Internetzelfmoord

32.325 was het cijfer van de voorbije dagen. De politie heeft enkele dagen geleden de jaarlijkse zelfmoordcijfers bekendgemaakt.  32.325 mensen hebben zich van het leven beroofd in 2004. Het is al het zevende opeenvolgende jaar dat het aantal zelfmoorden boven de dertigduizend ligt.

Volgens de statistieken is er een duidelijke correlatie tussen de werkloosheid en het aantal mensen die besluiten een einde aan hun leven te maken. In 1998 zijn de zelfmoordcijfers plots de hoogte ingeschoten toen de economische crisis ten volle losbarstte. Sindsdien blijven de jaarlijkse cijfers recordhoogten halen.

Het is bekend dat Japan een van de landen is met het hoogste aantal zelfmoorden. Maar om eerlijk te zijn, in België is het niet zoveel beter. Volgens de cijfers van de WGO zijn er in Japan 24,1 zelfmoorden per 100.000 inwoners. In België is dit 21,1 per 100.000 inwoners. Elke dag maken drie Vlamingen een einde aan hun leven.

Bij de Japanse cijfers moeten we in rekening brengen dat de Japanners ietwat anders aankijken tegen de dood. De maatschappij beschouwt zelfmoord niet altijd als een oneervolle oplossing. Alhoewel, ik raad niemand aan om onder de trein te springen want de Japanse spoorwegen twijfelen er niet aan om een gepeperde rekening van tientallen miljoenen yen naar de nabestaanden te sturen wegens opkuiswerken en treinvertragingen.

Meer nog dan de '30.000-grens', is het vooral de stijging van de collectieve zelfmoorden of 'internetzelfmoorden' die de media bezighoudt. Groepszelfmoord is een fenomeen dat enkele jaren geleden is opgedoken en vooral jonge mensen treft. Er bestaan tientallen zelfmoordsites met babbelkamers waar zelfmoordkandidaten elkaar kunnen contacteren.

In 2003 waren er 12 groepszelfmoorden met 34 doden. In 2004 was het aantal gestegen naar 19 gevallen met 55 doden. De eerste vijf maanden van dit jaar heeft de politie al minstens 20 collectieve zelfmoorden met  59 doden gesignaleerd.

Het scenario is steeds hetzelfde. Kandidaten die tot actie willen overgaan, stellen een groepje samen. Een van hen stelt een wagen ter beschikking, een andere zorgt voor een houtskoolkacheltje, een derde zorgt voor slaappillen. Als het groepje operationeel is, rijden ze samen naar een afgelegen plek. Ze sluiten ramen en deuren met tape af, ze nemen de pillen in en steken de houtkoolbrander aan waardoor ze relatief pijnloos door koolmonoxidevergiftiging sterven.

De nationale politie heeft nu de samenwerking gevraagd van internetproviders om de persoonlijke gegevens vrij te geven van kandidaten die tot actie dreigen over te gaan. Hulpgroepen zijn ook gealarmeerd door het probleem omdat groepszelfmoorden bijzonder efficiënt lijken te zijn om de finale stap te zetten. Een door de pers geciteerde hulpverlener verduidelijkte: "De groepsdruk verhindert dat kandidaten op het allerlaatste moment afhaken. Ze zijn banger om hun gezicht te verliezen dan dood te gaan."

Sakura-blaadjes,
symbool van vergankelijkheid
en door de samoerai gebruikt
om de dood te verheerlijken

• Permalink