De Standaard Online

24-6-06

Duurzaam leven

Vandaag heb ik maar een paar afspraken gehad: met de voorzitter van de Raad van Bestuur van SD WORX om de volgende Raad voor te bereiden, met enkele mensen van VOKA-VEV, over de verdere samenwerking en een vergadering van de interne stuurgroep internationalisering. Deze laatste diende om de stand van zaken te evalueren en enkele beslssingen te nemen in het kader van de verdere ontwikkeling in de verschillende landen waarin we actief willen zijn.

Het weekend kondigt zich goed aan: maar één activiteit: de opening van het nieuwe onderzoekspaviljoen van het departement industriële wetenschappen van de Karel de Grote-hogeschool. Minister Kris Peeters komt dit openen. Van een voorzitter wordt verwacht hierop aanwezig te zijn en dat doe ik ook graag. Zeker omdat dit nieuwe paviljoen erg belangrijk is voor de verdere ontwikkeling van het departement.

Het weekend tracht ik steeds zo veel mogelijk vrij te houden. Ik vind dit belangrijk en heb enkele rustperiodes echt wel nodig. Ik heb zeer veel bewondering voor collega’s die 7 dagen op 7 10 à 12 uur per dag werken. In sommige noodsituaties is dit wel nodig, maar dit constant aanhouden gedurende maanden lijkt me bovenmenselijk.

Er is trouwens in het leven nog iets anders dan alleen maar werken. Zelfs als de job die je hebt de job van je leven is. Er wordt heel veel gesproken over duurzaam ondernemen. Sommigen vergeten dat duurzaam leven voor elk individu ook belangrijk is. Een goed evenwicht tussen familie, werken, inzet voor de samenleving en eigen vrije tijd draagt bij tot dit duurzaam leven. Ik doe elke dag mijn best om dit evenwicht te respecteren. Spijtig genoeg lukt me dit niet altijd. In ieder geval: dit weekend is met een kleine uitzondering voor mijn familie.

Jan van den Nieuwenhuijzen

De Standaard Weblog om 09:45 | Link | 0 TrackBack

23-6-06

Diversiteit

Eindelijk rust na een hectische (donder)dag. Hij begon nochtans rustig: een bijeenkomst met een paar collega-managers over kunstsponsoring: het ondersteunen van musea om zich beter te profileren met sterke tentoonstellingen, waar veel belangstelling voor is. Niet zo evident, want het museumbeleid in België getuigt niet direct van doorzichtigheid.

Eens terug op kantoor wachtte me een lijstje met dringende telefoons. Tussendoor zat ik samen met de verantwoordelijke van het SD WORX-tijdschrift “SCOOP op mens en werk”  Het volgende thema gaat over “gekleurde raven”: diversiteit in de werksfeer. Niet zo’n evident onderwerp, maar toch willen we met SD WORX onze nek uitsteken en een duidelijk standpunt innemen.

Na net de tijd gevonden te hebben om iets te eten, zat ik onmiddellijk nadien samen met onze businessmanager internationalisering en onze directeur in Nederland. Er ligt de komende maanden een zware opdracht voor ons: een belangrijke bijkomende stap zetten in onze marktpenetratie. Best haalbaar, maar er zal hard gewerkt moeten worden: het zal niet vanzelf komen.

Respect

Gelukkig was deze vergadering iets vroeger gedaan: net de tijd om mijn vorige korte editie voor de CEO-blog neer te schrijven en te laten doorsturen. Direct terug in vergadering met een belangrijke klant om nieuwe duidelijke afspraken te, maken. Dit was echt nodig: door een moeilijk proces waarbij een derde partij ongewild is betrokken, waren de verwachtingen uit elkaar gegroeid.

Gelukkig is er veel openheid en een groot respect voor elkaar, wat helpt om moeilijke problemen op te lossen. De klus is nog niet geklaard, maar er zijn duidelijke afspraken voor de verdere aanpak.

Van zodra ik terug alleen aan mijn bureau zat, kon ik de dringende telefoons verder afhandelen en vond ik gelukkig ook nog tijd om mijn mails te lezen  en de belangrijkste te beantwoorden. Vervolgens vertrekken naar de volgende afspraak: een bijeenkomst met de managers van de consultancydivisie die zich twee dagen hebben teruggetrokken in Kasterlee. En ik had het kunnen weten: geen file op de autostrade, wel aan de afritten, met als gevolg dat ik te laat aankwam. Geen nood: men was nog bezig met het vorige punt.

Het was belangrijk dat ik aan deze groep de grote krachtlijnen meegaf van ons vernieuwd commercieel verhaal en de rol die zij daarin spelen. Ook hier is de uitdaging voor de komende periode zeer groot. Een bedrijf staat nooit stil: steeds moeten we ons aanpassen aan de wijzigende behoeften van de klanten.

Nog even nagepraat en dan terug naar Antwerpen: voldoende tijd en zin nog om deze blog neer te schrijven. Morgenavond mijn laatste: opdracht bijna vervuld!

Jan van den Nieuwenhuijzen

De Standaard Weblog om 10:52 | Link | 0 TrackBack

22-6-06

Volle agenda

Wat iedereen al eens overkomt, is ook nu met mij vandaag gebeurd: een volle agenda, een half uurtje tijd ingepland om je blog te schrijven en dan plots drie dringende telefoons en afspraken die de planning van de gehele dag komen verstoren. Deze blog is dus uitermate kort: vandaag geen tijd.

Wees gerust: ik zal jullie niet in de kou laten staan: in de late avond, al meer nachtelijke uren, heb ik nog wel even tijd om uitvoerig op mijn activiteiten terug te komen: jullie zullen het morgen kunnen lezen.

Jan van den Nieuwenhuijzen

De Standaard Weblog om 15:59 | Link | 0 TrackBack

21-6-06

Scholen

De collega’s in Kapellen hebben me enthousiast verwelkomd. De kantoorbrochure, die gemaakt is door een hogeschoolstudent die een paar weken stage heeft gelopen, begint met “Een kantoor met teamspirit.… en dat merk je …”. Ook ik heb dat gemerkt. Trouwens zo iets voel je al aan na enkele seconden. Dit is erg belangrijk: het succes van een lokaal kantoor is voor een groot stuk te danken aan de sfeer en de collegialiteit tussen de collega’s. De grote uitdaging, niet alleen voor Kapellen maar voor al onze kantoren, is nu verder het KMO-concept zoals we dat hebben uitgetekend, in de markt zetten. Aan de medewerkers zal het zeker niet liggen.

Zoals aangekondigd heb ik gisteren de dag afgesloten met de Raad van Bestuur van twee schooltjes buitengewoon basisonderwijs, gericht op kinderen met emotionele en gedragsstoornissen. Deze vergadering is samengesteld uit mensen met totaal verschillende competenties: ervaring met onderwijs, organisaties, bedrijven. Ook enkele ouders, waarvan de kinderen vroeger op deze scholen zijn gegaan, maken er deel van uit. De betrokkenheid is enorm hoog wat ook echt nodig is.

Buitenstaanders zijn zich niet bewust van de enorme inzet die verlangd wordt van directies, leerkrachten en begeleiders in het onderwijs en zeker in het buitengewoon onderwijs: 100% klaar staan, jezelf kunnen wegcijferen in het belang van de kinderen, over weinig middelen beschikken, … Het zal goed zijn als de vakantie begint en de batterijen terug kunnen opladen tegen het nieuwe schooljaar.

Goede mensen vinden om samen in de Raad van Bestuur het noodzakelijke kader te creëren voor een bedrijf, organisatie of school is geen eenvoudige opdracht. Ik ben erg blij dat we voor deze schooltjes wel zo’n ploeg hebben. Het vraagt wel wat inspanning en een sterk engagement, maar het geeft prachtige resultaten.

Vandaag moet ik spreken op een studiedag over Facility Management en de case van SD WORX toelichten. Wij hebben de voorbije jaren verschillende gebouwen neergezet in gans België en zijn er in geslaagd om het functionele te combineren met het duurzame, het aangename met het betaalbare en om met respect voor de omgeving toch veel aandacht te geven aan het eigen imago van SD WORX. Het is niet de eerste keer dat ik dit moet doen. Blijkbaar verwacht men zulke presentaties eerder van een bedrijfsleider dan van een verantwoordelijke voor facility management.

Ik sluit de dag af zoals gisteren: met een laatavond vergadering over onderwijs. Ditmaal in mijn functie als voorzitter van de Karel de Grote hogeschool. Een heel ander verhaal dan het buitengewoon onderwijs. Alhoewel ook hier engagement noodzakelijk is en te weinig middelen geen onbekende term is.

Jan van den Nieuwenhuijzen

De Standaard Weblog om 14:59 | Link | 1 Reacties | 1 TrackBack

20-6-06

Leeg gebabbeld

Gisteren heb ik twee Fransmannen ontmoet in het kader van onze internationaliseringsplannen: de CEO en de belangrijkste aandeelhouder van een mogelijke partner. Nu geweten is, blijkbaar ook in Parijs, dat SD WORX interesse heeft voor het buitenland, is de vraag om elkaar vrijblijvend te ontmoeten groter dan wat goed is voor mijn agenda. Mijn doel was vooral te luisteren en veel informatie te krijgen: het eerste was geen probleem: Fransen praten graag en enthousiast; het tweede was heel wat moeilijker. Voorlopig weet ik echter toch voldoende.

De dinsdag hou ik vrij voor gesprekken met mijn directe medewerkers: concreet wil dit zeggen dat mijn agenda goed gevuld is met de ene afspraak na de andere en dat ik ’s avonds leeg gebabbeld ben. Deze middag ga ik even langs in ons kantoor in Kapellen, waar de medewerkers mij hebben uitgenodigd voor een broodjeslunch. Ik heb de gewoonte om elk jaar minstens één keer alle kantoren te bezoeken. Dit is de laatste tijd niet meer zo evident, sinds we in heel België 26 kantoren openen specifiek voor de KMO. We willen dichter bij de klanten onze dienstverlening aanbieden. De praktijk heeft al uitgewezen dat niet zozeer de dagdagelijkse dienstverlening dit vraagt, maar wel acute situaties waar onze klanten onmiddellijk een antwoord of een interventie verlangen. Door deze nabijheid gaan onze medewerkers ook veel sneller zelf langs bij de klanten: het verhoogt zeker de betrokkenheid.

Kapellen kon niet wachten tot ik spontaan langskwam en heeft zelf het initiatief genomen: hier kun je uiteraard niet neen op zeggen. Het direct contact met de medewerkers blijf ik belangrijk vinden, zelfs nu we met bijna 1.300 zijn. Het zijn uiteindelijk zij die elke dag de klanten helpen en een schat aan informatie verzamelen over hun behoeften en verlangens. Heel veel initiatieven binnen SD WORX zijn bij onze collega’s ontstaan, zodat zij een eeuwigdurende bron voor innovatie betekenen.

Heel vroeg zal ik vandaag de dag niet kunnen afsluiten. Ik eindig met een vergadering van de Raad van Bestuur van twee schooltjes bijzonder onderwijs type 3.

Jan van den Nieuwenhuijzen

De Standaard Weblog om 10:37 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

19-6-06

Fun-event

Ik heb de gewoonte om maandagmorgen eerst rustig door de agenda van de komende week te gaan. Ofwel geeft deze eerste blik me de nodige rust ofwel is dit de eerste stressopstoot van de week. Het valt vandaag nogal mee: veel afspraken, vergaderingen en presentaties maar ook de noodzakelijke momenten, waarop ik voldoende tijd heb om deze zaken degelijk voor te bereiden.

Misschien is mijn blik wel wat gekleurd omdat mijn electronische agenda nog openstond op de laatste activiteit van vrijdag: fun-event voor het management van SD WORX. Eenmaal per jaar organiseren we een leuke bijeenkomst voor het management. Zo zijn we vrijdagavond afgedaald in de ondergrondse ruien van Antwerpen om terug boven te komen naast ons nieuwe bedrijfsrestaurant in het Schipperskwartier. Het gebouw is weliswaar nog niet helemaal af, in feite is het nog een echte werf, maar onze aannemer was toch al zo vriendelijk om het in avantpremière voor ons open te stellen, zodat we de dag smaakvol konden afsluiten.

Niet elk bedrijf vindt zulke activiteiten echt zinvol: verlies van geld, tijd en energie. Als men echter veel verlangt van de medewerkers en zij beantwoorden dit met concrete resultaten, dan mag de boog ook al eens ontspannen worden. Het element ‘fun’ wordt vaak verwaarloosd. Ik kan alleen maar vaststellen dat de teams waarvan de medewerkers elke dag met een goed gevoel komen werken de beste resultaten halen.

Het is ook een item dat de HR-consultants van SD WORX steeds meer tegenkomen in de begeleidingstrajecten van bedrijven. Het coachen van mensen is veel meer dat het zeer efficiënt en effectief managen van medewerkers. Het gaat vooral om leiderschap, waarbij mensen de ruimte hebben om zich te ontwikkelen, resultaten neer te zetten en hiervoor erkenning krijgen. Dit bereik je niet met eenzaten die ieder hun ding doen, maar wel door sterke teams, die er samen willen voor gaan en elkaar ondersteunen. Een ontspannen omgeving is een noodzakelijke voorwaarde. Een fun-event kan hier een kleine bijdrage toe leveren.

Jan van den Nieuwenhuijzen

De Standaard Weblog om 13:55 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack