Oude gebouwen

Indien u ooit in Griekenland bent geweest, is het u misschien al opgevallen dat er vrij veel oude, mooie gebouwen staan te verloederen en weg te rotten. Vooral in Athene is dat erg jammer, want die gebouwen hebben veel meer charme en pracht dan de draken van flatgebouwen die hier sinds de jaren 50 van de vorige eeuw in sneltempo zijn gebouwd. Er zijn vele redenen voor dit fenomeen. De meest voorkomende is het feit dat een gebouw familie-erfenis is; en wanneer de ouders sterven moeten de kinderen onderling uitmaken wat er met het huis gebeurt. Dat verloopt niet altijd even vlot: de één wil verkopen, de ander wil renoveren. Uit koppigheid geeft niemand toe en zo blijft alles staan, tot het gebouw klaar is voor de sloop. Maar er is nog een andere reden: als het gebouw geklasseerd is (en oude gebouwen worden wel degelijk geklasseerd), dan moet het worden gerenoveerd. Maar de vergunning daarvoor kost meer dan een nieuw gebouw te laten optrekken. En als je opgezadeld zit met een oud gebouw, maar geen geld hebt om te renoveren, dan blijft er weinig keus over behalve verkopen.


 

Over marmer gesproken

Pict0020 Met de ondernemende vrouwen van Besix ondernamen we zondag een uitstap naar de Grand Mosque in Abu Dhabi, de derde grootste moskee ter wereld, momenteel nog onder constructie. Een groot project waar de griekse leveranciers blijkbaar ook naast visten, want al het witte marmer waarmee zowel de binnenkant als de volledige buitenkant van de moskee bekleed zal worden, komt – inderdaad, uit Italie. 

Wanneer de moskee ooit af zal zijn – dit project is al jaren aan de gang – zal hij ongetwijfeld heel indrukwekkend zijn. Zet alvast je zonnebril maar op om over het immens grote witte plein te lopen…


 

Marmer

Ik heb net 4 dagen op een beurs voor vloerbedekking doorgebracht, georganiseerd door het bedrijf waar ik bij werk. Niet echt mijn branche, hoewel ik in de toekomst wel eens websites zal moeten gaan bouwen voor bedrijven die zich met dat soort dingen bezig houden.
Wat me opviel tijdens deze beurs, was het feit dat er zo enorm veel Grieks marmer is. OK, ik weet ook wel dat al die oude tempels met marmer zijn gebouwd (het Parthenon is in Pentelisch marmer opgetrokken), maar Griekenland staat niet bekend als exporteur van marmer of graniet. Er zijn  nochtans minstens 60 verschillende soort marmer te vinden in Griekenland, en in 12 verschillende kleurpalletten. Blijkbaar zijn de Italianen beter in het verkopen van hun marmer, want Italiaans marmer heeft toch wel een goede naam in België. Ik heb wel vernomen dat onze Italiaanse vrienden hier marmer komen opkopen om het dan door te verkopen als Italiaans marmer. Net zoals ze dat ook met de olijfolie doen. Het lijkt me een uitgelezen klus voor de Griekse Organisatie voor Buitenlandse Handel om deze situatie recht te zetten.


 

Politie = corrupt

Vorige week hield de politie ons onverwachts tegen toen we op weg waren naar Arusha. Onze wagen mag dan wel een Tanzaniaanse nummerplaat hebben, met twee Westerlingen erin rook de politieagent onmiskenbaar geld. Met een glimlach om zijn mond, waarvan niet duidelijk was of hij er sympathie of spot mee wilde uitdrukken, vroeg de politieagent ons om rijbewijs en verzekeringspapieren. Toen die in orde bleken, zocht hij verwoed naar een andere misstap of vergetelheid die hij ons zou kunnen aanwrijven. ,,Toon mij jullie brandblusapparaat'', droeg hij ons op. Het was een schot in de roos. Hoewel we, zo bleek achteraf, wel over een brandblusapparaat beschikten, konden we het op dat moment niet vinden. ,,Dat is dan 20.000 shilling’’ (ongeveer 15 euro), wist de agent. ,,En als jullie geen ontvangstbewijs nodig hebben komt het op 10.000 shilling.’’

Het was al de tweede keer dat we een politieagent een steekpenning moesten toestoppen. Vorige keer gebeurde het toen ik in een taxi op weg was naar de luchthaven. De taxichauffeur moest toen wel heel wat minder betalen: 1000 shilling. Dat de politie corrupt is, heeft veel te maken met hun laag salaris. Hun loon volstaat niet voor hun dagelijkse levensonderhoud. Ze zien zich gedwongen hun geld op een onfrisse manier te verdienen.

De corruptie is niet het enige dat schort aan het Tanzaniaanse politiekorps. De agenten beschikken hier zelfs niet over eigen dienstwagens. Toch worden ze er dagelijks op uitgestuurd. Voor hen zit er dus niets anders op dan aan voorbijrijdende autobestuurders een lift te vragen. Zo nam mijn partner vorige week een politieagent mee. Naar eigen zeggen moest hij de veiligheid op de luchthaven verzekeren voor de aankomst van een belangrijke minister.


 

The Belgian Gala Dinner

Img_23261 Ik ben alleen maar voor tradities, als ze echt leuk zijn. Zoals met Sinterklaas,- s avonds je schoen klaar zetten en dan heel hard roepen dat de sint moet komen die nacht, of op oudejaarsdag in de belgische vrieskou gaan ‘nieuwjaarzingen’, van huis tot huis. Of in Dubai, eens per jaar, mosselen smullen op the belgian gala dinner.


 

Suikerklontjes

Er was eens een man. Een man met suikerziekte.

Hij wandelt elke week van Tynwald tot in Borrowdale (minstens 10 km) om zijn pillenvoorraad aan te sterken. Elke week bezwijkt hij op precies dezelfde plek in het midden van de straat, niet ver van het medisch centrum, dat hem moet verderhelpen.

Een auto rijdt voorbij. Nog een auto. Niemand heeft oog voor hem.  Belgische vrienden zien de man liggen. Ze stoppen aan de kant van de weg. Ze horen niet wat hij voor zich uitstamelt. Na een tijdje blijkt dat hij het over suikerklontjes heeft, die in zijn zak zitten.

De Belgische vrienden kennen de man nu, rijden af en toe op deze plek voorbij. Wie weet hoeveel keer de man al bezweken is in het midden van de straat zonder dat iemand hem suikerklontjes geeft.


 

Cash!

Als we de nieuwsberichten hier mogen geloven, is Athene een zeer onveilige stad geworden en de mensen hier voelen zich hier hoe langer hoe minder op hun gemak. Maar ik maakte vandaag iets mee, wat ik nog niet zo gauw in België zie gebeuren. Rond de middag stuurde mijn baas me naar de bank, om een cheque van 4.500 euro te gaan innen. Dat is toch een vrij respectabel bedrag en ik voel me nog altijd onwennig als ik daarmee over straat moet lopen. Maar wat moet ik dan zeggen van de man die voor me in de rij stond aan het loket?
Hij wilde zo maar eventjes 30.000 euro afhalen! Nu moet u weten dat de loketten hier niet zijn beveiligd met kogelvrij glas (er is een soort raampje tot op ooghoogte), en dat je eigenlijk heel vlot achter de balie kunt komen om daar eender wat te doen. De loketbediende grijpt een stapel "hondertjes" uit de kast achter hem, telt die, en stopt ze de klant toe (die moet uiteraard wel een identiteitskaart tonen). Kunt u het zich voorstellen? Alles open en bloot in de bank: iedereen die het wilde, kon de man horen vragen naar 30.000 euro. Hier gaat men niet even naar de back-office om dit soort dingen af te handelen. Er is niet eens een back-office. Ik zag nergens een bewaker of politieagent in de buurt. De man stak zijn buideltje geld (we spreken hier toch van 1.200.000 oude franken, he) in zijn jaszak en ging fluitend naar buiten. Ik woon hier nu al 6 jaar, dus ik ben het wel enigszins gewoon, maar toch blijft het een indruk op me maken. En onveilig? Griekenland is een cash-economie, maar als Athene zo onveilig was, zou men hier toch veel meer kaarten gaan gebruiken, niet?


 

Jammer

De ambassadeur heeft voor de tweede keer weer de leden van de Belgische verenigingen uitgenodigd bij hem thuis. Vorig jaar had hij dat ook al gedaan, omdat het toen zijn eerste jaar in Griekenland was. Ik ben toen zowaar een kennis uit mijn studententijd tegen het lijf gelopen op die bijeenkomst! Of hoe klein de wereld toch kan zijn.
Een mooi gebaar dat iedereen hier weet te appreciëren: dit is niet zomaar een receptie, maar een informele samenkomst met Belgische bieren (van het vat!) en Belgische hapjes. De Belgen zijn dit niet gewend van hun ambassadeur, maar nu lijkt het wel dat er een nieuwe trend is gezet.
Jammer genoeg moet ik passen, want het bedrijfje waar ik voor werk, organiseert een beurs waarop ik vanaf morgen tot en met maandag aanwezig moet zijn van 10 uur 's ochtends tot 9 uur 's avonds. Als iemand van de lezers gaat, kan hij misschien een reactie achterlaten om te zeggen hoe het is geweest?


 

"Thanksgiving" the facts

TurkeythanksgivingsymbolDe vierde donderdag van november, de officiele nationale Thanksgiving Day in de Verenigde staten, in 1863 door Abraham Lincoln toegekend.


 

Een paar statistieken

Het Griekse Nationale Instituut voor Statistiek liet ons deze week een paar cijfers zien, die wat meer inzicht bieden in de Griekse economie, en vooral: waar spenderen Grieken hun geld aan? Het zijn best wel interessante cijfers, die misschien wat commentaar behoeven (ter verduidelijking: de Grieken zijn met ongeveer even veel als de Belgen).
- Zo bezit 98,75% procent van de Grieken een kleurentelevisie. Dat is vrij hoog, en de meeste Grieken zitten veel voor de buis (of ze echt opletten wat er te zien is, is niet zeker, want vele mensen beweren dat ze het kijkkastje gewoon aan zetten als achtergrond).
- 34,02% heeft een PC thuis. Ik zou het eens moeten nakijken, maar dit zou wel eens het laagste percentage in de EU kunnen zijn.
- 74,33% heeft een GSM. Eerlijk gezegd stond ik er van te kijken dat het percentage niet hoger was. Ik ken namelijk NIEMAND die geen GSM heeft. Sommigen hebben zelfs meerdere exemplaren, en liefst dan nog de meest recente modellen. Een GSM is namelijk ook voor een groot deel een statussymbool.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog