De Standaard Online

20-1-07

De prins, de 2e koningin en manipulaties bij de auto-invoerders

Je zou bijna gaan denken dat we royalty watchers zijn op ‘t Salon. Gisteren namiddag hadden we weer dubbel koninklijk bezoek. Eerst, Prins Laurent die zich kwam bekommeren over de laatste ecologische snufjes. ’t Gaf de kans om onze campagne ‘ecology meets economy’ nog eens extra in de verf te zetten. Hiervoor geven we aan de bezoekers 10 handige tips. Als ze die volgen kunnen ze tot 10% minder verbruiken en dus ook minder bezoedelen -- vind ik zo’n mooi woord ‘be-zoe-delen’. Het schuldgevoel dat politiekcorrect Vlaanderen je wilt aansmeren als je rijdt in een grote 4x4 vergaat je haast bij zoveel woordpoëzie --.

De prins had ook aandacht voor prototypes op alternatieve brandstof bij Fiat en Saab. Vermits het om een privé bezoek ging, was ons gevraagd om de pers niet te verwittigen … dat de prins zelf wel, maar dan enkel de Franstalige commerciële zender. Zou hij dan toch een beetje boos zijn op de jongens en meisjes uit de Medialaan in Vilvoorde? Misschien betalen ze wel de prijs voor het opjagen van de prins op de persdag van het salon, toen hij met zijn gezin ook een rustige wandeling wilde maken of nog eerder voor hun opdringerigheid bij zijn bezoek van Hasselt.  Persoonlijk ik kan er volledig inkomen: ’t is niet leuk prins te zijn in deze mediageile wereld!! Generaties lang ‘vivons caché, vivons heureux’ en nu plots moet je je verantwoorden aan een 4e macht die niet eens democratisch verkozen is. Een schande!

De dag leek rustig te eindigen tot plots de immer alerte salon directeur mij het bezoek meldt van de ‘koningin’. Ik had net gelezen dat Paola de vedette was van een buitenlandse bijeenkomst van First Ladies bekommerd om het lot van verkrachte kinderen, en kon me dus niet inbeelden dat ze al zo snel weer thuis was. Maar toen viel mijn frank, wij hebben in België 2 koninginnen. Haar bezoek aan ’t salon was kort en krachtig. Zij had een wat luxueuze bestelwagen nodig waar je toch nog comfortabel personen mee kan vervoeren. De keuze was snel gemaakt. Ze wist wat ze wou, nog even twijfelen over de kleur en weg was ze … in nauwelijks één uur.

Vandaag begon de dag met een scherp artikel op de voorpagina van de De Tijd “Auto-invoerders manipuleren marktaandeel”. Al snel volgde enkele al even scherpe vragen van andere journalisten hierover. Veel geblaat en weinig wol, vind ik het. De autosector is veruit de best geauditeerde sector in de markt wereldwijd en in België. In bijna alle Europese landen bestaan er wel mechanismen om de inschrijvingen naar beneden of vaker nog naar boven af te ronden, om zo dat streepje voor te zijn in de ratrace die de concurrentiestrijd tussen de automerken geworden is. Ik heb ooit auto’s verkocht in mijn jonge jaren, en geloof me, nooit heeft een klant een auto gekocht omdat mijn merk nummer één of nummer twee was in de markt. Back to customer basics, aub … en snaveltjes dicht.

Zo mijn blog bijdragen voor De Standaard zitten erop. Morgen eindigt het salon met hopelijk meer dan 350.000 toeschouwers. ’t Is dus goed geweest. Vanaf volgende week kan ik weer rustig en ongefilterd mijn dagboek verder schrijven.

De Standaard Weblog om 13:49 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

19-1-07

De storm, de Fransman en de Japanse journalist

Spijts het stormweer zullen we vandaag dankzij de nocturne toch de 50,000 bezoekers benaderen. De media riepen de ganse dag terecht op om niet buiten te gaan als het niet echt nodig was. Dat zal ons wel enkele duizenden bezoekers gekost hebben. Maar over het weer hoor je mij niet klagen.

Al meer dan 5 jaar geniet het salon in januari van zeer mild winterweer. Da’s goed voor de toeloop van de bezoekers. Da’s goed voor de verwarmingsrekening, en da’s ook goed voor het algemene verkoopsklimaat. In een vroeger leven heb ik immers een rechtstreekse correlatie ontdekt tussen autoverkoop en goed weer!

De vooruitzichten van dit Salon blijven dus zeer gunstig. We zullen dicht bij de 350,000 bezoekers eindigen, ongeveer 10% beter dan 2 jaar terug. Net niet goed genoeg om mijn vrienden en collega’s van Batibouw met hun 369,000 bezoekers van het 2e trapje van het Belgische beurzenpodium te duwen. De eerste plaats bezetten wijzelf met het ‘grote’ autosalon (meer dan 700,000 bezoekers). Een gezonde wedijver tussen niet rechtstreeks concurrente sectoren. Hoewel! Wat de bezoeker uitgeeft aan zijn auto, zal hij later niet kunnen uitgeven aan zijn huis of vakanties. In die zin strijden we allen voor dezelfde “share of wallet” van de consument.  

Mijn Franse collega van de “Mondial de l’Automobile” in Parijs kwam vandaag op bezoek. Wij Belgen noemen de autobeurs nog gemoedelijk ‘salon’. De Fransen noemen ze ‘mondial’. Dan weet je het al dat je meer naar die man zal moeten luisteren, dan hijzelf bereid is naar jou te luisteren. Febiac steunt de ‘met je oren, zie je meer’ campagne van Boodschap Zonder Steun. Die gedachte was een steun bij het aanhoren van de zelfgenoegzame Fransman. Ik werd bedolven onder een ware stortvloed van clichés, gaande van de gezellige restaurantjes rond de Grand’Place, over de gemiste kans om tax refugee Johnny Hallyday terug naar België te halen, tot het kansloos zijn van Ségolène Royal bij de presidentsverkiezingen … over dit laatste ben ik overigens nog niet zo zeker, maar ook dat heb ik voor mezelf gehouden.  

Dan liever die Japanse journalist van een of andere ‘shimbun’ met miljoenen oplage. Hij had 7 vragen keurig genoteerd in zijn notaboekje. Toen hij begon, vreesde ik een waar kruisverhoor. Het liep op een sisser uit. Wanneer werd het 1e salon van Brussel gehouden? Welke zijn de Japanse exposanten? Hoeveel bezoekers verwacht u? … en meer van die existentialistische vraagstukken. Ik heb enkele jaren in Japan geleefd en weet dus dat achter die onschuldige vragen, de journalist waarschijnlijk wat anders zocht, maar ik pieker nog steeds over wat!!  

Morgen wordt de prins weer verwacht, maar diplomatische discretie belet me om hier nu meer over te schrijven. Come and see tomorrow!

Benoit Morrenne

De Standaard Weblog om 09:41 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

17-1-07

Succesvol T&T, sorry aan de politie en Hollandse complimenten

Truck & Transport deed vandaag zijn deuren dicht. Deze vakbeurs voor zwaar vrachtvervoer trok 34.577 bezoekers, één derde meer dan in 2005. Een groot succes vooral als men weet dat die sector een 40,000-tal actoren telt in ons land; succes dus … ware het niet dat overheid en media de beurs en de sector die ze vertegenwoordigt hebben laten links liggen.

Trucks interesseren de media blijkbaar alleen als ze een ongeval of file veroorzaken. Inspanningen om veiliger, zuiniger, properder en ja, goedkoper te rijden worden doodgezwegen. Daar kan nochtans veel inspiratie gehaald worden, van eco-combis over Euro 6 technologie en elektronische tachografen, tot eco-driving. Stuk voor stuk het vulgariseren waard voor de media, en het begrijpen en betrekken in hun beleid waard voor de politici.

Rond de middag was er de traditionele lunch met vertegenwoordigers van politie, veiligheid en protocol, inclusief onze contacten met het Koninklijk Paleis voor het bezoek van prinsen en prinsessen. Er werd heftig nagepraat over de inhuldiging van het Salon door Prinses Astrid. Hoe zij met haar onderdanen op Stuyvenberg omgaat; over de fratsen van haar 2e zoon, prins Joachim die Laurent-trekjes schijnt te hebben, over de brio van prins Amadeo … kortom een heuse roddelclub.

In mijn al even traditioneel welkomstwoord verontschuldigde ik me om verleden jaar bij de chaos op de parkings een deel van de schuld gelegd te hebben bij een gebrekkige politiecoördinatie. Daarvoor hebben wij nu structurele oplossingen voorzien zodat we in ’t vervolg hopelijk niemand meer met de vinger moeten wijzen … so wie so al geen te goede aanpak om iets te bereiken. Anderzijds geloof ik wel rotsvast dat je in de autosector met zijn conservatief establishment alleen een verschil kan maken als je nu en dan eens flink in de bijenkorf trapt.

Op het einde van de dag ontving ik een delegatie van onze Nederlandse collega’s van de RAI. Ze kwamen eens kijken hoe wij dit salon aanpakken. Ik kreeg zo veel complimenten dat ik heus begon te vrezen dat ze echt iets van mij wilden. Da’s eigenlijk een onfaire commentaar want we onderhouden prima relaties met onze noorderburen. Ik zit er echt mee in dat hun automarkt voor het 3e jaar op rij kleiner is dan de onze.

Ik vrees vooral dat de antiauto politiek die Nederland einde jaren negentig onder Kok gekend heeft en die geleid heeft tot deze verschraling van hun automarkt, ook hier kan gebeuren als het mobiliteitsbeleid nog lang in SPa handen blijft. ’t Is erg als men moet stellen dat van de laatste 5 ministers van Mobiliteit, YouTube-star Michel Daerden nog de beste dossierkennis en beleidsvisie had in het rijtje van Anciaux, Durand en andere Landuyts.

Benoit Morrenne

De Standaard Weblog om 10:13 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

16-1-07

Renaat, de Prins en de heropbouw van Irak

’t Was een superdrukke dag vandaag. De ochtendzon deed me het ergste vrezen. Mensen bezoeken geen autosalon als het goed weer is. Niet te koud en nat is het beste salonweer. Toch kregen we vandaag zo’n 50,000 bezoekers over de vloer. Het salon was dan wel open tot 22u, maar je moet het maar klaar spelen om een stad als Hasselt of Kortrijk leeg te laten lopen en naar de Heizel paleizen te laten komen. De auto straalt nog veel bekoring uit. Rond de middag viel me op dat een 50m lange rij geduldig wachtte op een papieren zakje met een Amerikaans merklogo. Meer niet. En het waren geen tieners die aanschoven. Ik schatte hun gemiddelde leeftijd op zowat 35 jaar … voor een papieren zak met een logo !! Ik vermoed dat daarom de Vlaamse politici de auto zo verguizen. Ze zijn er jaloers op. De auto straalt meer uit dan hun ego. Zeg nu zelf, hoeveel mensen zouden er aanschuiven voor een papieren zak met de foto van Renaat Landuyt? Misschien zou dat Freya of Kathleen Van Brempt wel lukken, maar dan met een ander beeld dan hun logo.

Prins Laurent kwam ook weer opdagen. Hij woonde de slotconclusies bij van het ‘Rail meets Road’-congres rond betere mobiliteit voor onze havens. De Prins moest eigenlijk enkele slotwoorden spreken, maar hij ontgoochelde de talrijke journalisten door hen zijn traditionele blooper niet te gunnen … en gelijk had hij. Spijts vier ministers hadden de aanwezige cameralenzen nochtans alleen oog voor hem. Politici benijden waarschijnlijk niet alleen de auto, maar ook de prins. Daarom zeker dat ze zijn dotatie willen kortwieken, en daarom ook dat ze de auto naar de verdoemenis willen belasten. Landuyt ging nog verder, waarschijnlijk omdat hij als transportminister ook camions benijdt. Hij zegt immers aken te verkiezen boven eco-combi’s (extra lange maar zuinige en milieuvriendelijke camionstellen). Aken? Ja, vrachtschepen op onze binnenwateren. Ik zie het zo al gebeuren: de autozetels die vanuit een fabriek in de Kempen just-in-time moeten geleverd worden aan onze autofabrieken in Genk, Brussel, Gent of Antwerpen … per schip ?! Want daarvoor dienen eco-combis. Niet om ijzererts of een lading steenkool te vervoeren langs het Albertkanaal! Dit bewijst nogmaals hoeveel realiteitszin onze politici wel hebben. En dan maar klagen dat ze vergeleken worden met verouderde stalinisten of despoten van weleer.

In de namiddag kreeg ik het bezoek van een zakenman uit Kuwait. Die man wilde alles weten over het Tentoonstellingspark en het Autosalon, om de kneepjes van het vak toe te passen in zijn superrijk oliestaatje. Ik vroeg hem wat voor beurzen ze daar wel organiseren: een autobeurs, een beurs voor materiaal voor olieontginning, en zowaar een beurs voor de … heropbouw van Irak !! Toen ik hem zei dat ik in mijn vroegere loopbaan in Saoedi-Arabië had gewoond, vroeg hij prompt of ik agent van de ‘heropbouw van Irak’-beurs wilde worden. Ik bedankte beleefd maar begon toch te dagdromen hoe ik dat zou aanpakken. Waarschijnlijk zou ik Dick Cheney een bezoekje brengen. Ik zou Dick voor Halliburton een grote standruimte voorstellen als publiekstrekker in de grootste hall met 4 open zijden. Misschien herinnert Dick zich mij nog wel. Hij zetelde immers kort in de raad van bestuur van Procter & Gamble toen ik er nog werkte. In België zou ik zeker een standvoorstel doen aan Renaat Landuyt en die andere hoge piet van de binnenscheepvaart, Willy Claes om hun aken daar voor te stellen als toptransportmiddel. Misschien lukt het dan wel om net als voor Freya, een groots na-huwelijksfeest in de prijs mee te reken voor Willy en zijn gasten in Bagdad … maar enkel als ze niet afdingen op mijn standhuurprijs per m²!! Fantaseren mag … tomorrow is another tough day.

Benoit Morrenne

De Standaard Weblog om 10:31 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

14-1-07

Dubbele opening-na-de-opening en Chinezen van boven de Moerdijk

Gisteren werd het salon dan wel officieel ingehuldigd door Prinses Astrid. Vandaag kregen mindere goden hun kans. De zware vrachtbeurs moest geopend worden door Minister Landuyt, maar die liet gisteren weten dat hij vandaag om persoonlijke redenen belet was. Dan maar de Directeur van de FOD Mobiliteit. Enkele zware vrachtexposanten voelden zich dan ook terecht verongelijkt dat hun nochtans zo belangrijke sector zoveel minder officiële en media-aandacht kreeg dan de 29 handgetelde betogers tegen 4x4’s. Hoe moeilijk moet de VRT-casting van die veearts met een VW Touareg wel geweest zijn die beweerde dat hij niet verstond hoe andere mensen met zo’n grote milieubelastende auto willen rijden. Waarom rijdt hij dan niet met een Citroën Berlingo diesel?

Aan de andere kant van de Heizel werd op hetzelfde ogenblik de Lichte Luchtvaart animatie geopend door Elio di Rupo. Dit gebeurde op de traditionele manier met het doorknippen van het nationale lint. Deze praktijk raakt steeds meer in onbruik, maar Elio deed het dus op zijn presidentieels. Als souvenir zullen alle exposanten van de Lichte Luchtvaart een stukje lint krijgen. Misschien spelden ze het wel op hun vliegeniersjas! Binnen 1000 jaren zullen jonge Waalse kindjes zo’n versleten stukje lint dragen als schapulier ter nagedachtenis van 3 grote roergangers van de Nieuwe Beschaving uit het begin van het 3e millennium. Naar het schijnt zal deze Drievuldigheid bestaan uit 2 Belgen en één Noord-Koreaan. Deze 2 landen zullen net als Saoedi-Arabië nu met Mekka, een groot deel van hun BNP halen als interplanetair bedevaartsoord. Hoe de wereld toch kan veranderen!

Ik kreeg ook het bezoek van een Chinees automerk met het oog op hun deelname aan het Salon 2008. Het waren echter geen Chinezen maar jonge Nederlandse ondernemers, die onze traditionele Belgische invoerders voor zijn geweest in het bekomen van het invoerdersschap. Laat er geen twijfel over bestaan, dit jaar zullen Chinese automerken ook in België ontschepen. Alles ziet ernaar uit dat ze veel sneller hun verkoopsobjectieven zullen halen dan weleer de Japanners of de Koreanen. Waarom? Omdat de meeste van die bedrijven joint ventures zijn met Europese, Japanse of Amerikaanse merken, en zo hun leercurve heel wat steiler kunnen maken. Bovendien zijn moderne Chinezen meer gedreven, gedisciplineerd en opgeleid. Wees maar zeker: de 21e eeuw wordt de eeuw van de herwonnen wereldhegemonie van China, zeker op economisch vlak.

Benoit Morrenne

De Standaard Weblog om 08:43 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

13-1-07

De Prins, de prinses en de premier

Vandaag ging het 85e Salon officieel van start met de persdag, de VIP-avond en de officiële inhuldiging door Prinses Astrid. Toch was de vedette van de dag weer Prins Laurent. Rond 11u kondigde hij zijn informeel bezoek aan door een kort telefoontje aan de salondirecteur. Twee uur later stond hij daar samen met Prinses Claire en Prinses Louise. De persdag was toen nog volop aan de gang. Niet de ideale manier om onopgemerkt voorbij te gaan. Dat moest ook premier Verhofstadt hebben gedacht. Hij drong aan om tijdens het rechtstreekse VTM- middagnieuws zelf onze afgevaardigde bestuurder van wederwoord te dienen, en bracht daarna een informeel bezoek aan het salon samen met zijn perschef. De premier kon in alle rust van zijn bezoek genieten. De Prins echter werd achterna gezeten door een horde journalisten en fotografen, spijts de afwijzende blikken en gebaren van een legertje veiligheidsmensen. Aan de reacties van de aanwezigen te oordelen betwijfel ik toch wie het zou halen in een rechtstreekse democratische verkiezing, Laurent of Verhofstadt.

Om 16u stipt begon onze voorzitter zijn openingsspeech. Hij maakte de balans van het voorbije autojaar en gaf goede en slechte punten aan de aanwezige politici voor hun autobeleid. De beleidslieden kregen goede punten voor hun economisch beleid, de aanpak van VW Vorst en de beteugeling van de kilometerfraude, maar een ruim onvoldoende voor investeringen in het wegennet, autofiscaliteit en -milieubeleid. Bij de vermelding van deze mindere punten vond minister Landuyt het telkens nodig om in het oor van de premier nogal luid het absurde van de aangehaalde argumenten te onderstrepen, een nogal grove manier om de redenaar en tevens gastheer te kleineren, vond ik persoonlijk. Nu de autolobby maakt het de Minister van Mobiliteit ook niet makkelijk. Je vraagt je soms af wat die man aan Tobback & Co misdaan heeft om de portefeuille mobiliteit incluis de lawaaihinder van Zaventem te moeten beheren. Je zou er nog van gaan dromen dat Vandelanoitte de volgende federale premier wordt, Landuyt naar justitie promoveert, Vandenbroucke mag budgetteren en Lieten onze mobiliteit finaal mag vastrijden met gratis openbaar vervoer voor iedereen en auto’s nog slechts voor partijapparatsjiks. Ik schrik weer op. Ik was even aan ’t dromen, of wat het een nachtmerrie?

Het bezoek van het Salon met Prinses Astrid verloopt vlekkeloos. Zij laat zich gewilligd leiden tussen de humor van Decroo en de grollen van Chabert … net pubers die strijden om het favoriete bakvisje uit de klas zo vaak mogelijk aan het lachen te brengen. Hun gedrag steekt schril af met Reynders die heen en weer pendelt in de stoet tussen al wie belangrijk is om zijn oor te luister te leggen of zelf zijn ding te verkopen. Na lang aandringen door de aanwezige fotografen neemt Astrid eindelijk plaats in een blitse Alfa cabrio. Le moment suprême voor elke paparazzo. Astrid kent haar stiel, niet alleen in ’t bijzijn van de fotografen maar vooral door haar vele gedegen vragen en to the point opmerkingen die ze maakt. Ik ben al lang overtuigd dat zij de hidden talent van ons koningshuis is. Noem mij maar een fan. Dank u, Prinses.

Benoit Morrenne

De Standaard Weblog om 08:41 | Link | 0 TrackBack