Bikini's voor... baby's

Waarschijnlijk zullen er niet veel lezers zijn die Noorwegen met bikini's verbinden, maar wie Scandinavië al eens in de zomer bezocht heeft weet wel beter. Nu zijn er echter kledingproducenten die het in hun hoofd gehaald hebben een bikini op de markt te brengen... voor baby's!Jawel hoor, en dit is geen vroege aprilgrap. Het Noorse model Ina op de foto hiernaast toont het model voor de leeftijd 1-2 jaar.

Noorwegen zou echter Noorwegen niet zijn als één of andere minister niet zou reageren, en deze keer was dat dus de taak van Minister van Kinderen en Gezinszaken Laila Dåvøy. Zij vond het vreselijk dat kinderen in kleren voor volwassenen gestopt werden, want de bikini's zijn eigenlijk gewoon verkleinde kopies. Er werd zelfs een professor psychologie, Frode Thuen, bijgehaald om te komen verklaren dat bikini's voor baby's volkomen zinloos zijn. Voor alle duidelijkheid: baby's hebben nog geen borsten die toegedekt zouden kunnen worden, aldus de professor.

Producent Lindex heeft ondertussen de babybikini's al terug uit de handel genomen. En met amper tien graden boven nul is het nu trouwens toch te koud om al in bikini rond te lopen.


 

Den dikke en den dunne

Het eeuwig warme weer - hoewel, ik heb net vernomen dat talrijke ecosystemen danig op springen staan, dus kan het klimaat wel eens minder eeuwig warm zijn dan ik (of de zon?) hier laat uitschijnen... - het eeuwig warme weer, dus, heeft enkele vervelende fenomenen tot gevolg, zoals overmatig zweten en plakkerige vermoeidheid rond het middaguur, maar zorgt voornamelijk voor positieve zekerheden in het Venezolaanse leven. Eén daarvan is dat iedereen het hele jaar door schaars / sexy gekleed gaat (schrappen wat niet past).


 

De Grieks Orthodoxe kerk

Na 5 jaar in Griekenland heb ik de Griekse orthodoxie nog niet helemaal begrepen. Er zijn grote verschillen met het Rooms-Katholicisme. Toch wordt dat ons niet geleerd op school, en het blijkt dat ze hier ook al niet goed weten waar een katholiek precies in gelooft (men is van oordeel dat de Katholieke kerk niet in de Heilige Geest gelooft - dus de Heilige Drievuldigheid niet aanvaardt).

Wat de Grieks Orthodoxe kerk wel gemeen heeft met de Rooms-Katholieke, is het feit dat schandalen haar niet vreemd zijn. En de laatste 2 maanden worden we overspoeld met schandalen allerhande.


 

bij de les

Vandaag jobinterview gespeeld in de klas Secretary. Meer dan dertig meisjes en een jongen, dus om het realistisch te houden mocht die ene jongen de baas spelen, op zoek naar een secretaresse. Op de vraag 'wat doet zo'n baas eigenlijk de hele dag?' wist niemand het precieze antwoord. Ik zou het zelf eigenlijk ook niet weten.

Bij het opstellen van een jobprofiel was iedereen het erover eens dat niet zozeer een mooie als wel stijlvolle vrouw gezocht werd. Wat dat inhield kreeg ik uitgebreid gedemonstreerd, want deze klas heeft een vak waarin ze leren hoe zich gedistingeerd te gedragen: rechtop zitten, elementaire danspasjes, oosterse meditatieflauwekul, dat soort dingen.

Een studente stelde voor om voor de zekerheid niet een maar twee secretaresses aan te werven. Je moet weten, als ik woorden uitleg vloeit er onvermijdelijk bloed. Bij ‘stress’ sprong bijvoorbeeld een secretaresse uit het raam. Er sterven heel wat mensen als ik woorden uitleg, maar ze blijven wel bij de les.


 

Pretpark

Soms lijkt Aruba echt op een pretpark. Zeker als er een of meer cruiseschepen aanmeren. Letterlijk duizenden toeristen komen dan tegelijk in Oranjestad voor een dagje aan wal. Je ziet dan al die mensen in shorts op stap, met de camera bungelend op hun buik, en hun pas gekochte "I Love Aruba"-petje op. Ik vraag me dan vaak af hoe ze eigenlijk over deze plek denken.


 

Nog niet helemaal

30 maart bleek een iets te optimistische voorspelling... Redelijk kil en bewolkt de voorbije dagen, dus de knoppen blijven ook vandaag koppig dicht. Wat extra tijd dus voor de laatste hand aan het decor: een strakke wind vanmorgen blies de hemel schoon, en langs Megurogawa worden de laatste slierten lantaarns geïnstalleerd. Megurogawa (“Rivier van het Zwarte Oog”) is in goeie Japanse traditie omgebouwd tot een triestige beek in een betonnen kuip, maar krijgt door de kerselaars langs beide oevers elk jaar haar fifteen days of fame.

MegurosawaElke dag fiets ik langs Megurogawa, op weg naar de studio. Al bij al weinig veranderd met pakweg tien jaar geleden - op en af naar school, ook telkens een dik halfuur, op het jaagpad langs de Leie...


 

Griekenland - Albanië

Vanavond speelt Griekenland een kwalificatiewedstrijd voetbal tegen Albanie, hier in het Karaiskaki stadion, de thuisbasis van Olympiakos Piraeus dat ook werd gebruikt tijdens de Olympische Spelen. Het zal een geladen wedstrijd worden.

Ten eerste is de tegenstander het niet zo geliefde Albanië. Toen het zogenaamde piramide-systeem instortte een goeie 10 jaar geleden, zijn massa's Albanezen hun geluk komen opzoeken hier in Griekenland. Tegelijkertijd steeg de criminaliteit (tot begin jaren 90 deden Grieken in Athene niet eens hun voordeur op slot!), en het zijn nog altijd de Albanezen die daar verantwoordelijk voor worden geacht.


 

Haat- Liefdeverhouding met mijn GPS

't Is al zover, ik zou 'dat ding' al kunnen buitengooien, een route die ik uit mijn hoofd ken en zij (het is een vrouwenstem) wijst me de andere kant op, ik negeer en zij verzoekt me keer op keer me om te draaien "indien mogelijk" (ze is nog vriendelijk ook!) , om dan uiteindelijk een andere route te berekenen, maar me dan 'miles' uit de weg stuurt.


 

Latijns-Amedicijnen

De zogenaamde farmacias zijn bepaald niet dun gezaaid in Venezuela. Het is hier makkelijker een apotheek te vinden dan een panadería, zeg maar bakkerij. Maar ondanks de hoeveelheid apothekers zijn wetten en controleorganen in casu meestal zoek. Om voorschriften wordt enkel gelachen, nooit gevraagd. Zelfs de zwaarste medicijnen koop je hier anoniem en in een handomdraai. Goedkoop zijn ze trouwens ook. Goedkoop naar westerse normen, natuurlijk, voor de gemiddelde Venezolaan is het nog altijd een serieuze hap uit het maandbudget.


 

Welgeteld twee voetnoten

Op de bus naar mijn weekendbestemming viel mijn oog op een artikel in de Sofia Echo: “Rows over Operation Pothole”. Ik wil het niet oeverloos hebben over dit euvel, maar wou bij wijze van voetnoot bij mijn vorige “bijdrage tot lering en vermaak der Standaard- lezer” toch even blijven stilstaan bij de alreeds te berde gebrachte potentiële nekbrekers.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog