Belgische Chocolade

Heb net den hele dagelijkse (kuis)toer gedaan in huis en ben nu eventjes toe aan koffie-pauze, met het laatste stuk echte chocolade "Eclat Noir" van Nestle, wil er zo zuinig mogelijk van eten maar eigenlijk zou ik liever het hele stuk stiekem alleen verorberen, maar zal dat maar niet doen... laat nog een (klein) stukje over voor vanavond. Ik had nochthans een hele lading van onze favoriete merken in Bert's valies gesmokkeld, maar langzamerhand zijn die ongemerkt verdwenen. Wat zullen we zijn zonder? Wat moet ik nu doen als ik een onbedwingbare zin heb in chocolade? Straks rij ik tot de supermarkt, de dichtsbijzijnde want zelfs tot daar heb ik me de vorige keer minstens 2 keer misreden, ik waag het dus nog een keer MET een stratenplan op zak en ik ga daar dan eens naar een lekker alternatief zoeken, wie weet?


 

Sun Comes Out.

De zon is er weer, helemaal, maar niet voor lang volgens de weersvoorspellingen. Eigenlijk hoor ik nu buiten, wat ik ook ga doen aangezien ik hier wireless aan't internetten ben, wel zie ik niet veel op mijn laptopje, maar wie kan er nu binnen blijven na al die regen? Het doet werkelijk deugd. Heerlijk, die warmte op mijn lange winterbroek, we zijn dan toch in California?

Mijn ochtenden lijken zich te vullen met uitgebreide chat-sessies die meestal uitlopen tot na de middag, ondertussen nog wat emails beantwoorden en kijken naar de mooie foto's en filmpjes van mijn prachtig petekindje. Tot ik in paniek schiet en bedenk dat er nog wat vervelende huishoudelijke taakjes op me liggen wachten, die ik nu niet langer wil uitstellen sinds we gisteren bericht gekregen hebben van de verhuisfirma hier ter plaatse dat onze container in de haven ligt te wachten tot hij vrijgegeven wordt door de douane om dan naar hier gebracht te worden om dan uitgeladen te worden. Ai, ik krijg al buikkrampen bij de gedachte aan de hele bedoening, wie de volle container heeft gezien, weet wat ik bedoel... Nog even genieten van alle rust en een nog leeg huis dat niet ondersteboven ligt.


 

nat, nat en nat

Het weer zit echt niet mee, volgens de nieuwsberichten is er nu al meer neerslag gevallen dan ooit tevoren, stevige regenbuien met donderslag, tornado's en rukwinden, onwaarschijnlijk. We hebben deze ochtend toch maar onze winterjassen aangetrokken en we hadden het niet te warm, wel, weer eens drijfnat. Helena zou morgen met de 3de klassers op "field-trip" gaan, in de "Santa Monica Mountains" over de "Chumass" idianenstam, maar deze is afgelast. Het nat zit me in de botten, hoofdpijn speelt me parten, hou het dus een beetje korter, ik werk dit snel even af en kruip dan vliegensvlug in een warme slaapzak.


 

California Storms

Het is hier echt slecht weer, "This isn't California? is it?" vroeg ik in mijn gebrekkig engels al meermaals? Iedereen loopt hier rond met regenjas en paraplu, een erg ongewoon gezicht voor deze streek. Een paraplu hebben we niet meer, want die heb ik met een grote mond "die heb ik nu toch niet meer nodig!" weg gegeven, onze KW's die zitten ergens in een doos op de boot, enkel onze winterjassen van bij het vertrek hebben we, maar die zijn te warm. Maar ik weiger pertinent paraplu's te kopen, daar ben ik echt niet voor gekomen, dan kom ik nog liever druipend nat aan de schoolpoort toe, nee nee, en trouwens, als het echt te slecht is heb ik nu de Suburban, dan doe ik zoals alle mama's hier, in je truck rustig in de rij staan aan de "drop off" of "pick up" met een beker koffie in de ene hand en de gsm in de andere.


 

Weersinvloeden

Eigenlijk mag ik niet klagen, zo slecht is het nu ook weer niet, het zal het toch wel bewolkte en regenachtige weer zijn van de laatste week die mijn gemoed niet mee in de goede richting helpt. Is dit South-California wel? En zo te zien is er nog geen verbetering in zicht, voor maandag zelfs "Thundershowers", dat beloofd! De sprinklers zullen een weekje mogen uitblijven. Ik voel me zelfs een beetje schuldig: het vriest niet, geen donker en guur belgisch weertje en geen zieke kinderen. Binnenkort heb ik een eigen wagen, dan ga ik met stafkaart en GPS-systheem (ja, wie mij kent weet dat dit een noodzakelijk attribuut is) erop uit. Ooit las ik in een artikeltje dat shoppen een positieve invloed heeft op het gemoed van vrouwen, en voor mannen???


 

Quiche en zonneblinden?

Een quiche maken, zonder uitgebreid keukengereedschap, een casserole dient als mengkom, een fles wodka als deegrol, een tas als maateenheid. Maar het lukt, de 'provolone cheese' (wat dat dan ook mag wezen?) is wel vervangen door gele 'cheddar' kaas, die lekker "en" betaalbaar is. Alle kids vonden het OK, zelfs de artisjokken en aubergines hebben ze niet met uiterste omzichtigheid verwijderd. De ruime keuken is zowat het enige wat ik goed vind aan dit huis, de rest hangt me stilletjesaan de keel uit: overal zonneblinden vol stof, je voelt je net in een gevangenis, overal dikke tapijten wat ik vies en stofferig vind, de douches veel te groot met gewoon glas en zonder afneembare douchekop, niet te kuisen dus, de kleerkasten zonder deftig legsystheem, mijn kleren liggen nog gewoon in de valies die op de grond staat en ik heb helemaal geen zin om die leeg te maken. De tuin, ja die is er eigenlijk niet, waar ooit een graspleintje was, ligt nu een zwembad, dat vinden de kinderen wel leuk maar tot hier toe heeft die alleen nog maar gediend als vispoel voor ballen en stenen. Daarnaast een (klein) terrasje waar net onze tuintafel met stoelen zal passen, de 2 ligzetels zullen er misschien nog net bijkunnen. Ik hoop dat de eigenaars snel terugkomen, dan moeten we hier weg en kunnen we ofwel een ander huis zoeken ofwel kan ik dan naar huis.


 

Materialisme of minimalisme?

In 1 van onze gesprekjes de afgelopen week hebben we elkaar de vraag gesteld: "Stel dat het schip met de container zinkt, welk ding zou jij dan het meeste missen?" We kwamen tot de conclusie dat er eigenlijk niets was dat we echt erg zouden vinden, dat we eigenlijk alles al hebben wat we nodig hebben. Een computer met internet en elkaar dat zouden we pas erg vinden, al de rest is maar bijkomstig. Waarom dan al die moeite?


 

e-tijdperk

Soms denk ik wel eens "wat voor zin heeft het nu dat ik dat hier allemaal zit op te schrijven?", maar als ik dan merk hoeveel reacties ik krijg via de commentarenbox of via e-mail, hoevelen het leuk vinden om ons niet echt helemaal uit het oog te moeten verliezen, dan krijg ik zo een warm gevoel en heb er zelf ook weer helemaal zin in.

Gelukkig leven we in een e-tijdperk en ben ikzelf op tijd beginnen bijbenen met die nieuwe technologie, zodat ik jullie eigenlijk niet echt hoef te missen, die leuke brieven maken me ook blij en die kan ik nog bijhouden ook om keer op keer na te lezen, tof!


 

Tuinieren en drugs?

Gisteren heb ik het risico genomen mijn heimwee met jullie te delen, ik hoop maar dat niemand zich onnodige zorgen gaat maken, het is een normaal aanpassingsproces waar ik mezelf kennende meer last van zal hebben dan een doorsnee persoon. Er zijn hier massa's gezinnen die voor het werk naar hier verhuisd zijn, ze kennen het probleem uit eigen ervaring en bijna iedere dag spreekt me wel een mama aan om haar hulp aan te bieden. Blijkbaar wilden ze in het begin allemaal terug maar na verloop van tijd willen velen blijven voor de kinderen die kunnen opgroeien in een open omgeving met gezonde berg- en zeelucht, en ondertussen een prima opvoeding en opleiding kunnen genieten in de goeie scholen. Een buurvrouw uit England raadde me deze ochtend aan om te tuinieren??? Misschien haal ik me een aantal bloembakken met citroen- en appelsienboompjes in, dat lijkt me wel eens leuk in plaats van appel- en perenbomen. Ik zie bij de buren de appelsienen al mooie oranje kleuren. Ook zag ik reeds felgekleurde tulpen in de voortuintjes staan, eveneens kleine paasbloemetjes die wij ook kennen. Na mijn dagelijks opruimuurtje stap ik eens tot aan de"drugstore". Toen wij hier de eerste keer waren, dachten de kinderen echt dat je daar drugs zomaar kunt kopen, niet waar dus! Het is een grote winkel waar je alle toiletartikelen kunt kopen en waarin een apotheek(zoals wij die kennen) is ondergebracht. Ik ga daar dan eens op mijn gemak rondsnuffelen, zonder kroost, zoals ik dat graag doe. Daar heb ik wel een stevige wandeling voor over!


 

Iedereen het huis uit

Net terug van het naar school wandelen van de kinderen, iedereen het huis uit, favoriete cd opgezet(lekker sentimenteel) en nestel me achter mijn dagboek. Heb er geen zin meer in, ik mis mijn huis, mijn tuin, mijn schaapjes, het kraaien van de hanen, mijn familie, buren, de snelle babbels aan school, bij de bakker, bij Pieter, aan de muziekschool, in mijn vertrouwde winkels. Ik mis de maandagochtend met Carina, de was ophangen onder de bomen, de vertrouwde geluiden uit de buurt. Ik mis mijn cursussen in Lokeren, het onafhankelijk zijn, mijne plan kunnen trekken, me thuis te voelen in Doorslaar. Mijn leven stelde misschien niet veel voor maar het was wel het mijne, nu heb ik er geen controle over, ben afhankelijk, voel me hulpeloos, kan mijn kinderen niet helpen, ken niemand en heb ook geen zin anderen beter te leren kennen, voel me opgesloten in andermans huis. Ik wil naar huis! Gelukkig schijnt vandaag de zon en zijn de kinderen om 1.30u thuis.


 

In samenwerking met


Schrijf mee

Woont u in het buitenland? Wil u ook meeschrijven aan En Nu Even Elders? Stuur een e-mail naar weblog@standaard.be



Zoeken op deze blog