31-8-07

Nog een laatste om het af te leren...

Graag wil ik nog een allerlaatste keer van de gelegenheid gebruik maken om terug te blikken op de afgelopen week. Een week die vooral in teken stond van heel veel contacten...

De contacten met de makelaars die gisteren op onze openingsreceptie aanwezig waren - zoals onder andere de mensen van CBRE, Atisreal, DTZ, Jones Lang, Cushman & Wakefield - zorgen ervoor dat we opnieuw helemaal bij zijn met wat leeft in de markt. De contacten met verschillende media, naar aanleiding van de opening van ons nieuwe center, zijn bijzonder prettig. Het openingsevenement stond ook in teken van de contacten met klanten en potentiële klanten, die hun interesse hebben getoond voor ons nieuwe center – daar doen we het tenslotte voor.

Het meest verrassend echter, en bovendien bijzonder aangenaam, zijn de vele contacten die ik naar aanleiding van deze blog heb gehad. De sms’jes, telefoons en mailtjes die ik sinds mijn eerste bericht op deze blog afgelopen maandag heb ontvangen zijn echt niet te tellen.

Ik wil dan ook de De Standaard hartelijk danken voor deze opportuniteit. Dankzij jullie ben ik opnieuw in gesprek geraakt met een aantal Belgische ex-collega’s en vrienden van vroeger. Deze blog is een schitterend medium! Ik hoop dan ook dat jullie hier nog een hele tijd mee doorgaan en aan alle CEO’s die na mij komen wens ik evenveel respons toe als ik zelf heb mogen ervaren!

Tom De Bruyckere om 20:27 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

Regus Leopold staat op de kaart

Het zit erop. Ook “Regus Leopold”, met 153 kantoorruimtes en een totale oppervlakte van 1590 meter in het hart van Brussel staat nu officieel op de kaart en maakt deel uit van een wereldwijd netwerk van zo’n 950 centers....

De eerste bedrijven hebben intussen hun intrek genomen in het drie verdiepingen tellende center, de onderhandelingen met een aantal nieuwe potentiële klanten zijn volop aan de gang. De belangstelling gisteren was dan ook groot. We kregen heel wat nieuwsgierige bedrijven over de vloer. Ook Paolo Dias, de CEO voor Regus EMEA en wereldwijd nummer twee van onze groep was er om samen met ons de mensen te verwelkomen en journalisten te woord te staan.

Een van de hoogtepunten van de avond was de trekking van de winnaars van de wedstrijd gisteren. Alle aanwezigen deponeerden bij het binnenkomen hun visitekaartje in een grote vaas en uit alle kaartjes trok onze area director Alain Brosse de winnaars. De hoofdprijs was een jaar lang gratis een kantoor in het nieuwe center, een niet onaardige prijs als je het mij vraagt.

Voor mij is dit opnieuw een geruststelling dat het goed gaat met Regus. Of beter gezegd: het gaat bijzonder goed met Regus... Maar veel tijd om op adem te komen is er niet. Over twee weken openen we een center in Tilburg en onze collega’s in Frankrijk krijgen er in september en oktober maar liefst drie nieuwe vestigingen in Parijs en één in Toulouse bij. Ook in België blijven we zeker niet stilstaan. Regus Leopold is geen eindpunt, hoogstens één van de vele hoogtepunten. Samen met onze medewerkers zijn we momenteel al naarstig een aantal nieuwe locaties in Brussel en in andere Belgische steden aan het bekijken.

Tom De Bruyckere om 09:19 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

30-8-07

5 miljoen auto's in België?

Vandaag wordt een drukke dag. Vanochtend een ontmoeting met de burgemeester en wethouders van Tilburg, waar we over twee weken een nieuw center openen. Vaak zien we bij de opening van een nieuw kantoor heel wat interesse van de lokale overheden. Doordat we een aantal internationale bedrijven naar onze centers aantrekken en we op die manier ook onrechtstreeks ons steentje bijdragen aan de lokale tewerkstelling zien heel wat steden ons graag komen.

Vanmiddag naar Brussel voor de opening. Hopelijk valt het een beetje mee met de files... Ik hoorde vanochtend op de radio dat in België nu meer dan 5 miljoen personenauto's rondrijden en in totaal meer dan 6,3 miljoen gemotoriseerde voertuigen. Waar moet dit eindigen? Gelukkig wordt hierover toch meer en meer nagedacht. De Vlaamse minister president Peeters wil alvast een aantal vrachtwagens uit de ochtendspits halen en later op de dag laten rijden. Als nu nog wat meer bedrijven eens serieus gaan nadenken over telewerken en de overheid een handje helpt door hiervoor een fiscale stimulans uit te werken.

Misschien toch nog een ding voor de duidelijkheid: ik ben absoluut geen autohater. In tegendeel, één van mijn goede vrienden is Michiel Mol, de ex-ceo van Spyker cars. Mede door hem ben ik een formule 1 fan geworden. Michiel wil het formule 1 team van Spyker zelf overnemen en het team op die manier redden van de ondergang. Ik hoop dat het hem lukt.

Tom De Bruyckere om 13:48 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

29-8-07

Morgen is een belangrijke dag voor Regus. Dan openen we immers officieel ons nieuwe kantoor in de Brussels Leopoldwijk, het epicentrum van het “Central Business District” en een van de belangrijkste zakenbuurten van Brussel. Voor ons is het heel belangrijk om onze aanwezigheid in dit deel van Brussel te verstevigen door onze klanten er flexibele kantoorruimte aan te bieden. In de VS is het concept van het flexibele kantoor al goed ingeburgerd: zo’n 15% van de kantoren wordt er tijdelijk verhuurd. “Tijdelijk” is hierbij een flexibel begrip, dat gaat van enkele uren tot meerdere jaren. Ook in België raakt de formule stilaan ingeburgerd, maar er is nog een enorm groeipotentieel. In Vlaanderen bijvoorbeeld wordt nog niet 1% van de kantoorruimte flexibel gehuurd.

Flexibele kantoren beantwoorden aan een groeiende vraag vanuit de bedrijfswereld. Kantoorruimte is duur en via de conventionele verhuur kan je er amper voor zorgen dat je ruimte meegroeit met je onderneming. Onze studies hebben berekend dat elke werkpost, de bureaustoel waarop u of ik dagelijks gaan zitten, aan een groot bedrijf gemiddeld 12.000 euro per jaar kost. Niet enkel het bureau en die stoel, maar ook die vierkante meters, de huur of aankoopprijs van het gebouw, de verwarming,... moeten namelijk betaald worden.

Wij zijn ook absoluut overtuigd van de voordelen van telewerken. Elke werknemer die een dag thuis werkt zorgt nochtans voor drie positieve effecten: Een positief effect voor zichzelf (studies hebben aangetoond dat werknemers in een flexibel systeem veel minder snel slachtoffer worden van een burn-out), een positief effect op milieu en mobiliteit (elke auto minder op de weg = minder kans op files, minder verspilde brandstof, minder CO2), een positief effect voor de werkgever (blije efficiënte werknemers en minder kosten).

Wanneer het bedrijf met flexibele werkposten hierdoor twee bureaus kan voorzien voor elke drie werknemers, realiseert het dus een flinke besparing. Nog beter wordt het wanneer diezelfde werkgever door de overheid fiscaal gestimuleerd zou worden om het bespaarde bedrag te investeren in extra voorzieningen voor de thuiswerkers!

Tom De Bruyckere om 09:28 | Link | 0 TrackBack

28-8-07

MISSCHIEN MOETEN WE TOCH DE BERG NAAR MOZES BRENGEN?

Als je nauwelijks twee jaar geleden aan iemand zou gevraagd hebben hoeveel CO2 zijn wagen uitstoot, zou je wellicht een verbaasde blik als antwoord gekregen hebben. CO2 uit een auto? Nooit van gehoord. Vandaag is dat wel even anders. Niemand zou er van opkijken als in de komende editie van het Van Dale woordenboek nieuwe termen als “smog-snelheidsbeperking” of “fijn stof alarm” opduiken.

De afgelopen maanden is duidelijk geworden dat we met zijn allen dringend anders moeten gaan nadenken over onze mobiliteit. Dat zijn we verplicht aan onszelf – willen we niet een groot deel van ons leven doorbrengen in nutteloze files – en aan onze kinderen en kleinkinderen – aan wie we liefst van al een leefbaar klimaat willen nalaten.

In eerste instantie vergt dit een mentaliteitswijziging, bij werknemers en werkgevers. Vandaag is de geldende regel dat Mozes naar de berg komt: werknemers worden met zijn allen op één centrale plek verzameld om er van 9 tot 5 samen vlijtig werkend door te brengen. Logisch dat massa’s mensen tegelijkertijd dezelfde wegen naar Brussel, Antwerpen, Gent... nemen. En ’s avonds allemaal samen braaf weer terug.

Nochtans zijn er heel wat beroepen waar het perfect denkbaar is om ’s ochtends eerst een tweetal uur thuis te werken, om nadien vlot na de files naar kantoor te rijden. Of nog beter: waarom niet één of twee dagen per week gewoon thuis werken?

Wanneer er niets gebeurt zal ons fileprobleem, met de bijhorende schadelijke milieu-effecten alleen maar erger worden. Flexibiliteit wordt het sleutelwoord. In de Regus groep merken we vandaag al dat heel wat van onze Amerikaanse klanten niet meer kijken naar waar of wanneer iemand werkt, maar naar welke resultaten de werknemer oplevert. De strijd om de beste werknemers in de VS wordt vaak beslecht door de flexibiliteit.

Elk uur dat je minder in de file staat kun je besteden aan het bedrijf of aan het gezin. En aangezien deze werknemers vaak ook over een bedrijfswagen met tankkaart beschikken betekent elke dag telewerken ook een daadwerkelijke financiële besparing voor de firma.

En waarom gebeurt dit vandaag nog maar in zeer weinig bedrijven in ons land? Omdat werkgevers hun medewerker niet vertrouwen? Wil de directeur zijn werknemer zien werken en liefst van al met een prikklok bijhouden of iedereen wel het vereiste aantal uren aanwezig is? Of durft de werknemer het niet aan om een aantal dagen per week thuis te blijven uit schrik om te vervreemden van het bedrijf. Of menen ze van zichzelf te weten dat ze zich in hun thuisomgeving niet op hun werk kunnen concentreren?

Voor die mensen biedt een satellietkantoor op de invalswegen naar de grote steden of in een aantal secundaire steden alvast een tussenoplossing. Wanneer het verkeer op de ring rond Antwerpen weer hopeloos vast staat, zien we in ons kantoor in Berchem steevast een aantal mensen langskomen om een uur of een paar uur ongestoord te werken, alvorens hun weg naar Brussel verder te zetten. Hetzelfde fenomeen speelt zich af in Diegem en Eigenbrakel, wanneer de ochtendspits naar Brussel in de knoop zit, maar ook net zo goed in Nederland in onze kantoren op de invalswegen naar Rotterdam, Den Haag of Amsterdam.

Als we horen dat er plannen zijn om van heel Vlaanderen binnenkort één grote draadloze internet-hot spot te maken, staat niets de verdere uitbouw van het telewerken in de weg. We moeten telewerkers gewoon meer vertrouwen en betere faciliteiten geven. Flexibiliteit is de boodschap. Laat ons de berg, of een stukje ervan, gewoon naar Mozes brengen. Mozes zal eens zo blij zijn en dat maakt alweer een paar auto's minder op de weg.

Tom De Bruyckere om 08:44 | Link | 0 TrackBack

27-8-07

Het Belgische bedrijfsleven is niet gebaat bij Nederlandse bemoeizucht

De formatiestrijd die momenteel in België woedt legt op pijnlijke wijze een aantal zenuwen bloot. Het land lijkt in tweeën gescheurd en het einde is nog niet in zicht. Zelfs een poging tot ingrijpen van de Koning, die zich vanaf zijn vakantieadres naar het strijdtoneel spoedde, heeft vooralsnog niet mogen baten. Het herstellen van de stabiliteit is absoluut noodzakelijk om economische schade te voorkomen. Het helpt daarbij niet als Nederland zich hier mee gaat bemoeien; dat betekent enkel olie op het vuur.

Als Nederlands algemeen directeur voor de Benelux kijk ik persoonlijk met grote verwondering naar de huidige gebeurtenissen. België meet iets meer dan 30.000 vierkante kilometer (ter vergelijking: de oppervlakte van Nederland is 35.000 vierkante kilometer). Vlamingen en Walen wonen dus per definitie dicht bij elkaar.Toch gunnen ze elkaar kennelijk het licht in de ogen niet, weigeren elkaars taal en cultuur te respecteren. Het is in mijn ogen al vreemd dat er binnen hetzelfde kleine land sprake is van twee gescheiden culturen...

Ik doe zelf al jaren zaken in België en doe dat met veel plezier. Mijn Belgische collega’s en zakelijke relaties zijn stuk voor stuk soepel in de omgang, toegankelijk en hoffelijk. Ik scheer hier overigens bewust al mijn Belgische relaties over één kam. Uiteraard zijn er verschillen waar te nemen - neem alleen al de taal – maar daar heb ik in zakelijk opzicht weinig van gemerkt. Dat geldt overigens ook voor de wijze waarop beide groepen met elkaar omgaan.

De huidige impasse en dreigende interne breuk vormen een direct gevaar voor het functioneren van de Belgische economie en daarmee ook voor de Nederlandse. Politieke en sociale verdeeldheid druppelt nu eenmaal onvermijdelijk door naar de verschillende lagen van het bedrijfsleven. De huidige politieke soap de internationale concurrentiepositie evenmin goed; investeerders zijn doorgaans huiverig voor politiek instabiele situaties.

Het valt mij op dat er in de Nederlandse media soms op dubieuze wijze aandacht wordt besteed aan de politieke gebeurtenissen bij onze zuiderburen. Dat is op zich niet vreemd, maar ik ben van mening dat de toon waarop dit gebeurt niet verstandig is. Dagblad de Telegraaf kopte met de volgende merkwaardige tekst: ‘Nederlanders voor fusie met Vlaanderen’. Landen fuseren bij mijn weten niet, dat om te beginnen. Maar daarnaast wordt er over een mogelijk samengaan met Vlaanderen gesproken alsof er besloten wordt een trekhaak aan de auto te zetten. Ook blijkt één op de vijf Nederlanders van mening dat de na de fusie gevormde natie geleid moet worden door de Oranjes. Ik begrijp dat we de Koning van België vriendelijk verzoeken voorgoed naar zijn vakantieadres terug te reizen?

Het is aan de huidige politiek en ook aan het staatshoofd van België om snel in te grijpen en de huidige beeldvorming bij te sturen. Daar hebben wij Nederlanders niets mee te maken. Waar we wel wat aan kunnen doen is het beëindigen van het ongevraagd speculeren over de uitkomst van de politieke impasse of – erger nog – het doen van uitspraken over de meest gewenste uitkomst. Dit getuigt van weinig fatsoen en is een vorm van olie op het vuur gooien. Het leidt tot grotere onrust, iets waar ook wij niet bij gebaat zijn.

Tom De Bruyckere om 15:43 | Link | 0 TrackBack