De ochtend begon met een meeting met onze distributeur in de Verenigde Staten.
Een van hun belangrijkste partners is de bekende kok Todd English. Todd is naast een schitterende kok ook zakenman. Hij bezit verschillende restaurants in steden zoals Las Vegas, Boston, New York en Washington DC. Todd is er al bij sinds de geboorte van GreenPan en het is ook hij die als eerste de GreenPan demonstreerde op de tv-commercials.
We hebben dezelfde waarden, dezelfde overtuiging en we hebben naast onze zakelijke relatie ook een hechte vriendschap opgebouwd.
Voor een kok met zijn reputatie is het verbinden van zijn naam aan een product een ernstige beslissing. Todd was dan ook helemaal gewonnen voor GreenPan eenmaal het duidelijk was welke waardes wij zoal meedragen. Een GreenPan bevat geen PTFE (dat bij verhitting schadelijke gassen vrijgeeft) en geen PFOA (een stof die door het Environmental Protection Agency als waarschijnlijk kankerverwekkend wordt beschouwd). Bovendien kan de pan verwarmd worden tot 450°C en stoten we bij de productie 60% minder CO2 uit.
Na de meeting eten we iets in een restaurant waar ze reeds geruime tijd koken met de GreenPan. Voor ons bedrijf is een contact met de professionele keuken een belangrijk gegeven. Als een pan 8u non-stop op een vuur staat en als het ware mishandeld wordt door beroepskoks, pas dan weet je hoe goed je product is.
Meer en meer bedrijven beginnen zich op een eerlijke manier te focussen op het ecologische aspect. Wij zijn er van overtuigd dat 'groen' helemaal geen hype is. Voor ons is groen onze core business. Elk product dat tot nu toe gerealiseerd is en alle producten die nog zullen volgen worden vervaardigd op een ecologisch verantwoorde manier. Gerecycleerde materialen, gerecycleerde verpakking, het verlagen van de totale CO2 uitstoot en het uitsluiten van zware metalen en schadelijke chemicaliën. Weet dat 25% van de totale CO2 uitstoot veroorzaakt wordt door de gezinnen, dat betekent U en ik.
GreenPan biedt de consument een duidelijke keuze, men kan een milieuvriendelijker product kopen zonder de levensstijl te veranderen. Op deze manier doen we de CO2 uitstoot opnieuw een stukje dalen.
Tenslotte moeten we ons bewust worden van het volgende: we erven de planeet niet van onze ouders, we lenen ze van onze kinderen.
Groeten,
Wim
De Standaard Weblog om 18:47 | Link | 0 TrackBack
De boot is nog steeds een van de meest efficiënte transportmiddelen om je te verplaatsen tussen Hongkong en de gebieden rond de Pearl River delta in Guangdong Province. Je hebt geen risico om vast te staan in de file en het is ook de veiligste manier. Lorry, onze Brand Executive, die mij normaal zou vergezellen naar de fabriek zal een boot later moeten nemen. Ze slaagde er niet in om haar Chinees visum mee te krijgen, dit ondanks vijf uur aanschuiven aan het consulaat.
Het is geen sinecure om even naar China te reizen. Sinds de hetze rond de Olympische Spelen in Peking, is het moeilijker een visum voor China te verkrijgen. Waar men een visum kreeg van drie maanden, is dat nu ingekort tot twintig dagen. Deze maatregel vloeit meer dan waarschijnlijk voort uit de kritische houding van het Westen tegenover de problemen in Tibet.
Na een paar uur varen, meren we aan in de haven. Aangekomen in de fabriek begroet ik Jan Hoekstra onze Product Director. Samen met de verschillende kwaliteitsingenieurs zal hij zo dadelijk een uiteenzetting geven over de nieuwe ontwerpen. Verder worden mogelijke deeltaken naar subcontractors vastgelegd. Deze worden gekozen op basis van drie belangrijke criteria namelijk: social responsability, quality en environmental responsability.
GreenPan is momenteel bezig met de productie dermate op punt te stellen dat een “Cradle to Cradle” certificaat heel binnenkort haalbaar wordt. Om dit label te halen moeten ook onze leveranciers hun productie aanpassen aan deze principes.
De verschillende criteria voor het behalen van het certificaat zijn:
* producten en processen zo ontwerpen dat de waardevolle materialen en de investeringen die gebruikt worden om ze te produceren beschikbaar blijven voor de mens en zijn natuurlijke omgeving.
* alle producten zodanig ontwerpen dat ze volledig kunnen worden hergebruikt uitgaande van het principe: Afval is voedsel.
* Een product afleveren dat volledig afbreekbaar is in de biosfeer en daar als voedsel kan dienen voor natuurlijke organismen.
* Alle niet afbreekbare stoffen beschouwen als een hoogwaardige grondstof voor nieuwe producten in de technosfeer.
* ervoor zorgen dat er tijdens de fabricage van een product op geen enkele wijze schadelijke afvalstoffen ontstaan.
Afhankelijk van het aantal criteria waaraan we kunnen voldoen kan een product een Silver, Gold of Platinum certificaat toegewezen krijgen.
De eerste stappen zijn gezet en de motivatie van het hele GreenPan™ team is groter dan ooit.
Tot morgen.
Wim
De Standaard Weblog om 22:11 | Link | 0 TrackBack
Het is onwaarschijnlijk hoe snel de actualiteit zich aanpast aan een kleine omgevingsverandering. Enkel het zappen van Fox News naar CNN of BBC World volstaat om een volledig andere visie op de nieuwsfeiten van de dag te krijgen. Deze ochtend opvallend veel nieuws over vliegtuigmaatschappijen: alle MD-80’s van American Airlines mogen terug vliegen (3.300 vluchten werden afgelopen week afgelast!), Delta en NWA fusioneren en Oasis (de low-cost carrier uit Hongkong) kan geen nieuw kapitaal aantrekken om uit het faillissement te geraken…
Gelukkig moet ik deze ochtend zelf geen vliegtuig nemen. Mijn bezoek aan Korea heb ik laten vervangen door een conference call gezien ik later op de dag nog een belangrijke meeting heb met klanten uit Australië. GreenPan lanceert vandaag in Korea via GS-TVEshop, waarschijnlijk de populairste home shopping zender in Zuid-Korea. Televisie is in Korea een heel sterk medium, vandaar dat we, in navolging van het succes in de VS, GreenPan strategisch in de markt introduceren via televisie alvorens het in retail aan te bieden.
Op kantoor eindelijk een 'normale' werkdag die ruimte laat voor creativiteit en mij eens te buigen over enkele vragen die al een tijdje op een antwoord liggen te wachten. Op een ochtend zoals vandaag maak ik ook graag tijd om eens wat uitgebreider met iedereen op kantoor bij te praten.
Het is ook opvallend hoe de laatste maanden veel jonge mensen ons team versterkt hebben. GreenPan is een dynamisch internationaal bedrijf, het is ook een jong bedrijf waar de gemiddelde leeftijd van een werknemer rond de drieëndertig jaar ligt.
Momenteel verblijven er twee Belgische collega’s twee maanden in Hongkong. Er is steeds meer uitwisseling tussen de verschillende internationale kantoren, wat de interne samenwerking bevordert.
Na de vrij late lunch verzamelen alle collega’s in de meetingroom.
Via live-streaming kunnen we de show volgen op de Koreaanse shopping zender.
De show begint en even sta ik er bij stil hoe snel alles is verlopen. Op 26 juli werd GreenPan voor de eerste maal in de VS gelanceerd, nu 8 maanden verder zit ik Hongkong naar een Koreaanse uitzending te kijken waar ze vol enthousiasme ons Belgisch product aan het verkopen zijn. Het enige wat we van het Koreaans verstaan is af en toe … GreenPan…Thermolon…Belgium…
Direct na de uitzending krijgen we bericht dat alle sales targets gehaald zijn.
Met de spanning die wegebt besef ik hoe moeilijk het is om te stoppen met roken. De kauwgom die me een handje helpt, smaakt me pakken minder dan een sigaret. Na drie maanden is de drang fel verminderd maar af en toe is het toch verdomd moeilijk…
Deze avond is er nog een etentje gepland in Jimmy’s Kitchen. Het restaurant bestaat sinds1928 en is daarmee een van de oudste restaurants van de stad. Je kan er terecht voor een fantastische steak en geloof het of niet, hij zal gebakken zijn in een GreenPan.
Tot morgen.
Wim
De Standaard Weblog om 18:57 | Link | 0 TrackBack
Hoewel ik erg vermoeid de lakens ben onder gekropen, kan ik niet echt spreken van een geslaagde nachtrust. Mijn bioritme heeft nog wat tijd nodig om zich aan te passen.
Mijn eerste meeting staat gepland om 8u30.
De Standaard Weblog om 18:12 | Link | 0 TrackBack
Een vliegtuig wekt bij mij steeds een paradoxaal gevoel op. Enerzijds ben je gedoemd uren stil te zitten terwijl je aan hoge snelheid door de lucht klieft, anderzijds biedt het een oase van rust die het toelaat agenda en schema van de komende week grondig door te nemen.
Tijdens mijn vlucht van London naar Hongkong afgelopen nacht was het niet anders.
Deze week heb ik een heel strak schema voor de boeg: verschillende meetings met key accounts, enkele interne meetings met de aan- en de verkoopafdeling, een meeting in Japan met een eventuele toekomstige distributeur en als kers op de taart de lancering van GreenPan in Korea.
De ochtend gaat van start met een meeting om 9u30 met onze COO. We overlopen de huidige workflow en bekijken enkele voorstellen om onze standard operating procedures te verfijnen. Optimalisatie is ook bij de productie in China niet meer weg te denken. Dit is nodig gezien de stevige groei die ons bedrijf kent. Na de meeting i.v.m. de workflow staat reeds de volgende meeting met sales (Asia-Pacific) op de agenda.
Werklunch met Chris Philips, de CEO van Thermolon™, de eerste lunch is altijd Japans. Sashimi. Ik weet dat Chris net als ik Japanse keuken zeer sterk apprecieert. Thermolon™ is de coating supplier van GreenPan. Dit bedrijf is er in geslaagd een revolutionaire anti-kleeflaag te ontwikkelen die wij appliceren op onze GreenPan™ pannen. Deze keramische coating bevat in tegenstelling tot de “zwarte” gekende antikleeflagen geen PTFE(poly tetra fluor ethylene), noch wordt er tijdens de productie gebruik gemaakt van PFOA (per fluor octanoic acid). Een schadelijke stof voor mens en milieu. Ook het feit dat het specifieke productieproces 60% minder CO2 uitstoot kan men alleen maar toejuichen.
Na de middag neem ik de trein naar Shenzen. De snelheid waarmee er in Shenzen nog steeds wordt gebouwd is ongelofelijk. Bezoek na bezoek verandert de skyline.
De stad ligt op de grens met Hongkong, en logischerwijs was het gezien de locatie, een van de eerste steden die zich ontpopte tot een ware megapool. De stad telde 25 jaar geleden een 300.000 inwoners, vandaag schat men dat Shenzen 10 miljoen inwoners telt.
Als je ziet hoe immens de stad vandaag nog groeit, lijkt deze opgang zeker niet aan een einde.
Het gebouw waar GreenPan China zijn kantoor heeft is gloednieuw en telt 28 verdiepingen. Ieder verdiep telt 8 kantoren en de conciërge vertelt ons dat ze momenteel 190 kantoren aan het inrichten zijn, de chaos is compleet. Het eerste wat me opvalt als ik de deur opendoe zijn de nieuwe gezichten. Human capital is voor mij het belangrijkste in een organisatie. Zeker binnen een internationale omgeving waarin GreenPan een vliegende start neemt.
Ons kantoor is net klaar en het mag gezegd worden, het ziet er goed uit. Elk GreenPan kantoor ter wereld straalt eenzelfde sfeer uit, strak maar toch gezellig. We hechten dan ook veel belang aan onze corporate identity. In de hele onderneming proberen we het gebruik van natuurlijke materialen zo veel mogelijk te stimuleren, net als recycleren en het reduceren van energieverbruik.
We zijn op de goede weg maar het kan altijd beter, het verlagen van de totale “carbon footprint” is een continu proces waar we dagelijks aan werken. De kleinste verandering aan bijvoorbeeld het ontwerp van de verpakking kan in een massaproductie gigantische verschillen geven.
Na de strategische meeting met de sales en de marketing afdeling is het me nogmaals bevestigd; de PRC consument is zeker klaar voor een groen product! Niet alleen de consument maar ook de overheid in China heeft veel oor naar “groene productie”. Men wil namelijk het negatieve imago dat China met zich meedraagt opfrissen.
Door hier milieuvriendelijker te gaan produceren (wat wel degelijk kan), creëert men een hefboomeffect op de totale CO2 uitstoot. Dit geldt ook voor de uitstoot van traag afbrekende chemicaliën. Het effect is wereldwijd zichtbaar en voelbaar... ook vervuiling is onderhevig aan de wetten van de communicerende vaten!
Deze avond staat er nog een etentje op de planning met enkele collega’s en daarna eindelijk slapen…
Wim
De Standaard Weblog om 17:42 | Link | 0 TrackBack
Zelfs om 5uur ‘s morgens is het op de luchthaven van Zaventem over de koppen lopen. Heel veel mensen nemen een zonnigere bestemming dan ... Frankfurt. Gelukkig is de storm al wat gaan liggen.
Anders toch wel efficiënt want je komt op kantoor aan wanneer iedereen start : 8.30h. Zo kan je een hele dag doorwerken.
Vanochtend een kandidaat ontmoet die we graag zouden overtuigen om ons team te vervoegen.
Duitsland is één van de enige landen waar we in ons domein van 'HR solutions and services' lokaal nog geen markleider zijn.
In het verleden hebben we in Duitsland een aantal kleinere overnames gedaan, . met wisselend succes. De overname van een bedrijf in het domein van systeemintegratie bestaat uit mensen met diepgaande kennis. Daar betaal je voor bij een overname. De uitdaging is dus duidelijk om de mensen zo snel mogelijk te integreren op alle vlakken. Als je ze in een apparte groep laat werken, is het risico zeer groot dat ze uiteindelijk zullen beslissen om (in groep) het bedrijf te verlaten.
Enthousiasme is iets wat aanstekelijk werkt. Ik hou van mensen die er tegenaan willen gaan. Die mee willen bouwen – ondernemers. Met hen kan je heel veel heuvels nemen. Met hen kan je heel veel winnen.
De man die ik voor mij heb is van dat type. Nog vrij jong maar een goede dosis gezond boerenverstand en een constructieve, pragmatische aanpak. I like it !
Rond deze periode zijn we in de appraisal periode dus neem ik ook de tijd om met de country manager even terug te blikken naar de voorbije maanden en vooruit te kijken op wat er komen zal. We hebben een jaar achter de rug waar we zeer goede fundamenten hebben gelegd. We hebben de problemen uit het verleden opgelost, kennis opgebouwd, een tevreden en 'referentieerbare' klantenbasis opgebouwd. Nu zijn we klaar voor de volgende stap : groeien.
Die opdracht – groeien - is van een heel andere aard en vereist ook andere skills. Dat vraagt dus soms wel wat sturing. Operationele mensen hebben het soms moeilijker met het netwerken, business developpen, netzoals echte sales nu niet onmiddellijk uitblinken in operationele interesse.
Na de middag zijn de mensen van onze nieuwe eigenaar KKR aangekomen om ook aan het Duitse team meer informatie te geven over wie ze zijn, wat hun manier van werken is, hoe zij de toekomst zien en welke impact dat zal hebben op hen.
Boeiend om te zien hoe binnen Europa de verschillende landen toch anders reageren op eenzelfde presentatie. ‘Interne communicatie in een multinational’: een uitdaging, maar een kunst als het goed loopt.
Ook al kan je natuurlijk niet verwachten dat na één gesprek alles duidelijk is, heb ik wel de indruk dat de mensen enthousiast naar de komende jaren uitkijken.
De grootste motivatie voor ARINSO een jaar geleden om een partner te zoeken was dat het als middelgroot bedrijf toch wel beperkend is om op de Brusselse beurs genoteerd te zijn.
Na 14 jaar ondernemen en constant groeien, was het voor de onderneming nodig om tijd te kunnen nemen om investeringen te doen. Onder druk van de aandelenkoers is het niet altijd evident om op langere termijn te plannen. Bovendien is de beurs ook niet altijd dat voorspelbaar.
KKR biedt NorthgateArinso wel die ruimte vermits het business model is gestructureerd rond een plan voor 5 tot7 jaar en dat je als private equity bedrijf onder de druk van het beursleven uit kan.
Ondertussen zijn we al vrijdag; de week is voorbij. Ik vond het wel leuk om jullie te laten meekijken in mijn week en jullie mijn visie te delen over sommige aspecten van mijn professionele aktiviteiten en hoop dat jullie er ook van genoten hebben.
Mocht je echter over een aantal dingen willen verder praten aarzel niet om me te contacteren (saskia.van.uffelen@arinso.com).
Volgende week beloofd weer zeer druk te zijn maar voor we daar aan beginnen nog even een ontspannend ‘taxi’ weekend want 5 kinderen overal naartoe brengen en terug ophalen is ook een sport !
Tot ziens !
Saskia Van om 19:08 | Link | 0 TrackBack
Vanochtend vroeg begonnen met een steeringmeeting bij een klant om de voortgang van een omschakeling naar outsourcing van een aantal van de HR-processen op te volgen. Dit soort van activiteiten, die me dicht bij de echte business brengen, liggen me nauw aan het hart.
Komende uit de IT-wereld valt het me telkens op dat, in een transitie naar HR outsourcing, dikwijls het belang van projectmanagement en change management wordt onderschat.
Als je bijvoorbeeld opslag uitbesteedt dan kan dit volledig transparant gebeuren voor de gebruikers. Maar als je de vormgeving van een loonbrief verandert, hoe minimaal ook, dan is dat onmiddellijk zichtbaar voor alle werknemers. Dit zijn heel mens-gevoelige veranderingen. Daarom zou ik iedereen die een HR-transitieproject plantaanraden om de nodige budgetten en resources voor projectmanagement en change management te voorzien. Denk niet dat dat rollen zijn die iemand er even bij zijn dagdagelijkse taken kan bijnemen. Het project op zich brengt extra workload voor de HR-mensen en ondertussen moeten de dagdagelijkse taken ook nog steeds uitgevoerd worden.
Het succes van zo’n project ligt niet alleen in het maken van een werkende tool of een aangepaste service, maar bovenal in het aligneren van de juiste verwachtingen. Als dit niet gebeurt is de kans groot dat de service niet als ‘goed’ wordt ervaren. Eens een perceptie bestaat, vraagt het enorm veel energie om die bij te sturen. Vermijden is beter dan genezen.
Na de steeringmeeting was het opnieuw richting kantoor voor het tweede deel van de executive management meeting.
In het verleden heb ik altijd gewerkt in internationale omgevingen. Iedere keer bestond de uitdaging er niet alleen in om de oplevering van de services in alle landen en alle continenten op een gestroomlijnde manier uit te voeren, maar ook om het resultaat te meten.
Daarbij zijn vragen aan de orde als:
Gaan we voor een costcenter of volledige P&L?
Per project, per klant of per regio of business unit?
Wat indien de opportuniteit kan worden gecreëerd in één land maar de services worden geboden in alle andere landen: hoe kunnen we salesmensen toch blijven motiveren?
Allemaal onderwerpen voor pittige discussies, ze kwamen vandaag allen aan bod! Iedereen bekijkt die onderwerpen vanuit een ander perspectief wat de discussie gaande houdt.
Zoals wel dikwijls bij dit soort van discussies moet je vermijden dat je je niet vastpint op de uitzondering die de regels bevestigen.
Ik ben van mening dat je moet gaan voor 80%: als de regels 80% van de business afdekken dan is het OK. Gaan zoeken naar een specifieke omschrijving voor de laatste 20% kan je veel nodeloze managementtijd kosten en zelfs dan heb je niet altijd een pasklaar antwoord. Uiteindelijk draait het om de klant een pasklare oplossing te bieden.
Net op tijd thuis om de kinderen in bed te leggen! Een paar dikke knuffels en verhalen van de schooldag geven weer energie om zo dadelijk de volgende dagtaak aan te pakken: de mail.
Saskia Van om 20:59 | Link | 0 TrackBack
Even terug in de tijd, naar 20 maart 1998. Ik herinner me de dag nog alsof het gisteren was: we zaten in een salesmeeting bij Compaq en er werd aangekondigd dat Compaq Digital had overgenomen. Eerst een reactie van: dit lijkt wel een een muis die voor een olifant staat. Maar 3 jaar later en veel ervaring verder, waren er geen ‘donkerroden’ en ‘lichtroden’ meer: het was één team.
Naar mijn ervaring is er pas sprake van een volledige integratie na 3 jaar. Het eerste jaar spreekt iedereen van ‘wij en zij’. Het tweede jaar zijn er al een aantal ‘early adopters’. Zij merken al op dat die anderen wel anders zijn maar toch ook wel positieve kanten hebben. Het is pas na 3 jaar dat er samen op het veld gespeeld wordt en dat niemand nog kan zeggen van welke partij de een of de ander is.
En toen ... nam HP Compaq over en begonnen we terug van voor af aan.
Het zakenleven bestaat nu éénmaal uit constante verandering. Dat is goed: het houdt ons alert.
Ook bij ARINSO hebben we de afgelopen maanden heel wat verandering ondergaan. In juni vorig jaar heeft het Britse Northgate ARINSO overgenomen. Plots waren we niet meer met 2500 HR specialisten maar met meer dan 6000, hadden we nog een bredere offering door specifieke HR softwareproducten voor sommige lokale markten, een kritische massa en ervaring van HR operations vermits 1 op 3 Britten zijn loon uitbetaald krijgt via Northgate.
Natuurlijk was er aan deze evolutie ook een menselijke dimensie. Hoewel beide organisaties weinig geografische en functionele overlap hadden en dus erg vlot konden integreren, was er wel een evolutie qua mentaliteit van Vlaamse entrepreneur naar een Brits management. Er is echt zoiets als verschillen qua bedrijfscultuur.
En nu sinds begin maart heeft de Amerikaanse private equity organisatie KKR (Kohlberg Kravis Roberts & Co) die in december 2007 een bod had gedaan op de aandelen van Northgate, het roer in handen.
Als management vind ik het altijd boeiend nieuwe ervaringen te kunnen opdoen. In dit geval is het interessant de drievoudige dimensie te analyseren en de dynamiek van ieders achtergrond de zien samenkomen. Bovenal mogen we toch niet vergeten welk rolmodel we hebben als management gedurende die periode naar de organisaties zelf. Wij kunnen en moeten de verandering sturen door een persoonlijke actieve / constructieve deelname. Ik zie dat voor mezelf als een verplichting naar de mensen in de organisatie, maar tegelijkertijd als een voorbeeld.
Is offshoring een bedreiging voor België?
Vandaag was het de eerste dag van een tweedaagse Executive Management Meeting in Brussel.
De agenda was weer meer dan vol want het feit dat iedereen samen is, is een ideale gelegenheid om alle verschillende aspecten van de business te overlopen.
Veel tijd en discussie rond de optimalisatie van het deliverymodel.
Het feit dat ARINSO wereldwijd aanwezig is en zowel in de US, APAC als Europa niet werkt met partnerships maar met haar eigen organisaties (en dus dezelfde processen) creëert een enorme troef. Dit vereist echter een zeer gedisciplineerde organisatie en een regelmatige afstemming. ‘Operational Excellence’ is geen keuze maar een must.
We kunnen onze klanten een geïntegreerde combinatie bieden van lokale consultants, aangevuld met nearshore (voor Europa gebeurt dat in Polen, Spanje, Marrokko) of offshore (Philipijnen, Manilla).
Naar mijn mening is offshoring duidelijk geen bedreiging voor België! Het is een redmiddel om de grote vraag naar resources complementair te kunnen invullen. We houden de hoogtechnologische en de specifieke lokale kennisdomeinen in België maar vullen dat aan voor bijvoorbeeld testing, het maken van rapporten, het bouwen van interfaces, invoeren van gegevens, etc.
We hechten er wel bijzonder veel belang aan dat het projectmanagement lokaal blijft en dat er veel aandacht dient te gaan naar een gestructureerde projectmethodologie op basis van duidelijke afspraken.
Vermits ik ook verantwoordelijk ben voor Oost-Europa valt het me steeds op hoe in die landen de dingen snel en constructief evolueren, maar vooral met een ongelooflijke bereidwilligheid van zeer goede (ook technische) profielen.
En nu gaan we samen lekker eten in Brussel. Een ideale gelegenheid om eens bij te praten met je internationale collega’s, want daar is anders toch geen tijd voor.
ARINSO wereldwijd
Saskia Van om 19:20 | Link | 0 TrackBack
Regional Director voor Centraal en Oost-Europa : dan zit je wel veel op het vliegtuig zeker ?
Dat is een vraag die me meermaals gesteld wordt. Natuurlijk kan je als je wil elke dag rondvliegen, maar of het echt efficiënt is, daar heb ik mijn bedenkingen bij. Vanochtend een weekly call met de country manager van Zwitserland. We overlopen de business issues en opportuniteiten. Deze calls worden afgewisseld met een videoconferencing meeting en een lokale meeting, maar dan wel gecombineerd met een extern klantencontact of een bredere teammeeting. Zo blijft het reizen beperkt en efficiënt. Daarna snel naar een networkingevent in de Warande in Brussel. Contacten leggen in een meer informeel kader, het blijft toch interessant. Van gedachten kunnen wisselen over de uitdagingen die een CEO heeft om de HR te kunnen aligneren met de business. 15 jaar geleden was IT gefocussed op de technische inhoud van de infrastructuur die gebruikt werd. Vandaag hebben we in veel bedrijven een IT-departement dat al veel meer meedenkt en oplossingen levert die bijdragen om de business objectieven te helpen realiseren. HR vandaag is nog altijd sterk gericht op personeelsadministratie. Het is kritisch dat je als bedrijf een HR structuur betracht die op eigen initiatief projecten aanstuurt die op hun beurt de business objectieven ondersteunen. Einde van de middag naar een bijeenkomst van Federgon : ‘Federatie van Partners voor Werk.’ ARINSO is er deel van de cel ‘Project- en detacheringsbureaus’. Het grootste gedeelte van onze business is nog steeds gebaseerd op consultingactiviteiten met een focus op SAP HR. Deelname aan initiatieven zoals Federgon vind ik belangrijk om de specifieke problematiek van dienstenbedrijven in België onder de aandacht te kunnen brengen en te houden. In een IT-omgeving wordt er geregeld over gesproken omdat die sector nu eenmaal makkelijk in de aandacht komt. Maar diensten in België rond Payroll hebben zeker en vast nood aan meer aandacht en bezorgdheid.
Vroeger was het mogelijk om mensen te overtuigen om langer bij dezelfde werkgever te blijven door een salarisaanpassing te doen. Nu dat in veel gevallen niet meer haalbaar is dienen er andere aspecten benadrukt te worden.Vandaag gaat de rol van HR veel en veel verder: voor heel wat bedrijven is HR een strategische taak geworden. HR vandaag gaat over administratie, wetgeving, loonberekening, vorming, opleiding, competentiebeheer, recrutering, performance management, etc. Misschien zou het een stap in de goede richting zijn om meer mensen met businesservaring een rol te geven in het HR management.
Op die manier zullen verwachtingen beter worden geformuleerd door de business en beter worden uitgewerkt door HR en/of IT. Bij ARINSO hebben we zelfs een naam voor dat nieuwe concept: we noemen het HR/business alignment, in navolging van IT/business alignment.
België is een land van Sociale Secretariaten; een erg lokaal begrip; nergens anders ter wereld kent men het systeem van sociale secretariaten. Aan internationale klanten is het soms moeilijk te verklaren waarom we een bepaalde service kunnen aanbieden in alle landen, behalve in België.
Ook als “Dienstverlener” (een alternatief op het profiel van sociaal secretariaat waardoor je ook de diensten kan aanbieden maar geen vzw hoeft te zijn) zou het enorm nuttig zijn om mee met de overheid rond de tafel te kunnen zitten om in bepaalde gevallen de gevolgen van een beslissing rond vergoedingen te kunnen verduidelijken en suggesties te kunnen maken voor de wettekst goedgekeurd wordt.
Wat niet is, kan nog altijd komen ...
Saskia Van Uffelen
Saskia Van om 19:43 | Link | 0 TrackBack
Ik ben Saskia Van Uffelen, Vice-President en Regional Director voor ARINSO International en blogger van de week.
Bij ARINSO leveren we innovatieve HR oplossingen aan grote werkgevers onder de vorm van Strategisch Advies, Outsourcing Services en Integration Services. Door onze innovatieve oplossingen helpen wij klanten wereldwijd betere werkgevers te worden.
Vandaag net terug van een driedaags weekend met alle employees en partners naar Ijsland. Een onvergetelijke ervaring : geisers, warmwaterbad buiten in de nacht, kracht van de waterval, een lijn van sneeuwscooters die in het landschap eerder op mieren leken, met 50 jeeps rondrijden zonder wegen en dus een route waar je het verschil niet kan zien tussen het wit van de lucht en het wit van de sneeuw.
Op een bepaald moment en om iedereen in de sneeuw warm te houden, had men een oefening georganiseerd waar in een cirkel iedereen moest draaien naar links en naar rechts en zich dan aan de groep moest voorstellen. Leuk om eindelijk eens te horen wat alle partners dan wel doen terwijl hun wederhelft zich inzet voor ARINSO.
Je werkt als managementteam iedere dag om een team van mensen aan te sturen met een set van bedrijfswaarden. Boeiend te merken dat ook veel van de partners daar ook veel belang aan hechten. Het blijft dan ook mijns inziens in deze hectische tijden van recruitment en retentie, dé manier om je echt te onderscheiden.
Leuk iedere keer te kunnen rekenen op collega’s die instaan om een permanentie te garanderen naar onze klanten toe. We zitten nu eenmaal in een business model dat moet doorlopen.
Vanmiddag een korte werklunch met een business partner.
Als HR niche speler is partnering belangrijk. De bedrijven willen een partij die hen kan helpen met een volledige oplossing (Finance, CRM, HR, ...).
De uitdaging om zo’n samenwerking successvol te laten werken blijft om een gemeenschappelijk objectief te hebben dat in lijn is met ieders bedrijfsobjectieven. Gelukkig zijn we in dit geval heel complementair en is er een zeer goede fit tussen de personen van beide organisaties. Het blijft toch gelukkig bovenal een kwestie van mensen.
De dag afgerond met de review van de cijfers. In een services business is omzet maken niet alleen gelijk aan de juiste mensen hebben maar ook voldoende mensen hebben. Dan is het soms frustrerend te moeten werken met je twee voeten op de rem. Gelukkig kunnen we veel resources intern tussen de landen alloceren maar toch verkiest de klant nog steeds lokale krachten en dan liefst bij hen in de kantoren tussen 9-17h. Dat wil zeggen dat we bovendien de files niet kunnen omzeilen en dus overuren moeten betalen terwijl we dat niet altijd in het dagtarief kunnen verrekenen.
Graag zou ik meewerken aan een initiatief om deze klantenverwachting bij te sturen : wát gedaan wordt is belangrijk – niet noodzakelijk waar.
AIR ARINSO: alle ARINSO werknemers op driedaagse naar Ijsland
Saskia Van om 18:15 | Link | 0 TrackBack