Lente in Toronto

P1240388_2
20060429gpstrack_1
De lente is waarschijnlijk het minst opwindende seizoen in Toronto, behalve voor vogelaars. De temperaturen schommelen sterk, net als het weer. De natuur wordt 'wakker' maar er is niet veel opwindends te zien. Maar gisteren heb ik toch een fietstochtje gemaakt, langs de rivier de Don naar het historische Todmorden Mills. Dit is een historische plek die heel belangrijk is voor de vroege industriële ontwikkeling van Toronto. Hoewel de oude schoorsteen zichtbaar is van op de Don Valley Parkway, en tienduizenden mensen die elke dag zien, zijn er maar heel weinig die er het historisch belang van kennen. In Todmorden Mills vind je niet alleen de oorspronkelijke gebouwen, maar ook het oude en heropgebouwde historische Don Valley station en een wildebloemenreservaat. Van daar ben ik doorheen Taylor Creek Park gereden en terug.

 

Een sprookje uit 1001 nachten

Bahrein is misschien niet zo spectaculair als Dubai, maar we zijn toch rijker aan sprookjesverhalen. We hebben al verhalen van de King of Pop die als inwoner van Bahrein de Queen of Arabia is geworden, dixit Wacko Jacko. Nu is er ook een sprookje in de maak van een US Marine soldaat die ervandoor ging met een Bahraini princes van 17 jaar.


 

Bahreinse zwemsmurfen

Dit weekend was het weer eens gezellig. We hebben barbeque gedaan op het strand, bootje gevaren en naar net als vorig jaar het Oranjebal van NVeast (Nederlandse vereniging in Saudi en Bahrein) meegemaakt. Helaas, tijdens al deze vreugde was Bahrein weer maar eens een beetje onrustiger dan dat we gewoon zijn. Vrijdag organiseerde de zogenaamde "National Justice Movement" van Bahrein een vreedzame betoging als support van "the Iraqi resistance" en de Palestijnen. Samen met de Shura Islamic Political Society en de National Constitutional Grouping, brachten ze  volgens de krant Al-Wasat 150 dwaze ouders op de been, en een paar kinderen.


 

I am Canadian!

Hilde Demullier schreef een interessante bijdrage over reclamespotjes op tv. Ik moest onwillekeurig denken aan een reclamespot van Molson. (de verwijzing is naar Wikipedia, omdat het web van Molson op www.molson.com een verschrikkelijk onding is). Canadezen zijn bierdrinkers, en Canada is een echt bierland waar heel veel verschillende soorten lekker bier worden gebrouwen. (Rickard's Red, een rood bier, is mijn favoriet).

Canada is internationaal vaak een kleurloos land, waar de meeste mensen niets over weten, en wat ze 'weten' is vaak onzin.


 

Leo, de Messias...

Lionel -Leo- Messi, 18 jaar.

De Nieuwe Maradona. Beter dan Pele. Sneller dan Ronaldo. Completer dan Rooney. En kleiner dan Henry...

Argentinië is helemaal zot van Leo en zijn bezoek deze week aan zijn thuisland ging niet onopgemerkt voorbij.

Messi herstelt van een spierblessure die hij opliep op 8 maart in de Champions League-wedstrijd van zijn club Barcelona tegen Chelsea. Sindsdien werkt la Pulga (de vlo) ongeduldig aan zijn comeback en omdat hij het niet langer kon aanzien zijn ploeg Barcelona te zien spelen zonder zelf in actie te kunnen komen, kwam hij naar zijn thuisstad Rosario om er in alle rust verder te werken.

Rust ¿? Ha, wrong thinking: de lokale media sprongen erop als een overvaller op een blinkende mp3 speler:

-          7AM: Leo drinkt een fruitsapje van lokale sinaasappelen. In de pers rijst de vraag of Messi zich misschien al psychologisch voorbereidt op de WK poulematch tegen Hup-Oranje-Hup Nederland...

-          8AM: Leo drinkt een koffietje bij het ontbijt. De pers maakt gewag van opvallende gelijkenissen tussen de kleur van zijn koffie en de donkere huidskleur van zijn ploegmaat Ronaldinho. Een internetforum spreekt over verdrongen homoseksuele gevoelens bij de jonge Messi. Een in allerijl opgetrommelde psycholoog sluit niet uit dat Messi een fetisjist is die het graag met een zakje versgemalen koffiebonen doet.

-          9AM: Na het ontbijt eet Leo nog snel stiekem een stukje chocolade, maar de paparazzi hebben alles gezien. Een maatschappelijk debat breekt los: ging het hier om double lait van Côte d’Or of om een lat fondant van Chocolade Jacques? En heeft een speler van zijn status geen voorbeeldfunctie voor de jongeren in de strijd tegen dergelijke verleiders van de consumptiemaatschappij? Papa Messi geeft zijn zoon een standje en neemt hem zijn voetbalschoenen af. Leo krijgt ze terug nadat zijn buurvrouw de politie heeft gebeld met een klacht over onophoudelijk gejank van het wonderkind. Musicologen spreken echter over een talent en Leo neemt zijn eerst plaatje op, een cover van die andere wonderboy, Carl Lewis.


 

Commercials

We wonen hier nu bijna 2 jaar en iets waar ik nog steeds niet kan aan wennen, zijn de reclamespotjes die elke 5 tot 7 minuten worden uitgezonden zowel op radio als televisie. Het is zo irriterend, dat ik minder en minder televisie kijk. Je moet je dus voorstellen dat een film van anderhalf uur wordt uitgesponnen tot één van drie uur! Heel ergerlijk… Op avonden dat Roel op zakenreis is, gaat de televisie (bijna) niet meer aan. (Enkel om eens af en toe het nieuws te bekijken, maar ook hier wordt elk nieuwsfeit afgerond met een reclameblok…). Neen, ik hou me liever via online-kranten op de hoogte van wat er zich in de wereld afspeelt…

Ik vind commercials niet enkel ergerlijk, ook vaak misplaatst. Zo zag ik een tijdje geleden een nieuwsreportage over de gevolgen van de tsunami, hoe een jaar later de hulp slechts heel langzaam op gang komt. Werd dit plots onderbroken door een reclamespot over hoofdpijntabletjes! “Who cares?” dacht ik, Er zitten miljoenen mensen in de miserie, durft er iemand dan te klagen over een beetje hoofdpijn?


 

Volkstelling

Binnenkort is het weer zover: volkstelling.P1240236 Omdat Canada een multicultureel land is, schept zoiets nogal wat moeilijkheden voor mensen die de taal niet kennen. Een groot deel van de documenten is daarom vertaald in heel wat verschillende talen. De vragen van de volkstelling zijn vertaald in tientallen talen. Een aantal daarvan zijn internationale talen zoals Japans, Russisch, Chinees, Tamil of Nederlands.

P1240237 Er zijn echter ook lokale talen bij, zoals Atikamekw, Naskapi, Mi'kmaq en Inuktitut. Dat is toch wel merkwaardig en getuigt toch minstens van een erkenning van het bestaan van die lokale bevolkingsgroepen. Stel je voor dat België de formulieren voor de volkstelling in pakweg het Limburgs, Luxemburgs, Picardisch, West-Vlaams of Antwerps zou vertalen.

De Nederlandse versie van de informatiefolder is op Internet te zien. Jammer genoeg heb je er wel Acrobat Reader voor nodig.

Enne, ehhh, nee hoor. Ik heb die vertaling *niet* gemaakt. Het is dus geen verdoken poging tot reclame ^_^.


 

Burenhinder

De bevolkingsdichtheid in Japan stemt ongeveer overeen met België: iets meer dan 330 inwoners per vierkante kilometer. Maar het verschil is wel dat het gros van de Japanse bevolking op slechts 30 percent van het territorium woont wegens de beboste bergen, die het grootste deel van het land beslaan.

Ondanks de bevolkingsdensiteit is Japan toch best leefbaar. Er wordt rekening gehouden met de medemens. Hier heerst geen eigen-ik-eerst-mentaliteit. Een belangrijke samenlevingsregel in dit overvolle land is: 'stoor uw medemens niet'. Mobilofoongesprekken verlopen fluisterend; 's morgens is het muisstil in de spitsuurtreinen om de dommelende reizigers nog wat rust te gunnen; er is opvallend weinig burenhinder ondanks de dicht op elkaar gebouwde, veelal slecht geïsoleerde huizen.

Er zijn mensen die over de schreef gaan natuurlijk. 'Wide Shows' (populaire actualiteitenprogramma's over licht verteerbare en sensationele onderwerpen) hebben het laatste jaar heel wat aandacht besteed aan een dame die de media heeft omgedoopt tot 'Urusai Obaachan' ('Omaatje Lawaai', of misschien beter vrij vertaald 'Madam Lawijt').


 

de vraag van vandaag

Vandaag stelde ik me de vraag. De vraag waarop ik nog steeds geen antwoord heb. En waarschijnlijk zal ik het ook nooit vinden. "Is het beter een 2-uur durende vliegreis of een 14-uur durende vliegreis van je favoriete land te wonen?"
Het antwoord? Noch ik of mijn Amerikaanse lotgenoot kunnen een antwoord verzinnen. Hoewel ik nog twee maanden te gaan heb (een hele zomervakantie!), begin ik me nu al zorgen te maken. Ik ben zo gehecht geraakt aan mensen, de stad, mijn leven hier. Ik heb geen idee van wat me thuis staat te wachten. Al die mensen die willen weten hoe het was, al die mensen aan wie ik het allemaal niet zo goed kan uitleggen. Is het dan beter dat ik op elk ogenblik het vliegtuig richting Riga kan nemen? Of is het beter zo ver te wonen dat het onhaalbaar is de eerstkomende jaren terug te keren? Ik weet het niet.
Een vriend zei me onlangs: "Denk niet zoveel aan het verleden of de toekomst, leef nu!" Zijn woorden waren nog niet koud, of we schoten allebei in de lach. Want hij en ik hebben nooit anders gedaan, en zullen ook nooit anders kunnen denken!


 

Vrouwen zijn slecht

Ik durf vaker positieve uitspraken doen over het Midden Oosten, hun culturen en de mensen die er leven. Maar soms komen er ook belachelijke (lees schandelijke) berichten in de krant. Laat me een voorbeeld geven: man krijgt 60 dollar boete omdat hij zijn vrouw met een stok afranselde. Ofwel dit nieuws: een 16-jarig Pakistaans meisje krijgt 6 maand celstraf omdat een Saudi man haar verkracht heeft.

Mja. En dat voor landen als Saudi en Bahrein, die de laatste 15 jaar een serieuze economische en politieke sprong voorwaarts hebben gemaakt. Ze hebben nog een beetje werk aan de winkel.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog