31-3-06
Silvietto De Bouwer
Twee weken geleden publiceerde de centrumlinkse krant La Repubblica onder de titel 'De hoofddeksels van Berlusconi' een korte fotospecial over de Italiaanse premier. Op zes foto's stond Berlusconi telkens met een ander hoedje afgebeeld: Silvio met een cowboyhoed, Silvio met een bandana, Silvio met een Russische bontmuts en ga zo maar door.
tomdekeyzer om 22:40 | Link | 8 Reacties | 0 TrackBack
Boot tragedie in Bahrein
Ik was er niet maar ik kan me levendig inbeelden wat er gebeurd is. Het is dagelijkse kost, de Indische man wil iets niet doen, de Arabische man brult een beetje en krijgt zijn zin. Feiten genoeg maar ik verwijs liever naar Angelo's blog, een bahraini vriend die waarschijnlijk nog het best de feiten weergeeft, terwijl CNN er nog eens de nadruk op legt dat "terrorisme" is uitgesloten.
Dorian om 13:13 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Verhofstadt in Rome
Gister om 17.00 u. was de halve Romeinse pers verzameld aan het Centro Nazionale di informazione e documentazione Europea (het nationaal centrum voor informatie en documentatie over Europa). Niemand minder dan Romano Prodi kwam samen met Water Veltroni (burgemeester van Rome) en Giuliano Amato (senator) Verhofstadts vertaalde boek voorstellen: De Verenigde Staten van Europa – Manifest voor een nieuw Europa. Van politiek België waren naast Verhofstadt Mevr. Laurette Onkelickx (of hoe je het ook schrijft) en ex-premier Jean-Luc Dehaene present. Aangezien ik boeken lees voor de uitgeverij die het boek vertaald heeft was ook ik present.
Kristof Vanhoutte om 10:28 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
30-3-06
Te dik
Eergisteren sprak ik al over de hardwerkende Grieken. De arbeidsomstandigheden in Griekenland zijn de voorbije jaren danig veranderd, en blijkbaar gaat dat ook gepaard met een verandering in het eetpatroon. De traditionele Griekse keuken mag dan de gezondste zijn van Europa, ze is ook tijdsintensief - de meeste recepten zijn zeker niet voor Herwig Van Hove en zijn 1000 seconden bestemd. Daarom ook dat veel mensen geen tijd meer hebben om zelf te koken; velen bestellen souvlakia, pizza's en chinees. Het gevolg is dan ook dat 4 in 10 Grieken te dik is. Uit onderzoek is gebleken dat de Grieken 340% meer rood vlees en 80% meer aardappelen eten dan nodig is. De Griekse keuken is uiterst geschikt voor vegetariërs, maar de Grieken zelf zijn grote vleeseters (ik kan de lamsribbetjes ook moeilijk laten liggen). Het aandeel van brood, deegwaren en rijst ligt 46% onder de aangeraden hoeveelheden, fruit en groeten 69% en vis 42%! Onrustwekkende cijfers. Daar komt nog bij dat 25% van de ondervraagden nooit aan gymnastiek doet.
De helft van de Grieken vertrekt naar zijn werk of naar school met een
lege maag. Diegenen die ontbijten verkiezen melk (58,7%), koffie
(32,1%), boord (21,5%) en beschuit (19,3%).
Ik vermoed dat het komt omdat Grieken tot nog toe nooit met
gezondheidsproblemen af te rekenen hebben gekregen wegens een slechte
voedingsgewoonte. Daar dreigt nu wel verandering in te komen en de
meesten zijn zich daar bewust van: 40% vindt van zichzelf dat hij een
slechte of middelmatige voeding tot zich neemt.
Bruno Tersago om 21:07 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
Kersenbloesem
De bloei van de kerselaars (sakura) is officieel begonnen in Tokyo. Als het weer een beetje meezit, zal de bloei dit weekend een hoogtepunt bereiken. Ideaal om te picknicken en te feesten in de parken onder de sakurabomen.
Ik kan me niets voorstellen dat meer tot het wezen van de Japanners behoort dan hanami (hana: bloem - mi: kijken). De bloei is mooi, maar vooral kort. De vergankelijkheid spreekt de Japanners aan. De witroze bloemblaadjes dwarrelen bijna onmiddellijk na de bloeipiek neer. De tijdelijkheid van schoonheid, de nietigheid van het aardse bestaan, de eenheid met de natuurelementen.
Maar hanami is zeker geen nostalgisch feest. Het is de gelegenheid bij uitstek om te genieten van de eerste warme lentedagen, te wandelen in de parken, te feesten onder de sakura. Saké en bier vloeien rijkelijk. De uitbundigheid veroorzaakt soms zeer ongewone taferelen.
Update: enkele foto's (zaterd. 1 april)
Vincent Van den Storme om 08:44 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Church
Elke zondagmorgen, zo tussen negen en twaalf, gaan de garagepoorten één voor één open in de straat. De buren vertrekken dan richting ‘church’. Neen, niet allen naar dezelfde ‘church’. De meesten in de straat gaan wel naar een rooms-katholieke, maar sommigen belijden hun geloof in een orthodoxe kerk, anderen dan weer in een presbyteriaanse kerk en enkelen in een joodse synagoge. Zoals ik al schreef : kerken zijn er hier genoeg, voor elk geloof minstens één. Het maakt hen ook niet uit in wie je gelooft, áls je maar gelooft.
Toen onze buren na enkele weken (waarschijnlijk na de eerste zondag al!) constateerden dat onze garagepoort meestal dicht bleef (tenzij we gingen sporten), werden we even aan de tand gevoeld. Het was een zondagavond, midden in de zomer van 2004. Eén van de buren had een kampvuur aangestoken op straat (‘bonfires’ worden ‘s zomers regelmatig gehouden op onze ‘cul de sac’ of pijpekop) en we genoten met z’n allen van ons pintje of glaasje wijn. En plots, uit het niets, kwam de prangende vraag ‘What did you guys do this morning?’
Hilde Demullier om 05:08 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
29-3-06
Hollanders zijn Nazisten – Vervolg
Dat Berlusconi de uitspraak van Giovanardi niet zomaar kon laten voor wat ze was, was te verwachten. Hoe kon die minister zich veroorloven al die aandacht naar zich toe te trekken, zelfs van de internationale gemeenschap. Was hij een aanval op het premierschap aan het plegen, een staatsgreep? Silvio kon niet doen alsof zijn neus bloedde! De orde moest hersteld worden in de rangen. Er is maar én leider en die leider is Silvio Berlusconi.
De opdracht was duidelijk, de orde moest hersteld worden, maar hoe. Dat hij niet te veel tegen de schenen van Balkenende kon schoppen had ook Silvio door. Hij heeft hen nodig in Europa, ten minste: Nederland maakt deel uit van de EU en daar kan hij hen nog nodig hebben. Wie kon zijn nieuwste slachtoffer zijn?
Kristof Vanhoutte om 11:41 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Tweede fase
Gauw even dit ter informatie: vanaf vandaag begint de tweede fase van de ticketverkoop voor Eurovision. De finale is al lang uitverkocht, maar er zijn nog wel tickets te verkrijgen voor de halve finale op 18 mei en voor de dress rehearsals. Geinteresseerd? Hier klikken!
Bruno Tersago om 11:30 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Bloed
Bloed geven in Griekenland heeft me altijd een beetje raar geleken. Ik herinner me nog op mijn eerste job: ik kreeg een e-mail van een collega die schreef dat haar moeder moest worden geopereerd en dat ze bloed nodig had. Mijn eerste reactie was: "hoe weten die mensen nu of mijn bloedgroep dezelfde is dan de hare?". Maar zo werkt het natuurlijk niet. Blijkt dat de Grieken niet echt goede bloeddonors zijn en dat er een tekort aan bloed is. Dus probeert men op deze manier aan genoeg bloed te geraken: wanneer iemand wordt geopereerd, wordt gevraagd aan vrienden, familie en kennissen om bloed te geven om zo de reserves op peil te houden. Het is nog niet zo ver gekomen dat iemand niet wordt geopereerd als er niet genoeg bloed kan worden ingezameld, maar het lijkt me niet onmogelijk dat het er ooit van komt.
Blijkt nu dat het proces van bloed geven (en bloed krijgen) helemaal
niet zo veilig is. Vandaag is bekend geworden dat een 16-jarig meisje
en een 76-jarige man besmet zijn met AIDS bij een bloedtransfusie.
Blijkbaar dateren de feiten al van een jaar terug. De donor bleek
besmet te zijn met HIV, maar de ziekte was nog niet uitgebroken. Blijkt
dat er een periode van ongeveer 20 dagen is na de besmetting, waarin
het moeilijk is om na te gaan of een persoon drager van het HIV-virus
is. En net in die periode heeft de donor bloed gegeven. De openbare
ziekenhuizen zijn hier sowieso al geen toonbeeld van hedendaagse
gezondheidszorg, en dit voorval toont aan dat er veel te weinig
controle is.
Bruno Tersago om 08:52 | Link | 8 Reacties | 0 TrackBack
28-3-06
De hardwerkende Griek
Wel wel wel. Blijkt dat het idee van de hardwerkende Belg een mythe is! Ik had hier al wel gelezen dat Grieken meer werken dan de meeste andere Europeanen (daarmee is niet gezegd dat ze productiever zijn). En dat klopt ook: op kantoor klop je gemakkelijk 40 uur per week. Velen kloppen nog eens overuren, die overigens niet worden betaald. En diegenen die geen overuren kloppen, houden er vaak nog een 2de job op na. Zo kan je een kantoorklerk 's avonds zien pizza's rondbrengen met zijn motorfiets. Of iemand met een voltijdse job, werkt ook nog als freelancer. Taxichauffeurs werken tot 14 uur per dag. Een gemiddeld loon ligt rond de 800 euro netto, en daar kan je het niet meer rooien.
Nochtans lijkt het voor de toerist niet zo te zijn. Je kunt hier Grieken rustig met hun komboloi op een stoel zien zitten en naar de zee zien staren. Dat komt omdat deze mensen de gave hebben om tot rust te komen. Ze hebben daarvoor geen groot huis nodig, geen TV, maar enkel een kop koffie, frisse lucht en iemand tegen wie ze hun hart kunnen uitstorten.
Bruno Tersago om 21:45 | Link | 8 Reacties | 0 TrackBack
speling van het licht
Dit was zondag drie uur in de namiddag, langs de Pacific Coast Highway, de zon boven de Stille Oceaan met daarrond een bijzondere lichtspeling. "Een omgekeerde regenboog!" was het eerste wat de kinderen riepen, een van hen heeft de foto vanuit de wagen gemaakt.
Volgens bronnen zou dit een "sundog" zijn, de breking van de zonnestralen op ijskristallen in de lucht, of is het een "Ice Halo"?
Zelfs na wat ge-google ben ik er nog niet helemaal uit.
Ann om 08:26 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
THX GOD
Wat spijtig dat ik enkele dagen geleden mijn fotoapparaat niet in de auto had liggen! Ik had het eerst nog niet eens gezien, maar toen de wagen voor mij stopte, las ik zijn nummerplaat ‘THX GOD’. Ik moest even lachen… ja, dit kan alleen in Amerika!
St.Louis ligt midden in de ‘Bible Belt’ en dat zie je wel duidelijk. Eerst en vooral zie je hier vele kerken (voor elk geloof minstens één). Toen we hier 2 jaar geleden ons huis hadden gevonden, stuurde de makelaar ons spontaan een hele lijst door van alle kerken die we hier in de buurt konden vinden, iets wat hier als heel normaal doorgaat.
Hilde Demullier om 07:46 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
In Silicon Valley
'In a city of the future,
it is difficult to find a space.
I'm too busy to see you,
you're too busy to wait.'
Deze regels komen uit 'Palo Alto', een obscuur nummer van Radiohead, dat ondertussen een van mijn favorieten is geworden en dat perfect de situatie schetste toen ik hier arriveerde. Het was onmogelijk een appartement of huis te vinden, op een locatie die mij aanstond (dichtbij het werk) en voor een prijs die ik min of meer aanvaardbaar achtte (minder dan $1500 per maand). Het waren de laatste 'dot-com' hoogdagen, maar dat kon ik toen nog niet weten.
dirkdebruyker om 05:13 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
27-3-06
ongepast gedrag
Als u denkt dat Prins Filip niet weet hoe zich in het openbaar te gedragen, dat moet u maar eens komen kijken naar Jacob Zuma, de voormalige vice-president van Zuid-Afrika. Deze man heeft een aantal maanden geleden een stapje opzij moeten zetten vanwege een corruptie schandaal en een beschuldiging van verkrachting en momenteel is de rechtszaak voor de verkrachting in volle gang.
Wat ik totaal ongepast vind is dat Zuma vandaag op een podium voor het gerechtsgebouw stond te zingen en dansen ter entertainment van zijn schare supporters die hem elke dag weer komen ondersteunen. Blijkbaar heeft hij geen last van zijn geweten, alhoewel de bewijslast tegen hem niet min is. Wat nog meer onrustwekkend is is dat Zuma nog steeds heel populair is binnen het ANC en nog steeds kans maakt om de volgende president te worden...
Men zegt dat een land de leiders krijgt die het verdient, maar na Nelson Mandela is Zuma een regelrechte schande.
Tom Van den Berckt om 21:03 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Het regent!
Het regenseizoen is zonder enige twijfel definitief aangebroken. Die gedachte drong zich gisteren aan me op toen we met de schoolbus terugkwamen van de beklimming naar Mandara, de eerste hut op de Kilimanjaro. De dag tevoren al werden we overvallen door een stortbui van jewelste. Het regenwater sijpelde via de sokken in onze bergschoenen en ook mijn regenjas mocht niet baten, want zelfs mijn ondergoed was doorweekt toen we aankwamen bij de hut. Tot overmaat van ramp was ook mijn slaapzak niet gespaard gebleven voor het genadeloze watergeweld. Een slapeloze, kille nacht was het gevolg.
Gelukkig waren de weergoden ons tijdens de afdaling de volgende ochtend beter gezind. Pas tegen het einde van de tocht barstte de hemel open, zodat onze kleren, die tijdens de wandeling gedroogd waren, alsnog doornat werden. Toen we het dichte tropische woud achter ons lieten, werden we opgeslokt door dichte slierten mist. Op de terugweg zagen we het resultaat van het watergeweld van de afgelopen dagen al snel. Bruin, modderig water kolkte wild onder de bruggen door, zandwegen hadden zich in tijdelijke beekjes gemetamorfoseerd en menige huizen waren ondergelopen. Toen we de school in Moshi al flink genaderd waren, stuitten we op een lange rij wachtende voertuigen. Reden van het oponthoud was de grote toevloed aan water van de aangrenzende velden op de weg, waar er zich een diepe, woelige poel gevormd had. Twee uur zou het duren, voor het veilig zou zijn om door te rijden, voorspelde de chauffeur. Gelukkig had hij het bij het foute eind, want een kwartier later zagen we hoe een dappere bestuurder zich met zijn bus door de poel waadde en er zonder kleerscheuren doorheen kwam.
De Tanzanianen keken al geruime tijd rijkhalzend uit naar het regenseizoen. Nadat de gebruikelijke regens van november waren uitgebleven, heerste er in het land een acuut watertekort. De voedingsprijzen stegen ras, en doordat het waterpeil van de stuwdammen te laag stond om electriciteit aan te maken, viel de stroom om de haverklap uit. Nu de regens dan eindelijk hun opwachting gemaakt hebben, is de bevolking begonnen met het planten van mais waarmee ze binnen drie maanden ugali, het nationale gerecht bij uitstek, zullen bereiden. In de hele streek rijzen de stengels dapper uit de vochtige grond op.
stefanieholvoet om 16:05 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Grieks tikken
Dit is even ter sprake gekomen in 1 van de reacties op een vorige post: hoe schrijf ik met Griekse tekens in deze blog? Eigenlijk is het niet zo moeilijk (nu ja, als je tenminste Grieks kent, anders weet je niet wat je schrijft, uiteraard).
Indien u windows draait, moet u een nieuwe taal toevoegen. Dat doet u via het Control Panel (vergeeft u mij het Engels, maar ik ken de benamingen niet in het Nederlands). Daar selecteert u Regional and Language Options en onder de tab Languages klikt u op Details en met de Add-knop kunt u een taal toevoegen. U kiest dus voor Grieks. Om dan van taal te veranderen, houdt u op uw toetsenbord de links ALT-toets en de linkse SHIFT-toets tegelijk ingedrukt. Wellicht ziet u rechts onderaan in de taakbalk dat de taal verandert. Het heeft dus niet met fonts te maken, zoals sommigen misschien denken. Indien u een Griekse tekst wilt schrijven in Word, dan kunt u natuurlijk wel bepaalde fonts installeren, zodat de tekst er anders gaan uit zien. Maar om het Grieks echt te schrijven, moet u dus via het Control Panel de taal toevoegen.
U zult merken dat de Griekse letters op andere plaatsen zitten dan de
Latijnse. Dat vergt een beetje zoekwerk. Ik kan u alvast volgende tip
meegeven: indien u een accent wil tikken, dient u eerst de m in te drukken (als u een AZERTY-toetsenbord heeft), of de punt-komma (;) indien u een QWERTY heeft. Vervolgens tikt u de klinker in, en ziedaar, een accent!
Bruno Tersago om 12:20 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Het Spuwbeleid in China
De Olympische Spelen in China vinden pas binnen twee jaar plaats, maar het
land doet nu al alles om een goede indruk te maken. Het verbod om op de grond spuwen werd aangescherpt en de spuwbakken werden verwijderd. Geen geslaagde combinatie, zo bleek… Maar de Chinese overheid bleef niet bij de pakken zitten en schakelde de grote technologische middelen in om het beleid alsnog door te duwen :
BIG BROTHER IS WATCHING YOU !
Met een investering van honderduizend Euro werd een hoogtechnologisch voertuig in elkaar geknutseld dat de politie van Beijing in staat moet stellen om de bevolking gade te slaan. Met een camera dat haarfijn de beelden in een straal van 250 meter op de magnetische band vastlegt wordt bewijsmateriaal verzameld dat tot nu toe ontbrak. Onder het motto ‘you can run but you can not hide’ is de wagen uitgerust met schijnwerpers die in het donker moeten helpen en zelfs infrarood nachtkijkers. Wie gesnapt wordt riskeert een fikse boete.
Is Crime Scene Investigation de volgende stap om je te linken aan je hoopje spuug? Het is in elk geval duidelijk dat er hier in China nog veel werk aan de winkel is voor we klaar zijn voor 2008. Maar we hebben wel nog even de tijd.
hansrasschaert om 09:13 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
26-3-06
Petitie
Ik weet niet of deze blog het juiste medium is, maar ik ga het er toch op wagen. Een paar dagen geleden vermeldde ik al dat er een nieuw plan (we zijn de tel ondertussen al lang kwijt) is om Olympic Airways (of is het Airlines) te redden. Of dat plan zal worden goedgekeurd, is helemaal niet zeker. Wat wel vast staat, is dat sommige lijnen zullen worden geschrapt. 1 lijn die per 1 april 2006 wordt opgezegd, is die tussen Brussel en Thessaloniki. Wilt u Noord-Griekenland bezoeken vanuit België, dan dient u op Athene te vliegen en dan een overstap te maken voor Thessaloniki. De Unie van Macedoniërs in België is niet blij met deze verandering en ze roept via haar website (in het Grieks en het Frans weliswaar) op om een petitie te tekenen die vraagt dat de lijn blijft bestaan. Als u sympathiseert met hun actie, dan kunt u zelf ook uw steentje bijdragen.
Bruno Tersago om 13:02 | Link | 12 Reacties | 0 TrackBack
Zonsverduistering
Op 29 maart zal de enige volledige zonne-eclips (ja, een woord van Griekse oorsprong) van dit jaar te zien zijn in een smalle strook die half de aarde bedekt. Volgens NASA zal de maan voor de zon komen vanaf Brazilië over de Atlantische Oceaan, de Afrikaanse goudkust, de Sahara, de Middellandse Zee, Turkije, Georgië, Rusland, de Kaspische Zee, Kazachstan en tenslotte Mongolië. U vindt hier een visuele voorstelling van het traject. Dat betekent dat een deel van Griekenland in dat traject ligt. Om 8:54 zal de eclips te zien zijn tussen Kreta en Cyprus. De beste plaats om dit fenomeen (dat slecht 2 minuten zal duren) mee te maken, is het kleine eilandje Kastelorizo. Dit is het meest oostelijke eiland van Griekenland, ten zuidoosten van Rhodos. De accommodatie op het kleine eiland is beperkt en alle hotels en kamers zijn uiteraard al lang volgeboekt door toeristen die het spektakel willen meemaken. Ik vermoed dat we hier in Athene niets zullen merken van de eclips.
Bruno Tersago om 12:50 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
25-3-06
tijd heelt niet alle wonden
Gisteren werd ik weer eens geconfronteerd met de enorme gevoeligheid wat betreft Rusland.
Het is opmerkelijk hoeveel verschillende meningen circuleren onder de mensen. Sommige Letten willen graag Russisch leren, anderen weigeren de taal te gebruiken, ook als ze perfect in staat zijn dat te doen. Vooral onder de jongeren is er grote diversiteit. De ene is onverdraagzaam tegenover elke Russische Let, en dat houdt in; enkel Letse vrienden. De ander heeft dan weer een of ander familielid (in veel gevallen vader, moeder of een van de grootouders) dat uit Rusland, Oekraine of Polen komt en heeft dus geen enkel probleem met de taal of de mensen.
Ik geef even deze korte inleiding naar aanleiding van een voorval gisteren. Er was een Duitse student op bezoek, die een jaartje in Daugavpils woont. Daugavpils (letterlijk kasteel aan de Daugava) ligt in het zuidoosten van het land, aan de grens met Rusland.
Ikzelf ben er al geweest en de sfeer voelt heel anders aan. Het is een donkere, oude, industriestad, met vele hoge flatgebouwen (restanten uit de Sovjettijd). Niet zo bijzonder, er zijn wel vaker verschillen tussen noord en zuid (denken we maar aan ons eigen landje).
Was het niet dat 90 % van de mensen er Russisch spreekt. En waarschijnlijk 60% alleen maar Russisch kan. Twee jaar geleden werd er door de regering beslist dat Lets op school verplicht is, maar in de praktijk betekent dat meestal af en toe een les in het Lets.
Die Duitse student kan dus alleen maar Russisch, want zijn gezin en school zijn Russisch. Hij spreekt dus Russisch met mijn gastmoeder, die de taal zeer goed kent. Zijn Russisch is vrij goed, dus op zich is er geen probleem. Tot mijn moeder min of meer doorkrijgt dat hij bijna geen Lets kent.
Bijna onmiddellijk voel ik een spanning. Licht geirriteerd vraagt ze waarom hij geen Lets kent. Hij antwoordt (in het Russisch) dat zijn gezin en vrienden altijd Russisch spreken. Zij zegt tegen mij (in het Lets) dat het toch ongelofelijk is dat je in Letland woont en de taal niet kent.
Ze kon mijn vriend dus niet laten gaan zonder hem wat Lets te leren. En 's avonds zei ze dat ze er echt niet goed van was. Dat het toch onvoorstelbaar was dat er na al die jaren nog mensen waren die de taal niet kenden, en het weigerden van die te leren. Grote broer Rusland heeft hier een nog veel grotere invloed dan dat de buitenwereld denkt. In Riga zelf spreken meer dan de helft van de mensen Russisch.
En dan wordt er in Belgie geklaagd over Brussel. Je kunt de twee natuurlijk niet vergelijken. Wij (Vlamingen) zijn niet jarenlang onderukt geweest door Frankrijk en kunnen dus niet echt dezelfde eisen stellen als de Letten. De tollerantie tegenover Russischsprekenden is de laatste jaren beduidend lager.
Het is niet alleen de taal, ook de mentaliteit. Het zuidoosten van Letland lijkt meer op een Russische provincie dan een Letse.
Maar als ik bevind me meteen op glad eis als ik zeg dat het, door het besluit onderwijs in het Lets verplicht te maken, allemaal wel goed komt. In theorie lijkt dat misschien wel zo, maar dit land heeft nog een lange weg af te leggen, ook al lijkt dat soms niet zo.
anoukcraps om 13:41 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
Japan voor globetrotters
Japan heeft het niet gemakkelijk om buitenlandse toeristen aan te trekken. 16 miljoen Japanners reizen jaarlijks naar het buitenland, maar Japan daarentegen ontvangt maar iets meer dan 5 miljoen bezoekers per jaar. Volgens de statistieken van de UNWTO (Wereld Toerisme Organisatie) staat Japan slechts 33ste in de lijst van toeristische bestemmingen. Er gaan minder toeristen naar Japan dan naar Oekraïne of naar Tsjechië.
Via de Yokoso Japan-campagne poogt de overheid er iets aan te doen. Het doel is om tegen 2010 het aantal internationale bezoekers op te drijven tot 10 miljoen. Maar de taak is moeilijk. Sommige reisspecialisten vinden de Yokoso-campagne ondoeltreffend. Japan heeft het vooral moeilijk om het imago van peperduur land kwijt te geraken.
Verheugend is het dus vast te stellen dat Lonely Planet drie Japanse steden een plaats heeft toegewezen in de Top 200 van 's werelds beste stedelijke reisbestemmingen. De lijst is gebaseerd op een internetenquête en tips van globetrotters en reisspecialisten. Tokyo, Kyoto en Hiroshima zijn drie metropolen met enorme troeven voor de avontuurlijke reiziger, aldus de nieuwe editie van Lonely Planet's Cities Book. En gelijk hebben ze.
Vincent Van den Storme om 09:14 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
24-3-06
Zoals Arnold in Southerton
Vorige zaterdag gingen we naar Southerton. De dag voor het vertrek van Arnold naar zijn kersverse Amerikaanse bruid in de Verenigde Staten. Deze township ligt in het industriële gedeelte van Harare. Na een kort bezoek aan de familie van Arnold, belanden we op ‘het marktplein’ met de locale bar, ‘bottle store’ en beenhouwer. Arnold blijkt iedereen te kennen en iedereen hem. De begroetingen gaan heen en weer op die typische, hartelijke, Afrikaanse manier.
Eerst een stuk vlees op de braaistand met een ‘Lion’ bier. Dan naar de locale ‘Speedy’ bar. Een op enkele stoelen na lege bar vol mannen heet ons welkom. We drinken nog een biertje en proeven de locale lekkernij ‘mazondo’, een dagenlang in een soep geweekte kleverige varkenspoot.
Het plein voor de bar ligt er vredig en gezellig bij. Op de grond liggen zeker vijf lege kartonnen condoomdoosjes. Dan weet je weer wat er ’s nachts in en om ‘Speedy’ gebeurt.
Katrien Sansen om 16:52 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Nationale Feestdag
De vlaggen worden bovengehaald en de Griekse borst zwelt van nationale trots: morgen is het 25 maart en dat is de Griekse nationale feestdag. Zoals ik vorig jaar al had bericht, wordt op deze dag het begin van de opstand tegen de Turken herdacht (iets wat een aantal Grieken niet meer echt goed schijnt te weten; maar weten wij Belgen wat er precies gebeurde op 21 juli 1830?).
Morgen zal de televisie weer films spelen die de strijd tonen die de Griekse onafhankelijkheidsstrijders leverden tegen de Turken in Messolonghi, Nafplio, Hydra... 's Ochtends is er ook weer de militaire parade, een klassiek onderdeel van elke nationale feestdag in welk land dan ook. Maar in Griekenland marcheren ook de scholieren in deze optocht, zoals ik vorig jaar al zei. Als je leraar lichamelijke opvoeding bent, dan heb je de twijfelachtige eer om de leerlingen te leren paraderen. Verder mag de primus van elke klas de vlag dragen. Die vlag heeft een speciale betekenis. Er zijn de kleuren blauw en wit. Volgens mij de kleuren van Beieren, het geboorteland van Otto I, de eerste koning van Griekenland; volgens anderen de kleuren van de lucht, zee en de witte huisjes op de eilanden. Het kruis in de hoek duidt er op dat Griekenland een christelijke natie is (en nogal nadrukkelijk ook). En in totaal zijn er 9 strepen op de vlag, evenveel als het aantal lettergrepen van de kreet van de vrijheidsstrijders "ελευθερία ή θάνατος" (vrijheid of dood).
En dit zou Griekenland niet zijn als er op dergelijke dagen niet wordt gegeten. De traditionele maaltijd op 25 maar is "bakaliaros skordhalia" (μπακαλιάρος σκορδαλιά): gebakken kabeljauw met look-aardappelpuree. Heerlijk!!! Ik weet alleen niet waarom nu net dit gerecht op deze dag. Bovendien is het geen vastenmaaltijd.
Bruno Tersago om 14:24 | Link | 10 Reacties | 0 TrackBack
23-3-06
Quem Fala ?
Omgaan met de Braziliaanse telefoonetiquette is een uitdaging.
Als de telefoon gaat en je neemt op, heb je al geluk snel “Hallo ?” te kunnen zeggen. Snel zegt de beller aan de lijn "Quem fala ?” (Wie spreekt ?) : beetje bizar dat ze niet weten naar wie ze bellen. In het begin stond ik met m’n mond vol tanden : eerst door m’n gebrekkig portugees maar ook door het schijnbare gebrek aan manieren.
Ook als je zelf belt, zeker naar bedrijven, kan je best een dik vel en een hele middag tijd hebben. Ze nemen op met “Quem esta falando” of zelfs “Fala” (spreek) en vervolgens verstaan ze onze – hier exotische – naam niet en kunnen we gaan spellen. Voor restaurants heb ik dit al opgelost door als pseudoniem Cortes te gebruiken ; bespaart me al een paar minuten aan de telefoon.
Wim Laureys om 22:42 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
22-3-06
Patagonia, el fin del mundo...(2)
...dan liever Patagonië en zijn wolken. Vooral wolken. Overal wolken.
Wolken die onschuldig verstoppertje lijken te spelen, als zotte kinderen in het park, maar dan plots gemeen worden, mekaar niet meer verdragen en beginnen huilen en tieren en in een oogopslag veranderen van sneeuwwit naar donkergrijs, steeds sneller, steeds hoger...
Plots zijn het roofdieren, jagers die kijken, afwachten en toeslaan, snel omcirkelen en dan aanvallen, meedogenloos. Ze drijven op woede, op een mengeling van liefde en haat: ze slaan en zalven, en dat dikwijls tegelijk. Een verandering in hun humeur en rivieren treden buiten hun oevers...
Het ene moment stelt Patagonië teleur –alweer een dag vol grijs en kou, alweer een rotte wind die je ogen dichtplakt en je haar vol zand strooit, terwijl geen levende ziel zich buiten waagt. Maar af en toe waait er ook een wonderlijk moment voorbij, een breedlachende gaucho (cowboy) die je een lift geeft en zijn maté (thee) deelt, een vinger zonlicht in de natte lucht die een verbaasde guanaco (soort lama) verblindt of het uitzicht op een bergpas hoog boven de gletsjers dat je doet beseffen hoe uniek het hier wel is.
Patagonië is op z´n best als haar wolken opendeur houden en je laten binnengluren in haar valleien en bergmassieven, haar meren en lagunes ver beneden, terwijl de geur van natte aarde, zoute zee en groene dennewouden je longen kriebelt...
tomcornille om 03:42 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
21-3-06
Heilige of mummie?
In Lourdes gaat men nieuwe regels opstellen voor men van een wonder kan spreken. Hier zou men dat misschien ook maar beter eens doen. Hoezo? Een paar dagen geleden heeft men hier een papas (pope, of hoe wordt die genoemd in het Vlaams?) na 15 jaar opgegraven en het stoffelijk overschot bleek nog intact! Genoeg om van een wonder te spreken, zeggen de bewoners van een dorpje in de buurt van Lamia. Maar niet iedereen is het daar over eens. Misschien is het lijk wel gemummificeerd, of verzeept. Hoe dan ook: dat weerhoudt er de verschillende commeriele TV-zendertjes er niet van om dit elke dag in het nieuws te brengen. Met als gevolg dat er een ware bedevaart op gang komt naar het kerkje waar Pater Vissarion begraven lag. De Grieks-Orthodoxe kerk is er niet onverdeeld blij mee. Dit is niet genoeg reden om iemand heilig te verklaren, natuurlijk. Maar er zijn veel mensen die blijkbaar een soort van houvast in hun leven zoeken. De touroperators en de locale hoteleigenaars wrijven zich in ieder geval in de handen met zoveel argeloze gelovigen.
Bruno Tersago om 16:30 | Link | 27 Reacties | 0 TrackBack
Patagonia, el fin del mundo... (1)
Patagonië: de naam is een begrip, maar eigenlijk meer een gevoel dan een specifieke plaats.
“Patagón” was de naam die de Spaanse veroveraars aan één van de plaatselijke stammen gaven, de “Tehuelches”, niet omwille van hun grote voeten, zoals wel eens in reisgidsen wordt vermeld, maar wel omdat die oorspronkelijke inwoners een heel stuk groter waren dan de kleine Spanjaarden van toen.
Rond die tijd had een boek genaamd “Primaleón” namelijk veel succes in Spanje, en het monster dat daarin de hoofdrol speelde, heette “patagón”. Vandaar de naam "Patagonia".
Patagonië is gedeeld Argentijnse en Chileens grondgebied, maar Argentijnen en Chilenen zijn het nooit met mekaar eens, en dus ook niet over waar Patagonië precies begint: ten zuiden van de Río Colorado of de Río Negro in Argentinië, en beneden de Río Biobío in Chili.
Maar het doet er eigenlijk niet toe: een Patagoniër weet dat hij in Patagonië is, en dat volstaat...
tomcornille om 04:01 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
20-3-06
Pantheon Airways
Vice-minister van Economische Zaken Petros Doukas is vandaag in Brussel om het nieuwe plan voor Olympic Airlines voor te stellen. Er zijn al enkele details van dat plan duidelijk geworden. Of het allemaal werkelijkheid wordt, valt nog af te wachten. Het belangrijkste nieuws is wel dat de naam van de luchtvaartmaatschappij zal veranderen: de nieuwe naam is Pantheon Airways. De naam Olympic Airways, die nog altijd met Onassis wordt geassocieerd, zal per publiek opbod worden verkocht.
2162 werknemers zullen worden ontslagen of met pensioen worden gestuurd, 92 van de 118 bestemmingen zullen behouden blijven en de vloot zal nog bestaan uit 33 vliegtuigen. Het is niet duidelijk of de verbindingen met de eilanden behouden zullen blijven.
De veranderingen zijn niet te verwachten voor Pasen (Griekse Pasen, op 23 april 2006), en Pantheon zou zijn eerste vlucht ergens in de herfst houden.
Bruno Tersago om 20:06 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Hollanders zijn Nazisten
Nadat Berlusconi enkele jaren geleden een Duits parlementslid heeft uitgemaakt voor een Nazi kampleider, vinden we nu één van zijn ministers terug die de Nederlandse wet op de euthanasie als nazistisch (“is vergelijkbaar met die van Hitler”) beschrijft.
Afgelopen donderdag was Giovanardi te gast bij Radio Rai en geappelleerd over de Nederlandse wet wist hij niets beter te verkondigen dan dat die “Nederlandse wet vergelijkbaar is met die van Hitler”.
Kristof Vanhoutte om 14:10 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
Na regen komt...
Ons huis ligt eerder langs de rand van de stad, dat stukje Dubai dat tot voor kort nog woestijn was, maar waar bij wijze van spreken de laatste tijd de woningen als paddestoelen uit de grond schieten. Niet lang meer of de zandduinen rondom ons zullen omgetoverd worden in weer een stukje ‘nieuw dubai’. De groei in Dubai lijkt niet te stuiten. Al gaat die expansie niet meteen altijd zonder problemen...
Veerle Van den Brande om 10:08 | Link | 2 Reacties
19-3-06
Vasten
Ik herinner me, toen ik jong was, dat we op school een vastenkalender kregen. Ik kan me niet meer voor de geest halen wat er precies in stond, maar ik weet wel dat we er toch rekening mee hielden dat het Vasten was. Of dat ondertussen nog het geval is, durf ik te betwijfelen.
Grieken zijn er iets meer mee bezig. Vasten (sarakosti in het Grieks) betekent dat je geen dierlijke producten tot je neemt. Dus geen vlees of vis, geen boter, melk, eieren en dergelijke. De striktere formule zegt dat je zelfs geen olijfolie eet. En er zijn toch wel een aantal mensen die zich er aan houden (nochtans is het niet-vasten geen zonde voor de orthodoxen). Maar dat weerhoudt de Grieken er niet van om toch lekker te eten en zelf uit eten te gaan in de taverna. In elke taverna (zoals ook in de diverse snackbars) zie je een vastenmenu. Ook de vele patisserieen hebben zoetigheden voor de vastende medemens. Wat krijg je dan zoal aangeboden in een taverna? Voornamelijk week- en schaaldieren. Huh? Zei ik voordien niet "geen dierlijke producten"? Wel, het blijkt om dieren te gaan waar bloed door stroomt. Dus: mosselen, octopus, inktvis, krab en kreeft zijn prima. En dat vind ik nu eens typisch Grieks: altijd een prettige oplossing vinden voor iets wat een beetje moeilijk is.
Bruno Tersago om 13:21 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
17-3-06
Sightseeing Shuffle...
De bus in, snel, het regent.
Goddess on the highway....Mercury Rev...Citroën DS...Mooiste auto ooit.
Chet Baker... John Coltrane...
Als Lhasa zingt , moet ik aan regen denken – de geur van natte druppels op een warme straat. Als het hier regent, zoals vandaag, houden ze zich hierboven niet in. Een Argentijn houdt zich niet in. Nooit. Alles is extreem. Zwart-wit. Hitte. Vochtigheid. Corruptie. Koppigheid. En dus ook regen...
tomcornille om 16:03 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
16-3-06
Kerasma
Vandaag is in Athene de 1ste Internationale Conferentie over Griekse gastronomie en de Griekse voedsel- en drankindustrie van start gegaan, onder de naam Kerasma. "Kerasma" is het Griekse woord voor "tractatie". De bedoeling is om de Griekse producten meer bekendheid te geven, vooral aan een buitenlands publiek. De conferentie biedt een brede keuze aan Griekse wijnen (ik heb u daar al eens mijn mening over gegeven), het beste wat de Griekse keuken te bieden heeft, zowel qua traditionele als hedendaagse schotels; en u kunt er ook het eten van beroemde chefs proeven. Wist u trouwens dat er minstens 1 Griekse chef is die een Michelin-ster van dragen? Het gaat om Lefteris Lazarou, eigenaar van het restaurant Varoulko waar de voltallige regering zowat vaste klant is.
Allemaal goed en wel, een dergelijke conferentie, maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het veel meer effect zou hebben om een soort reizende beurs in te richten, die de wereld rond gaat. De Griekse keuken mag dan wel geliefd zijn, maar de meeste mensen kennen maar een fractie van wat je hier op je bord kunt krijgen. Griekse wijnen zijn niet zo bekend in het buitenland, terwijl ze van ongelofelijke kwaliteit zijn. Hoe lucratief zou dat niet zijn om dat dichter bij de mogelijke toerist te brengen. Zodat die in Griekenland eens iets anders eet dan de klassieke moussaka met goedkope retsina.
Bruno Tersago om 20:27 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
15-3-06
Politiek duel – Berlusconi versus Prodi
9-10 april gaan de Italianen stemmen – zij die willen want hier geldt er geen stemplicht – voor hun nieuwe regering. Gisteravond was het de eerste ronde van het rechtstreekse debat tussen de twee leiders (Italië telt 10tal ‘invloedrijke’ partijen die uiteindelijk in twee coalitaire partijen bijeen zijn geramd tot een centrumrechtse en centrumlinkse groep). Aan de ene kant Silvio Berlusconi, uittredend premier, en aan de andere Romano Prodi, de leider van centrumlinks.
Kristof Vanhoutte om 17:15 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
Euro-Vissi-on
Niet echt veel persbelangstelling voor de lezing van premier Verhofstadt gisteren (zie vorige post), en misschien had dat wel te maken met het feit dat men een groot media-circus had opgesteld bij de verkiezing van het liedje waarmee Anna Vissi naar Eurovision zou gaan.
Net zoals vorig jaar, probeert men dit jaar heel Griekenland gek te maken met die Euro-Vissi-on (ik zweer het u: Vissi zelf had een t-shirt aan met dat opschrift!). En blijkbaar lukt het wel: de ticketten waren binnen de 20 minuten de deur uit, terwijl de verkoop voor het optreden van The Rolling Stones in juni niet echt van de grond komt.
Maar goed: het winnende nummer dus. De titel is "Everything" en de muziek is geschreven door Vissi's ex-man; de tekst door haarzelf. Het is een soort van ballade waar ik het warm noch koud van krijg en ik verwacht niet dat Europa er voor te vinden zal zijn.
Bruno Tersago om 14:25 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
De Verenigde Staten Van Europa
Guy Verhofstadt is in Athene, waar hij vandaag zijn collega Kostas Karamanlis zal ontmoeten. Gisteravond nam de premier echter de tijd om zijn nieuwe boek "De Verenigde Staten van Europa" voor te stellen in de aula van de Universiteit van Athene. Het boek is net vertaald in het Grieks en zal vanaf volgende week in de handel te verkrijgen zijn. Jurgen Habermas was al onder de indruk van dit manifest, rector Babiniotis (die van het grootste Griekse verklarend woordenboek) was dit blijkbaar ook. Na zijn openingsrede kregen we een overzicht van de carriere van Verhofstadt van een professor in de politieke wetenschappen (u moet me verontschuldigen: zijn naam ontsnapt me). En de man was goed geinformeerd over Verhofstadts politiek parcours. Hij noemde Guy Verhofstadt een van de belangrijkste persoonlijkheden in de Europese politiek.
Bruno Tersago om 09:35 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
14-3-06
achter de coulissen van de F1 GP Bahrain
Tienduizenden F1 Grand Prix fans, waaronder enkele vrienden van de website wadda.be, waren vorige week afgezakt naar Bahrein voor deel te nemen aan het F1 GP circus. De grote bedrijven organiseerden dure parties, de overheid spendeerde tientallen miljoenen dollars aan de glamour van Bahrein en tienduizenden expats en rijkere arabieren uit het hele Midden Oosten, deden zich te goed aan coctails, dure auto races en mooie avonden aan het zwembad. Maar achter die facade van rijkdom en het F1 circus speelde zich dit weekend een heel ander verhaal af. Een Bahreins drama bij meer lezen...
Dorian om 10:23 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
13-3-06
Griekenland anders bekeken
U houdt van Griekenland en wil het land wel eens op een andere dan de gewone manier bezoeken? Dan geef ik u graag 2 links mee die u misschien wel op weg kunnen helpen.
De eerste is "Special Places To Stay". Het gaat om een boek, geschreven door ene Michael Cullen die geboren en getogen is in Griekenland. De man weet waarover hij schrijft wanneer hij zijn speciale plaatsjes in Griekenland voorstelt. De prijs is niet het criterium. Cullen ging op zoek naar plaatsen waar je kan slapen en tot rust komen in alle comfort, in een omgeving die je uitnodigt om betoverende kustlijnen, bergen of dorpen te exploreren, met eigenaars die je vullen met joie de vivre en lekker eten, en dat alles voor een redelijke prijs. Het resultaat is een erg ongewoon reisboek. Helaas zijn de Sporades en Dodecanese Eilanden niet vertegenwoordigd.
Bruno Tersago om 21:10 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
De put in de tuin
Het is een hele poos geleden sinds ik de expatweblog nog met een berichtje vereerd heb, maar het de tijd is gekomen om de draad van het leven en van de weblog weer op te nemen met een relaas over de afvalverwerking hier te lande.
Tenminste, voor zover je in Tanzania van afvalverwerking spreken kan. De eerste dagen na onze aankomst drong een overvolle, niet al te fris ruikende vuilnisemmer al snel de vraag op waar we met ons afval heen moesten. We gingen te rade bij onze buurman. Hij bracht ons doodleuk aan het verstand dat de gangbare procedure erin bestond ons vuilniszak in een put in de tuin te droppen. De tuinman zou er zich dan verder wel om bekommeren. Laatsgenoemde kwijt zich inderdaad wonderwel van zijn taak. Elke morgen verbrandt hij plichtsgetrouw ons afval en dat van de omringende buren. Maar niet voordat hij elke vuilniszak grondig heeft nagepluist op nog bruikbare spullen, die wij Westerlingen, opgegroeid in een wegwerpcultuur, achteloos weggooien. In het hele land zie je dus geregeld fijne rookpluimen, maar soms ook verstikkende rookwolken vanachter de huizen op je af stevenen.
Dat het Tanzania aan een coherent landelijk afval- en milieubeleid ontbreekt, spreekt voor zich. De bevolking heeft dag in dag uit met prangender problemen te kampen. Zoals de aanhoudende droogte en hongersnood bijvoorbeeld, waarover ik enkele weken geleden een berichtje postte. Ondertussen heeft het gelukkig wat geregend, maar nog lang niet genoeg om alle waterreservoirs weer op peil te brengen. De Tanzanianen moeten nog elke dag kilometers lopen om drinkbaar water te gaan halen. Wie maalt er dan nog om het milieu?
stefanieholvoet om 15:02 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Wilde Weisse Welt
Het is zondagmiddag, 2u en ergens in het verre Wenen mogen muzikanten hun favoriete platen voorstellen op FM4, europa’s hipste radio. (http://fm4.orf.at) Een zelfingenomen Britse homo met een ontzettend posh accent wordt geïnterviewd door een ietwat bedeesde Oostenrijkse radioman die speciaal voor de gelegenheid zijn beste Engels heeft bovengehaald. Zijn hoorbare inspanningen tot het imiteren van een gelijkaardige britse tongval leveren de radioman echter weinig sympathie op bij zijn studiogast wiens geduldig minzaam toon langzaam omslaat naar overduidelijke spot.
“So your last Album is called Kiss the future” hakkelt de radioman nerveus. “Does that mean something like, eh, “kiss my ass”?”
“Oh dàrling!” giechelt de homo, verrukt door zijn interviewers’ gêne “I néver thought you’d ask me thàt!”
De radioman, gespeend van elke vorm van humor, blijft verschrikt zwijgen
“But i can give you my phonenumber if you want” gaat de muzikent jolig verder “but àfter the interview, my dear, àfter the interview. Make it quick darling!”
De radioman, nog steeds op zoek naar het juiste antwoord, verkiest een plaat op te leggen en even later vult de stem dromerige stem van Isobel Campbell mijn woonkamer.
Lisa De Visscher om 08:36 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
kokkerellen
We beginnen goed op dreef te raken in de keuken.
Terwijl ik dit schrijf vind ik het wel een beetje raar klinken, want zelf koken met je eigen gerief, kan toch niet zo erg veel verschillen of dat nu in je thuisland of in het buitenland is?
Ann om 07:26 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
12-3-06
Tweede vastenzondag
De tweede vastenzondag is bijna voorbij en dus is het hoog tijd om nog eens iets te schrijven. Ik ben in de laatste dagen voor dat ik vertrokken ben – ik ben op skivakantie geweest en heb nog nooit zo’n slecht weer gehad in mijn leven – een klein beetje op mijn vingers getikt door de verantwoordelijken van deze blog. Desbetreffende wil ik mij eens uitdrukken.
Grotendeels geef ik hen gelijk. Geleidelijk aan zijn mijn teksten een beetje te ‘algemeen’ geworden. Ik heb geen probleem om dat toe te geven. Langs de andere kant zijn er ook lezers van deze blog geweest die de verantwoordelijkheid in handen hebben genomen om de reacties in goede banen te leiden. Het is inderdaad niet de bedoeling de anderen persoonlijk aan te vallen – als er iemand is om persoon aan te vallen in deze blog, dan is het eventueel de schrijver en zijn manier van schrijven en niet zij die commentaar geven, en hiervoor dank ik mijn lezeres Katrien.
Kristof Vanhoutte om 20:35 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Hulpvaardig
Wat zou er in Brussel gebeuren als er een dronken man uitgeteld op het voetpad ligt? Mijn gok is dat de meesten daar in een grote boog om heen lopen. Niet zo in Piraeus, toch ook een stad met 1 miljoen inwoners. Toen ik zo net een krant ging halen aan de kiosk (ja, Griekenland heeft veel zondagskranten), zag ik wat verderop een man stomdronken op het voetpad liggen, in de regen. De kioskuitbater en ik gingen meteen naar de man toe, die niet scheen te bewegen. Meteen kwamen er nog een tiental mensen rond ons staan. Allemaal waren we het er over eens dat we best een ziekenwagen belden. Iedereen haalde zijn GSM boven, zodat het tot een discussie kwam wie er zou bellen. Ik zie het nog niet zo gauw gebeuren in Belgie. Ik beweer niet dat er niemand kan gevonden worden die zich over het lot van een dronkelap zou ontfermen, maar dat er een tiental mensen bereid zijn om te helpen ...
Bruno Tersago om 12:50 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
Google goes Bahrain
Vannaf deze week hebben we op onze kleine eilandje Bahrain een Google.com.bh! Een Google voor de lokale Bahraini, in het Engels en Arabisch. Altijd leuk al is de andere kant van de medaille misschien wel dat ze dan google.com blokkeren. Google staat er trouwens voor bekend om wereldwijd lokale Googles op te starten om dan vervolgens censuur per land mogelijk te maken.
Dorian om 10:55 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
10-3-06
Groot afval
Volgens de laatste statistische gegevens van het Ministerie van Volksgezondheid zijn er steeds meer echtscheidingen in Japan. Opvallend vooral is de stijging van het aantal echtscheidingen tussen langgehuwden. Het aantal echtscheidingen tussen koppels meer dan 20 jaar gehuwd, is verdubbeld ten opzichte van 1985. Bij koppels die 30 jaar huwelijksleven achter de rug hebben, zijn de echtscheidingen zelfs verviervoudigd.
Vincent Van den Storme om 12:11 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
F1 GP in Bahrein
Het is weer zover. Het grote F1 GP circus is geland in Bahrein en vollop de wagens aan het testen. Maar dit jaar is het helemaal anders dan de andere jaren want er zijn 10 belgen speciaal uit Belgie overgevlogen om als F1 GP mars