Precies 60 jaar geleden, op 15 augustus 1945, capituleerde Japan onvoorwaardelijk voor de geallieerden. Het betekende het einde van de Tweede Wereldoorlog.
Tijdens een herdenkingsplechtigheid in Tokyo vandaag heeft premier Koizumi officieel verontschuldigingen aangeboden voor het leed veroorzaakt door de Japanse militaire agressie voor en tijdens WOII.
De excuses hebben een impact op deze symbolische datum, maar voor de buurlanden van Japan zal het ongetwijfeld onvoldoende zijn.
Al tientallen malen heeft Japan zich officieel verontschuldigd. De laatste maal dat de huidige premier verontschuldigingen heeft aangeboden, was tijdens een Aziatisch-Afrikaanse topconferentie in Indonesië vier maanden geleden. Op dezelfde dag echter hebben een minister en 80 parlementsleden het omstreden Yasukuni-schrijn bezocht waar de Japanse oorlogsdoden maar ook veroordeelde oorlogsmisdadigers herdacht worden.
Vandaag was het niet anders: Japan heeft verontschuldigingen aangeboden, maar tegelijkertijd hebben twee ministers uit de Koizumi-regering en 47 parlementsleden het Yasukuni-schrijn bezocht. Wat is dan de waarde van premier Koizumi’s verontschuldigingen? Bovendien heeft Koizumi sinds zijn aantreden elk jaar zelf het Yasukuni-schrijn bezocht (weliswaar nooit op 15 augustus). De premier weigert te zeggen of hij dit jaar naar Yasukuni zal gaan.
Met de twee atoombommen en de moordende Amerikaanse bombardementen op Japanse steden, stelt Japan zich graag op als slachtoffer. Maar als het gaat om de eigen verantwoordelijkheid onder ogen te zien, kijken velen in Japan liever de andere kant op. Een echt publiek debat over de oorlogsrol van Japan heeft in dit land nooit plaatsgevonden.
Koizumi stelt zich graag voor als een moderne hervormer, maar tegelijkertijd paait hij de oude garde in zijn partij met een nationalistische koers: Zijn jaarlijkse bezoeken aan het Yasukuni-schrijn, het pogen invoeren van patriottistische moraallessen in de scholen, het toelaten van revisionistische geschiedenisboeken voor scholieren, het herzien van de vredesgrondwet of het zenden van 'zelfverdedigingstroepen' naar Irak.
Geen wonder dat de relaties met China en Zuid-Korea onder het Koizumi-bewind fel bekoeld zijn. Maar de buurlanden van Japan gaan natuurlijk ook niet vrijuit. Het Chinese bewind heeft ook een selectief geheugen. En Zuid-Korea moet zeker niet onderdoen als het over het aanwakkeren van primaire nationalistische gevoelens gaat, zoals bijvoorbeeld uit deze tekeningen van Koreaanse scholieren blijkt.
De weg naar verzoening is nog lang. Zolang Japan het oorlogsverleden niet ten volle onder ogen durft zien, kan Japan zich nog honderdmaal verontschuldigen, het zal weinig veranderen. De excuses klinken hol.
Archief
Categorieën
Recente berichten
In samenwerking met
Schrijf mee
Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.beBlogs De Standaard
Zoeken op deze blog
Laatste berichten
Wie is wie?
Categorieën
Reacties
zei op 15 augustus 2005 om 21:44
Ik vind het zeer misplaatst voor een Belg om zo'n artikel te schrijven.
Heeft België zich ooit verontschuldigd voor de slachtingen in Congo?
Kijk eens naar http://www.moreorless.au.com/killers/
vijfde fotootje 2de rij. Alleen Hitler, Stalin en Mao Zedong hebben meer bloed op hun handen.
U beschouwt de verontschuldigingen van Koizumi misschien maar als holle woorden, maar het is tenminste bevorderlijk voor de vrede te tonen dat men niet onverschillig is.
Bovendien moet u weten dat Japan is beginnen coloniseren om zelf niet gekoloniseerd te worden door de blanken. België heeft Congo gecoloniseerd enkel om zich te verrijken.
Bruno zei op 15 augustus 2005 om 22:00
Toch wel een beetje een manke redenering. Omdat Leopold II een machtswellusteling was, mag geen enkele Belg nog een dergelijk artikel schrijven? Als ik deze logica volg, heeft bijna iedereen boter op het hoofd.
Ik vond het artikel erg informatief, hoewel ik niet kan oordelen of Koizumi nu holle woorden heeft gesproken of niet. Evenmin kan ik dat zeggen over George W. Bush.
Vincent zei op 16 augustus 2005 om 02:31
Ik begrijp uw Congo-argument. Ook is het logisch dat we niet allemaal dezelfde mening kunnen delen. Maar dit is hier tenslotte een blog en dus denk ik dat het niet misplaatst is om hier 'gut feelings' neer te pennen over hete hangijzers in mijn gastland. Tenslotte leef ik hier al acht jaar en kan ik zekere maatschappelijke spanningen beter aanvoelen dan de geïnformeerde lezer op afstand.
Zolas ik voorspeld heb, vinden de buurlanden van Japan Koizumi’s verontschuldigen absoluut onvoldoende. En niet alleen de Aziatische buurlanden, kijk bijvoorbeeld hier:
http://www.furl.net/forward.jsp?id=4186100
(For the 18th time Japan says sorry, but is it?)
Vele Japanners zelf hebben vragen bij de hele kwestie. De Japanse premier zou de zaak willen afsluiten met de verontschuldigen. Driekwart van de Japanners echter vindt dat de discussie over de verantwoordelijkheid van Japan 'onvoldoende' is geweest (enquête Mainichi Shimbun).
Ik ga over deze politieke kwestie niet verder debatteren. Het is hier niet de geschikte plaats voor. Enkel nog een interessant artikel met achtergrondinfo aanhalen:
http://www.furl.net/forward.jsp?id=4178677
(60 years after its defeat, Japan still struggles with responsibility - IHT)
Bruno, dank voor de steunende woorden.
Elizabeth van Kampen zei op 12 oktober 2005 om 10:25
Dank voor uw woorden Vincent van der Storme.
Helaas maakte ik de Japanse bezetting in het voormalige Nederlands Indië zelf mee. Mijn vader en mijn oom zijn door de Kempeitai (Japanse kestapo) vermoord.
Inderdaad, de Japanse excuses klinken erg hol.
De pijn, de ellende, en de agressieve, de racistische en neerbuigende houding waarmee de Japanse militairen de mensen in de bezette gebieden hebben behandeld is met geen pen te beschrijven, om nog maar te zwijgen over het verkrachten van vrouwen en meisjes.
Nee vergassen deden de Japanners ons niet, maar wel geloofden zij heilig in een langzame dood, nml. steeds minder eten geven en de medicijnen die het Rode Kruis ons toestuurde voor het Japanse leger te gebruiken.
Inderdaad Japanse excuses zijn niets waard.