In mijn dagelijkse trip door verschillende kranten was ik aan het lezen dat samen met de Spritz (een typische aperitief in het noorden van Italië, vooral dan de zone rond Venetië en Padova) alle alcoholische dranken verboden zijn voor enkele dagen in Padova – een weetje dat ik nergens in Italiaanse kranten heb gelezen maar dus wel in de Engelse ‘The Times’ – toen mijn blik viel op een klein artikeltje aan de onderkant van de pagina dat ik aan jullie wil meedelen.
Japan is de trotse thuis van het graf van Christus. De laatste tijd zijn er al vele gekke dingen gezegd rond Jezus, vooral dan met het boekje van Dan Brown, maar dit slaat toch alles. De legende gaat dat Jezus begraven ligt in het noorden van Japan in het dorpje Shingo naast zijn broer Isukiri (duidelijk dat Jezus en Isukiri broers zijn, je hoort het alleen al aan hun vergelijkbare naam). In het dorpje woont tevens nog een RECHTSTREEKSE afstammeling van Jezus. Dit klinkt ongeloofwaardig maar het is daarom niet minder waar voor de Japanners (het graf krijgt namelijk een kleine 40.000 bezoekers ieder jaar).
Volgens de gindse overlevering is Christus op 21jarige leeftijd in Japan aangekomen en leerde vlot Japans (misschien had hij het ook aan zijn leerlingen geleerd, dat zou Pinksteren – het spreken in vreemde talen van de apostelen – verklaren) om 12 jaar naar Israël terug te keren. Hij is natuurlijk ook deze keer niet gestorven aan het kruis – zijn broer heeft zijn plaats ingenomen (die Isukiri – vandaar Harakiri? – die natuurlijk niet opviel tussen al de Joden) – en Jezus is naar Japan teruggekeerd. In Japan aangekomen is hij natuurlijk verliefd geworden op een lokaal meisje (de Japanse Maria van Magdala), Miyuko met wie hij dus kinderen heeft gekregen. Jezus is gelukkig gestorven op 106jarige leeftijd.
Als je ooit in de buurt bent kan je dus het graf van Jezus en het bijhorende museum gaan bezoeken. ’s Avonds kan je dan bij de ondergaande zon genieten van een Christus saké (enorm ‘in’ op dit moment). De volgende morgen kan je dan een gezond yoghurtje eten in de wetenschap dat de winst van de fabrikant gaat naar het onderhoud van de historische site om vervolgens een paar districten verder het graf van Mozes te gaan bezoeken, want die is natuurlijk óók daar in de buurt begraven.
Dan Brown had nog iets van die Japanners kunnen leren.
Weten jullie soms nog van die leuke verhaaltjes laat ze mij dan aub weten want ik ben verzot op deze wonderbaarlijke verhalen.
Kristof
Kristof Vanhoutte op 30 mei 2006 om 11:04 | Link
Tja, dat is het probleem als je in een god wilt geloven. Omdat die god nooit van zich laat horen, moet je zelf proberen uit te vissen wat waar is en wat verzinsel is, en moet je zelf proberen te bepalen wat hij van je verlangt, aan de hand van 'tekenen' waarvan je niet eens zeker kunt zijn dat het wel tekenen zijn. Ofwel moet je de richtlijnen volgen van een 'autoriteit' en erop vertrouwen dat hij/zij je niet voor het lapje houdt. Het leven van de gelovige is niet makkelijk en vol onzekerheid.
Het Christendom heeft in Japan wel meer sporen nagelaten. Toen het in Japan werd geïmporteerd was het uiterst militante en bloeddorstige godsdienst die Japan in luttele jaren op het randje van de afgrond heeft gebracht. De situatie is pas beginnen verbeteren nadat de missionarissen het land werden uitgezet, het Christendom werd verboden en het land zich isoleerde.
Er doen niettemin nog heel wat legendes de ronde. Een heel bekende is 「奉教人の死」 (Houkyounin no shi), wat zoveel betekent als "Dood van een volgeling", maar traditioneel als 'De martelaar' wordt vertaald.
Het verhaal speelt zich af in de 16de eeuw. Een uiterst vrome kleine jongen, Lorenzo, die beweert in de hemel te zijn geboren en god als vader te hebben, duikt op uit het niets en wordt opgevoed door een lokale militair.
Jaren later beschuldigt een meisje hem ervan dat hij de vader is van haar kind. Hij heeft zich dus duidelijk tegen de Christelijke regel gedragen en hij wordt verstoten, maar hij blijft toch in de omgeving rondzwerven.
Tijdens een brand komt de baby in gevaar en Lorenzo riskeert zijn leven om de baby te redden, ondanks zijn verstoting. Hij raakt ernstig gewond, en wanneer de dorpelingen hem willen verzorgen blijkt dat hij een meisje is en dus nooit de vader van het kind kon zijn geweest.
Bart B. Van Bockstaele op 30 mei 2006 om 15:00
Bank je Bart,
ik kende die legendo nog niet. Bizar dat dat jongentje zijn naam Lorenzo was, in Japan. Het zijn inderdaad bizarre verhalen, zoals nu ook recentelijk er ergens een jonge asceet in Azië (ik herinner mij niet precies meer waar) een hele lange tijd gevasten heeft en daar heel veel volk door op de been heeft gekregen. Dat doet mij terugdenken aan de eerste christelijke asceten zoals o.a. de Stiliten die maanden en maanden op een zuil gingen wonen waar er dan een soort cultus rond ontstaat, bizar bizar.
Hou je goed in Canada
Kristof
Kristof op 30 mei 2006 om 15:11
Ik ben er niet zeker van, maar het lijkt me dat het verhaal mogelijk is gebaseerd op St Lorenzo Ruiz die vanuit de Filipijnen naar Japan is gegaan en er de dood heeft gevonden. De vorige paus heeft hem heilig verklaard.
Bart B. Van Bockstaele op 30 mei 2006 om 15:47
En daar spelen de grieken weer mee. Een stylos is een paal, zuil. Styliet; paalzitter.
flupke op 30 mei 2006 om 19:34
Jullie zitten ernaast, er radicaal naast, ik ben die ik ben en buiten mij is er niets dan alleen maar verzinsels van mijn fantasie.!! Jezus mijn vriend, ook die is een verzinsel van de katolieke kerk. Wat zouden ze doen als ze ontdekken dat jezus , je zus is ? buiten jou en je zus is er niets want inderdaad je zus is ook een verzinsel van jouw fantasie. Zelfs dit artikel dat jij nu leest is een verzinsel van jezelf en alleen voor jou geschreven. Ieder verhaal hoe lang of kort geleden is en blijft een ethere materie die voor niets of niemand vaste materie is . Niemand maar dan ook niemand zelfs je zus ,kan gisteren bewijzen, omdat het reeds vluchtig verdwenen is . Al de verhalen zijn dus verzinsels van je onuitblusbare fantasie. De Japanners die verklaren dat Je zus daar geleefd heeft hebben gelijk en jij ook want jij hebt altijd gelijk omdat het allemaal verzinsels van jezelf zijn teruggekaatst op jouw ongelooflijke fantasie en omgezet naar een voor jou werkelijke wereld .
Je zus .
Thanayamai op 31 mei 2006 om 03:46
JeZus ,,
Je gaat het niet geloven maar ik heb hier laatst in Pattaya, Thailand een verhaal gehoord tussen pot en pint, dat mijn gehele geloof op zijn grondvesten heeft doen daveren . Wie Pattaya het oorde der verderfs ( plezier ) kent, die verwacht niet dat hij een ernstige filosoof zou tegenkomen . Hier mijn verhaal . Ik zit in een Go Go bar te staren naar het natuurlijke schoon, plots stapt een onbekende niet onaardige man op mij af en vraagt of hij plaats naast mij mag nemen, om zijn ogen, op de onmaagdelijke schonen te kunnen richten. Na een tijdje wijk in mijn blik af en kijk naar de man naast mij. Ik schrik door de aanwezigheid van zo'n jonnge Adonis op een plaats die overbevolkt is door oude van dagen, die hier hun tweede jeugd terug gevonden hebben .Na een tijdje begint hij een gesprek en vraagt of ik weet waar de heilige graal zich bevindt. Ik zeg natuurlijk weet ik waar deze ligt het stond laatst nog in een belkgische krant dat deze ergens in de limburg ligt. Hij kijkt met een wazige blik naar mij en vraagt of ik tijd heb om naar zijn verhaal te luisteren. Ik zeg ja ondertussen hou ik mijn linkeroog gericht op de naakte schone die aan mijn rechterkant danst. Hij verteld me dat hij geboren is in Bethlehem en dat hij daar een pracht van een jeugd had met zijn vader die schrijnwerker was en zijn moeder die voor het huishouden zorgde. Na verloop van tijd beginnen zij zich te vervelen en nemen de boot naar Aziê. Na een tocht van meer dan 2 jaar komen zij aan in Thailand en vestigen zij zich in Naklua. Zij hebben een prachtig leven en genieten van de rijkdom van de zee die hen leven en voedsel verschaft . Plots wordt hij zeer ernstig en vraagt of ik een geheim kan bewaren iets zoals de huilige graal .. Ik zeg ja. Hij vraagt of ik met hem naar buiten wil gaan om naar zijn demonstratie te kijken hij wil over zee lopen zoals hij 2000 jaar geleden gedaan heeft . Ik zeg dat kan niet dat kan alleen Jezus . Hij geeft mij geen antwoord en stapt richting oceaan . Hij stapt naar zee en trekt zijn kleren uit ( hij zag er van achter als een vrouw uit ) en tot mijn grote verbazing zie ik hem over de golven van de zee stappen . Ik roep en vraag hem wie hij is, hij kijkt om en met een stralende lach hoor ik h..... roepen ik ben JE zus . en woon nu in Pattaya !!
Thanayamai op 31 mei 2006 om 04:15
Euhm.... right.. iemand heeft teveel curry gesnoven.
Leuk verhaaltje Kristof.
Zal eens zien of de Christelijke Kelten hier ook zo geen vertelseltjes hebben... Misschien dat Patrick ook zijn fantasie de vrije loop heeft gegeven toen hij hier over Jezus kwam vertellen...
groetjes
Valerie op 31 mei 2006 om 11:15
Voor Flupke,
dat iemand niet gelovig is, daar heb ik persoonlijk geen probleem mee, in het tegendeel zelfs, ongelovigen (of andersgelovigen) zijn voor mij de interessantste gesprekspartners. Waar ik echter op wil wijzen is dat sommige van jou affermaties een beetje overdreven zijn (en op heel weinig - niets? - gebaseerd).
Niet alle christenen zijn verzot op relikwieën en dergelijke (ik heb daar trouwens al meerdere malen over geschreven in deze blog - cf. Panini Paus, het doopfont van Ratzinger, ook bij de herdenken van de dood van Johannes Paulus II) en de zoektocht naar dergelijke 'dingen' zijn niet de kern waar het geloof rond draait, soms zijn ze net datgene wat ervoor zorgt dat een geloof geen 'authentisch' geloof is.
Wat je verdediging van de buddhistische vrede (reactie te vinden in je commentaar op het vervolg van het graf van christus geschreven door onze japanse correspondent, Vincent)betreft zou ik toch niet vergeten dat de Tibetaanse buddhisten in de 8-9eeuw (van onze eeuw) toch serieus aan oorlogske hebben gedaan met de plaatselijke bevolking die meer animistisch was. Ook de 12eeuw was voor diezelfde niet echt zo vredelievend zoals jij het voorstelt. Laat ons ook zeker en vast W.O. II niet vergeten waar, voor zover ik mij herinner, de Japanse Zen-Buddhisten niet echt serieus op straat zijn gekomen om Tegen de oorlog te betogen - ik zou zelfs eerder geneigd zijn het tegenovergestelde als realistischer te beschouwen. Ik raad je ook aan de Kalachakra Tantra eens te lezen waar je serieus geneigd bent hun "heilige oorlog" als niet enkel intern te beschouwen.
Laat ons dus niet veroordelen, want ik vrees ervoor dat geen enkele wereldgodsdienst kan zeggen dat zijn handen volledig vrij van bloed zijn.
Kristof
Kristof op 1 juni 2006 om 09:33
Yassou Kristof,
Bedankt voor het verwijzen naar andere blogs, maar welke bedoel je precies. Ik reageer telkens anders in de blogs waarop ik reageer. Soms voel ik de drang om zelf te verzoeken iets te schrijven, soms reageer ik omdat ik instem met het reeds geschrevene, soms vanuit een kompleet andere mening. Ik kan het ook fallikant oneens zijn met sommige zaken en dan ook recht tegen hun kar rijden, en dan kan je natuurlijk ook verwachten dat je een koekje van eigen deeg krijgt.
Maar eigenlijk is het de bedoeling van deze blogs, neem ik aan, om de "thuisblijvers" een extra katern in hun e-krant te bezorgen, hen een gratis en van nabij venster op sommige plaatsen in de wereld te gunnen. Ik zie de blog-gemeenschap meer als een soort vrijetijds lokale reporters vanop de meest gekke plaatsen, en zeker niet als een chat programma. En geef toe, een beetje kietelen is niet alleen goed voor de ontwikkeling van het spierstelsel.
Wat mij persoonlijk het meest tegen de borst stuit is dat er zo vaak met 2 maten gewogen word.
Waarom mag Koerdistan niet onafhankelijk zijn? Waarom mag Palestina niet onafhankelijk zijn. Palestijnen willen alleen niet als vrij wild beschouwt worden, net als Ieren, Basken, Corsicanen en nog zovele volkeren. Waarom word Vlaanderen reeds duizend jaar door Fransen gekoeioneerd, en gaat dat proces nog steeds door.
Waarom is er niet het minste respekt voor de oorspronkelijke bewoners van Amerika, Afrika. Waarom moet de blanke elke andere kultuur probereen te vernietigen.
Waarom is elke religie die banden heeft met Jerusalem zo oorlogszuchtig?
Vragen en vragen en nogeens vragen, en dan de arme stakkers die met hun rug tegen de muur in de hoek staan met het mes op de keel als terroristen bestempelen als ze een scheet laten. Foei foei en nogeens foei om het heel zachtjes uit te drukken.
Have a nice weekend.
flupke op 3 juni 2006 om 08:01
