren uit Finland. Ze heeft haar Turkse ambtgenoot trouwens al aan de lijn gehad. Er zal druk diplomatiek overleg moeten worden gepleegd, want dit is weer eens een kreuk in de bilaterale relatie tussen beide landen die moeilijk zal glad te strijken zijn.
Bruno Tersago om 15:18 | Link | 32 Reacties | 0 TrackBack
22-5-06
Dorst
Het lijkt wel of Amerikanen voortdurend dorst hebben. Je ziet ze ook steeds achter een beker of een blikje aanlopen. Als ik ga winkelen, naar de dokter ga of naar de bank, er is altijd wel iemand met een drankje op gang. In het begin vond ik dat gek, maar ik moet toegeven dat ik het nu ook meer en meer doe. Het wordt haast een gewoonte : voor ik de auto instap, vlug wat water of soda uit de koelkast in de garage nemen of - als de tijd het toelaat – nog even thee klaarmaken. Die wordt dan meegenomen in zo’n grote, handige thermosbeker met deksel (voorzien van een drinkgaatje met klepje!).
Ja, praktisch zijn ze wel die Amerikanen, ze denken aan alles. Ook aan de cupholders (bekerhouders). Je vindt ze overal. Alleen al in mijn auto tel ik er tien (ik heb wel een ‘van’ met 7 zitplaatsen). De kinderzitjes van Ralph en Madu hebben er ook elk twee (die je zelfs kan in- en uitschuiven!) Dus geen geknoei in de auto (tenminste als onze zoontjes de blikjes niet laten vallen!) De ‘strollers’ (kinderwagens) zijn er ook van voorzien, de zitjes in de filmzalen, het baseballstadium, de sportzalen enz…
Hilde Demullier om 21:00 | Link | 12 Reacties | 0 TrackBack
Snoepdag
Wie op dieet staat, heeft het vandaag bijzonder moeilijk. Gisteren is namelijk, naar goede orthodoxe gewoonte, de naamdag van Konstantinos en Eleni gevierd. Wat betekent dat zowat de halve Griekse bevolking heeft gefeest. Zoals ik eerder al eens had geschreven, wordt een naamdag hier veel meer gevierd dan een verjaardag. Het is de gewoonte dat het feestvarken op zijn naamdag (of de dag nadien, zoals vandaag het geval is) zoetigheidjes trakteert. Ik heb vandaag al 4 stukken chocolade (een soort van praline) ontvangen en net kreeg ik nog een taartje onder de neus. Niet elke Konstantinos/Kostas/Kostis of Eleni/Helena/Lena doet hier aan mee. Gelukkig maar, anders zouden we vandaag barsten. Wel een dure aangelegenheid, een naamdag, als je in een groot bedrijf werkt. Wij zijn hier met ongeveer 80, dus dat tikt aan. En je kunt moeilijk iemand overslaan, want echt iedereen weet dat je je naamdag viert (een verjaardag kun je nog geheim houden).
Bruno Tersago om 15:02 | Link | 10 Reacties | 0 TrackBack
De watervallen van Coe
Henry Coe: het is het grootste State Park in Noord-Californie, pakweg twee keer zo groot als groot-Brussel - een bergachtige wildernis met dichte wouden, kale heuveltoppen, enorme weiden en diepe canyons; en minder dan een uur rijden van Palo Alto. In tegenstelling tot de grotere Nationale Parken a la Yosemite en Death Valley wordt een 'State Park' dus door de staat - in casu Californie - gerund en onderhouden. In de lente is het er prachtig, alles is in bloei, en het is de plek bij uitstek voor epische mountain bike tochten - en ik ben nogal een fan van tweewielers (al dan niet met motor) zoals u ongetwijfeld hebt kunnen opmerken.
Deze tochten vallen doorgaans redelijk zwaar uit, gezien het terrein: vele paden halen vlotjes 20 - 25 graden steilte - het zijn vaak 'firelanes', open stroken tussen beboste delen in die dienen om eventuele bosbranden af te remmen en zonder al te veel omwegen recht bergop gaan; er zijn allerlei rivieren of beekjes over te steken, de smallere paden zijn dikwijls totaal overgroeid, en zoals gezegd, de afstanden zijn groot en er verloren rijden is niet echt aan te raden - diep in het park geraken amper bezoekers en ben je doorgaans op jezelf aangewezen.
dirkdebruyker om 05:54 | Link | 9 Reacties
21-5-06
Eurovision - the day after
De gustibus et coloribus non disputandum est. Lordi op het hoogste schavotje van Eurovision: iedereen dacht dat mensen eerder op Mars zouden rondlopen dan dat een hard rock groep het songfestival wint. De tijden zijn veranderd, en Eurovision moet duidelijk mee met de tijd. De persconferentie nadien was nog grappig, toen Mr. Lordi het nummer van Litouwen aanhief. "We are the winners of Eurovision".
Hoe dan ook: Griekenland mag terugkijken op een geslaagde organisatie en op een wervelend feest. Op de "ansichtkaart" filmpjes zagen we dit keer wel degelijk dat je in Griekenland kunt skiën. De voorstelling van 4000 jaar Griekse muziek begon een beetje onduidelijk: de skateboard papegaaien bleek een verwijzing naar "De Vogels" van Aristophanes te zijn. Ook wel mooi om de Griekse versie van Jan Klaassen te zien: Karaghiozis. Dit is het Griekse schaduwtheater, met een sluwe, arme, luie donder in de hoofdrol.
Bruno Tersago om 13:00 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Victoria Day
24 mei is de verjaardag van Queen Victoria en in Canada zullen we dat geweten hebben. Het is een officiële vakantiedag. Dat betekent dat alles die dag potdicht is: overheidsinstellingen, banken, post, winkels, zelfs heel wat restaurants.
24 mei is de officiële datum, maar Canadezen zijn praktisch ingesteld en daarom is Victoria Day een veranderlijke vakantiedag geworden: Victoria Day valt nu op de maandag voor 25 mei. Dit keer is dat dus op 22 mei. Voor de meeste Canadezen heeft deze dag geen speciale betekenis, het is een gewone vakantiedag, een verlengd weekend. Het is ook de onofficiële start van de zomer.
Bart B. Van Bockstaele om 03:56 | Link | 12 Reacties | 0 TrackBack
19-5-06
De Da Vinci Hype
Vandaag is de Da Vinci Code in première gegaan in Griekenland. Zoals wellicht ook in België is Griekenland helemaal in de ban van het hele gedoe. Er zijn hier al tentoonstellingen geweest over Leonardo, een boek over de schilder wordt te koop aangeboden in de kiosken op elke straathoek. En net zoals de katholieke kerk, is ook de Grieks-Orthodoxe Kerk niet blij met de aandacht die het boek en de film hier krijgen. Een paar weken geleden stond gelovig Griekenland al in rep en roer bij de publicatie van het evangelie volgens Judas, en ook nu is er veel protest. Afgelopen zondag werd in alle kerken in Griekenland al een folder uitgedeeld waarin de "onwaarheden" van de film werden uitgelegd. De kerk ging niet zo ver om op te roepen tot een boycott. Maar een aantal conservatieve religieuze groeperingen en oud-kalendaristen kwamen met vlaggen en slogans op straat om te protesteren. Ze stapten naar de rechter om de film te verbieden (wat niet gelukt is, de rechter heeft de klacht afgewezen). Zij zien er een samenzwering tegen het christendom in en geloven dat er een organisatie achter zit (misschien wel de priorij van Sion, hehe?). Niet toevallig zijn dit dezelfde groeperingen die Eurovision wilden tegenhouden, omdat de dienaars van de duivel waren neergestreken in Athene in de vorm van Lordi. Humor is deze mensen duidelijk vreemd. Het zal de Grieken worst wezen: 100.000 tickets in voorverkoop liegen er niet om. Ik vermoed dat men vooral uit nieuwsgierigheid gaat kijken. Orthodoxen weten namelijk zo goed als niet over het katholicisme. Ze denken dat de katholieken niet in de Heilige Geest geloven (duidelijk een verkeerd begrip van de filioque). Diegenen die geen plaatsje hebben kunnen bemachtigen in de state-of-the-art bioskopen, kunnen nog altijd gaan kijken in een openlucht cinema, want die zijn sinds vandaag geopend.
Bruno Tersago om 14:30 | Link | 10 Reacties | 0 TrackBack
Halve finale - the day after
Ziezo, de halve finale van Eurovision zit er op en Belgie gaat niet door naar de finale. Wellicht te veel uit het klassieke vaatje getapt (1 zangers, 4 tot 5 dansers/danseressen), hoewel er met het nummer niets mis was. Het was misschien een verrassing voor u, en het was dat zeker ook voor de Grieken.
1 ding was duidelijk: het is en blijft de apotheose van kitsch en daarom hoeft het niet al te ernstig worden genomen (en de Finnen schijnen dat erg goed begrepen te hebben).
Nochtans neemt de organisatie het wel ernstig: de beelden van Griekenland die gisteren in miljoenen huiskamers te zien waren, moeten dienen als een grote reclamecampagne voor de toeristische sector (er zijn momenteel 25.000 toeristen aanwezig in Athene, enkel en alleen voor Eurovision - ik zag ze vanochtend al rondlopen op weg naar mijn werk). U zag vooral veel zon en zee en luxueuze resorts. Het mag duidelijk zijn dat Griekenland zich niet langer op de rugzaktoerist richt, maar een publiek wil aanspreken dat hier flink wat geld komt uitgeven. Toch vond ik persoonlijk dat de beelden nog te klassiek bleven. We zagen wel dat je hier aan rafting kunt doen, maar waarom zou Griekenland zich niet presenteren als een land waar je kunt skien en snowboarden? Men heeft hier misschien niet de beste pistes, maar je kunt hier in de ochtend aan wintersport doen en in de namiddag eet je in een taverna aan de waterkant. Maar goed: misschien krijgen we dat morgen nog te zien.
Bruno Tersago om 10:54 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Beso !
Elkaar groeten gebeurt in iedere cultuur op een verschillende manier. Soms zijn het andere gebaren, andere woorden, en dikwijls liggen de verschillen in de graad van lichamelijke toenadering.
Hier in Argentinië, land van Latino´s en daar erg trots op, heb ik daar eerst een beetje aan moeten wennen: mensen begroeten mekaar bijna altijd met een kus, zelfs als het om volslagen onbekenden gaat. Meer zelfs, het is de gewoonte om ook collega´s, leraars, professoren en bazen op dezelfde manier te begroeten. Nu is dat tegenwoordig onder vrienden ook al een tijdje populair in België en doe ik e rook aan mee, maar ik ben er niet van jongsafaan mee opgegroeid en dat scheelt.
Hier is dat vanaf de kleuterschool de normaalste zaak van de wereld...
Een Argentijnse vriendin van me studeert in Amsterdam en kreeg daar onlangs problemen mee: een prof vond het ongehoord dat ze ook hem “hartstochtelijk” had begroet met een kus op de wang tijdens één of andere informele activiteit. Ook al kende ze hem al veel langer en dacht ze dat dat nu wel kon.
Ik vond het vreemd om mijn schoonvader en schoonbroer een kus te geven en nog onwenniger was het contact met mensen die ik amper kende en waar ik mee werkte. Soms is er immers plots toch een grens en die zie je dan als buitenlander niet helemaal aankomen.
Zo gaf ik in Buenos Aires Engelse les bij IBM en Accenture en terwijl ik daar in Europa altijd beleefd een hand had gegeven aan collega´s toen ik er zelf als consultant werkte, dacht ik nu mijn leerlinge te overtuigen van mijn gevorderde graad van integratie in de Argentijnse samenleving.
Helaas bleef het even stil na mijn hartstochtelijk kusbegroeting van de 45-jarige manager, al maak ik mezelf wijs dat dat louter te wijten is aan haar beperkte kennis van het Engels...
tomcornille om 07:00 | Link | 11 Reacties
18-5-06
Kitsch
Eurovision is altijd al het toppunt van kitsch geweest, en dat zal deze keer niet anders zijn. Ik weet nu of u er in Belgie al iets over gehoord hebt, maar wij hebben hier beelden gezien die thuis horen in Xena, Warrior Princess.
Indien u nog niets weet, laat ik u alvast het volgende verklappen: we gaan de 12 oude Griekse Goden te zien krijgen en elke godheid gaat een Eurovision-lied playbacken. Een kleine selectie:
- Afrodite: "Diva"
- Artemis: "Wild Dances"
- Hermes: "Kisses for me"
- Zeus: "Nel Blu Di Pinto di Blu (Volare)"
- Hera: "Waterloo"
- Ares: "Ghenghis Khan"
- Poseidon: "L'amour est Blue"
Het belooft een teenkrullend spektakel te worden, niet eens een schaduw van de prachtige openings- en sluitingsceremonie van de Olympische Spelen. Maar wellicht is dat ook niet de bedoeling van Eurovision.
Bruno Tersago om 13:37 | Link | 10 Reacties | 0 TrackBack
Supporteren
Zimbabwanen houden van voetbal. Dat was weer duidelijk gisterenavond in de overvolle ‘Keg and Maiden’ in Harare voor de finale van de Champions League, Barcelona tegen Arsenal.
Dat je geld moest betalen om binnen te komen, wat meestal een enorme afknapper is, hield niemand tegen. T-shirts in de kleur van het favoriete team. Biertorens (1 m hoog) op de bartafels.
Onder het grote scherm aan de twee kanten van de bar had je al snel twee teams van supporters, die tegen mekaar schreeuwden bij elke trap, die een beetje te dicht bij het doel kwam.
Op het moment dat er dan een echte goal gemaakt werd, kan ik je wel zeggen dat heel de bar in rep en roer stond, de buitendeuren opengingen, toch wel de helft van de mannen mekaar om de hals vlogen of een rondedans deden.
Katrien Sansen om 10:45 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
17-5-06
Eurovision-nieuws
Indien u denkt dat heel Athene dezer dagen in een feeststemming verkeert, zoals dat het geval was in 2004, dan hebt u het mis. De stad is weliswaar versiert met vlaggen van Eurovision, maar verder merk je er eigenlijk weinig van dat morgen de halve finale zal worden gehouden. Het lijkt me meer een onderonsje van de artiesten en de verzamelde pers. Veel nieuws is er niet te melden: iedereen repeteert en geeft braafjes (of net niet) zijn persconferentie, en dat is het zowat. Eergisteren was er een grote fuif in Zappeio, maar als ik de TV-beelden zag, was daar eigenlijk niet echt zo veel volk. Sakis Rouvas kwam er zijn ding doen (en nog eens "Shake It" ten gehore brengen), Elena Paparizou kwam nog eens tonen met welk nummer Griekenland vorig jaar had gewonnen en op het eind kwam Anna Vissi "Waterloo" zingen. Nadien zag ik alle deelnemers op het podium "I will survive" brullen.
Kate Ryan houdt blijkbaar een low-profile (zoals we dat een beetje gewend zijn van Belgen): in de persberichten is er van haar geen spoor. Anna Vissi zelf mocht gisteren haar eerste personferentie geven, maar daar viel eigenlijk ook weinig nieuws te rapen. Ik kan u het volgende over haar vertellen:
- met haar 49 jaar is ze dit jaar de oudste deelneemster, ze neemt bovendien voor de derde keer deel.
- ze vindt de Finse inzending de beste, want ze houdt van hard-rock.
- ze wordt wel eens de Madonna van Griekenland genoemd. Gauthier (die haar wellicht had ontmoet op Mykonos - waar de hele Griekse beau monde vakantie houdt) had daar blijkbaar wel oren naar, want hij heeft nu ook haar podiumkledij ontworpen.
- wist u dat Vissi ooit nog een relatie heeft gehad met de aanvoerder van de Griekse nationale voetbalploeg Theodoris Zagorakis (u kunt zelf het leeftijdsverschil wel uitrekenen)?
- wist u ook dat ze Cypriotische is? Overigens is de Cypriotische inzending dit jaar opgemerkt in een talentenjacht op de Griekse TV. U weet nu al hoeveel punten beide landen aan elkaar gaan toekennen.
Bruno Tersago om 15:36 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Quasi normal in Sao Paulo
Na de explosie van aanvallen door criminele bendes in Sao Paulo het voorbije weekend, lijkt alles terug normaal.
Maandag zat de schrik er nochtans goed in, ook bij ons. Onder de indruk van het stijgende geweld sloten shoppingmalls hun deuren en bedrijven stuurden werknemers vroeger naar huis. Zelfs McDonalds sloot z`n deuren, dan moest het wel echt erg zijn ! Bussen reden bijna niet rond, waardoor mensen niet meer thuis geraakten zonder auto. De langste file van het jaar was hierdoor een feit.
Uit voorzichtigheid sloten vele scholen hun deuren dinsdag, zo ook de school van Ana en Sammie. Voor hen was het een extra dagje vrijaf, echt rouwig waren ze er niet om. Gisteren leek alles al snel terug normaal en ben ik ook gewoon in het centrum geweest om een cursus te gaan volgen. Het was terug de gezellige mierenhoop als altijd. De politie is wel heel zichtbaar aanwezig, met pistool of andere vuurwapens in aanslag.
Het einde van de onrusten, ook in de gevangenissen, kwam er vrij plots na gesprekken tussen de leiders van het PCC en afgevaardigden van de staat en het gevangeniswezen. In alle toonaarden wordt ontkend dat er toegevingen gedaan zijn aan de terroristen, maar de lokale pers gelooft hier weinig van.
Officieel wordt wel toegegeven dat de gevangenen in de strengere gevangenis TVs gaan krijgen om het WK te volgen (!) dat in juni van start gaat. Hoe groot de TVs zijn en of het plasma TVs zijn, weten (of durven) ze niet te zeggen. Op de blog van een columnist in de Folha, spreken officieuze bronnen ook van "het recht op intiem bezoek, meer tijd in de buitenlucht en het afschaffen van een regime van observatie".
In elk geval zijn we blij dat we terug met een vrij gerust hart kunnen buitenkomen, al is het vooral opletten voor de politie nu. Alleen deze morgen al (het is hier nu 10u `s morgens) zijn er al 16 verdachten doodgeschoten door de politie.
Wim Laureys om 14:55 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Word Telecom Day
17 mei is World Telecom Day. Of dat echt moet worden gevierd, vraag ik me wel af. In de Verenigde Staten geeft Bush toe dat miljoenen mensen zijn afgeluisterd. Het Echelon-systeem vergaart nog naarstig alle communicatie met Noord-Amerika (tot voor 2000 waren we allemaal nog geschokt toen we er het bestaan van leerden, maar ondertussen kraait geen haan er nog naar), en ook Griekenland probeert nog steeds het fijne te weten te komen van een groot afluisterschandaal. Vodafone, bij wie de afluistersoftware was gevonden, speelt de bal door naar Ericsson, die het platform levert waarop die bewuste software kan worden geïnstalleerd. Maar Vodafone heeft een heleboel logs en belangrijke informatie vernietigd.
Men is er ondertussen wel bijna 100% zeker van dat de Amerikanen achter de hele operatie zitten, met medeweten van de vorige premier Simitis, die de toelating gaf om telefoongesprekken te volgen in het kader van de veiligheid voor de Olympische Spelen. Ik ga u niet vervelen met de technische specificaties, maar er waren hier in Athene 12 zogezegde schaduwtelefoons geinstalleerd, en vanuit het buitenland werd binnengebeld op die telefoons om zo de gesprekken te volgen die werden verwerkt door een nabijgelegen centrale (in totaal zouden er 5 dergelijke centrales zijn gevolgd). Vaak werd er vanuit Albanië gebeld, maar u kunt het al raden: ook Maryland USA heeft aan de lijn gehangen. En welke Amerikaanse overheidsdienst is gesitueerd in Maryland? Inderdaad, het National Security Agency (ze hebben zowaar een kid's page op hun site!!!). Wat is telecommunicatie toch fijn, niet? Ik neem aan dat deze post ook wel zal worden gescreend door de heren van NSA.
Bruno Tersago om 13:25 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Garbage Disposal
Een gepast Nederlands woord vinden voor ‘garbage disposal’ is geen sinecure, maar ik denk dat je je bij ‘vuilnisverbrijzelaar’ of ‘afvalvernietiger’ toch wel een voorstelling kan maken. Wat het is? Het is zo’n handig ding dat ingebouwd is in je gootsteen. Je kan er bijna alle voedselresten in kwijt : vlees, vis, aardappelen, groenten, koekjes, enz… Alles wordt fijn gemalen en verdwijnt in de afvoerpijpen. De meeste huizen hier (in Missouri althans) zijn ervan voorzien. De reden hiervoor is dat het hier in de zomer zo broeierig heet kan worden dat je liever geen voedselresten in de vuilbakken hebt (geur en ongedierte).
Ik vind het vooral handig omdat je alle borden kan afspoelen voor je ze in de afwasmachine zet, zonder dat je de borden eerst dient af te schrapen. Je laat de etensresten gewoon in de gootsteen vallen en alles wordt weg gemalen. Eén voorwaarde is wel dat je het voldoende doorspoelt met water want anders raakt het ding verstopt! En dan ziet het er zo uit… 
Hilde Demullier om 23:18 | Link | 12 Reacties | 0 TrackBack
16-5-06
Dan doe je eens een wens...
Plaza de los Españoles is een groot verkeersknooppunt in hartje Palermo, een sjieke buurt in Buenos Aires. Zoals je hier kan zien, staat er pal in het midden van het plein een grote fontein. In heel de wereld is het de gewoonte om muntstukken te gooien in fonteinen en dan een wens te doen, die, mocht je daar écht op letten, zelden of nooit uitkomt.
Ook hier is dat het geval en eergisteren stonden 4 studenten op het mideden van de Plaza de los Españoles een paar munten te gooien in de hoop dat hen dat geluk zou brengen bij de komende examens. De bestuurder van een auto, die zoals gebruikelijk in Buenos Aires veel te snel reed, probeerde met die te hoge snelheid alsnog het rond punt te ronden maar verloor de controle over het stuur.
Recht op de fontein af, over het korte voetpad dat vlak voor die fontein is aangelegd...
Eén van de studenten overleefde de aanrijding niet en twee anderen liggen nog in kritieke toestand in het ziekenhuis. De (on)verantwoordelijke chauffeur was een paar uur na het ongeval alweer op vrije voeten, hoewel het gerucht gaat dat hij dronken was op het moment van de aanrijding.
Lijkt me dan toch beter die muntstukken te gebruiken voor tutterfrutten en andere zottigheid die uw tanden kapotmaakt dan ze in een fontein in Buenos Aires te gooien...
tomcornille om 19:24 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Het land van het bier (bijgewerkt voor Yves)
  |
Canada is een bierland. Canadezen drinken graag bier, ze drinken er veel, ze brouwen graag bier, en ze brouwen er veel. Enorm veel mensen brouwen hun eigen bier thuis. De Upper Canada in de foto is zeker een van de betere Canadese bieren. Die heb ik vorig jaar gedronken in het Rectory Café op Ward's Island. Canadezen zijn ook ongelooflijk open en op de wereld gericht. Dat is te merken aan de bierkeuze. Je kunt hier bier kopen van overal ter wereld, van China en Japan over Kenia en Ierland tot Argentinië. Zelfs België. |
Bart B. Van Bockstaele om 06:20 | Link | 8 Reacties | 0 TrackBack
15-5-06
Golf van geweld
"Bom fim de semana " zeggen ze hier voor het weekend begint. Een goed weekend was het echter allesbehalve in Sao Paulo.
De stad verkeert in chaos sinds vrijdagavond.
Enkele cijfers :
- 150 verschillende aanvallen op politie, veiligheidspersoneel , en zelfs brandweermannen.
- 60 autobussen en 10 bankagentschappen aangevallen en in brand gestoken.
- In 50 gevangenissen, verspreid over de hele staat, is een opstand aan de gang met de nodige gijzelaars (237 is het laatste cijfer).
- 70 doden tot dusver : voornamelijk politie en criminelen (of terroristen, een term die de lokale pers met plezier overneemt).
Geweld is hier niet ongewoon maar normaal economisch : de have-nothings willen een stuk van de koek van de have-a-lots. Deze keer is het anders : aanvallen op deze schaal zijn - zelfs hier -ongezien.
Wat zit er dan achter ?
Wim Laureys om 18:38 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack