Gisteren was een geweldige avond. We hebben 2007 in stijl gevierd en op een nog beter 2008 geklonken. Het was een echt Belgisch feest: met lekker eten, tonnen ambiance en een vleugje emotie. We hebben gelachen, gevierd én geld verdiend. Niet voor onszelf, wel voor SOS Kinderdorpen. Maar voor ik daaraan begin, wil ik graag een heel klein beetje ‘stoefen’, zoals dat in mooi Vlaams wordt gezegd.
Afgelopen jaar was een jaar van groei, in alle mogelijke betekenissen van het woord. Eerst en vooral zijn er de knappe cijfers: onze netto verkoop is over de kaap van 50 miljoen euro gesprongen, goed voor een groei van meer dan 6 %. Uitblinkers in de klas van toppers zijn Nutrilon en Olvarit. Dat succes zetten we in 2008 zondermeer verder, aangevuld met een nieuwe hoofdrolspeler: Bambix. 2008 wordt het jaar van Bambix. Met recht en rede, want het is een mooi merk met een diepgewortelde traditie. Op die sterke fundamenten bouwt Bambix verder en verrast het binnenkort de markt met een nieuw verhaal. Wij zijn er alvast wild van en we geloven stellig dat ook de markt verleid zal worden door het nieuwe Bambix. Nieuwsgierig? Hou het even vast, het komt er aan.
Wat is een kerstfeest zonder een goed geboende dansvloer? Niks volgens de feestneuzen van Nutricia (en dat zijn er veel). Lijf en leden zijn behoorlijk geoefend gisteren, maar los daarvan hebben we ook de tijd genomen om stil te staan. Stelt u zich even voor: een zaal vol mensen in wit en zwart, een positieve vibe die je bijna kan vastpakken, iedereen met de neus in dezelfde richting en een film. Vol vrolijke en sterke mensen in een hoopgevend kader: het SOS Kinderdorp in Kara. We werden er met zijn allen stil van – om er even later weer helemaal in te vliegen. In de portemonnee wel te verstaan.
Samen met onze eigen mensen, leveranciers en partners hebben we tijdens onze veiling voor SOS Kinderdorpen ruim 5.000 euro binnen gehaald. En daar houdt het niet bij op. De verschillende activiteiten die door ons team van werknemers werden opgezet, hebben nog eens 60.000 euro binnen gehaald. Een fantastisch resultaat, waar ik terecht bijzonder trots op ben.
Graag sluit ik mijn week bloggen af met een laatste stukje uit mijn Togolees dagboek.
28 november 2007, net terug van Togo. Het leven voelt anders dan voor het vertrek naar Togo. Ik ben blij het leven te hebben dat ik leef en realiseer me nu pas wat het betekent om arm te zijn en toch gelukkig te zijn met de dingen die je wel hebt. Ik denk aan David en zijn ongecompliceerde vreugde, ik denk aan de SOS moeders die hun eigen kinderen weinig zien. Ik ga eens heel goed nadenken over hoe wij bij Nutricia en vooral ik een nog actievere rol kunnen spelen.
Wilt u helpen? U kan SOS Kinderdorpen steunen met een gift op het SOS-rekeningnummer, met vermelding "Nutricia - Togo missie" : 310-0403455-21.
Tot ziens.
Hans Peters
Hans Peters op 21 december 2007 om 16:00 | Link
Naah, dat schuldgevoel over hoe schandalig rijk je wel niet bent tegenover de sukkels in Togo ebt wel weer weg na 2 maand.
Realist op 12 januari 2008 om 00:30
die ceo's toch.wel ik geef mijn ongezouten mening over deze zaken.Ik denk dat wanneer een ceo een liefdadigheidsinstelling financieel helpt dan kan ie dat aftrekken van de btw.die bazen en de regering zitten zo te lullen dat ze teveel afgetrokken worden van de belastingen maar als ze 10 maal meer verdienen zal men nooit toegeven.Een zelfstandige kan maar een paar dingen.1 discrimineren van mensen met een verleden die geen briefje kunnen voorleggen van goed gedrag en als je toch een goed blaadje hebt dan komen ze af met "het moet blanco zijn" pure discriminatie" zelfs de regering doet het en dan spreken ze van iedereen verdient een 2e kans, wel voor die ceo's luid het voor mij " hipocrieten"Een bewijs van goed gedrag maakt niet de persoon die hij is er zijn er wel die op het rechte pad blijven.Dus dat die ceo's eerst maar eens tonen dat ze begaan zijn met ons eigen werkvolk ipv wat bloody euro's aan een vreemd land te geven.want die doen dat omdat ze dan een plaatsje zouden krijgen in den hemel.
alain op 20 januari 2008 om 21:43
Promoot Nutricia ook flesvoeding voor baby's in derde wereldlanden ? Dat kost meer kinderlevens dan dit project er ooit zal kunnen redden. Ik heb een wrang gevoel als ik deze blog lees. Het Togo-verhaal heeft iets van een PR-stunt om het imago van het bedrijf op te poetsen.
Jean op 25 januari 2008 om 21:23