De Grieken kunnen een aardig potje vloeken. Om eerlijk te zijn: ik had dat niet verwacht toen ik hier een kleine 6 jaar geleden aankwam. Ik had misschien een vertekend beeld, door het feit dat ik Oud-grieks had gestudeerd en dan stel je je de Grieken tenminste voor als voorname oratoren. Mijn schok was niet zo groot als die van de romantici, toen die hier in de 18de eeuw kwamen zoeken naar de oorsprong van de westerse beschaving, en alleen maar vloekende messentrekkende boeren, herders en vooral dieven (kleften) aantroffen, in plaats van in toga gehulde filosofen.
Hoe dan ook: ik hoor mijn collega's en vrienden de godganse dag vloeken en de meest schuine woorden gebruiken. Meer dan in eender welke andere taal die ik ken. En zeker ook vaker dan de Vlaming. Een kleine greep uit het uitgebreide vocabularium vindt u hier (opgelet, geen al te kosjere banners!). Het is eigenlijk ongelofelijk grappig om bezig te horen en men is er ook hoegenaamd niet beschaamd om. Maar ik zie het mezelf nog niet zo gauw doen, hoe goed mijn Grieks ook mag zijn. Misschien speelt mijn Vlaamse achtergrond nog te veel mee?
Bruno Tersago om 20:16 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
Misschien lopen er wel naïevelingen rond die denken dat aangezien het in Noorwegen elke winter sneeuwt, de eerste sneeuwval geen problemen oplevert. Mispoes dus. En elk jaar is het trouwens precies hetzelfde liedje.
Verleden zondag kreeg Oslo en omgeving een eerste waarschuwing in de vorm van smeltende sneeuw. Je zou dan misschien verwachten dat iedereen als de bliksem de zomerbanden inwisselt voor winterbanden, maar toen dan dinsdag de eerste échte sneeuw kwam, stond het verkeer natuurlijk compleet stil. Een collega vertelde dat hij op zondag wel overwogen had om toch maar de winterbanden boven te halen, maar zijn vriendin zei dat er best nog wat gewacht kon worden, want het ging toch niet sneeuwen. Terwijl het op datzelfde ogenblik dus wel degelijk buiten aan het sneeuwen was! Een andere collega had «geen tijd» gehad op zondag, en moest op dinsdagmorgen dus maar tijd maken. Nog een andere collega vond dat het op de hoofdwegen nog wel ging met zomerbanden, maar dat duurde niet langer dan tot na de middag, en ze heeft dus mooi de bus naar huis mogen nemen.
Filip van Laenen om 10:32 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Zo klein, zo fijn, zo welkom, maar zo ver weg… lieve Jasper…vandaag geboren, in het voor ons te verre Duitsland…proficiat aan de trotse ouders en de kleine zus. Ik ben nu met mijn gedachten heel dicht bij jullie.
Veerle Van den Brande om 18:08 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Met een plotse daling van de temperatuur met 10 graden is het wellicht tijd om het zomeruur achter ons te laten. Net zoals in België draaien we hier vannacht de klok ook een uur terug. Dat gebeurt om 4u plaatselijke tijd. Vanaf nu zal het licht zijn om 7u 's ochtends en valt de duisternis in om 18u (dat is zo voor de rest van de winter). De wintertijd is het enige wat Griekenland gemeen heeft met België dezer dagen. Het concept van herfstvakantie is hier namelijk onbekend. Volgende week gaat iedereen dus gewoon werken hier. Men kent hier ook geen Halloween of Allerheiligen; want in wezen zijn dat Keltische feesten die niets met het christendom te maken hebben.
Bruno Tersago om 15:56 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Donderdagavond, op weg naar huis in de wagen, komt Marlies, net 7 jaar, met haar beschouwingen aanzetten, nadat we eerst nog een verkiezing gehouden hadden wie nu eigenlijk de beste tennisspeelster is – Kim of Justine ( Marlies nam het zeer overtuigend op voor Justine, die ze 2 jaar geleden aan het werk zag in Dubai )
Of hier hebben de mensen allemaal ander kleren aan, en die zien er allemaal anders uit dan ergens anders.
En even later merken we ook nog eens, hoe anders het hier soms is. Het laatste tankstation op de snelweg voor we thuis passeren, laat ik de tank nog eens voldoen…. Wanneer ik de wagen terug wil starten, hoor ik jammer genoeg alleen maar getik… batterij wil niet meewerken… ik zet airco, lichten, radio etc af, en probeer het nog eens… niets. Nog voor ik mijn telefoon heb boven kunnen halen om versterking van husbie te krijgen, staan er 5 enthousiaste indiërs die in het tankstation werken aan mijn auto te duwen.
Als het niet meteen lukt, stelt een pakistaanse truckchaffeur voor om even het stuur over te nemen en ik zie hoe mijn auto aan de praat gebracht wordt. Dank u wel, voor jullie hulp. No problem, you’re welcome madam. See you again. Zeker weten.
Veerle Van den Brande om 20:13 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
De vlaggen worden weer bovengehaald, want vandaag is het weer nationale feestdag. Nee, niet de herdenking van de onafhankelijkheid; dat wordt gevierd op 25 maart. Vandaag is het όχι-dag: de dag waarop de Grieken herdenken dat ze aan het begin van de 2de Wereldoorlog vrije toegang ontzegden aan de Italianen. Mussolini stelde een ultimatum aan de Griekse dictator Ioannis Metaxas, waarop die laatste niet "nee" zei, zoals de overlevering wilde, maar wel "Alors, c'est la guerre". In de daarop volgende maanden diende het Griekse leger de Italianen een verpletterende nederlaag toe in de ruwe bergen van Zuid-Albanië. Griekenland zou dat later duur bekopen, toen de Duitsers het heft van de incompetente Italianen hier overnamen.
Zoals dat bij elke nationale feestdag het geval is, is er vandaag een militaire optocht waarbij ook schoolkinderen in uniform paraderen. Toch zijn er een heel aantal van die schoolkinderen die niet eens weten wat er vandaag precies wordt herdacht. Misschien zijn 2 nationale feestdagen te verwarrend, want sommigen zeggen dat we vandaag onafhankelijkheid van Turkije herdenken. Anderen weten dan wel de klok hangen, maar niet de klepel: Griekenland zou "nee" hebben gezegd tegen Turkije. Waartegen precies, is dan weer moeilijk uit te leggen.
Bruno Tersago om 13:59 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Oekraine maakt zich op voor een mini baby-boom. De gevolgen van de Oranje Revolutie hebben dus ook effect gehad op de viriliteit van de modale Oekraiener. En dit is hard nodig.
Daar denkt men twee oorzaken voor gevonden te hebben. Het ‘feel good’ effect van de nadagen kort na de revolutie heeft blijkbaar ook voor de nodige inspiratie gezorgd om iets uitdrukkelijk intiemer met elkaar om te gaan. En anderzijds geeft één van de populistische maatregelen van de eerste oranje regering, koppels een forse kraamvergoeding. Die bedraagt algauw meer dan 6 maanden tot een jaar ‘officieel’ salaris van de gemiddelde Oekraiener.
Men zal meer van de revoluties nodig hebben om de bevolking op peil te houden. Want fikse denataliteit, korte levensverwachting voor mannen en immigratie, zorgen dat Oekraine binnen dit en enkele decenia dreigt leeg te lopen ! Kort na de onafhankelijkheid in 1991 waren ze nog met meer dan 50 miljoen, vandaag is dat al gedaald tot iets meer dan 47 miljoen. Extrapolaties hebben al berekend dat aan de trent van de voorbije jaren, Oekraine in 2050 minder dan 25 miljoen inwoners zal tellen.
Er is dus nog werk aan de winkel...
Christian en Carine Coolsaet om 21:51 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Gisteren was ik jarig (bloemen noch kransen graag, waarvoor dank) en gezien het hier nog altijd goed weer is, hoorde daar een etentje bij in een taverne aan de waterkant. Fijn is dat, want ik herinner me dat het rond 26 oktober in Belgie voornamelijk regent en dat het ook knap mistig kan zijn. Hier dus niet: met een temperatuur boven de 20 graden deden we ons -in hemdsmouwen- te goed aan verse krab, garnalen en een visje. We kenden de kelner, Dimitris (die overigens gisteren zijn naamdag vierde), goed en hij trakteerde ons op de wijn.
Iets verderop trok een bende joelende Britse schoolkinderen (ik schat hen rond de 15 jaar) voorbij. Wellicht zijn ze hier op schoolreis. Een heel aantal van hen had t-shirts gekocht met de beeltenis van Osama Bin Laden er op (dat is het soort humor dat je op die leeftijd kunt verwachten). Waarschijnlijk kunnen ze dat soort kledij in Groot-Brittannie niet vinden. Ik vermoed trouwens dat ze er op de luchthaven in Albion ook niet om zullen kunnen lachen. Gelukkig kan dat hier nog wel...
Bruno Tersago om 14:38 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
Het is bekend dat Tokio op stedenbouwkundig vlak een chaotische wirwar is, maar dit slaagt toch alles: een populaire discountketen heeft beslist om op het dak van een van hun winkels, midden in het centrum van het overbevolkte Tokio, een rollercoaster te bouwen. Een deel van de structuur, een 52 meter lange u-vormige baan, staat er al.
Omwonenden kunnen er niet mee lachen. Ze vrezen ongelukken en vooral het gekrijs van het rollende publiek. Een bezorgdheid die gemakkelijk te begrijpen is vermits de winkel heel de nacht tot 7 uur s’morgens openblijft.
Hoe gek het ook lijkt, de structuur beantwoordt aan de stedenbouwkundige voorschriften. Er is dus geen probleem, zeggen de stadsautoriteiten.
Vincent Van den Storme om 15:56 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Griekenland heeft zo wat het hoogste percentage werklozen in de Europese Unie. Toch worden hier tegelijkertijd een massa buitenlandse krachten aan het werk gezet. Vaak gaat het om illegale inwijkelingen die bereid zijn om tegen een erg laag loon het werk te doen dat Grieken niet meer willen. De werkgevers zijn maar al te blij om Albanezen, Pakistani's, Roemenen, Russen, Bulgaren, Koerden enz. te werk te stellen in de bouwsector, op het platteland en in de fruitteelt, in de toeristische sector en in gevaarlijke en ongezonde omstandigheden (zoals het ophalen en verwerken van vuilnis). Soms worden de lonen in het zwart uitbetaald en spaart de werkgever op die manier veel geld uit. Dat is echter niet altijd het geval en zo brengen zelfs illegalen geld in het laatje bij de sociale zekerheid. Tegelijkertijd zoeken Grieken vooral naar werkzekerheid en proberen ze zo veel mogelijk in de openbare sector terecht te komen: een sector die hier in Griekenland bol staat van corruptie en politieke benoemingen. Als je daar een job kunt te pakken krijgen, ben je er bijna zeker van dat je niet te hard hoeft te werken en je kunt bovendien ook niet ontslagen worden, hoewel het loon nu ook weer niet zo denderend is. Grieken zijn niet gewend om van job te veranderen (door de stroeve arbeidswetgeving is dat ook niet eenvoudig). "Jobhopping" is hier zo goed als onbestaande en uitzendkantoren kunnen zich maar met moeite staande houden.
Toch worden de buitenlanders hier beschuldigd van het feit dat er geen jobs zijn. Het zijn hier dan wel geen Poolse loodgieters, maar Albanese schilders of Fillipijnse poetsvrouwen.
Bruno Tersago om 19:59 | Link | 8 Reacties | 0 TrackBack
Het nieuws werd ons gebracht na een lachsalvo net buiten mijn kantoor. Ik stond er wat ludiek te keuvelen met onze ‘Vice-President’ terugblikkend op een geslaagd bezoek... toen ik voelde dat er ‘iets’ gaande was. Een collega wou zich bij mij opdringen, en bracht de boodschap dat één van mijn ‘productmanagers’ zopas was overleden...
Christian en Carine Coolsaet om 20:57 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Met Ramadan heeft het spitsuur zich verlegt naar de namiddag. Zaterdag moest ik van op mijn werk naar de school van de kinderen, een tripje wat me normaal hooguit 10 minuten kost, maar die dag 45 minuten, en dan had ik mijn inziens, nog de minst geblokkeerde weg genomen. Naar huis rijd ik nu misschien wel 30 km rond, helemaal achterlangs. Liever dat dan uren in een niet bewegende fille.
Veerle Van den Brande om 19:57 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Na weken voorbereiding was het dan eindelijk zover, de donderdag waar we zo lang naartoe gewerkt hadden was eindelijk aangebroken. Zoals gewoonlijk sleurde ik mijzelf om 6 uur mijn bed uit om om 7 aanwezig te zijn op school.
Met de Belgische vlag stevig in mijn hand en wakend dat ik ze op geen enkel moment zou loslaten, bekeek ik het hele circus rond me.
Mensen die haastig heen en weer liepen, leerkrachten die de uniformen van de leeringen nodeloos gladstreken, de band die nog snel de laatste noten herhaalde, de cheerleaders die elkaars make-up checkten,kortom een hectische gedoe.
irisclaeys om 19:37 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Zondag 23/10/2005
Vanmorgen leek een zondag te worden als zovele zondagen in Nigeria.
Te beginnen met een uitgebreid ontbijt. Wat lezen in de Belgische kranten van de vorige weken en de Knack die me hier bereiken met enige vertraging. Een duik in het zwembad en daarna wat vrienden bezoeken..............
Rik Florin om 13:07 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
De scheiding van Kerk en Staat is één van de verworvenheden van de Verlichting. Daarom ook dat beide instituten gescheiden zijn in Noord- en West-Europa. In Griekenland is dat echter niet het geval. Dat zorgt voor een heel aantal merkwaardige toestanden. In feite is er officieel geen godsdienstvrijheid. In Thracië woont weliswaar een islamitische minderheid (in feite Turken) die hun godsdienst mogen beleiden. Maar in de rest van Griekenland laat de kerk niet toe dat er bvb. een moskee wordt gebouwd (overigens ligt dat ook nog altijd gevoelig bij grote delen van de bevolking). Bovendien, als je als katholiek wil trouwen met een Griek(se), dan moet je door een notaris een contract laten opstellen dat je kinderen volgens de Grieks-Orthodoxe rite zullen worden gedoopt. Verder is een kerkelijk huwelijk hier altijd een legaal huwelijk. De Griekse clerus wordt beschouwd als ambtenaars en ze worden dus ook door de staat uitbetaald. De kerk is hier ook één van de rijkste grondbezitters van het land. Crematie gebeurt hier niet, omdat de kerk het niet toelaat. En ambtenaren moeten een religieuze eed zweren als ze worden aangenomen. U herinnert zich bovendien ook nog wel dat bisschoppen vorig jaar de Olympische Spelen inzegenden.
Bruno Tersago om 16:10 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
Ik lees graag eens de blogs van mijn mede-blogster uit de Verenigde Arabische Emiraten. Voor mij is het een referentiepunt om mijn eigen ervaringen in het Midden-Oosten een beetje beter te kunnen situeren. Ik reis ook wekelijks van het ene Emiraatje naar het ander en bezoek Koeweit, Saudi en de andere landen in de regio regelmatig. En toch is dat niet genoeg. Ik hoor het graag eens van een Belg ook!
Frederik Haentjens om 12:48 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
30 oktober 2005. Dat is de datum waarop er in heel Tanzania verkiezingen worden gehouden. En dat is duidelijk merkbaar in het straatbeeld. Van de kleinste dorpjes aan de voet van de Kilimanjaro tot aan het Victoriameer prijkt het grijnzende gezicht van Chagua Kikwete, de huidige minister van Buitenlandse Zaken en de presidentskandidaat van de machthebbende partij Chama Cha Mapinduzi (CCM). In die mate dat het naar pure propaganda ruikt, want naar affiches van de andere kandidaten moet je behoorlijk zoeken.
Met Kikwetes hagelwitte tandenrij daarentegen word je om de haverklap geconfronteerd. Naast de talrijke affiches, zie je zijn beeltenis op petjes en T-shirts, die tijdens verkiezingsmeetings naar hartelust worden uitgedeeld. Deze week zag ik in Arusha zelfs een traditioneel geklede vrouw in de groen-gele kleuren van CCM en een print van Kikwetes hoofd de straat oversteken.
Verwacht wordt dat de 55-jarige Kikwete de huidige president, Benjamin Mkapa, zal opvolgen. Alles wijst inderdaad in die richting. Alle Tanzanianen schijnen Kikwete reeds in hun hart gesloten te hebben. Of ik het nu vraag aan een taxichauffeur of een student, iedereen is vol lof over hem. Het schijnt de bevolking niet te deren dat CCM zo veel geld pompt in affiches, petjes en T-shirts, in plaats van het geld te investeren in de uitbouw van het wegennet of in de broodnodige verbetering van het onderwijs.
stefanieholvoet om 15:38 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Nee, niet vanwege de Eurovision show die morgen in Kopenhagen zal plaatsgrijpen, maar wel -eens te meer- door de aardbevingen. De voorbije nacht waren er weer 2 schokken van 6 op de schaal van Richter tussen Chios en Samos. Inderdaad, op dezelfde plaats als een paar dagen geleden. En zonet was er een beving van 5 op de schaal van Richter, vlak bij Zakynthos, waar eergisteren ook 2 bevingen waren. Zoveel seismische activiteit op zo korte tijd zorgt voor veel onrust. Is er een grote aardbeving op komst? Is dit het domino-effect na de zware aardbeving in Pakistan? Seismologen zullen de ontwikkelingen de komende 24 uur nauwgezet volgen.
Bruno Tersago om 20:21 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
De file vanmorgen was een beetje langer dan gewoonlijk, want vandaag was uitgeroepen tot een autovrije dag. Alle grote steden hadden af te rekenen met groter dan normale verkeersopstoppingen. Volgens de media namen dagdagelijkse gebruikers van het openbaar vervoer massaal de auto, uit vrees voor nog meer mensen op de nu al overvolle treinen en bussen. Onterecht trouwens, want de meeste mensen die een auto ter beschikking hebben, denken er niet aan om hier het openbaar vervoer te nemen. Treinen hebben vaak geen vensters, of de deuren kunnen niet toe, zelfs niet als de trein rijdt en de kans om overvallen of bestolen te worden is behoorlijk groot; bussen zijn onbetrouwbaar, en minibus taxi's zijn soms (heel snel) rijdende doodskisten. Het enige positieve punt is dat al de politici die vandaag met veel poeha getracht hebben om met het openbaar vervoer te reizen, beseffen dat het zo niet verder kan.
Tom Van den Berckt om 21:28 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Ja, ik weet het: het gaat hard met de Griekenland blog, maar het volgende nieuwtje wou ik u toch niet onthouden. Vandaag begint de 9de dialoog tussen de orthodoxe Kerk en de Europese Volkspartij in Istanboel. Van Griekse zijde reisde Yiannis Varvitsiotis af naar Turkije. Hij had geen reispas bij zich, maar wel een paspoort van het Europese Parlement (hij is er hoofd van de Nea Dimokratia fractie). Groot was de consternatie toen bleek dat de Turken meneer Varvitsiotis het land niet binnen lieten. Na 3 uur intens onderhandelen mocht hij dan toch het land in, maar hij moest eerst terug naar de luchthaven om zijn paspoort te laten afstempelen (de Turken hadden dat vergeten). Een storm in een glas water? Wie heeft het bij het rechte eind? In ieder geval steigeren de EVP en de Griekse regering bij het gedrag van een kandidaat lidstaat van de EU.
Bruno Tersago om 19:25 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
... zorgt voor ons! Hoewel het niet echt nieuwe informatie voor me is, vind ik het toch een prima idee om informatie voor de Belgen in Griekenland op het web te zetten, nu de paniek rond de vogelgriep hier ten lande steeds meer uitbreiding neemt.
Laat ik u alvast vertellen dat er bij ons vandaag kalkoen op het menu staat!
Bruno Tersago om 19:11 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Alle nederlandssprekenden zijn de laatste tijd in de ban van de nieuwe spelling die nu uitkomt. Maar ook het Grieks heeft zo zijn spellingskwesties, zij het iets anders. Om de situatie goed te begrijpen, moeten we eigenlijk de geschiedenis van het moderne Grieks kennen. Wikipedia heeft daar een beknopte beschrijving van. De officiële versie van het moderne Grieks die wordt gehanteerd, heet demotisch (letterlijk: volks) Grieks. Deze versie is eenvoudiger dan het Oud-grieks en de katharevousa en is de neerslag van de taal die nu wordt gesproken in Griekenland. In 1982 heeft men een spellingsvereenvoudiging doorgevoerd: alle diakritische tekens werden uit de schrijftaal verwijderd, behalve het klemtoonteken. Verder kent de spelling van het moderne Grieks een paar eenvoudige vuistregels:
Bruno Tersago om 17:50 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
De kalkoen van Oinousses (het zou de titel van een Nero-strip kunnen zijn) -het eilandje vlak bij Chios- bleek niet besmet te zijn met het H5N1 virus. Dat is aan het licht gekomen na herhaalde testen in het Instituut voor Besmettelijke en Parasitaire Ziekten in Thessaloniki. Tevens zijn daar stalen onderzocht van vogels over heel Griekenland. Allemaal negatief. Eén weefselstaal van de bovenvermelde kalkoen wordt op dit ogenblik nog onderzocht in Londen, dus er is nog geen 100% zekerheid.
Ondertussen verkeren de kwekers van gevogelte in een crisis. Er is een terugval van 80% in de omzet de voorbije dagen, ondanks de berichten dat men niets te vrezen heeft als het vlees goed gekookt, gebakken of geroosterd is. Misschien heeft de media er wel iets mee te maken: die maken de bevolking helemaal gek. Ik hoorde gisteren een "journalist" op een privé-zender vragen aan een expert of we moeten oppassen voor de pluimpjes in onze hoofdkussens en donsdekens. Dat soort mensen mag men van mij snel uit de ether gooien.
Bruno Tersago om 20:16 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Gisteren signaleerde ik al 2 aardbevingen in de Egeïsche Zee, in de buurt van Chios. Vandaag was er om 15u een aardschok van 4,9 op de schaal van Richter in de buurt van Ioannina (ongeveer 360km ten noordwesten van Athene en zeker uw bezoek waard). Om 18:30u beefde de aarde dan weer in Zakynthos, met beperkte schade. Ditmaal 6 op de schaal van Richter. De Ionische kust is een gebied dat erg gevoelig is voor aardbevingen (in 1953 liep Zakynthos grote schade op en werd Kefalonia helemaal plat gelegd - u ziet het in Captain Corelli's Mandolin).
Hier in Athene heb ik er niets van gemerkt. Overigens kan ik de schokken die ik de voorbije 5-6 jaar heb gevoeld, op mijn 2 handen tellen. Ik moet wel nog steeds wennen aan het feit dat ik in een land woon waar de aarde al eens pleegt te beven. Vrouwlief waarschuwt me er voor om geen breekbare of zware voorwerpen hoog op een kast te zetten en zeker niets op de rand van een plank te laten liggen. De inrichting van je huis wordt er toch wel een beetje door gedicteerd.
Bruno Tersago om 18:56 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
België is 5 plaatsen gezakt op de corruptie-index van Transparency International, maar Griekenland is 2 plaatsen gestegen! Er is echter nog altijd een verschil van 28 plaatsen: België staat op 19, Griekenland op 47. Toch moet dit een opsteker zijn voor premier Kostas Karamanlis, die op zijn website als 1 van zijn programmapunten schrijft dat de staat menselijker moet zijn en duidelijk en efficiënt moet werken. Er is dus goed werk geleverd het voorbije jaar. Maar er is nog een lange weg af te leggen. Vorige week nog is de vice minister van Economie de laan uitgestuurd omdat hij betrapt was op een feestje waar hij staatssteun beloofde aan een eigenaar van een privé-televisiezender (lees het verhaal hier).
Bruno Tersago om 18:33 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
O jee, het is misschien zo ver. Vandaag werd ons verteld dat een eerste mogelijk geval van de vogelgriep is gesignaleerd op het eiland Chios. Zou best kunnen want Chios ligt vlak voor de kust van Turkije en bovendien kennen vogels geen grenzen. Het zou gaan om een kalkoen waarin antilichaampjes tegen het H5 virus zijn aangetroffen. Het is dus nog niet zeker of het om het beruchte H5N1 virus gaan. Een bloedstaal wordt nu onderzocht in Thessaloniki. Er is in ieder geval al een schutkring rond de besmette kalkoenkwekerij op gezet en gevogelte mag niet worden vervoerd.
Dit is trouwens niet de enige tegenslag die het mooie Chios kreeg te verwerken vandaag. Vanochtend rond 8:45u was er een aardbeving van 6 richter in de buurt, gevolgd door nog een tweede van 5,9 om 12:46u. Iets later volgde nog een derde van 5,5 richter! Seismologen sluiten niet uit dat de bevingen het gevolg zijn van de grote aardschok die Indië en Pakistan heeft getroffen.
Bruno Tersago om 21:01 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
We hebben ons voorgenomen om, nu ik niet meer ofwel zwanger ben, ofwel een piepkleine baby heb, om wat meer het avontuur op te zoeken. Zodus, toen iemand van de vriendenclub voorstelde om een tochtje naar fossil rock te ondernemen, besloten we mee te gaan.
Veerle Van den Brande om 19:43 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Meer weetjes van mijn nieuwe thuisfront. Zoals eerder vermeld wachtte mij vorige week een woordje uitleg over Letse ( en Russische ) huwelijkstadities. Jawel, Letse èn Russische tradities. Ze zijn quasi hetzelfde omdat ze doorheen de jaren zoveel door elkaar gebruikt zijn. Het is moeilijk om te weten welke traditie van welk volk afkomstig is.
Een eerste punt; Letten feesten minumum twee dagen. Tijdens die dagen maken spelletjes en raadsels een vast onderdeel uit van de receptie. Er worden ook soms flessen in de Daugava gegooid . Die bevatten slechte en goede eigenschappen van beide partners. Geraakt de fles met de slechte eigenschappen het verst, dan brengt dit ongeluk, geraakt de andere fles het verst, dan wordt het een gelukkig huwelijk. Ook het voorbijgaan van de zogenaamde "drie poorten" is een traditie. De eerste is de poort van de kindertijd enz...
Een nieuwigheid in Riga is het hangen van sloten in het park. Wees dus niet verrast als u overal aan de kleine bruggen sloten ziet hangen. Het is mij nog steeds een raadsel hoe lang ze daar mogen hangen en of ze na een tijdje verwijderd worden. Ook de sloten moeten het nieuwe echtpaar geluk brengen.
Aangezien veel jongeren in Letland ofwel een Russische, Oekraïnse, Litouwse, ... vader of moeder hebben, heb ik veel verschillende dingen gehoord. Op de avond van het huwelijksfeest moet een Oekraïnse bruidegom bijvoorbeeld streke drank drinken uit de schoen van de bruid. En als een huwlijk op het platteland gevierd wordt, viert het hele dorp mee.
anoukcraps om 17:31 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Parmesan, brie, camembert, Deense blauwe, gouda, cottage cheese, haloumi, cheddar, geitekaas, feta, ricotta, mozarella, platte kaas, rocquefort,... je vindt ze allemaal in een of andere vorm, maar met een prijskaartje. Voor een Afrikaans land in een dergelijke crisissituatie blijft Zimbabwe goed voorzien van kazen en melkprodukten in het algemeen.
Daarnaast vind je de 'Vuka vuka' kaas in bepaalde supermarkten. Deze kaassoort verhoogt volgens velen de potentie van de man en brengt deze in een staat van geilheid.
Ik deed een korte enquete gisteren met de vraag aan enkele mannen 'what does it do to men when they eat cheese ?' Ze antwoordden een voor een en zonder te verpinken dat ze daar een erectie van krijgen.
Wat het eten van kaas voor de vrouw met zich meebrengt, lieten ze in het midden.
Katrien Sansen om 13:04 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Grieken zijn heel erg bezig met gezondheid. Dat merk je ook in de taal waar het woord υγεία (denk: hygiene) voortdurende opduikt: γειά σας (begroeting), με γειά (wanneer je een nieuw kleidingstuk hebt of een nieuw kapsel e.d.). Niet verwonderlijk dus, dat de apotheker hun goede vriend is. Inderdaad: Grieken zijn pillenslikkers, en ze grijpen erg makkelijk naar antibiotica. En dat terwijl hun natuur zoveel betere middeltjes tegen allerlei kwalen voorziet.
Het was dus te verwachten dat er massaal zou worden gereageerd op de berichten dat de vogelgriep aan het oprukken is. Er zijn al gevallen gesignaleerd in Turkije en Roemenië: dat is als het ware de Griekse achtertuin. Hoewel het niet helpt tegen het H5N1 virus, hebben Grieken de voorbije dagen al 1.450.000 griepvaccins gekocht. De apothekers zitten ondertussen zonder. De bevolking wordt constant voorgelicht en gekalmeerd, maar toch merk je dat er minder kippevlees en eieren worden geconsumeerd. Wat men met de vele trekvogels gaat doen, die hier overwinteren, is nog niet zeker. Hopelijk volgt men de raadgeving van de Griekse ornithologische vereniging, die er op wijst dat men niet in paniek moet geraken en dat men eerst de wetenschappelijke bevindingen moet afwachten, voor er actie wordt ondernomen tegen (soms bedreigde) wilde vogelsoorten.
Bruno Tersago om 12:22 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Een boodschapje op het antwoordapparaat of ik haar kon terugbellen of mailen omdat ze me even wou spreken voordat ik het eerste rapportje zou zien. Niet onverwacht omdat je als mama wel weet hoe je kind het doet in de klas. Na een mailtje heen en terug hadden we een afspraakje vandaag na school.
Ann om 07:39 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Victorie! Halleluja! De verblijfsvergunning is klaar! En het heeft maar 7 maanden geduurd!
Ward Callens om 02:33 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Ik had gisteren al geschreven dat het herfst was, maar hoe ziet die hersft er in Athene eigenlijk uit? Als je overdag over straat wandelt, zie je Grieken met een lichte of jas rondlopen, terwijl toeristen in korte broek en met sandalen nog steeds denken dat het zomer is. De geur van naftaleen is alomtegenwoordig, want de oudere generatie houdt de herfst- en winterkleren gedurende 5 tot 6 maanden in de kast tussen de mottenballen (of moeten we nu motteballen schrijven sinds gisteren?).
OK, de zon schijnt (da's hier nu ook weer niet zo uitzonderlijk), maar het is slechts een goeie 20 graden meer, en de lucht is niet meer zo azuurblauw als tijdens de zomer. En enkel de doorzetters wagen zich nu nog in zee. Het water is weliswaar nog warm, maar je moet erg snel een handdoek om je heen slaan als je uit de zee komt. Dat geldt in ieder geval voor een Griek. En na bijna 6 jaar, bij uitbreiding, ook voor mij.
Bruno Tersago om 18:55 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Leerkracht zijn heeft ontelbare voordelen; een daar van is de hoeveelheid vakantiedagen. Na een maand in Tanzania heb ik al kunnen genieten van een weekje vrijaf. Die kans heb ik aangegrepen om samen met een andere leerkracht te kamperen in de stad Mwanza aan het Victoriameer en vandaaruit Serengeti National Park te verkennen.
De stad Mwanza zelf is niet wat je zou noemen mooi, zoals steden als Rome en Parijs haast iedereen kunnen bekoren, maar Afrikaanse steden verschillen zo sterk van de Europese dat een bezoek steeds opnieuw een belevenis is. De straten zijn chaotisch, vaak niet geasfalteerd, overal kleine winkeltjes waar handelaars brol en ondefinieerbare dingen aan de man proberen brengen in een poging om het hoofd boven water te houden. Wat wel bijzonder is aan Mwanza is haar ligging aan het Victoriameer, het tweede grootste meer ter wereld.
Wat ik in Moshi en Arusha niet gezien had en in Mwanza wel mee geconfronteerd werd, waren bedelaars, die ook in Europa vooral eigen zijn aan grote steden (Mwanza is de tweede grootste stad van Tanzania, na Dar es Salaam). Zo zijn er uiteindelijk toch nog gelijkenissen met het thuisland...
stefanieholvoet om 16:03 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Een grappige spreuk. Een wijsheid? Wie zal het zeggen. Sinds vorige week behandelen we het thema "Love and marriage" tijdens de les Engels. En zo kom ik veel interessante dingen te weten. Een van die ontdekkingen is spijtig genoeg ook een tendens in Belgie; scheiden. Voor de Thaise studenten in Letland een onmogelijke situatie in hun eigen land, maar hier een nog niet zo frequent verschijnsel als in mijn thuisland. En scheiden doet leiden. Mijn gastmoeder heeft twee huwelijken achter de rug. Ze houdt er een goede vriendschap en een juridische strijd aan over. Mijn broertje van acht blijft achter met een vader die om de paar maanden opduikt en cadeautjes geeft. Verschil met Belgie: vaak blijven de vrouwen alleen achter met de kinderen terwijl de mannen een drukke job hebben of emigreren. Misschien een veralgemening, maar op het eerste zicht een pijnlijke waarheid.
Morgen vertel ik over onze tradities omtrend het huwelijk. Het heeft me heel wat moeite gekost om er te vinden. Maar ik ben ook nu heel wat te weten gekomen. Wij Antwerpenaren dragen blijkbaar een huwelijksring aan de rechterhand, terwijl het in West-Vlaanderen de gewoonte is om hem aan de linkerhand te dragen. Ik ben benieuwd of ze raar zullen opkijken als ik vertel dat er een verhouding is van 3 tot 4 van het aantal scheidingen tot het aantal huwelijken. Als mensen in Vlaanderen scheiden behouden vrouwen niet de achternaam van ex-man. Dat is hier wel de gewoonte. En zo ken ik nog steeds de "meisjesnaam' van mijn gastmoeder niet. Voorlopig blijft het Kulakova. Het klinkt ook zoveel beter om de naam te dragen van een bekende muzikant...
anoukcraps om 20:29 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack
Het is herfst en dat voelen we stilaan, vooral 's avonds. Voorlopig hoeven we de verwarming nog niet aan te zetten, maar binnen een drietal weken zal dat wel nodig zijn. Het is trouwens geleden van ergens eind maart/begin april dat de verwarming überhaupt nog heeft aan gestaan. In de noordelijke bergstreken van Griekenland durft het kwik 's nachts al onder de 10 graden duiken. Tijd dus om huisbrandolie in de slagen (Weinig Griekse huizen worden op een andere manier verwarmd, hoewel gas nu wel aan populariteit wint. Voordien werd gas niet gebruikt omdat men geen veilige manier had om de ondergrondse leidingen te beveiligen in geval van een aardbeving.). Het ministerie van Economie heeft een brief rondgezonden waarin wordt aangekondigd dat de levering van huisbrandolie morgen kan beginnen aan een prijs rond de 57 eurocent per liter (buiten de grote steden zal dat iets duurder zijn). Dat klinkt misschien een beetje vreemd, want waarom zou iemand geen huisbrandolie inslaan wanneer hij dat wil?
Bruno Tersago om 18:43 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Van 6-8 oktber ging er een internationaal dansplatform in Maputo door. Een samenwerking tussen Frankrijk en Mozambique met resultaten.
Vijf dagen mocht ik me onderdompelen in optredens van verschillende Mocambicaanse, Zuid-Afrikaanse en Franse dansgroepen. Meningen uitwisselen met promotoren, choreografen. De cultuurclash tussen Noord-Zuid in de optredens aanschouwen.
De Belgen waren er ook. Walter Verdin toonde een overweldigende video-geluidsprojectie. Mark de Putter zocht nieuw talent voor een dansfestival in Lissabon, mei 2006.
'Kulturarte', een Mozambicaanse dansgroep, heeft vier dansers een tweejarige opleiding bij PARTS laten volgen in Brussel. En dat merkte je. Ongelooflijke improvisaties, waar je langzaam aan in werd meegesleurd. Menselijke interacties op een podium, heel herkenbare, dagelijkse situaties en confrontaties tussen dansers.
Van uitwisseling en samenwerking tussen culturen gesproken.
Katrien Sansen om 15:47 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Het is de tijd van zoet geurende lila gekleurde blaadjes aan bloeiende jacaranda-bomen in de stad.
Het is ook de tijd van geen benzine. En dat is het al een hele tijd.
Ik heb het nu zelf aan den lijve mogen ondervinden. Gisteren reed ik met de Nissan Sunny richting het Caltex benzinestation, waar je alleen met USD-coupons kan tanken. Plots merk ik dat de laatste druppel benzine is opgebruikt. De auto valt stil. Ik bol nog net tot aan de rij wachtende auto's voor mij.
De daaropvolgende uren duw ik de auto langzaam voort telkens er ruimte voor mij ontstaat. Ik stap naast de auto mee en stuur vanuit de open deur vooraan de auto in de juiste richting. Plots staat de rij stil en beweegt niet meer. Sorry, benzine is op. Er wordt later vandaag terug geleverd...
Zimbabwe op zijn best.
Katrien Sansen om 15:26 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Nee, niet de grote pechvogel uit de Bijbel, maar het Engelse woord voor werk! Inderdaad, na 9 maanden thuis zitten kan ik weer aan de slag! Gejuich en blijde stemming ten huize Tersago! Ik ga weer websites bouwen (heb ik jaren geleden nog gedaan), en daar gaat heel wat programmeerwerk en database-gedoe bij komen kijken. Ik zit op een grafisch bureau in Exarcheia (centrum Athene) waar 16 mensen werken en ik sta er alleen voor. Even wennen na die grote organisatie van de Olympische Spelen, toen ik een paar 1000 "collega's" had, maar dit is zeker even leuk. Ik ben als het ware mijn eigen baas en werk autonoom.
Ik moet wel eerst door een proefperiode van 1 maand, maar als dat goed verloopt, zullen de champagnekurken knallen midden november!
Bruno Tersago om 23:13 | Link | 9 Reacties | 0 TrackBack
Elke middag hetzelfde straatbeeld op de straathoek waar ik na de les voorbij kom, telkens dezelfde jongeman met de meest vervelende en vernederende job van het rijke Amerikaanse California, in de stekende middagzon aan het drukke kruispunt staan zwaaien met zijn reklamebord voor "Quiznos Sub".
Ann om 07:30 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack
Vorige week ging Ramadan van start, de heilige vastenmaand voor de moslims, een tijd van bezinning, aandacht voor de medemens, het gezin,… Van zonsopgang tot zonsondergang mag er noch gegeten, noch gedronken worden. Als niet-molsim hoef je hieraan natuurlijk niet mee te doen, maar wonende in een islamitisch land, word je wel verondersteld een aantal elementaire regels van respect te volgen.
Veerle Van den Brande om 20:13 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Volgens het Europees Waarnemingscentrum voor de Audiovisuele Sector heeft Griekenland tenminste 91locale televisiezenders (volgens ingewijden zijn er meer)! Dat is het hoogste aantal in Europa, na Italië. Volgens datzelde centrum heeft 80% van de zenders geen programmaschema. Dat kan wel kloppen, want ik ontvang minstens 4 zenders waar enkel reclame te zien is, waar je ringtones kunt kopen, je tarot kaarten kunt laten leggen, je horoscoop laten voorspellen en waar je geld kunt winnen door met een simpel spelletje mee te spelen. Rond dat laatste is voorbije dagen heel wat heisa rond ontstaan. De eigenaar van een bepaalde zender heeft de voorbije maanden flink wat miljoenen euro vergaard door mensen voor de gek te houden. Zijn zender boodt kijkers de kans om 1000 euro te winnen door mee te doen aan het spelletje: "zoek het verschil". Op het scherm zie je 2 foto's met 1 enkel verschil, dat overigens heel duidelijk te zien is. Onderaan het scherm staan allerlei 090-telefoonnummers die je kunt bellen om mee te spelen. Een presentator/presentatrice praat met de kandidaten die uitblinken door hun domheid, en die het verschil maar niet kunnen vinden. De argeloze kijker denk: "hey, dat kan ik ook!", neemt de telefoon op en blijft uren in de wachtlijn. En voedt zo de parasieten van de ether...
Bruno Tersago om 19:32 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Gisteravond is Lapo Elkann opgenomen in een Milanees ziekenhuis ten gevolge van een overdosis (een cocktailtje van cocaïne, heroïne, weed en alcohol). Onmiddellijk was de Italiaanse pers in rep en roer. Lapo Elkann in namelijk niemand minder dan het neefje van wijlen Agnelli – de grote Fiat baas. In een cynische bui zou ik geschreven hebben dat ook ik een overdosis zou genomen hebben had ik Lapo als voornaam, maar gelukkig ben ik niet cynisch ingesteld deze ochtend.
Kristof Vanhoutte om 13:24 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
Het evenwicht is soms ver te zoeken tussen ‘blank’ en ‘zwart’.
Vrijdag werd een zwarte vriend in de overwegend blanke club, die nochtans “Origins” heet, geviseerd en in bedekte termen voor een dief aanzien door de buitenwippers, omdat hij maar aan het rondkijken was. Hij mocht zich buiten aan de ingang verantwoorden voor het niet dansen op de eerder oppervlakkige, commerciele muziek.
In een andere ‘club’, die ‘Circus’ heet, zie je dan weer het andere uiterste. Een overwegend zwart publiek beweegt vlot op zeer dansbare muziek. In een apart kamertje kan iedereen die er zin in heeft, jointjes roken (‘een blaze side’). Moeilijk te geloven in een land waar iemand die met weed wordt betrapt, toch gemakkelijk een aantal maanden achter de tralies vliegt.
Behalve Oliver Mtukudzi. Die bijft. Hij is de stermuzikant van Zimbabwe, heel gekend in Zuidelijk Afrika en af en toe op de Belgische radio te horen. Zijn muziek is altijd even populair, waar hij ook optreedt. Hij lijkt wel de laatste strohalm waar iedereen zich aan vastklampt in moeilijke tijden.
Katrien Sansen om 19:41 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Dat heb je nu met zondagen zonder een specifiek doel ...
... je hoofd eens leegmaken.
Ann om 06:11 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Nadat ze beloofd hadden mij gratis les te geven in de leer van de Bijbel zijn ze vandaag te laat komen opdagen. Ze hadden mij gevraagd rond welk uur ze zich konden presenteren deze zondagmorgen en ik had hen vriendelijk geantwoord "rond 10 uur 10 uur dertig". Om elf uur hebben ze aan de deur gebeld. Ik was er echter niet want om elf uur ben ik present in de mis. Helaas voor hen hebben ze mij met hun geschonken boek niet kunnen overtuigen. Ik val niet snel voor eenzijdige en onwetenschappelijke verhalen. Eén plus één blijft voor mij nog altijd twee (twee en een half wanneer we het hebben over de ‘Gestalt-psychologie’ en drie wanneer we er Einstein bijhalen).
Kristof Vanhoutte om 19:22 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Sportief België in diepe rouw gedompeld door de definitieve uitschakeling van onze Rode Duivels voor het WK 2006?
Wat dan gezegd van de resultaten op het Afrikaanse continent? Het beloofde dit weekend ongelooflijk spannend te worden. De vijf plaatsen op de laatste speeldag nog steeds vacant.
Rik Florin om 13:35 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Na het verlies tegen Denemarken is Griekenland nu mathematisch alle kansen kwijt om zich te kwalificeren voor de Mundial in Duitsland volgend jaar. De ploeg heeft nooit meer iets laten zien van haar kunnen sinds Euro 2004. Men is er niet echt rouwig om: de spelers hebben nog steeds een halfgodstatus. Maar velen vinden het erg voor Otto Rehhagel. Terwijl Antheunis wellicht zijn koffers mag pakken als bondscoach van België, wordt die beslissing hier volledig aan "keizer Otto" overgelaten (de Rode Duivels hebben weliswaar iets meer traditie in het voetbal, dus van hen wordt wat meer verwacht en een trainer dient die verwachtingen in te lossen). Iedereen wil dat hij blijft, maar de 68-jarige coach heeft al heel wat aanbiedingen uit zijn thuisland gekregen.
In ieder geval zal vanaf nu moeten worden gebouwd aan een volledig nieuwe ploeg, want de meeste van de spelers die vorig jaar voor de grote verrassing zorgden in Portugal zijn fin-de-carrière. Misschien krijgen we de volgende verrassing pas binnen 18 jaar te zien, zoals bij de nationale basketploeg.
Bruno Tersago om 11:15 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Dit is nu eens 1 van die dingen die leuk zijn om hier te wonen, je fantasie te boven gaande: een "hondenpoep-opkuis" bvba'tje.