De Standaard Online

29-9-07

Vlad's Big Bite

Het was een bijzonder drukke week. Het is dus tijd om te ontspannen en zoals gepland ook een punt achter het bloggen te zetten. Na een luie zaterdagmorgen toch een slotconclusie.

To blog or not to blog ? Je vertelt natuurlijk te veel en te weinig. Je maakt onvermijdelijk keuzes. Soms heb je achteraf wat wroeging persoonlijke contacten teveel ontbloot te hebben. Communiceren over wat voor jou belangrijk is of toch een beetje exhibitionisme ? Schrijven verplicht je echter ook tijd te nemen om even te bezinnen over je tijdsbesteding en prioriteiten. Een onverwachte ‘return on investment’ voor de tijd besteed achter het toetsenbord tijdens de voorbije week.

Een afscheidstip. Zondag 30 september om 15 uur in zaal Roma te Antwerpen : Klarinettist Vlad stelt zijn gloednieuwe Antwerpse Big Band voor (www.bigbite.be). Allen daarheen.

Christian Leysen

De Standaard Weblog om 19:16 | Link | 0 TrackBack

28-9-07

Te laat

Het wordt een lange dag. Om 6.30 uur ’s morgens stap ik in Zaventem op het vliegtuig naar Genève om in het hoofdkwartier van een belangrijke klant van Ahlers de wereldwijde verantwoordelijke voor logistiek te ontmoeten. Bij aankomst telefoneer ik er naar mijn oudste zoon, die honderd kilometer verder studeert. Ik heb spijt dat we elkaar niet kunnen zien. Ik moet ’s middags al terug. Hij vertrekt deze namiddag naar München waar zijn neef studeert. Oktober is in aantocht. Feesten zal wel ook op het programma staan. De vergadering in Genève bevestigt het aanvoelen dat de beslissingen niet in het hoofdkwartier maar lokaal worden genomen. Een reis voor niets ? Neen, want we krijgen toch meer inzicht in een aantal andere opportuniteiten.

Ik neem de middagvlucht van Brussels Airlines terug. Een ‘light‘ ticket. Ik ben geen grote eter en het stoort mij niet 4 euro apart te betalen voor een sandwich.

Terwijl een sensuele stem de veiligheidsvoorschriften omroept, kijken mijn buren kwaad omdat ik mijn Qtec (een ‘Blackberry’ variant) heb laten open staan.

Ik lees de kranten van de dag en betreur de reactie op de oproep als drie zelfstandige ondernemers aan de Vlaamse Regering in verband met de Oosterweelverbinding : ‘te laat’ is de reactie. ‘Te laat’ heb ik al zo vaak gehoord. Twee jaar geleden, toen het alternatieve noodertraject al ter tafel lag, vier jaar geleden toen Leo Delwaide zijn pleidooi hield voor een tunnel in plaats van een viaduct boven de dokken. Hoogdringendheid werd al ingeroepen toen zeven jaar geleden de keuze voor een viaduct werd gemaakt. Mocht het echt niets anders zijn, vraag je je dan soms af. Onze vraag naar een ‘ernstig en onafhankelijk’ onderzoek over het opmerkelijk werkstuk van de Straten-Generaal (www.oosterweelverbinding.info) is toch niet onredelijk. Zeker als je weet dat de BAM 3,8 miljard euro (waarvan 1.8 miljard euro bestemd is voor de Oosterweel verbinding) mag uitgeven met geleend geld. Geld waarvan men veronderstelt dat het via tolheffing in de toekomst zal terugbetaald worden. De belastingbetaler zal moeten bijpassen als de rekening niet klopt.

Om 15 uur ben ik weer op kantoor in Antwerpen. Ik krijg een debriefing van een belangrijke onderhandeling gisteren, ik bespreek met Guido de consolidatie, met Koen de planning en de agenda voor een vergadering van de financiële managers wereldwijd en tot slot met Ellen de voorbereiding van de reis naar St. Petersburg volgende week. Bart die mijn Qtec inruilt voor een recenter model, vertelt me dat hij mijn blog leuk vindt.

Nog even naar de emeritaatshuldiging van Marc Bossuyt in een nokvolle Aula Dhanis in het stadscentrum. Ik heb Marc tijdens mijn studies als zeer jonge prof aan de U(I)A leren kennen. Een terugblik op 35 jaren engagement voor de mensenrechten en een laudatio met veel humor en warmte.

‘s Avonds gaat het nog naar Schaarbeek. Mijn jeugdvriend, diplomaat op weg naar zijn nieuwe standplaats in het Midden Oosten, geeft een afscheidsetentje. BHV komt maar kort ter sprake, ook al moet ik weer vaststellen dat in dit ‘technisch’dossier meer en meer de rede plaats heeft gemaakt voor emotie. Onze gesprekken gaan gelukkig snel andere wegen op : het gaat vooral om menselijke relaties, over kinderen en ouders, over leven en afscheid nemen. Het opmerkelijke boekje ‘La mort intime’ van Marie de Hennezel ligt trouwens op mijn nachttafel.

Christian Leysen

De Standaard Weblog om 22:14 | Link | 0 TrackBack

27-9-07

Comply or explain

Vooraleer in de wagen te stappen, een halfuurtje bijwerken van de e-mail correspondentie. Op de A12 naar Brussel onverwacht lange "accordeon-files”, zodat ik te laat aankom op de raad van bestuur van KBC. Onderweg kan ik dankzij de "blue tooth" handenvrij een aantal telefoons afwerken. De regels van corporate governance gebieden discretie. Met de verklaring dat ook vandaag de documentatie uiterst duidelijk en pertinent was en er zowel over strategie als over een aantal actuele thema's in de financiële sector werd gepraat, houd ik me dan ook binnen de regels. Ik zondig ook niet door te zeggen dat de 'warme bankier' aan de top zijn dossierkennis steeds met een dosis humor kan brengen. In het turbulente fusielandschap kan KBC zich concentreren op zijn core business : bank & verzekeringen. De klanten en medewerkers zullen dat ook wel appreciëren.

Corporate governance is thans in verschillende "codes" gegoten : code Lippens voor de beursgenoteerde ondernemingen, code Buysse voor de middelgrote en familiale ondernemingen. Een waardevolle leidraad, maar regels wettelijk vastleggen zou een maat te veel zijn. Ik zetel ook als extern bestuurder in twee andere belangrijke ondernemingen. Zo zie ik duidelijk dat een beperking van het aantal bestuurders geen aanwijsbaar impact heeft op het succes van de onderneming, noch dat je de term "onafhankelijk bestuurder" zinvol in een definitie kan vastleggen. De stelregel "comply or explain" is dus essentieel : ofwel volg je de regels ofwel moet je publiek uitleggen waarom je ze niet volgt.

Ik blijf niet voor de lunch en vertrek naar het Internationaal Perscentrum aan de Wetstraat waar ik de persconferentie over het plan B voor de Oosterweelverbinding bijwoon (www.oosterweelverbinding.be ). Aansluitend doe ik mede namens twee andere Antwerpse ondernemers Nicolas Saverys en Jean-Jacques Westerlund een oproep aan de Vlaamse regering om dit plan B onafhankelijk en ernstig te onderzoeken. Ik vertrek vervolgens naar Business Faculty (www.businessfaculty.be )in Neder-over-Heembeek waar Michèle zo vriendelijk is mij wat koekjes klaar te zetten want ik heb deze middag niet gegeten. Na een korte babbel in het Xylos-gebouw waar ik ook wat telefoons, aansluitend op onze oproep, moet beantwoorden, gaat het nog via de studio’s van Kanaal Z in Zellik huiswaarts. De microgolfoven zorgt voor een opgewarmde maaltijd, en een mooie reportage op Canvas sluit de dag af.

Christian Leysen

De Standaard Weblog om 23:19 | Link | 0 TrackBack

26-9-07

Kan design medewerkers motiveren ?

Om 6.30 uur ’s morgens sta ik op Zaventem om mijn echtgenote terug op te pikken van één week in Rwanda. Ze is nog onder de indruk van de enorme tegenstellingen van het land “des mille collines” : verhalen van de genocide in een wondermooi land.

Op weg naar het Bouwcentrum maak ik kort een tussenstop bij mijn ouders en vind er mijn vader die zelf zijn roerei bakt. Hij vertelt me enthousiast dat een project voor de Europese jeugd dat hij als voorzitter van de Karlspreis-Stiftung (www.karlspreis.de) op touw wenst te zetten, vorm krijgt. In het Bouwcentrum luister ik eerst naar Luc Maton; hij licht er zijn stelling overtuigend toe, met name dat de ontwikkelingen in China ertoe zullen bijdragen dat de tarificatie in de scheepvaart wellicht dezelfde richting uitgaat als in de luchtvaart. Nadien loop ik niet alleen onze stand maar ook deze van enkele andere belangrijke andere logistieke spelers af. Daarna richting Noorderlaan.

We zitten in het Ahlers House nog voor verschillende maanden in een bouwwerf. Het gebouw dateert van 1970 en is van de hand van Walter Bresseleers. Destijds was het gebouw architecturaal en wat zijn ligging betreft een buitenbeentje (tien plateaus opgetrokken tussen twee torens, open landschapskantoren en gelegen buiten het stadscentrum aan een kasseiweg); sindsdien is het een ’landmark’ geworden. Alle technieken vervangen betekent verdieping per verdieping alles ontmantelen en volledig nieuw inrichten. Samen met de mede-eigenaar van de vijf laagste verdiepingen hebben we beslist ook de buitenkant en de inkomhal in een nieuw kleedje te steken. We hebben hiervoor beroep gedaan op de Antwerpse architecte Christine Conix (www.conixarchitecten.be). Ze behoudt de stijl van het gebouw maar doet een kleureninversie : de torens worden antraciet en de lijsten tussen de ramen worden wit. De drie verdiepingen die Ahlers betrekt, blijven open landschapskantoren, maar met een middenbeuk voor vergaderzalen en een uitgebreide koffiehoek waar we het rechtstaand vergaderen willen stimuleren. De verdiepingen krijgen elk een eigen kleur : blauw, groen en geel. Voor de hoogste verdieping waar naast een aantal directiezalen ook het bedrijfsrestaurant gevestigd is, zoeken we nog naar een vernieuwend en fris concept. We raken er zelf niet uit en hebben beslist een beroep te doen op Klara De Smedt van het Designcenter de Winkelhaak (www.winkelhaak.be) om ons in contact te brengen met een aantal interessante partijen. Eten is vandaag veranderd, je vindt tegenwoordig immers eetgelegenheden achteraan in kledingszaken of boekenwinkels. Zelfs achteraan in de showroom van Mercedes op de Zavel te Brussel. Bij Ahlers willen we als het kan ook liefst innoveren op dat gebied. De werknemers volgen met spanning de werken en appreciëren alleszins de investering in hun werkomgeving. Over kleuren durft men wel eens van mening te verschillen.

In de namiddag slechts één vergadering en tijd voor e-mails en een aantal telefoons. Marc bericht mij uit Oekraïne dat de administratieve hordeloop in Dnepropetrovsk uiteindelijk vordert. De 340 handtekeningen die nodig zijn om een stuk grond definitief te ‘huren’ zijn binnen en na zoveel maanden vertraging zijn we naar de notaris kunnen gaan. We kunnen de commerciële contracten verder afronden. Onze ambassadeur heeft al zijn gewicht in de schaal gelegd door de geloofwaardigheid van de regio ten aanzien van de komende handelsmissie aan te kaarten en het dossier te verdedigen bij de lokale autoriteiten. Economische diplomatie zoals deze door onze Minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht op de agenda werd geplaatst.

De avond is voorbehouden voor de familie in een gezellig restaurant aan de Vlaamse Kaai.

Christian Leysen

De Standaard Weblog om 23:23 | Link | 0 TrackBack

25-9-07

Een alternatief voor de Antwerpse kwelgeest

Na een korte jogging op het Rooi loop ik als ‘dienstdoende’ huisman de straat over naar de dinsdagmarkt voor wat vers brood en vers fruit. Bio-bakker Jaak vraagt mij aan het districtsbestuur te melden dat de geurrijke excrementen van de circusdieren vorige week niet tijdig werden weggehaald. Ik zal het  per e-mail doorgeven aan onze twee jonge VLD-districtsschepenen Ann en Axel. Iets verder op de markt kom ik een vroegere medewerkster op weg naar haar werk tegen en kan op haar competent advies rekenen bij het samenstellen van een aangepast bloemenboeket  voor de terugkomst van mijn echtgenote morgen vroeg. 

Als VLD-voorzitter van Berchem heb ik enkele jaren geleden de inrichting van de dinsdagochtendmarkt in de buurt Nieuw Kwartier op de agenda geplaatst. Een impuls voor het buurtleven want een markt stimuleert niet alleen de handel maar ook de contacten tussen de burgers. De politie was tot de conclusie gekomen dat de beste plaats het pleintje juist voor mijn deur was, tot grote schrik van mijn echtgenote. Ze vreesde lawaaihinder om 6 uur ’s morgens bij het optrekken van de stands. Ten onrechte. Nu is ze bijzonder gelukkig gewoon de straat te moeten oversteken om elke dinsdag vers fruit, bloemen en groenten te kopen.

Een eerste vergadering om 8.15 thuis, een keuze die optimaal de reisroutes van de deelnemers beperkt. Stefan, Saskia en Jo. Jo verlaat ons binnenkort als investment manager om met een nieuw concept babywinkels te openen in Sint-Niklaas. Een ondernemersuitdaging waar ik niet veel tegen in te brengen had. Saskia volgt hem op vanaf maandag. We bespreken het business plan voor de verdere uitbreiding van ons distributiecentrum in St. Petersburg. We zijn er begonnen in 1992 en beschikken er vandaag over 23.000 m2 moderne magazijnruimte. De registratie van ons kantoor werd destijds ondertekend door de toenmalige vice-burgemeester die inmiddels verder carrière heeft gemaakt, een zekere Vladimir Poetin ! Hij zal het zich niet meer herinneren. Volgende week ga ik ernaar toe voor de raad van bestuur en we hopen de volgende fase op te starten. St. Petersburg is ‘booming’, vol bouwkranen en winkelketens en claimt quasi-nul werkloosheid. We voelen dat ook aan de druk op de lonen en bij het zoeken naar nieuwe medewerkers.

Tijdens onze managementmeeting ‘s middags besteden we minder tijd dan gewoonlijk aan de cijfers maar bijzonder veel aandacht aan ons human resources beleid. Talent aantrekken en blijven motiveren in een aangespannen arbeidsmarkt is de uitdaging voor de volgende jaren. Niet enkel in België, maar ook in alle nieuwe groeimarkten. We beslissen ook onder de naam ‘Ahlers Academy’ in een aantal nieuwe opleidingsprogramma’s  medewerkers van verschillende landen samen te brengen en permanente vorming aan te bieden. Dit bevordert de groepsgeest over de landenorganisaties heen.

Om 19 uur mijn sportieve jongste gaan afhalen van zijn ping-pong training.

‘s Avonds werkvergadering van de denktank Antwerpen overMorgen (www.overmorgen.be) uitzonderlijk bij mij thuis. Over het thema onderwijs wordt pittig gedebatteerd. Internationalisatie versus de promotie van culturele identiteit en taal. Maar we hebben ook  speciaal tijd vrijgemaakt om van gedachten te wisselen met de vertegenwoordigers van de‘Straten-Generaal’(www.stratengeneraal.be), een actiegroep die ook een opbouwende kritische rol heeft gespeeld ten aanzien van de bouwprojecten van het Kievitplein te Antwerpen. Ze lichten ons hun plan B voor de Oosterweelverbinding toe. De Oosterweelverbinding beoogt thans de sluiting van de ring rond Antwerpen via een tunnel onder de Schelde én een viaduct boven de dokken ten noorden van het Eilandje. Deze laatste heeft de naam van ‘Lange Wapper’, de kwelgeest uit een Antwerpse legende. We krijgen een uiterst interessant en goed onderbouwd betoog voor een betere oplossing.

Christian Leysen

De Standaard Weblog om 23:45 | Link | 0 TrackBack

24-9-07

Acht is een geluksgetal

Op het randje af ‘macho’, zegt Lieve over mijn verslag van het weekend. Lieve is mijn PA (persoonlijke assistente sinds tien jaar). Ik zal mijn leven op het blog beteren, aangezien ik op de 9de verdieping van het Ahlers House omringd word door vrouwen : naast Lieve, Nicole, Martine en Ingrid. Met uitzondering van een korte trip naar het stadscentrum om een demonstratie van een nieuwe financiële software te volgen, is de dag gevuld met vergaderingen, telefoons en individuele gesprekken.

Luc, Werner, Wim en Denis. Morgen is er onze maandelijkse managementvergadering van Ahlers en moeten er heel wat documenten gelezen worden. Ikzelf moet ook nog wat input leveren. Ik typ meestal zelf de basis, maar Lieve werkt het verder af. De tijd van vlijtig noterende secretaresses is al lang voorbij. Lieve verricht niet alleen wonderen om onmogelijke opdrachten tot een goed einde te brengen, agenda’s te combineren, deuren (figuurlijk) te forceren met de opmerkelijke eigenschap steeds vriendelijk te blijven ongeacht de vaak onredelijke timing.

Ahlers telt vandaag wereldwijd 800 medewerkers aan land en geeft werk aan 300 zeelieden. De sterkste groei bevindt zich in Azië waar wij zopas een aantal bijkomende kantoren geopend hebben in Chinese havens. Ondermeer in Qingdao, bekend van het biermerk met dezelfde naam, maar ook gaststad voor de Olympische Spelen 2008 wat het zeilen betreft. We hebben via Ahlers de verzending van de zeilboten van onze medaillekandidaten Evi Van Acker (Laser) en  Sebbe Godefroid en Carolijn Brouwer (Tornado) georganiseerd en ten laste genomen. Zij trainen immers al een jaar op voorhand ter plaatse om wind en stromingen onder de knie te krijgen. Tijdens ons personeelsfeest in België enige weken geleden hebben Sebbe en Carolijn hun eerste ervaringen toegelicht en ons team in Gent bedankt voor de prima service. Een paar leuke beelden van hun trainingen in de baai van Qingdao maar ook van het bezoek aan ons kantoor ter plaatse. Het kriebelt om de raad van bestuur van Ahlers China volgend jaar in augustus daar te houden. De Olympische Spelen beginnen op 08.08.2008 om 8 uur. Acht is a 'lucky number' voor de Chinezen.

Luc Maton, verantwoordelijk voor onze activiteiten 'agenturen en logistiek' wereldwijd en de motor achter onze expansie in Azië is vandaag terug van een verblijf van 3 maanden met als uitvalsbasis Singapore. We zijn wel veel in contact gebleven via e-mail en Skype maar nemen toch wat langer tijd om 'face to face' bij te praten. Over concrete dossiers maar ook over het verschil in managementstijl in Azië en Europa. Over de aflossing van de wacht in Hong Kong, waar Xavier met zijn 30 jaar en vijf jaar ervaring bij Ahlers vanaf 1 november naar toe trekt (een huwelijksreis staat eerst nog op het programma). Wij geven wereldwijd jonge medewerkers de kans internationaal door te groeien, maar hebben niet als filosofie dat er overal een Belg moet zitten. De leiding van onze belangrijkste buitenlandse firma's, met name in Rusland, Indië en China is in handen van lokale managers. En de interne transfers zijn geen eenrichtingsverkeer. Ons team in Antwerpen omvat medewerkers uit Indonesië, Letland of Wit-Rusland die bij ons hun loopbaan hebben aangevat.

Luc is ook een grote China-specialist en daarom ‘key-note’speaker op de OTM-conferentie woensdagmorgen in het Bouwcentrum te Antwerpen tijdens de beurs ‘Transport & Logistics’  (voor degenen die ernaar toe zouden gaan, Ahlers is er aanwezig met een eigen stand in hal 2, naast de ingang van de VIP-lounge !).

‘s Avonds vooraleer te vertrekken loop ik nog even langs bij Xylos en kom Frank, Inge en Luk tegen. Luk Denayer komt me ‘s avonds vragen of ik naar de Xylos-klantendag te Brussel kom op 11 oktober. Het thema ‘Art of Work’ staat centraal rond de uitdaging voor bedrijven van de 21ste eeuw om de productiviteit van de kenniswerker met minimum factor 10 te verbeteren dankzij technologische innovatie. Hij heeft het programma weer piekfijn uitgewerkt met een goed gedoseerde mix technologie en zinvolle ontspanning. Ik noteer het met een stip in mijn agenda.

Thuis kan ik rekenen op een lekkere Marokkaanse schotel, klaargemaakt door Hafida.

De Standaard Weblog om 23:38 | Link | 0 TrackBack

23-9-07

Mannenweekend

Een sportief ‘mannen-weekend’ samen met mijn tienjarige zoon. De moeder is één week op reis en dus trekken we samen op. Zaterdagmorgen speelt hij als keeper van  de pre-miniemen van Berchem Sport (stamnummer 28 – volgend jaar viert men 100 jaar  lidmaatschap bij de Voetbalbond !). Ik word aangesproken om het jaarlijkse jeugdtornooi voor alle leeftijdsklassen mee te sponsoren. Hoe pas je zoiets in je marketingplan in ? Sport en ondernemen hebben weliswaar veel met elkaar gemeen : inzet en inspanning zonder garantie op succes én het vereist een gezonde dosis ambitie. Jeugdsport heeft natuurlijk ook een maatschappelijke functie : het brengt jongeren van alle sociale klassen, van de meest diverse culturele achtergronden en temperamenten samen. Ook hun ouders. En jeugd is onze toekomst. Maar is dat een voldoende reden om een tornooi te sponsoren ? Ik heb een ideetje. Wat als we ook een jeugdploeg uit het buitenland naar hier halen, uit een stad waar Ahlers ook een belangrijke vestiging heeft ? Een doordenker.

In de namiddag ga ik in Boechout even langs op een huwelijksreceptie waar ik de top van de UA tegenkom. En een gelegenheid om wat na te praten over de opname van de Universiteit Antwerpen Management School in de ‘rankings’ van de Financial Times en de uitdagingen die de verdere uitbouw vereisen. ’s Avonds samen met zoon naar Cercle Brugge – Beerschot op uitnodiging van Paul Vanhaecke, Cercle’s ondervoorzitter en directeur van Ecolas (een milieu-adviesbureau 15 jaar geleden binnen onze groep opgestart en sinds kort onderdeel van Arcadis). Mijn ideetje rond het voetbaltornooi op Berchem kan ik tijdens de pauze met het bestuur van Beerschot testen. “Waarom niet” krijg ik als eerste reactie ? Wordt vervolgd. Prettige match en een billijke 1-1 uitslag. Via sms krijg ik van een trouwe Beerschotsupporter complimenten voor mijn paarse broek.

Zaterdagavond overnacht ik aan de kust en de volgende morgen neem ik met zoonlief een duik in de Noordzee. Vooraleer naar Antwerpen terug te keren tijd voor een gezellige babbel met mijn twee volwassen dochters (allemaal van dezelfde moeder !) en mijn kleinzoon. Over (ver)bouwingsplannen, kinderen en toekomstplannen. ‘s Avonds beantwoord ik nog wat e-mails, waaronder die van een Berchemnaar die zich zorgen maakt dat men op het Rooi een nieuwe grote voetbaltempel zou bouwen. Ik zeg hem duidelijk mijn mening : Berchem zou een slechte keuze zijn. Linkeroever, Petroleum Zuid of in de haven; dat zijn trouwens de enige reële kanshebbers. Ik lees nog wat documenten over onderwijs na voor onze vergadering van de denktank Antwerpen overMorgen volgende week. Ik tracht in 5000 lettertekens de essentie weer te geven en overleg met de auteur : misschien een opiniestuk voor de krant naar aanleiding van de opening van het academiejaar.

Christian Leysen

De Standaard Weblog om 22:57 | Link | 0 TrackBack