De Standaard Online

3-3-06

De laatste dag

Rond 8u15 aan mijn bureau bij Essent. Vanmorgen was de eerste keer dat er tot 9u00 niks gebeurde. Vanaf dan werden we volledig ondergedompeld in wat ieder bedrijf bezighoudt, met name kwaliteitsverbetering en hoe dit te bereiken. Wie Six Sigma of ISO kent, weet dat dit essentiële tools zijn om de kwaliteit te verbeteren tegen een aanvaardbare kost.

De sessie was nauwelijks gestart of ik kreeg een collega stroombedrijf aan de lijn met de vraag of ik in de pers de resultaten van een bepaalde studie had gezien. Het ging over een reclame-studiebureau dat 1.000 mensen had gevraagd wat ze vonden van merken X, Y en Z in verschillende sectoren. U raadt het al: de energiesector/monopolie was mee opgenomen en als bij wonder kwamen Essent en Nuon er als nieuwkomers in voor. Enkel Essent en Nuon, want dit zijn de enige twee nieuwkomers met enige merkbekendheid. Een merk bouwen kan enkel in een vrije markt en die hebben we in de energiesector nog niet. Daarvoor zijn de basics niet in orde, zowel intern als extern. 

Weinig marktkennis

Nu blijkt het bewuste bureau ook (toevallig?) het reclamebureau te zijn van een bedrijf dat we allen goed kennen: blauwe kleur, oude monopolist en aan het fusioneren.  Dit werpt toch een iets ander licht op de zaak. Enkele journalisten met wie ik contact had, waren hiervan al evenmin op de hoogte. Het in een dergelijke lijst opnemen van een sector die pas volgend jaar op papier vrij zou komen, getuigt van weinig marktkennis. Vooral niet wanneer men deze ook nog lukraak tussen sectoren plaatst waarin de marktwerking al jaren vrij is en er voldoende partijen zijn met een vergelijkbaar marktaandeel.

Ondertussen ga ik verder met de boeiende materie van Six Sigma. Een noodzakelijkheid en zeker één die opgelegd zou kunnen worden aan alle onderdelen van onze markt. Wie ervaring heeft in deze materie vraag ik om zeker te reageren en hun ervaringen mee te delen.

Dichttimmeren

Bij de broodjeslunch om 12u30 volgt de directe conclusie dat ook dit product meer aandacht verdient... De gevolgen laat ik u raden. De namiddag staat tot 15u30 verder in het kader van de inpassing van kwaliteitsverbetering. Dit geeft mij voldoende tijd om de conference call van 17u00 voor te bereiden. De nakende fusie zal bijvoorbeeld de gasmarkt volledig dichttimmeren. Maatregelen zijn noodzakelijk en voorstellen welkom. De bedrijven die wensen te fusioneren, scanderen luid dat er plaats is voor concurrentie terwijl ze tegelijkertijd cijfers laten zien waaruit blijkt dat ze meer dan 90% van de markt bezitten.

Dit weekend rijd ik naar Maastricht waar het beste te krijgen is van vele dingen, een stad waar men nog met volle teugen van het leven geniet. Er moet ook nog wat gewerkt worden, zatervoormiddag nog een conference call over een plan dat dinsdag wordt besproken.

Het einde van mijn blogsessie nadert en ik dank iedereen voor het lezen en De Standaard voor dit leuke initiatief.  Denk dat ik het blogvirus definitief te pakken heb. Binnenkort op www.beneman.be of onder www.essent.be de Jurres blog? Zal dit zeker aan de online redactie van de Standaard doorgeven. 

Aan allen veel energie toegewenst!

André Jurres

De Standaard Weblog om 17:31 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack

2-3-06

De foto of de dag van Essent

De dag begint weer vroeg. Even een uurtje sporten alvorens om 7u00 de pc aan te zetten en enkele kranten erbij te nemen. Vandaag verschijnt een volle pagina over een fusie die Essent wil aangaan met alle Belgen. Een ludieke actie om de aandacht te trekken op de liberalisering en de kansen die nieuwe spelers moeten krijgen.

De mesthoop die ons reclamebureau eerst had voorgesteld, was zeker geen voltreffer en de baas mocht gisterenavond mee ingrijpen. Iedereen had een andere naam voor deze dinokeutel. Het ging iets te ver om het verband te leggen met de monsterfusie. In één krant staat onze volle pagina naast een stuk over de fusie zelf en dus naast de foto van één van de "slachtoffers".

Het is werkelijk alle hens aan dek voor de energiesector, zeker in België. Een beetje nu of nooit voor de heren politici. De nakende dominantie wordt met veel tromgeroffel aangekondigd, de gevolgen blijven enigszins onderbelicht. Traditoneel ligt de focus vooral op het vraagstuk electriciteitsproductie en hoe daar concurrentie in te krijgen. Echter, de gassector en vooral de dominantie van één partij dient mee onder de loep te worden genomen. Beiden zijn gelinkt en juist daarom is het slecht dat één partij de volledige energieketen kan domineren.

De messen worden geslepen, Europa reageert verbolgen en belooft een strenge toepassing van de spelregels. De verslaggeving sinds begin deze week is inmiddels gegroeid tot een berg papier van meer dan één meter.

Ik neem een snelle lunch en vervolg met een gedetailleerd overzicht van de taken voor deze namiddag. Mijn assistente is dezer dagen mijn levenslijn naar orde. Een goede assistente is de halve baas. Iedereen werkt trouwens full speed, een beetje in lijn met de algemene dynamiek. Toeval?

Gisteren een terechte uitbrander gekregen van mijn vader, 75 jaar maar dynamisch als een twintiger. Probeer iedere week te bellen en minstens twee keer per maand af te spreken.

Vandaag is ook Batibouw begonnen, het jaarlijkse mega-bouwevenement dat bewijst dat Belgen ook groot kunnen zijn. Qua bezoekersaantallen zeker een wereldbeurs en wij zijn er als energieleverancier ook aanwezig. Ik krijg telefoon dat het veel drukker is dan de voorbije jaren. Veel interesse voor energie ook, niet vreemd na deze knalweek vol media-aandacht. Ook bedrijfsleiders stellen zich openlijk vragen over de terugkeer naar het monopolie en zijn eigenlijk blij dat wij er zijn.

Om 14u00 komt uit Nederland een journalist langs van ons bedrijfsblad Essenties. Het onderwerp is u inmiddels al bekend... Na een interview van drie kwartier word ik mee opgenomen in een conference call. Om 15u00 ontvang ik een bedrijf dat ons wil helpen met onze externe communicatie.

Opvallend hoeveel mensen deze blog lezen. Ik beslis mijn kennis van dit soort media snel op te voeren. Een eigen blog misschien ?

Om 16u00 buigen we ons intern over onze samenwerking met WWF België, waar we proactief energie in steken. WWF (World Wildlife Fund) doet structureel onderzoek naar de impact van de mens op de natuur en probeert sommige delen ervan te redden. Hopelijk komen er in België nog veel leden bij want zij doen echt iets voor ons! Met een warm hart voor groene stroom draagt WWF tenslotte indirect ook bij tot de liberalisering.

Vandaag zorgt de klok ervoor dat ik rond 18u00 het gevoel krijg lunch te willen hebben en geen diner. Ik heb echter een afspraak in Brussel met een bevriende partij die gelooft in meer concurrentie en zelfs oplossingen aandraagt om de dominante partij gedeeltelijk te ontmantelen. Wordt vervolgd.

André Jurres

De Standaard Weblog om 17:29 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

1-3-06

Een witte dag

Woensdagen zijn altijd gekke dagen. Waarschijnlijk wordt vandaag nog gekker want we worden allemaal getroffen door het mooie witte landschap dat sommigen onder ons ook nog sneeuwblind maakt. De week wordt voorspelbaar wat betreft het nieuws van de dag. De voorgenomen fusie tussen Gaz de France en Suez wordt dagelijks op de frontpagina’s breed uitgesmeerd en de beloften worden elke dag groter. Zo belooft de nieuwe mastodont dat de prijzen zeker niet zullen stijgen. Hopelijk verankeren de verantwoordelijke politici tenminste deze belofte snel op papier.

Een ander goed nieuws is dat volgens de partijen die wensen te fusioneren dit samengaan geen impact heeft op de concurrentie. “Welke concurrentie?” kan men zich vandaag in België afvragen. Na deze fusie is het zeker dat ook de spelers uit Nederland volledig buitenspel worden gezet. De dominantie in bijvoorbeeld de gasmarkt zal ervoor zorgen dat de hele gaswaardeketen in Frankrijk en de Benelux onder invloed komt van één partij. En dat zou dan goed moeten zijn voor de burger? De keuze of - beter gezegd - het gebrek eraan is aan u.

De voormiddag wordt volledig benomen door operationele meetings die bevestigen dat de markt in België snel achteruitgaat.

Om 12u00 ben ik uitgenodigd om te gaan lunchen en vergaderen in het Pomphuis, een restaurant in de Antwerpse haven. De Nederlandse gasten zijn zeer onder de indruk van het kader maar mogelijks nog meer van de maaltijd. In weerwil tot wat jullie misschien denken wordt er geen karnemelk geserveerd maar houden we het bij water.

Net op tijd terug voor de conference call van 15u00 met vier mensen in twee landen op vier verschillende plaatsen en een mix van mobiele en vaste toestellen. Combineer dit met handenvrij bellen en je hebt een gesprek met vooral veel metaalachtige klanken. Voordeel is dat iedereen er zo snel mogelijk mee wil ophouden. Eén van de deelnemers belt vanuit de wagen en valt om de drie minuten uit. Waar is de tijd van een goed analoog mobiel gesprek... Sinds de introductie van de GSM klinken we meer en meer als robotten en hebben we last van verwarmde oren.

Om 16u00 heb ik een tweede introductiegesprek met onze b-t-b manager. Jacques komt oorspronkelijk uit Polen. Over Polen is de laatste weken veel geschreven. Ik nodig iedereen uit om bij ons te komen kijken om te zien wat integratie betekent. Ras, geslacht of nationaliteit spelen geen rol, wel de kwaliteiten die iemand meebrengt. Jacques is met 50 één van de anciens bij ons. De gemiddelde leeftijd in ons bedrijf ligt rond de 30, een gevolg van het feit dat de markt voor energie pas sinds kort is ontstaan. Althans het deel waar men kan zeggen “ik heb een keuze”.

Vandaag maak ik tijd om familie te bezoeken dus teken ik nu af en schrijf jullie morgen opnieuw.

André Jurres

De Standaard Weblog om 17:48 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

28-2-06

De langste dag van de week

Vanmorgen om halfvijf wakker geworden met een hoofd vol ideeën, altijd blij als dit gebeurt. Mijn beste ideeën komen als ik ‘s nachts wakker word, een vat vol. Licht aan en schrijven. Een idee komt snel maar verdwijnt ook weer snel. Heb inmiddels al drie scenario’s om boeken te schrijven, nu nog de tijd vinden. Om zes uur even snel de jogging aan voor anderhalf uur sport. Zal het maar toegeven, naast mijn passie voor werken sport ik bijzonder graag en veel.

Om acht uur ga ik verder waar ik gisteravond gestopt ben. Het lezen van een businessplan is één ding, erin meegaan twee. Om halfnegen bel ik naar Bali, waar een vriend met vakantie is maar ook wat werk heeft meegenomen dat ik hem heb gegeven. Op de achtergrond hoor ik het water van het zwembad terwijl het hier buiten aan het sneeuwen is.

De realiteit van de dag haalt me in rond kwart voor negen als ik de eerste telefoontjes krijg van mensen die het artikel over Essent in De Morgen hebben gelezen en het nieuws op KanaalZ hebben gezien. Net zoals gisteren vrees ik dat ook vandaag in het teken zal staan van de gepubliceerde mogelijke fusie tussen Gaz de France en Suez. De reacties zijn positief vanuit alle hoeken. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat België morgen niet wakker wordt in een totale energiedictatuur? Welke ideeën kunnen hieraan bijdragen? Al wie dit leest, nodig ik uit om mee te denken. Wie een bruikbaar idee doorstuurt, krijgt een leuke verrassing van ons!

Een aantal kranten verwijst terecht naar het nationalistische denken van sommige landen dat zich na het “neen” voor Europa eerder dit jaar heeft gemanifesteerd. Zelf ben ik een groot voorstander van een Verenigde Staten van Europa. Denk dat de 20ste eeuw met twee wereldoorlogen genoeg heeft bewezen dat nationalistische belangen monsters creëren. De Franse reflex op een mogelijke overname van Suez door het Italiaanse Enel lijkt me een goed voorbeeld.

Mijn meeting van vanmiddag om twee uur wordt geannuleerd, een geluk bij een ongeluk want de vele telefoontjes verhinderen mij om door mijn werk en agenda te gaan. Vanuit Nederland en Frankrijk krijg ik ook verschillende vragen en reacties in de trend van “wat gaan we eraan doen”. De energiemarkt ontwaakt uit zijn monopolieslaap, waar het naar toegaat kon men al lezen. Nog meer en nog groter. Dit hoeft niet slecht te zijn, op voorwaarde dat Europa en de nationale regeringen duidelijke spelregels schrijven en ruimte geven voor nieuwe initiatieven.

Om één uur even de marketing manager binnengeroepen om te overleggen of we via de media kunnen inpikken. Belangrijk om aan onze klanten te laten weten dat Essent in België aanwezig is en bereid om een volwaardige speler te zijn naast de gekende moloch.

Tussen twee en vier kunnen doorwerken buiten wat telefoontjes met nog een verzoek tot interview voor de NOS (Nederlandse Omroep). Tot slot heb ik vanaf zes uur nog een werkdiner met een zakenrelatie.

Werkmotto: lead by example, vrij vertaald vraag niks aan een ander wat jezelf ook niet zou doen!

André Jurres

De Standaard Weblog om 18:08 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

27-2-06

The Day After

Vanmorgen was het weer zover: wat een ongestoorde en rustige morgen had moeten worden, werd er één van vele gesprekken intern en extern over topic nummer één, de mogelijke fusie tussen Gaz de France en Suez. Dacht dit weekend dat het niet vaak gebeurt dat een economisch onderwerp het gesprek van de dag wordt. Opvallend is dat veel mensen een mening hebben, waaronder ikzelf, maar dat men vooral moet luisteren naar diegenen die niks zeggen. Een fusie wordt meestal gemaakt achter gesloten deuren. De aankondiging ervan door de premier in Frankrijk trok toch een glimlach op mijn gezicht.

Toch mooi zo’n liberalisering, vrije keuze, privé-partijen die met elkaar fusies opzetten, geen inmenging van de staat in het dagelijks bestuur. Kortom, een voorbeeld? Zeker niet. Europa zal blij zijn, de inkt van het rapport van Mevrouw Kroes is nog nat en bevestigt in bijna 200 bladzijden dat er in sommige landen nog niks is gebeurd om de energieliberalisering echt op gang te trekken.

Enfin, de hele morgen was voorzien om een strategische oefening voor te bereiden om ons bedrijf uit te breiden. De meeting werd dan ook een aantal keren onderbroken door telefoons. Om kwart over tien belde kanaal Z of ze even langs konden komen, afgesproken om 12u15 tot 12u30. Vlak daarvoor nog even gesproken met de geschreven pers.

Mijn zogenaamde scherpe tong wordt steeds vaker gevraagd en gebruikt om bepaalde onderwerpen toe te lichten. Tegelijk is deze sector ook nog niet gewend om transparant te communiceren. Hetzelfde gezien in de telecomsector die ook naar een liberalisering toeging en waar communicatie nog geen vak was. Onlangs nog mooi bewezen bij de beursgang van Telenet en de communicatie daarna over de jaarresultaten en verwachtingen.

Vandaag is één van die dagen dat mijn agenda in kwartieren lijkt ingedeeld en ik ieder kwartuur een verse gesprekspartner krijg. Vindt dit eigenlijk een goede oplossing voor tijdsbeheer, denken in korte eenheden. Een kwartier, half uur maar zeker niet langer.

Ondertussen maak ik kennis met onze nieuwe marketing manager. Annemarie heeft mij in 15 minuten haar levensloop verteld en we zijn even blijven stilstaan bij één van haar werkgevers, de voormalige Kamer van Koophandel of Voka. Blijkt dat mijn conclusie, dat de fusie van de Kamers nog niet veel heeft veranderd, juist is. We spreken af dat ze meewerkt aan alvast één zaak waar we alletwee een hekel aan hebben, niet op tijd zijn.

De volgende meeting vindt extern plaats waar ik kennis maak met een bedrijf dat interesse heeft om samen te werken. De meeting zal ongeveer een uur in beslag nemen en moet om 15u30 stoppen daar mijn volgende meeting om 16u00 begint.

Deze interne meeting gaat het vastleggen van het personeelsbeleid in functie van de verdere groei van het bedrijf. Vorig jaar alleen al zijn er meer dan vijftig nieuwe mensen bijgekomen. Daarbij komen nog de externe partners die een veelvoud aan wervingen doen om onze diensten in de markt te zetten.

Vanavond vanaf 18u00 eerst een uurtje sport om dan de avondlectuur op te nemen. Vanavond is het een businessplan waarover een vroegere collega mijn advies heeft gevraagd. Doe dit graag voor mensen die vroeger ook al met mij hebben samengewerkt. De dynamiek van een startende ondernemer of idee is eigenlijk ongeëvenaard. Mochten bedrijven in staat zijn om dergelijke dynamiek vast te houden bij hun mensen, dan zou onze economische groei van een ander niveau zijn en de motivatie om hard te werken steeds aanwezig.

Levensmotto : uit iedere dag alles halen wat erin zit.

André Jurres

De Standaard Weblog om 18:28 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack