Afgelopen weekend was het in Warschau ook flink lenteweer (ik geef toe, vergeleken met de Belgische zomertemperaturen nog wat minnetjes) en dus leek het ons een ideaal moment om de eerste maal dit jaar op de fiets te stappen en naast de Wisła (Weichsel in het Duits) richting Oude Stad te trappen. Bestemming was in de eerste plaats Plac Zamkowy, het plein voor het voormalige en heropgebouwde Koninklijk Paleis waar een uiterst merkwaardige maar zeer schattige verzamelind polyester beren stond opgesteld, de "United Buddy Bears" Dat is een rond de wereld reizend event - +140 beren, elke beer stelt een lidstaat van de UN voor, is door een "lokale" artiest ingekleurd. Dit om het "multiculuralisme" te promoten. Op zich geen slecht initiatief en er waren prachtige exemplaren bij, dikwijls van de Zuidamerikaanse landen. Nu, bij een UN initiatief verwacht je je toch altijd aan hoog gehalte van "Political Correctness" - als je ziet hoe Noord-Korea en Iran hun beer inkleurden.... Maar de Belgische beer was dus geweldig.... saai. Als iemand hier iets "Belgisch" inziet, be welcome....
Freddy Suls om 21:50 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Iedereen heeft al wel gehoord van Oskar Schindler, de Duitse industrieel die 700 joden redde in Krakau. Spielberg heeft er een magistrale film over gemaakt, gebaseerd op het boek "Schindler's List" van Thomas Keneally. Vandaag is hier in Polen een oud dametje gestorven op 98-jarige leeftijd. Haar naam is Irena Sendler en van de zwartwit foto's in de kranten zou het je oma kunnen zijn. Maar Irena Sendler heeft tot 1943 ongeveer 2.500 Joodse kinderen gered uit het Getto van Warschau. Van haar leven is geen film gemaakt en niemand buiten Polen heeft er denkelijk een idee van wie ze was. Irena Sendler was lid van de "Żegota" een deel van het Poolse Nationaal Leger (Armia Krajowa) dat specifiek opgericht was om bijstand te verlenen aan de Joden in Polen tijdens de oorlog. Dat was helemaal niet zo eenvoudig.
Polen heeft zoals alle Centraaleuropese landen (behalve Tsjechie) een traditie van - meestal sociaal en religieus geinspireerd - antisemitisme.Joden helpen tijdens de oorlog was dus geen patriottische daad. Integendeel, veel Polen die tijdens de oorlog Joden hielpen kwamen na de oorlog daardoor in de grootste moeilijkheden. Komt daarbij dat de Duitse bezetting van Polen onvergelijkbaar veel gruwelijker was dan wat Belgie meegemaakt heeft tijdens de oorlog. Als een Pool een Jood bvb verborg of hielp en dit kwam uit, werd heel de de familie afgevoerd naar een concentratiekamp, zoniet onmiddelijk doodgeschoten. Irena Sendler werkte in de oorlog voor het departement Sociale Zaken van de stad Warschau. Tijdens de periode 1939 -1943 had ze een speciale pas die haar toeliet het Getto te bezoeken onder het mom om symptomen van typhus vroegtijdig op te sporen. Gedurende al die jaren heeft ze kinderen naar buiten gesmokkeld in trolleys, in koffers. De kinderen werden bij Poolse families geplaatst en in kloosters, onder schuilnamen en met een nieuwe identiteit, hen verschaft door de Żegota. Hun echte verleden en echte namen hield Irena Sendler bij in jampotten. In 1943 viel ze eindelijk door de mand en werd ze opgesloten en gefolterd in de beruchte Pawiak gevangenis in Warschau (waar 37.000 Polen tijdens de oorlog terechtegsteld werden) Zegota slaagde erin haar leven te redden door haar Duitse bewakers om te kopen op weg naar haar executie. Na de oorlog hernam ze haar leven in anominiteit, totdat ze in 1965 werd erkens als een van de "Rechtvaardigen onder de Volkeren" door Yad Vashem in Jerusalem. Maar wat haar leven in Polen waarschijnlijk echt terug draagbaar maakte (en haar buiten de beschadigingskracht van alle Poolse antisemieten plaatste) was de persoonlijke brief die Johannes-Paulus II in 2003 aan haar schreef en waarin hij haar prees voor haar werk in de oorlog. Ze ontving op 10 oktober 2003 de allerhoogste Poolse onderscheiding "Orde van de Witte Adelaar" In 2007 had ze een nominatie voor de Nobelprijs voor Vrede, die Al Gore won. Em als ik het voor het zeggen had - wel dan had deze onopvallende oma de Nobelprijs gekregen, in plaats van die te verliezen aan een has-been presidentskandidaat.
Freddy Suls om 21:11 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Met bovenstaande slagzin werd president Lula onthaald op een vakbondsfeestje in São Bernardo do Campo (in de staat São Paulo) waar men de dertigste verjaardag vierde van de "Movimento Grevista" (stakingsbeweging in de voormalige werkkring van Lula, de metallurgie sector). De slagzin rijmt lekker in het Portugees maar niet in het Nederlands: Een-twee-drie, Lula een derde keer! Hiermee wordt duidelijk gemaakt dat een groot deel van de Braziliaanse bevolking het helemaal niet erg zou vinden indien Lula opnieuw verkozen zou worden voor een derde ambtstermijn in 2010. Nooit eerder in dit land was een president zo populair. Zelf maakte hij al enkele malen duidelijk dat er van een derde ambtstermijn geen sprake kan zijn, hij bestempelde het idee zelfs als "obsceen voor de democratie".
Ondanks de poging van de oppositie om zijn rechterhand en mogelijke opvolgster Dilma Roussef zwart te maken is het zondermeer duidelijk dat Lula haar door dik en dun steunt. Een eventueel alternatieve kandidaat uit de PT (Partido dos Trabalhadores, Lula's partij) zal veel rijst en bonen moeten eten om het beter te doen als zij.
Andre Smeets om 17:09 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Een geluk voor alle studenten wordt er op 1 mei, de dag van de arbeid, ook niet gestudeerd. Nog een groter geluk dat dit voor de Chinezen een heel belangrijke feestdag is waarbij we dus een week vakantie cadeau krijgen. Dit konden we niet zomaar aan ons laten voorbijgaan dus, trokken we de wijde wereld (of toch een deeltje van China) in: Datong, Batou en Hohhot.
Maandag 28 april: Beijing – Datong: Huayuansi
Het verkeer was te druk, en wij wat te laat, dus we moesten ons haasten. Wagon 1, plaatsen 73 en 74. Ik probeer van boven aan de trap met dichtgeknepen ogen reeds het nummer van de wagon te ontwaren: 16. Dus wij moeten de andere kant op, helemaal de andere kant. Nog vijf minuten…
Juiste wagon, juiste plaatsen, de bagage boven, wij beneden. De mensen kijken. Wij ook. Het treinstel trekt zich met een schrapend geluid langzaam op gang. Céline zit aan het raam. Ik niet. Op het tafeltje: boeken, eten en water. Aan de andere kant van het tafeltje: twee mannen. De één, vrij groot en een beetje ouder, de ander, kleiner en een beetje jonger… De wijze en Jacky Chan. Het duurt niet lang of de vragenregen stortte zich over ons. De kleine wil alles weten en weet niets. De oude beantwoordt de vragen voor ons en doet alsof hij alles weet. Wij glimlachen.
De minuten sluipen onder de banken voorbij en de gesprekken deinen uit in de echo van de bergen, die we reeds kruisen. Geen steden meer, geen hoogbouw, maar bergen en vlaktes, vlaktes en bergen, droogte en armoede, armoede en droogte. Trieste verlaten industriegebieden rijgen zich de één na de ander aan elkaar. En wij snijden erdoor als een rivier van herinneringen die nog niet bestaan. Tussen slapen en ontwaken begint dus de reis.
Maaike Bettens om 09:10 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Het lijkt alsof de Griekse regering aan het werk is geschoten. Diverse ministers hebben diverse voorstellen om bepaalde problemen aan te pakken. Leest u even mee.
Probleem 1: Premier Karamanlis kondigt maatregelen aan die mensen moeten helpen die leningen hebben aangegaan. Die kunnen vaak niet op tijd afbetalen, met als gevolg dat de banken (die enorme interesten eisen op leningen die niet op tijd worden afbetaald) hun huizen en auto's in beslag nemen. De maatregelen omvatten o.a. een uitstel tot een jaar voor mensen die niet kunnen betalen, en het verbod om goederen te confisceren van mensen die een loon hebben dat lager is dan 1.500 €. Ik heb er een bedenking bij: misschien moet Karamanlis de misleidende reclames van de banken verbieden? Je krijgt dagelijks minstens 50 reclames op TV waarin te zien is hoe makkelijk je 100.000 € ter beschikking krijgt (op 20 minuten tijd, meneer!), of die tonen dat je snel nog een vakantielening afsluit, zodat je nog vlug even naar een eiland kunt gaan uitblazen. Eerste afbetaling in januari 2010!
Bruno Tersago om 08:40 | Link | 2 Reacties
Het verkeer in de Braziliaanse grote steden is niet alleen hels, maar wordt met de dag gecompliceerder. De voorbije vrijdag werd er een historisch record gevestigd in São Paulo: 266 kilometers file! Een verkeersspecialist meent dat het niet langer dan vijf jaar zal duren vooraleer het verkeer in deze stad volledig tot stilstand komt. De vooruitzichten in andere steden zijn al even schrikwekkend.
De verkeersproblemen van São Paulo zorgen voor monsterfiles, geïrriteerde en zenuwachtige automobilisten, mensen die telaat komen op afspraken, annuleringen van afspraken. Het is er zo erg dat er nauwelijks nog sprake kan zijn van piekuren, het is tegenwoordig de ganse dag rush. In Rio de Janeiro wordt de opening tussen de ochtend- en avondspits steeds kleiner. Vanaf 16u kan er nauwelijks nog gereden worden, en dit tot zowat 20u. 's Ochtends is het koekenbak vanaf zes uur, vaak met uitlopende problemen tot op het middaguur. Idem dito voor Porto Alegre (Rio Grande do Sul) en Belo Horizonte (Minas Gerais). Frequente en ondraaglijke files zijn niet langer het privilege van monsterstad São Paulo. De verkeerssituatie in die vier steden kan vergeleken worden met een hartpatiënt: hun dagen zijn geteld en een stilstand in de niet zo verre toekomst is zo goed als zeker.
Andre Smeets om 23:09 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Hoe afhankelijk de modale Griek is van benzine, bleek afgelopen weekend. De brandstofleveranciers zijn hier al dagenlang aan het staken (ik denk dat ze meer loon willen, maar met de regelmatige stakingen hier houdt ik het allemaal niet meer bij), en er wordt nergens nog brandstof geleverd. Dat heeft tot gevolg dat de bezinestations in het hele land langzaamaan droog komen te staan. Dat zorgt voor enorme wachtrijen: mensen wachten tot 2 uur om hun benzinetank te vullen. Velen schuiven aan met jerrycans. Want je moet met die auto kunnen rijden, he! Vele uitbaters van bezinestations die nog een beetje bezine in voorraag hebben, zien hun kans: ze vragen exorbitante prijzen en mensen betalen die!
Nochtans zou je je even zo goed kunnen verplaatsen met het openbaar vervoer: je spaart geld en tijd uit.
De staking van de brandstofleveranciers heeft ondertussen ernstige gevolgen voor de Griekse economie. Transportbedrijven hebben geen brandstof meer en zo staan containers met voedsel in de verschillende havens te rotten. Zelfs de ferrielijnen beginnen problemen te krijgen. Voeg daar ook nog eens de staking van de piloten van propellertoestellen van Olympic Airlines aan toe, en u begrijpt dat het leven voor sommige mensen weer moeilijk wordt.
Misschien is privatisering hier toch nog zo geen slechte keuze, want de vele stakingen hebben veel te grote gevolgen voor de maatschappij als een geheel en niemand wint er iets bij.
Bruno Tersago om 10:59 | Link | 3 Reacties
De lijst van de 100 grootste Grieken is bekend na de stemming van de voorbije weken. Ik geef hem u mee, maar voor uitleg kunt u beter de namen aanklikken, want het zou me te veel tijd kosten om dat hier allemaal op te schrijven. Bovendien zitten er zelfs namen tussen die ik totaal niet ken! Bij het doorklikken zult u zeker aspecten van de Griekse geschiedenis leren kennen, die u nog niet wist (en u weet meteen waar de Griekse straatnamen vandaan komen). Dat was bij mij althans het geval. Wel een schande, vind ik, dat juntaleider Georgios Papadopoulos er tussen staat. En jammer dat Emmanuel Roïdis er niet bij zit.
Hier gaan we:
Bruno Tersago om 14:38 | Link | 0 Reacties
Vrijdagmorgen was er weer veel spanning in de favela's van de zona Oeste en zona Sul van Rio de Janeiro. Minstens zeven mensen kwamen om het leven in vuurgevechten tussen de politie en de drugstrafikanten op de "morros" (heuvels) van Pedreira, Lagartixa en Quitanda. Tussen de doden bevond zich een van de meest gevreesde bandieten die bekend stond onder de naam "Churrasquinho" (verkleinwoord van barbeque). Die naam kreeg hij omwille van zijn reputatie om zijn vijanden levend te verbranden. Er werden een hoop wapens en drugs in beslag genomen. Detail: onder de wapens was er eentje van Belgische afkomst, gemaakt in de wapenfabriek van Herstal. Hiermee heeft de Belgische wapenindustrie de twijfelachtige eer een bijdrage te leveren tot de vele doden die hier in Rio de Janeiro vallen.
Andre Smeets om 14:51 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
De Braziliaanse minister van landsverdediging Nelson Jobim kondigde gisteren een nieuw decreet aan van president Lula dat bepaalt dat het Braziliaanse leger voortaan militaire eenheden moet hebben binnen de gebieden die aan de "indígenas" (de "aboriginals" van Brazilië) toegekend werden en die aan de grenzen van Brazilië liggen. De plannen zouden moeten uitgevoerd worden tijdens het tweede semester van dit jaar, vrijwel meteen dus. Met deze maatregel snoert Lula de mond van enkele heethoofden bij het Braziliaanse leger die menen dat de soevereiniteit van het land in het gedrang werd gebracht door het toekennen van die gronden aan de Indianen. Een en ander heeft natuurlijk alles te maken met de crisis in het reservaat Raposo Serra do Sol waar het deze week tot ernstige schermutselingen kwam tussen een fazendeiro en een groepje Indianen.
Andre Smeets om 13:51 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
