De Standaard Online

23-12-05

Wat me bijblijft

Op mijn laatste werkdag van 2005 (althans volgens mijn eigen planning), hoort het even terug te blikken. 2005 was een sociaal en maatschappelijk bewogen jaar. Vooral de twee overlegrondes en de zaken-Remmery en -Feryn blijven me bij. Noch het interprofessioneel overleg, noch het eindeloopbaanoverleg is in een constructieve sfeer verlopen.  Beiden maken duidelijk dat we in België op een omslagpunt zitten.

Beiden tonen aan dat aan ons sociaal gecorrigeerd markteconomisch model moet gesleuteld worden. En dan moeten vooral een aantal “verworvenheden” grondig en zonder taboes ontleed worden. Jammer genoeg heeft niet iedereen op dit moment de moed om dit klaar en duidelijk aan de bevolking te mee te delen. Er is te vaak stilgestaan bij de vraag of “de bevolking” deze boodschap wel zou aanvaarden.

Korte termijn

Als je alleen de korte termijn voor ogen houdt is deze overweging begrijpelijk. Maar als je ook verantwoordelijkheid wil nemen voor een langere termijn, is dit niet-handelen uit vrees de stem van het volk te verliezen. Ik vraag me trouwens af of die vrees wel zo gegrond is, of niet een overgroot deel van de bevolking beseft dat er iets moet gebeuren, of het niet enkele tafelspringers zijn die de zwijgende meerderheid overbluffen. Soit. 2005 heeft me geleerd dat te weinig beleidsverantwoordelijken hun verantwoordelijkheid op langere termijn willen nemen. Te weinig politici kijken verder dan de volgende verkiezingen.

Bange blanke man

Ook de zaak-Remmery en -Feryn blijven me bij. Ze leren enerzijds dat we met een verscheurend diversiteitsprobleem kampen. De “bange blanke man”bestaat echt. Ze leren mij ook dat het “respect voor ondernemen” gekoppeld wordt aan een “maatschappelijk gedrag”; Pas als je je volgens de algemene principes “maatschappelijk correct” gedraagt, kan de goegemeente respect opbrengen voor je ondernemerschap.  Misschien is dit ook logisch en aannemelijk. Het bewijst in elk geval dat ondernemen tout court in ons land nog altijd te veel ondergewaardeerd wordt.

Een gelukkig Kerstfeest en een ondernemend 2006.

Karel Van Eetvelt

De Standaard Weblog om 15:55 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

22-12-05

Niets aan te geven

Maandag had ik het over de eindejaarskoopjes, nu gaat het er weer over. Over de winkeldiefstallen tijdens de eindejaarsperiode. Het zal u niet verwonderen, winkeldieven slaan graag toe tijdens de drukke dagen rond Kerstmis en Nieuwjaar. Vorig jaar werden in december en januari 7282 gestolen goederen aangegeven. Op twee maanden ongeveer 7200 gestolen goederen, dat zijn er zo’n 120 per dag, in heel België. Dat valt nog mee, denkt u.

Het werkelijke aantal winkeldiefstallen ligt ontzettend veel hoger. 42,7% van de winkeliers wordt bestolen. Meer dan de helft daarvan doet nooit of bijna nooit aangifte van die diefstal. Deze cijfers zijn zonder meer zorgwekkend. Immers, elk beleid steunt op cijfers. Maar als die cijfers niet kloppen, dan kan de overheid het fenomeen natuurlijk nooit goed beteugelen.

Who’s to blame? Het is een feit dat de procedure om een winkeldiefstal aan te geven veel sneller en eenvoudiger kan. Winkeliers na hun werkdag naar het politiekantoor laten komen voor iedere banale winkeldiefstal, is niet meer van deze tijd. UNIZO pleit daarom voor een elektronische aangifte.

Aanwerven=betalen

Vandaag nodigden we ook alle Vlaamse gemeenten uit deel te namen aan de laureaat “Ondernemersvriendelijke gemeente”. Gemeenten die hun ondernemers in de watten leggen, hebben bij ons immers een voetje voor. Normaal zou een gemeentegrens niet mogen bepalen of je bij voorbeeld een belasting op personeel moet betalen of niet. Toch zijn er op dit moment nog zo’n 45 verschillende gemeentebelastingen specifiek op ondernemers gericht.

Met de gemeenteraadsverkiezingen voor de deur (de partijen schrijven nu al hun politieke programma’s voor de stembusslag van oktober volgend jaar), ontwikkelden we trouwens een prioriteitenlijst voor ondernemersvriendelijke gemeenten. In iedere Vlaamse gemeente overhandigen we de ondernemersprioriteiten aan de partijen. Gaan ze echt voor een ondernemersvriendelijke gemeente, dan nemen ze die op in hun programma.

Samen op de fiets

Vanmorgen de kinderen nog eens zelf naar school gebracht. Het was waarschijnlijk nog maar de tweede of derde maal dit schooljaar. Veel te weinig, maar ik kan van zo’n moment wel echt genieten. Dit betekent samen opstaan met de kinderen, samen ontbijten, met de fiets naar school … banale zaken waarvan je maar kan genieten als ze uitzonderlijk zijn. Vanochtend was dus zo’n “genietmoment”. Dit weekend volgen er nog.

Karel Van Eetvelt

De Standaard Weblog om 20:44 | Link | 0 TrackBack

21-12-05

De solidaire Vlaming

Wat mij het meest trof bij mijn ochtendlijke lezing van de Vlaamse kranten was de solidariteit van de Vlaming. Acties zoals Tsunami 1212 en nu Hoop maken dit duidelijk. We halen zelfs per capita stilaan de Nederlanders in die zo geroemd zijn om hun gulheid als het op solidariteitsgiften aankomt. Dit is zonder meer hoopgevend. De evolutie naar meer individualisme of zelfs egoïsme is dus blijkbaar niet absoluut.

We stellen trouwens vast dat ook de ondernemer wakker ligt van het leed in Pakistan. Op een oproep vanuit UNIZO naar onze 212 lokale verenigingen is massaal gereageerd. Velen lieten al weten de opbrengst van hun klassieke eindejaarsacties over te maken aan HOOP.

Vanmiddag heb ik, samen met huidig Serv-voorzitter Ilse Dielen, ruim de tijd uitgetrokken om namens de Vlaamse sociale partners (vakbonden en werkgevers) de pers te woord te staan over de visie van deze sociale partners over het innovatiebeleid. We stellen immers vast dat Vlaanderen er niet in slaagt de Barcelona-doelstelling te realiseren om 3% van het BBP aan Onderzoek en Ontwikkeling te besteden. Daardoor blijven we zelfs in West-europa wat dat betreft aan de staart bengelen.

Waarom is investeren in O&O zo belangrijk? Innoveren betekent eigenlijk permanent met vernieuwing bezig zijn, ervoor openstaan. Vernieuwen is eigen aan ondernemen en per definitie noodzakelijk om voldoende concurrentiekracht te behouden. Je zou zelfs kunnen zeggen dat hoe innoverender bedrijven zijn, hoe groter de kans dat ze echt concurrentieel blijven.

Wat in elk geval vast staat is dat de concurrentiekracht van onze ondernemingen blijft achteruit boeren. Het laatste rapport van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven confronteerde nog eens iedereen met deze harde realiteit. Vooral de bedrijven die échte toegevoegde waarde leveren, industriële bedrijven, productiebedrijven, waaronder vele KMO’s hebben het alsmaar moeilijker.

Het is dan ook geen verrassing dat de bijkomende werkgelegenheid vooral gecreëerd wordt in overheidsdiensten en de social profit. Dit is echter allerminst duurzame werkgelegenheid, aangezien deze sectoren geen harde toegevoegde waarde leveren voor onze economie. Zij leven bij de gratie van het succes van de productieve sectoren. Alleen al daarom moet keihard ingezet worden op onze industrie (in de ruime zin van het woord), moeten deze bedrijven maximaal ondersteund worden, moet er dus ook alles aan gedaan worden dat zij vernieuwend, creatief, innovatief bezig kunnen zijn.

Karel Van Eetvelt

De Standaard Weblog om 21:23 | Link | 0 TrackBack

20-12-05

Enkel de resultaten tellen

Vanmorgen had ik een gesprek met Pierre Nicaise, de voorzitter van de Federatie van de Notarissen. Die federatie is aangesloten bij FVIB, de met UNIZO samenwerkende koepelfederatie van de Vrije Beroepen. We hebben besproken hoe de notarissen hun dienstverlening  nog beter kunnen afstemmen op de noden van de zelfstandige ondernemers.

Daarna had ik een lunch met professor Crijns van de Vlerick Leuven Gent Management School. Ik probeer regelmatig van gedachten te wisselen met mensen van economische hogescholen en universiteiten. Zij bekijken problemen vanuit een andere invalshoek dan ik en dat levert veelal interessante discussies, denkpistes én mogelijke oplossingen op.

Tijdens een vergadering met de Groep van 10, de sociale partners (werkgevers en vakbonden) die mee het Generatiepact hebben onderhandeld, legden we de agenda voor de komende maanden vast. We moeten een vergelijk vinden over de definitie van de zware beroepen en gelijkgestelde periodes. Ook de loonkostenontsporing en de daaruit volgende loonhandicap tegenover onze belangrijkste handelspartners Duitsland en Nederland en het eenheidsstatuut arbeiders-bedienden krijgen we binnenkort op ons bord. Kort na Nieuwjaar zien we elkaar terug, komen we niet tot een oplossing, dan moet de regering de knoop doorhakken.

Vanavond bezegelen 2 UNIZO-regio’s, Gent-Deinze en Meetjesland, hun fusie. Met het project UNIZO 2005 wil UNIZO komen tot een optimale dienstverlening in iedere regio. Daarom reduceren we het aantal regio’s van 23 tot 11. De nieuwe regio gaat Gent-Meetjesland heten. De fusiegesprekken liepen niet van een leien dakje, maar het eindresultaat mag gezien worden. En, een van de lijfspreuken van UNIZO en onze ondernemers is: enkel de resultaten tellen.

Karel Van Eetvelt

De Standaard Weblog om 21:55 | Link | 0 TrackBack

19-12-05

Winkelen geblazen

Iedere maandag start ik met een evaluatie van de actualiteit van het voorbij weekend. Mijn woordvoerder is daarbij een uitstekend klankbord. Het gebakkelei over de EU-begroting beheerste het nieuws. Ieder land wil minder afdragen en meer terugkrijgen. Kind van rekening dreigt opnieuw de horeca te worden.

UNIZO en Horeca Vlaanderen pleiten al jaren voor een verlaging van het BTW-tarief, van 21% naar 6%. Als deze voor de zelfstandigen en KMO’s in de sector broodnodige verlaging er niet snel komt, zal de federale regering toch werk moeten maken van andere compenserende maatregelen, zoals het volledig fiscaal aftrekbaar maken van restaurantkosten (persbericht).

De “Europese begroting-light” legt ook de kraan droog van andere sectoren. Plattelandsontwikkeling bijvoorbeeld. Wij willen snel duidelijkheid over de concrete weerslag daarvan.  Vlaanderen krijgt immers minder geld uit de Europese pot, dus moeten prioriteiten gesteld worden. Wat zal  het gevolg zijn voor gemeenschapsvoorzieningen zoals bij voorbeeld projecten om landelijke  dorpskernen te versterken? Ook een aantal sectoren uit de voedingsnijverheid en diensten aan de landbouw,  zoals loonwerkers en ander KMO ‘s  maken zich zorgen over de terugschroeving  van het Europees geld.

Dit weekend was het winkelen geblazen voor veel landsgenoten. De UNIZO - Winkelraad deed daarover een telefonische enquête bij winkeliers. De verkoop was goed, maar een recordomzet bleef uit. Veel klanten blijken hun eindejaarsaankopen alsnog uit te stellen tot volgende week zaterdag.

De  SP.A deed dit weekend het voorstel eigenaars te verplichten één derde van de bouwgronden aan maximum 60% van de normale prijs te verkopen. Niet realistisch! Ook “ kleine” eigenaars worden daardoor aangepakt en kunstmatig de markt doorkruisen, wreekt zich doorgaans. Het aansnijden van meer grond voor het bouwen, is wel een goede zaak en zal vraag en aanbod en dus de prijs wel beïnvloeden. Overigens is het uitbreiden van KMO-zones al even noodzakelijk.

Kunstenaars

Dit weekend trok VLD–volksvertegenwoordiger Bart Tommelein van leer tegen Sabam, tegen de wijze waarop die auteursrechten int en berekent. Volgens de volksvertegenwoordiger gebeurt dat te willekeurig. Hij roept zelfs op Sabam te boycotten. Auteurs, ook meestal zelfstandigen, hebben recht op een correcte vergoeding;  Tegelijk leeft inderdaad bij heel wat ondernemers ongenoegen over de werking van Sabam én over de billijke vergoedingen. Dat is het bedrag bovenop de auteursrechten onder meer door ondernemers te betalen aan nog andere instellingen voor de vergoeding van de uitvoerende kunstenaars zoals muzikanten.

Zowel de Sabam-regeling als die voor de billijke vergoeding steunen op wetgeving gestemd in het parlement en op uitvoeringsmodaliteiten van de federale minister van Economische Zaken. Als er misbruiken zijn, moet die ingrijpen . We vragen al een aantal jaren doorzichtige tarieven en de gezamenlijke inning van zowel de auteursrechten als de billijke vergoeding. Dat zou veel minder kosten en administratieve rompslomp vermijden. We zien uit naar een initiatief van minister Verwilghen.

Ten slotte voerden we vandaag een discussie over financiering van de regionale kantoren. UNIZO is bezig met een reorganisatie van de regionale werking. Daarbij reduceren we het aantal regio’s van 23 tot 11. Bedoeling is de ondernemer overal een vergelijkbare dienstverlening te garanderen. (artikel Trends). Niet iedere UNIZO-regio start met evenveel middelen, daarom bekijken we hoe we alle regio’s voldoende armslag kunnen geven voor een optimale dienstverlening.

Voor mijn andere afspraken van vandaag: www.unizo.be/kveAgenda.jsp

Karel Van Eetvelt

De Standaard Weblog om 15:42 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack